🔹🔸 ارتباط اوتیسم و افزایش مایع مغزی نخاعی (CSF)🔹🔸

در مقاله ی جدیدی که در مجله ی Biological Psychiatry منتشر خواهد شد بیان شده است: افزایش میزان مایع مغزی نخاعی درخارج از مغز نوزادان 6 ماهه، می تواند نشانه ی بروز اوتیسم Autism spectrum disorder-ASDباشد.

پژوهشگران دانشگاه کارولینای شمالی طی یک مطالعه طولی، از 343 کودک در 6، 12 و 24 ماهگی تصاویر MRI ساختاری تهیه شد. از این تعداد، 122 کودک به دلیل داشتن خواهر و یا برادر دارای اوتیسم دارای ریسک بالای ابتلا بودند. اوتیسم در 47 کودک در پایان 24 ماهگی تشخیص داده شد و نتایج تصاویر آن با سایر کودکان و کودکان دارای ریسک بالا مقایسه شد.

تا پیش ازاین بیومارکری برای تشخیص اوتیسم در کودکان تا سه سالگی به صورت قطعی وجود نداشت ولی این پژوهش امید را برای استفاده از تصویربرداری MRI برای تشخیص در 6 ماهگی یا کمتر ایجاد کرد.

✍️گزارش کامل و مرور سایر پژوهش ها در این زمینه را در لینک زیر مطالعه کنید:
📑 http://www.livescience.com/58131-brain-scan-autism.html

✍️لینک مقاله جهت مطالعه ی چکیده:
🖇http://www.biologicalpsychiatryjournal.com/article/S0006-3223(17)31217-9/abstract

🎞ویدئوی جذاب منتشر شده از این مقاله را در پست بعدی از دست ندهید.


📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

ارتباط اوتیسم و افزایش مایع مغزی نخاعی (CSF) با استفاده از تصویر برداری MRI
.:: ویدئوی جذاب پژوهش و توضیح نویسندگان مقاله همراه با زیرنویس

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

واکنش مغز کودک در مواجهه با مادر... بررسی مناطق پردازش داده های بینایی در نوزادان
.:: بخش اول: چالش های تکنیکی

گزارش MIT News را بخوانید.
http://yon.ir/QbMGt
https://t.me/NIAGg

واکنش مغز کودک در مواجهه با مادر... بررسی مناطق پردازش داده های بینایی در نوزادان
.:: بخش دوم: مرور نتایج

گزارش Dailymail را بخوانید.
http://yon.ir/Cs9B6
https://t.me/NIAGg

واکنش مغز کودک در مواجهه با مادر... بررسی مناطق پردازش داده های بینایی در نوزادان
.:: سخنرانی دکتر ربکا ساکس/Dr Rebecca Saxe عضو MIT’s McGovern Institute for Brain Research

@NIAGg

بهترین خطاهای دید/ Visual Illusion به انتخاب موسسه علمی Best Illusion of the Year Contest

گزارش NeuroDaily را بخوانید و تصاویر را ببینید.
https://t.me/NIAGg

🔘 بهترین خطاهای دید در سال 2016


خطای دید/ Visual Illusion یکی از زمینه‌های بحث برانگیز پژوهشگران علوم اعصاب و علم شناختی است. تصاویری که مغز ما را فریب می دهد و در برآورد ابعاد؛ زوایا؛ ساکن یا متحرک بودن اشیاء به خطا می اندازد؛ هم جذابند و هم موضوعی جدی برای پژوهش های علمی. درک انسان از مقوله حرکت؛ قدری پیچیده‌تر از سایر ادراکات است. معمولا ما هنگامی یک شیء را به عنوان شیء متحرک درک می‌کنیم که تصویر آن روی شبکیه چشم مان جابجا شود. اما خطای ادارکی انسان اینجاست که ممکن است یک شی را؛ حتی هنگامی که چیزی روی شبکیه حرکت نکند نیز متحرک در نظر بگیریم. هر چند در واقع ساکن و بی‌حرکت باشد. پدیده مهم دیگر در بررسی حرکت واقعی انطباق انتخابی adaption selective است. انطباق انتخابی از دست دادن حساسیت به حرکت؛ در خلال تماشای حرکت است. این انطباق از این جهت انتخابی است که ما حساسیت خود را تنها به حرکت مورد مشاهده یا مشابه آن از دست می دهیم نه به حرکتی که جهت یا سرعتش بسیار متفاوت است.

@NIAGg
مدتی پیش برندگان نهایی رقابت توهم بصری سال ۲۰۱۶ معرفی شدند و موسسه Neural Correlate Society سه تصویر توهمی برتر امسال را انتخاب کرد. این موسسه توسط Susana Martinez-Conde و Stephen Macknik اساتید علوم اعصاب دانشگاه هاروارد تاسیس شده است. موسسه NCS یک موسسه غیرانتفاعی است که با هدف پژوهش در زمینه ادراک و توهم از دیدگاه نورولوژی؛ اپتیکی و حتی هنری تاسیس شده است. خطاهای ادراکی – شناختی انسان را از چند جنبه می‌توان مورد پژوهش قرار داد. شناخت این خطاهای شناختی می‌تواند به درک بهتر ما از ماهیت ادراک و خطاهای بصری کمک کند و رقابت انتخاب بهترین تصویر توهم سال از سوی این موسسه نیز اساسا همین هدف را دنبال می کند.
@NIAGg
این رقابت ها که از سال ۲۰۰۴ برگزار می شود همه ساله توجه علاقمندان بسیاری را به خود جلب کرده است و پیش از هر چیز نشان می دهند آنچه می‌بینیم تا به چه حد می تواند متفاوت از آن چیزی باشد که در واقعیت در جریان است. شکل‌های ساکنی که متحرک می بینیم؛ تصاویر کوچکی که بزرگتر از آنچه در واقعیت هستند ارزیابی می‌کنیم؛ خطوط راستی که شیبدار یا کج می بینیم و بسیاری از خطاهای بصری دیگر...

🎞دیدن سه خطای دید برتر را در NeuroDaily از دست ندهید.
💡 https://t.me/NIAGg

ماتیو هریسون Mathew T. Harrison و گیدیون کاپلاویتس Gideon P. Caplovitz از دانشگاه نوادا آمریکا به عنوان برنده این رقابت در جایگاه نخست ایستادند.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

در جایگاه دوم کوکیچی سوگیهارا Kokichi Sugihara از دانشگاه میجی ژاپن قرار گرفت که از اشکال هندسی خمیده و یک آینه، بهترین خطای دید اپتیکی را ساخت.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

جایزه سوم رقابت امسال به کریستین وراس Christine Veras از دانشگاه صنعتی نانیانگ سنگاپور که در آن چرخیدن یک گردونه متحرک؛ تصویر پرواز پرندگان را به ذهن بیننده القا می‌کرد.

https://t.me/NIAGg

سریال BLACK MIRROR، محصول Netflix، به عنوان سریالی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی شناخته می شود.

در مطالب پیش رو پیش بینی های این سریال در NeuroDaily بررسی می شود.
https://t.me/NIAGg

☑️ تکنولوژی های آینده نگرانه BLACK MIRROR چقدر به واقعیت نزدیک اند؟

آینه سیاه (به انگلیسی:Black Mirror) سریال تلویزیونی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی است. این سریال آنتولوژی بوده و هر قسمت آن روایت یک داستان در مورد رابطه انسان و تکنولوژی است. آینه سیاه یکی از عجیب‌ترین و خلاقانه‌ترین سریال‌هایی است که تاکنون ساخته شده است. سریال به طور علنی نقدی آشکار بر روابط انسانی و تکنولوژی دارد و سعی دارد به بیننده در مورد این شیوه زندگی اسفبار هشدار دهد. سریال در هر قسمت خود بخشی از زندگی امروزه انسانها را به باد انتقاد می‌گیرد. اعتیاد به تکنولوژی، نظام سرمایه داری، زندگی سیاست مداران و قانون قضایی و پورنوگرافی و میل مردم به خشونت مجازی تنها بخشی از چیزهایی هستند که در سریال به آنها پرداخته می‌شود. در واقع سریال بدون هیچ ترسی و البته بدون هیچ تعارفی به تمام چیزهایی که هالیوود در سالهای اخیر سعی کرده آنرا به عنوان لایف استایل آمریکایی جا بیندازد حمله و به شدت از آن انتقاد می‌کند.
@NIAGg
در این سریال بخش تاریک تکنولوژی به‌طور ترسناکی به تصویر کشیده می‌شود. شاید در هنگام تماشای این سریال تصور کنید که ما فاصله‌ی زیادی با چنین پیشرفت‌هایی داریم. اما در این مطالب می‌خواهیم توضیح دهیم که هم‌اکنون شرکت‌ها و دانشمندان زیادی در حال کار بر چنین تکنولوژی‌هایی هستند و این سریال روزبه‌روز از دنیای علمی-تخیلی فاصله گرفته و وارد دنیای حقیقی می‌شود. به همین دلیل پیشگویی های این سریال در حوزه ی علوم اعصاب و هوش مصنوعی را که در Business Insider معرفی شده است را برای شما آماده کرده ایم.

🔘گزارش کامل را در Businnes Insider بخوانید.
📑http://uk.businessinsider.com/black-mirror-predictions-reality-2016-10?r=US&IR=T/#hated-in-the-nation-10

📌در ادامه با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

اپیزود: “The Entire History of You”
تکنولوژی: لنزهایی که از طریق افکار قابل‌کنترل باشند.

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: ۲۰۲۱

https://t.me/NIAGg

در تعدادی از اپیزودهای سریال، شاهد لنزهایی هستیم که قابلیت‌های متنوعی ازجمله ضبط فیلم از دیدگاه انسان را دارند. می‌توانیم به‌عنوان یک‌گونه عینک گوگل (Google Glass) پیشرفته به آن نگاه کنیم.

سونی و سامسونگ هم‌اکنون در حال کار برای ساخت چنین لنزهایی هستند. البته با چالش‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. یکی از این چالش‌ها حرارت تولیدی از طرف لنز است که باعث آسیب رسیدن به چشم می‌شود و چالش دیگر استفاده از قطعات بسیار ریز برای ساخت چنین لنزهایی است. البته می‌توان با استفاده از موبایل یا فضای ابری، از گرمای تولیدی کم کرد ولی بااین‌وجود، ساخت چنین قطعه‌ی پیچیده‌ای چندان ساده و کم‌هزینه نخواهد بود.
@NIAGg
کوهیتیج کار/ Kohitij Kar ، پژوهشگر بخش مغز و علوم شناختی دانشگاه M.I.T، عقیده دارد که چنین لنزهایی کم‌وبیش تا ۵ سال آینده در دسترس قرار می‌گیرند. البته به عقیده‌ی او، در ابتدا استفاده از چنین محصولاتی در مصارف نظامی و پزشکی خواهد بود. کنترل این لنزها از طریق افکار-مانند سریال- البته بسیار سخت، ولی ناممکن نیست.

او در رابطه با چنین تکنولوژی می‌گوید: "ما هم‌اکنون به‌جایی رسیده‌ایم که از فرد بخواهیم ماشین یا مثلا فیلی را تجسم کند؛ سپس با استفاده از امواج مغزی می‌توانیم با احتمال زیاد، درستی این مطلب را تصدیق کنیم. البته چنین کاری را با دستگاه‌های بسیار عظیمی انجام می‌دهیم. در رابطه با لنزها منطقی‌تر این است که در ابتدا با استفاده از فرمان‌های صوتی آن را کنترل کنیم."

📑گزارش اولین گام ها در دستیابی به این تکنولوژی را بخوانید.
☑️ http://uk.businessinsider.com/snapchat-glasses-2016-9?r=US&IR=T

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

اپیزود “San Junipero”:
تکنولوژی: زندگی ابدی با بارگذاری خودآگاه

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: ۲۰۲۶ (برای حلزون‌ها)؛ حدود ۲۰۳۶ به بعد (برای انسان‌ها)

https://t.me/NIAGg

در این اپیزود، دو زن جوان را می‌بینیم که با یکدیگر آشنا می‌شوند. سپس درمی‌یابیم که این دو در یک فضای ابری/ Cloud بوده و در حقیقت هر دو آن‌ها پیر و در حال مردن هستند. این واقعیت مجازی در حقیقت به‌عنوان سفری برای فرار از واقعیت است. اما آن‌ها می‌توانند با آپلود کردن افکارشان در فضای ابری، تا ابد در چنین واقعیتی به‌عنوان دو فرد جوان زندگی کنند.

کل این قضیه هم‌زمان فوق‌العاده و البته بسیار ترسناک است. اما میخائیل لبدف، پژوهشگر مرکز علوم اعصاب دانشگاه دوک، در این رابطه می‌گوید ما راه زیادی تا به حقیقت پیوستن چنین سناریویی در پیش داریم. او می‌گوید: "هم‌اکنون هیچ راهی برای ارسال تمام خودآگاه انسان در یک دستگاه جداگانه نداریم."

برای رسیدن به چنین هدفی، ابتدا باید مغزی مصنوعی درست کنیم. کاری که همین‌الان توسط موسسات پژوهشی بزرگی در جهان در حال انجام است. البته چنین پژوهش‌هایی شاید در تعیین نقشه مغز بسیار کارگشا باشند، ولی درزمینه‌ی انتقال افکار به آن چندان مثمر ثمر نخواهند بود. بااین‌وجود لبدف پیش‌بینی می‌کند تا ۱۰ سال آینده پژوهشگران بتوانند مغز موجودی ساده-مانند حلزون-را در دستگاهی کپی کنند.

اما اگر روزی روزگاری بتوانیم به‌طور کامل مغزی مصنوعی بسازیم، حالا نوبت این است که بفهمیم خودآگاه در حقیقت چیست. در این زمینه تئوری‌های مختلفی وجود دارد اما لبدف به آن نظریات چندان امیدوار نیست و می‌گوید: "ما تقریبا درباره‌ی مکانیسم خودآگاه هیچ‌چیزی نمی‌دانیم."

خب، باوجود چنین موانعی پس کی می‌توانیم منتظر ظهور چنین تکنولوژی باشیم؟ در این زمینه لبدف پیش‌بینی می‌کند بیش از ۲۰ سال. تا قبل از آن می‌توانیم منتظر محصولات و روبات‌هایی باشیم که برای اهداف تبلیغاتی شبه خودآگاه داشته باشند. مانند آزمایش‌هایی که در چند سال اخیر شاهدشان بوده‌ایم.

☑️با پروژه های BRAIN Initiative و Blue Brain Project که بخشی از پروژه ی Human Brain Connectome هستند بیشتر آشنا شوید.

🔎https://www.braininitiative.nih.gov/
🔎https://www.humanbrainproject.eu/


📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡 https://t.me/NIAGg

اپیزود "Playtest":
تکنولوژی: کاشت تراشه در مغز برای تجربه‌ی واقعیت مجازی

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: احتمالا هیچ‌وقت

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

در این قسمت، یک مسافر داوطلب می‌شود که تراشه‌ای در سرش گذاشته شود. این تراشه که رابطی بین مغز و محیط بازی واقعیت مجازی است، باعث می‌شود آن کاربر با بدترین کابوس‌هایش مواجه شود. چه زمانی می‌توانیم منتظر استفاده از چنین فناوری در صنعت بازی‌سازی باشیم؟ احتمالا هیچ‌وقت.

شان هیچکاک Shawn Hitchcock، سازنده‌ی بازی‌های ترسناک به‌صورت واقعیت مجازی، در پاسخ به سوال دستیابی به چنین فناوری می‌گوید: "ما سال‌های نوری زیادی برای دستیابی به چنین فناوری فاصله‌داریم. پس اگر کسی را دیدید که می‌خواهد چیزی را در سرش فروکند، جلویش را بگیرید!"

هیچکاک در ادامه توضیح می‌دهد که چرا چنین چیزی ممکن نیست: «در این اپیزود، آن‌ها تراشه را به‌صورت مستقیم به مرکز عصبی در پشت گردن وصل می‌کنند. چنین کاری بسیار خطرناک است و می‌تواند عوارض جانبی جدی مانند فلج شدن را در پی داشته باشد. همچنین اگر نقشه‌ی کل سیستم عصبی کاربر را نداشته باشیم، چنین ارتباطی برای بازی امکان‌پذیر نخواهد بود. سپس شما به نرم‌افزاری نیاز خواهید داشت که بتواند تمام واکنش‌های عصبی را دریافت و سپس واکنش‌های جایگزین را ارسال کنید. پیچیدگی این کار بسیار زیاد است. اصلا چطور می‌توانیم سیگنال خاصی را بفرستیم که بتواند عملکرد موردنظر ما را داشته باشد. یک نکته‌ی مهم دیگر دریافت اطلاعات از مغز کاربر است. ما باید برای چنین کاری بتوانیم تمام اطلاعات مغز را به‌درستی استخراج‌کنیم. کاری که هم‌اکنون به‌سختی و به‌صورت خیلی ابتدایی موفق به انجام آن شده‌ایم. ما هم‌اکنون می‌توانیم به سیگنال‌های ارسالی از مغز نگاهی بیندازیم، اما نمی‌دانیم این سیگنال‌ها مثلا به دلیل یادآوری خاطرات شهربازی است یا تولد ۲۰ سالگی آن کاربر.»


📌با مطالب بیشتری در حوزه تکنولوژی و علوم اعصاب با شما خواهیم بود.
💡 https://t.me/NIAGg

فیزیک پایه MRI (قسمت اول)،

قابل استفاده برای تمام کسانی که بدنبال یادگیری و استفاده از تکنیک های تصویربرداری در مطالعات خود هستند.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

فیزیک پایه MRI (قسمت دوم)،

قابل استفاده برای تمام کسانی که بدنبال یادگیری و استفاده از تکنیک های تصویربرداری در مطالعات خود هستند.

با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg

سلسله مباحث آشنایی با متابولیتهای مغزی
گروه آنالیز تصاویر مغزی (نیاگ)
https://t.me/NIAGg