سریال BLACK MIRROR، محصول Netflix، به عنوان سریالی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی شناخته می شود.

در مطالب پیش رو پیش بینی های این سریال در NeuroDaily بررسی می شود.
https://t.me/NIAGg

☑️ تکنولوژی های آینده نگرانه BLACK MIRROR چقدر به واقعیت نزدیک اند؟

آینه سیاه (به انگلیسی:Black Mirror) سریال تلویزیونی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی است. این سریال آنتولوژی بوده و هر قسمت آن روایت یک داستان در مورد رابطه انسان و تکنولوژی است. آینه سیاه یکی از عجیب‌ترین و خلاقانه‌ترین سریال‌هایی است که تاکنون ساخته شده است. سریال به طور علنی نقدی آشکار بر روابط انسانی و تکنولوژی دارد و سعی دارد به بیننده در مورد این شیوه زندگی اسفبار هشدار دهد. سریال در هر قسمت خود بخشی از زندگی امروزه انسانها را به باد انتقاد می‌گیرد. اعتیاد به تکنولوژی، نظام سرمایه داری، زندگی سیاست مداران و قانون قضایی و پورنوگرافی و میل مردم به خشونت مجازی تنها بخشی از چیزهایی هستند که در سریال به آنها پرداخته می‌شود. در واقع سریال بدون هیچ ترسی و البته بدون هیچ تعارفی به تمام چیزهایی که هالیوود در سالهای اخیر سعی کرده آنرا به عنوان لایف استایل آمریکایی جا بیندازد حمله و به شدت از آن انتقاد می‌کند.
@NIAGg
در این سریال بخش تاریک تکنولوژی به‌طور ترسناکی به تصویر کشیده می‌شود. شاید در هنگام تماشای این سریال تصور کنید که ما فاصله‌ی زیادی با چنین پیشرفت‌هایی داریم. اما در این مطالب می‌خواهیم توضیح دهیم که هم‌اکنون شرکت‌ها و دانشمندان زیادی در حال کار بر چنین تکنولوژی‌هایی هستند و این سریال روزبه‌روز از دنیای علمی-تخیلی فاصله گرفته و وارد دنیای حقیقی می‌شود. به همین دلیل پیشگویی های این سریال در حوزه ی علوم اعصاب و هوش مصنوعی را که در Business Insider معرفی شده است را برای شما آماده کرده ایم.

🔘گزارش کامل را در Businnes Insider بخوانید.
📑http://uk.businessinsider.com/black-mirror-predictions-reality-2016-10?r=US&IR=T/#hated-in-the-nation-10

📌در ادامه با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

اپیزود: “The Entire History of You”
تکنولوژی: لنزهایی که از طریق افکار قابل‌کنترل باشند.

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: ۲۰۲۱

https://t.me/NIAGg

در تعدادی از اپیزودهای سریال، شاهد لنزهایی هستیم که قابلیت‌های متنوعی ازجمله ضبط فیلم از دیدگاه انسان را دارند. می‌توانیم به‌عنوان یک‌گونه عینک گوگل (Google Glass) پیشرفته به آن نگاه کنیم.

سونی و سامسونگ هم‌اکنون در حال کار برای ساخت چنین لنزهایی هستند. البته با چالش‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. یکی از این چالش‌ها حرارت تولیدی از طرف لنز است که باعث آسیب رسیدن به چشم می‌شود و چالش دیگر استفاده از قطعات بسیار ریز برای ساخت چنین لنزهایی است. البته می‌توان با استفاده از موبایل یا فضای ابری، از گرمای تولیدی کم کرد ولی بااین‌وجود، ساخت چنین قطعه‌ی پیچیده‌ای چندان ساده و کم‌هزینه نخواهد بود.
@NIAGg
کوهیتیج کار/ Kohitij Kar ، پژوهشگر بخش مغز و علوم شناختی دانشگاه M.I.T، عقیده دارد که چنین لنزهایی کم‌وبیش تا ۵ سال آینده در دسترس قرار می‌گیرند. البته به عقیده‌ی او، در ابتدا استفاده از چنین محصولاتی در مصارف نظامی و پزشکی خواهد بود. کنترل این لنزها از طریق افکار-مانند سریال- البته بسیار سخت، ولی ناممکن نیست.

او در رابطه با چنین تکنولوژی می‌گوید: "ما هم‌اکنون به‌جایی رسیده‌ایم که از فرد بخواهیم ماشین یا مثلا فیلی را تجسم کند؛ سپس با استفاده از امواج مغزی می‌توانیم با احتمال زیاد، درستی این مطلب را تصدیق کنیم. البته چنین کاری را با دستگاه‌های بسیار عظیمی انجام می‌دهیم. در رابطه با لنزها منطقی‌تر این است که در ابتدا با استفاده از فرمان‌های صوتی آن را کنترل کنیم."

📑گزارش اولین گام ها در دستیابی به این تکنولوژی را بخوانید.
☑️ http://uk.businessinsider.com/snapchat-glasses-2016-9?r=US&IR=T

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

اپیزود “San Junipero”:
تکنولوژی: زندگی ابدی با بارگذاری خودآگاه

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: ۲۰۲۶ (برای حلزون‌ها)؛ حدود ۲۰۳۶ به بعد (برای انسان‌ها)

https://t.me/NIAGg

در این اپیزود، دو زن جوان را می‌بینیم که با یکدیگر آشنا می‌شوند. سپس درمی‌یابیم که این دو در یک فضای ابری/ Cloud بوده و در حقیقت هر دو آن‌ها پیر و در حال مردن هستند. این واقعیت مجازی در حقیقت به‌عنوان سفری برای فرار از واقعیت است. اما آن‌ها می‌توانند با آپلود کردن افکارشان در فضای ابری، تا ابد در چنین واقعیتی به‌عنوان دو فرد جوان زندگی کنند.

کل این قضیه هم‌زمان فوق‌العاده و البته بسیار ترسناک است. اما میخائیل لبدف، پژوهشگر مرکز علوم اعصاب دانشگاه دوک، در این رابطه می‌گوید ما راه زیادی تا به حقیقت پیوستن چنین سناریویی در پیش داریم. او می‌گوید: "هم‌اکنون هیچ راهی برای ارسال تمام خودآگاه انسان در یک دستگاه جداگانه نداریم."

برای رسیدن به چنین هدفی، ابتدا باید مغزی مصنوعی درست کنیم. کاری که همین‌الان توسط موسسات پژوهشی بزرگی در جهان در حال انجام است. البته چنین پژوهش‌هایی شاید در تعیین نقشه مغز بسیار کارگشا باشند، ولی درزمینه‌ی انتقال افکار به آن چندان مثمر ثمر نخواهند بود. بااین‌وجود لبدف پیش‌بینی می‌کند تا ۱۰ سال آینده پژوهشگران بتوانند مغز موجودی ساده-مانند حلزون-را در دستگاهی کپی کنند.

اما اگر روزی روزگاری بتوانیم به‌طور کامل مغزی مصنوعی بسازیم، حالا نوبت این است که بفهمیم خودآگاه در حقیقت چیست. در این زمینه تئوری‌های مختلفی وجود دارد اما لبدف به آن نظریات چندان امیدوار نیست و می‌گوید: "ما تقریبا درباره‌ی مکانیسم خودآگاه هیچ‌چیزی نمی‌دانیم."

خب، باوجود چنین موانعی پس کی می‌توانیم منتظر ظهور چنین تکنولوژی باشیم؟ در این زمینه لبدف پیش‌بینی می‌کند بیش از ۲۰ سال. تا قبل از آن می‌توانیم منتظر محصولات و روبات‌هایی باشیم که برای اهداف تبلیغاتی شبه خودآگاه داشته باشند. مانند آزمایش‌هایی که در چند سال اخیر شاهدشان بوده‌ایم.

☑️با پروژه های BRAIN Initiative و Blue Brain Project که بخشی از پروژه ی Human Brain Connectome هستند بیشتر آشنا شوید.

🔎https://www.braininitiative.nih.gov/
🔎https://www.humanbrainproject.eu/


📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡 https://t.me/NIAGg

اپیزود "Playtest":
تکنولوژی: کاشت تراشه در مغز برای تجربه‌ی واقعیت مجازی

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: احتمالا هیچ‌وقت

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

در این قسمت، یک مسافر داوطلب می‌شود که تراشه‌ای در سرش گذاشته شود. این تراشه که رابطی بین مغز و محیط بازی واقعیت مجازی است، باعث می‌شود آن کاربر با بدترین کابوس‌هایش مواجه شود. چه زمانی می‌توانیم منتظر استفاده از چنین فناوری در صنعت بازی‌سازی باشیم؟ احتمالا هیچ‌وقت.

شان هیچکاک Shawn Hitchcock، سازنده‌ی بازی‌های ترسناک به‌صورت واقعیت مجازی، در پاسخ به سوال دستیابی به چنین فناوری می‌گوید: "ما سال‌های نوری زیادی برای دستیابی به چنین فناوری فاصله‌داریم. پس اگر کسی را دیدید که می‌خواهد چیزی را در سرش فروکند، جلویش را بگیرید!"

هیچکاک در ادامه توضیح می‌دهد که چرا چنین چیزی ممکن نیست: «در این اپیزود، آن‌ها تراشه را به‌صورت مستقیم به مرکز عصبی در پشت گردن وصل می‌کنند. چنین کاری بسیار خطرناک است و می‌تواند عوارض جانبی جدی مانند فلج شدن را در پی داشته باشد. همچنین اگر نقشه‌ی کل سیستم عصبی کاربر را نداشته باشیم، چنین ارتباطی برای بازی امکان‌پذیر نخواهد بود. سپس شما به نرم‌افزاری نیاز خواهید داشت که بتواند تمام واکنش‌های عصبی را دریافت و سپس واکنش‌های جایگزین را ارسال کنید. پیچیدگی این کار بسیار زیاد است. اصلا چطور می‌توانیم سیگنال خاصی را بفرستیم که بتواند عملکرد موردنظر ما را داشته باشد. یک نکته‌ی مهم دیگر دریافت اطلاعات از مغز کاربر است. ما باید برای چنین کاری بتوانیم تمام اطلاعات مغز را به‌درستی استخراج‌کنیم. کاری که هم‌اکنون به‌سختی و به‌صورت خیلی ابتدایی موفق به انجام آن شده‌ایم. ما هم‌اکنون می‌توانیم به سیگنال‌های ارسالی از مغز نگاهی بیندازیم، اما نمی‌دانیم این سیگنال‌ها مثلا به دلیل یادآوری خاطرات شهربازی است یا تولد ۲۰ سالگی آن کاربر.»


📌با مطالب بیشتری در حوزه تکنولوژی و علوم اعصاب با شما خواهیم بود.
💡 https://t.me/NIAGg

فیزیک پایه MRI (قسمت اول)،

قابل استفاده برای تمام کسانی که بدنبال یادگیری و استفاده از تکنیک های تصویربرداری در مطالعات خود هستند.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

فیزیک پایه MRI (قسمت دوم)،

قابل استفاده برای تمام کسانی که بدنبال یادگیری و استفاده از تکنیک های تصویربرداری در مطالعات خود هستند.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

سلسله مباحث آشنایی با متابولیتهای مغزی
گروه آنالیز تصاویر مغزی (نیاگ)
https://t.me/NIAGg

سلسله مباحث آشنایی با متابولیتهای مغزی
گروه آنالیز تصاویر مغزی (نیاگ)
https://t.me/NIAGg

مجله ی معتبر Cell Reports، جلد مجله ی خود را در شماره ی ژوئن 2016 به تصویری زیبا ازمسجد شیخ لطف الله اختصاص داد. Candice Yip، گل های کاشی را به سلول های عصبی تشبیه کرده است.


https://t.me/NIAGg

در مقاله ای که در همان شماره منتشر شد، کندیس ییپ/ Candice Yip عکاس عکس روی جلد به عنوان نویسنده اول حضور دارد.

در توضیح عکس و در خلاصه ی مقاله که این عکس به آن ضمیمه شده، آمده است: واکنش های ساده ی سلول-سلول می تواند شبکه ی پیچیده ی سلولی ایجاد کند. بطور مثال همسایگی نورون ها می تواند یک شبکه از دندریت های بدون تقاطع تشکیل دهد که به "کاشی کاری دندریت" معروف است.
@NIAGg
در مقاله ای که در پست بعدی قرار می گیرد، پژوهشگران دانشگاه هاروارد نشان دادند این کاشیکاری دندریت می تواند با تولید مکانیسم های پیش-تحریکی تکامل یابند. تصویری که ابتدا به این مقاله ضمیمه شده و سپس به عنوان جلد مجله ی معتبر Cell Reports استفاده شده است، اشاره به همین همسایگی دندریت های سلول های عصبی دارد.

🖇مقاله ی این پژوهش برای علاقمندان در پست بعدی قرار خواهد گرفت. 👇

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡 https://t.me/NIAGg

مقاله ای که پژوهشگران دانشگاه هاروارد درباره Dendrite tiling منتشر کردند و تصویر کاشی کاری مسجد شیخ لطف الله اصفهان به آن ضمیمه شده است.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

مغز ۱۰ دقیقه پس از مرگ نیز فعالیت می‌کند! ... پژوهشگران با استفاده از EEG امواج دلتا را پس از مرگ ثبت کردند.

گزارش Dailymail را بخوانید.
http://yon.ir/mzsXe
با NeuroDaily همراه باشید.
@NIAGg

مطالعه ای نشان داده است که فعالیت مغز تا ۱۰ دقیقه بعد از مرگ بیمار همچنان ادامه پیدا می‌کند. به عبارت دیگر مغز فرد بعد از خاموش شدن اعضا حیاتی و مرگ بالینی همچنان برای مدتی به فعالیت خود ادامه می‌دهد.این مطالعه که در Canadian Journal of Neurological Sciences منتشر شده، توسط دانشگاه وسترن انتاریو در کانادا انجام گرفته است. محققان الکتروانسفالوگرام (EEG) ثبت شده از ۴ بیمار و فعالیت مغز آنان را مورد بررسی قرار دادند.
@NIAGg
این مطالعه شگفت‌آور نشان داد که فعالیت‌های الکتریکی مغز حتی در زمان ایست کامل قلب که به عنوان شاخصی برای مرگ بالینی نیز می‌باشد، ادامه دارد. این فعالیت شامل یک سری امواج دلتای پشت سر هم است که با خواب عمیق ارتباط دارند. این‌که یک فرد چگونه می‌میرد یک تجربه منحصر به فرد است که شاید بتوان با این یافته‌ها اندکی به آن دست یافت.فعالیت EEG برای سه نفر از چهار نفر قبل از مرگشان متوقف شد، اما در یکی از بیماران پس از مرگ امواج پشت سر همی از نوع دلتا مشاهده شد. از طرفی محققان شواهد کافی برای توضیح علت وجود این امواج نداشتند.

✍️مقاله ی این پژوهش را بخوانید.
🖇 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28231862

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

یک مطالعه ی fMRI... افرادی که از لحظه ی تولد نابینا هستند،از مناطق فعالیت بینایی مغز خود برای ارتقای سایر حس های خود استفاده می کنند.آنها می توانند قوی تر بشنوند وحس کنند.
http://yon.ir/BAp7h

@NIAGg

💡 تصویر: سلف پرتره John Bramblitt، نقاش نابینا

او بر اثر حمله ی صرع نابینا شده است. از آن زمان به بعد، این هنرمند اهل تگزاس، نقاشی‌های پویایی، مملو از رنگ و بافت می‌کشد. او پس از اینکه طرحی را در ذهن تجسم می‌کند با رنگ، کناره‌های طرح خود را روی بوم می‌آورد، طوری که بتواند آنها را با انگشتانش، لمس کند.

او کشف کرده است که طیف‌های مختلف رنگ، از نظر لامسه متفاوت و قابل تفکیک هستند، مثلا رنگ سفید به غلظت خمیردندان است، اما رنگ مشکی سیال‌تر است و غلظت کمتری دارد. به این ترتیب او طیف‌های رنگ مورد نیاز رنگ‌ها را شناسایی می‌کند و مورد استفاده قرار می‌دهد.

📌نقاشی های او را در سایت شخصی اش ببینید.
👉🏻http://www.bramblitt.net/

✍️یادداشت پروفسور جان کندی John Kennedy، استاد روانشناسی دانشگاه تورنتو را مطالعه کنید.
🖇 http://www.huffingtonpost.com/2015/04/22/painter-john-bramblitt_n_7101902.html

🔘با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

وقتی دانشمندان به قصر ذهن Sherlock وارد می شوند... افزایش فعالیت نواحی یادگیری در افرادی که از روش تقویت حافظه بهره برده اند.

گزارش guardian را بخوانید.
http://yon.ir/9ZnLk

https://t.me/NIAGg

🔘 نفوذ به قصر ذهن

دانشمندان علوم اعصاب شناختی مغز ۲۳ نفر از قهرمانان حافظه جهان را مورد بررسی قرار دادند تا از پشت صحنه شاهکارهای باور نکردنی حافظه آن ها آگاه شوند. با اطلاعات به دست آمده آن ها سعی کردند تا قدرت حافظه انسان ها را در عرض ۴۰ روز افزایش دهد.
@NIAGg
محققان دانشگاه رادبود در هلند، اسکن های MRI ساختاری مغز افراد با حافظه استثنایی را بررسی کردند. به طور جالب توجهی اسکن ها نشان داد که هیچ تفاوت فیزیکی و اندازه ای چشمگیری در مغز آنان وجود ندارد، در عوض آنها متوجه تفاوت های وسیعی در الگو های ارتباطی در مغز آن ها نسبت به سایرین، شدند. به طور خاص ۲۵ نوع ارتباط در مغز این قهرمانان حافظه آشکارا متفاوت از مغز افراد عادی بودند.

محققان ۵۱ نفر با مهارت های حافظه معمولی را جمع آوری کرده و تکنیک loci training را بر روی آنان اجرا کردند. این تکنیک اولین بار توسط یونانیان و رومیان باستان اجرا شده بود به طوریکه باعث تجسم یک مکان مانند خیابان یا پارک با تمام جزئیات می شود. این شیوه را شرلوک هلمز در سریال شبکه ی بی بی سی برای به یاد آوردن جزئیات برای حل معماها استفاده می کند.

بعد از انجام این روش به مدت ۴۰ روز و هر روز به مدت ۳۰ دقیقه، دوباره از مغز آن ها اسکن های MRI گرفته شد تا بررسی کنند که آیا آن ۲۵ ارتباط تغییری کرده است یا نه. یکی از نتایج قابل توجه این بود که ارتباطات ۲ ناحیه از مغز به طور وسیعی افزایش پیدا کرده بود؛قشر پری فرونتال داخلی و قشر پری فرونتال خلفی خارجی سمت راست. این نواحی با یادگیری مرتبط هستند.

☑️گزارش کامل را در Dailymail بخوانید.
📑 http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-4290488/How-super-sized-memory-40-days.html

✍️درباره ی loci training بخوانید.
📑http://remembereverything.org/memory-palace-the-method-of-loci/

✍️مقاله ی این پژوهش را که در شماره ی اخبر مجله ی Neuron منتشر شده است را بخوانید.
🖇http://www.cell.com/neuron/fulltext/S0896-6273(17)30087-9

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg