☑️ آن چه بر فراماشینی/Ex Machina تاثیرگذار بود
فراماشینی/Ex Machina فیلمی دیگر درباره هوش مصنوعی است. البته اینبار برخلاف اغلب فیلمهای علمیتخیلی، از اتفاقات عجیب و غریب و جلوههای ویژه پیچیده خبری نیست. بلکه همه چیز بین سه کاراکتر اصلی فیلم اتفاق میافتد و دیالوگها شاهکلیدهایی هستند که ما را به فکر فرو میبرند. تمام فیلم در پی پاسخ به سوالاتی است که گرهخورده با زندگی بشر در آینده است. اینکه خودآگاهی چیست؟ چگونه یک روبات میتواند به آن دست پیدا کند؟ اینکه آیا یک روبات در تلاش برای آرمانی همچون آزادی خواهد جنگید؟ اینکه اگر بشر بتواند هوشمندی بینقص و فراتر از خود را خلق کند، چه کس یا چیزی را خدا خواهیم نامید.
@NIAGg
موضوع قابل توجه در مورد فیلم های علمی تخیلی حضور متخصصین و مشاورین در زمان نوشتن فیلم نامه و ساخت فیلم است که پیش از این ما در Interstellar، Inside-Out، Zootopia، Avatar و ... بوده ایم. اما الکس گارلند در گفتگویی که در Esquire منشر شد منابع الهام برای ساخت فراماشینی را معرفی کرد که بنا به خاستگاه آنها، برای علاقمندان هوش مصنوعی و علوم اعصاب و علوم انسانی جذاب خواهد بود. در این گزارش بخشی از این کتاب ها را که در مدت 10 سال زمینه ی ساخت اثر را فراهم کردند، معرفی خواهند شد.
🖊تفکر جدید امپراطور : درباب علوم کامپیوتر، ذهن و قوانین فیزیک - نوشتهی راجر پنروز (۱۹۸۹)
یکی از دوستان گارلند او را به فیزیکدان مشهور، راجر پنروز معرفی میکند. محققی که در نوشتههایش تلاش بسیاری کرده است تا ثابت کند منظری از خودآگاه انسان وجود دارد که هنوز قادر به درک آن نیستیم و زمانی که بشر قادر به درک این بخش از مغز باشد خواهد توانست ماشینهای احساسی ایجاد کند. موضوعی که گارلند چندان با آن موافق نیست و از طرفی علم لازم برای بحث راجع به آن را هم ندارد. با این وجود کتاب تفکر جدید امپراطور دید متفاوتی از خودآگاهی از منظر یک فیزیکدان را به او ارائه میدهد.
🖊پژوهشهای فلسفی - نوشتهی لودویگ ویتگنشتاین (۱۹۵۳) و تجسم و زندگی درونی - نوشتهی مورای شاناهان (۲۰۱۰)
کتاب شاناهان همچون یک تجلی بزرگ برای گارلند بود. پروفسور برجستهی روباتهای شناختی دانشگاه لندن در کتاب خود، پای نوشتههای لودویگ ویتگنشتاین را به میان باز کرده است. ویتگنشتاین معتقد بود که برای روبهرو شدن با مسائل ذهنی-جسمی باید فلسفه را از بحثهایمان حذف کنیم. پروفسور شاناهان نیز معتقد است که این روشی عالی برای گام نهادن به عمق خودآگاهی انسان و ماشین است.
🖊تکینگی نزدیک است (۲۰۰۵) و چگونه یک ذهن بسازیم: رازهای طرز تفکر بشر منتشر شدند (۲۰۱۲) - نوشتهی ری کورتزویل
هر مفهوم فلسفی که در Ex Machina پیدا میشود از شخصیتهای انسانی آن نشات میگیرد و زمانی که داستان سر خلق یک موجود با افزودههایی از مذهب به آن است باید بسیار جانب احتیاط رعایت شود.
تمامی نوشتههایش از منظر انسان بیدینی است که تحت تاثیر مذهب و انسانهای مذهبی قرار گرفته است و در طول تحقیقاتش در زمینه هوش مصنوعی به نوعی از "روح در هوش مصنوعی" دست یافته است. او معتقد است افرادی که میلیونها دلار خرج توسعه چنین تکنولوژیهایی میکنند بیشتر از همه در تلاش برای جاودانگی بشر هستند. نکتهای که ری کورتزویل به دقت در کتابهایش به آن پرداخته است. کورتزویل معتقد است که تا سال ۲۰۵۰ محققان خواهند توانست بدنهای مجازی ایجاد کنند که که جلوی مرگ خودآگاهی انسانها را بگیرد و تا ۱۵ سال آینده بشر خواهند توانست هر سال بیشتر از یک سال به عمر خود اضافه کند.
🖊ذهن عمیق ( Deep Mind) دمیس هاسابیس - مقالهای از استیون لوی ۲۰۱۵
در گفتگو با گارلند بارها نام هاسابیس را میشنویم. شطرنج باز قحاری که Deep Mind را ساخت و چیزی نگذشته بود که گوگل آن را خرید. اگر میخواهد دید بهتری از آینده داشته باشید و مهمتر اینکه بدانید چگونه موتورهای جستجوگر به روباتها متصل میشوند باید نگاهی به هاسابیس و کارهایش بیاندازید.
🔘مصاحبه ی هاسابیس و استیون لوی درباره ی ذهن عمیق و موتور جستجوGoogle را بخوانید.
📎http://yon.ir/3u87
✍️می توانید مقاله ی معروف هاسابیس درباره ی ساختار مغز را از لینک زیر دریافت کنید.
🖇http://yon.ir/r6D4
✍️گزارش کامل منتشر شده را از لینک زیر بخوانید.
🖇http://yon.ir/S3j9
📌با مطالب بیشتری در حوزه ی علوم اعصاب و هنر سینما با شما خواهیم بود.
💡https://t.me/NIAGg
فراماشینی/Ex Machina فیلمی دیگر درباره هوش مصنوعی است. البته اینبار برخلاف اغلب فیلمهای علمیتخیلی، از اتفاقات عجیب و غریب و جلوههای ویژه پیچیده خبری نیست. بلکه همه چیز بین سه کاراکتر اصلی فیلم اتفاق میافتد و دیالوگها شاهکلیدهایی هستند که ما را به فکر فرو میبرند. تمام فیلم در پی پاسخ به سوالاتی است که گرهخورده با زندگی بشر در آینده است. اینکه خودآگاهی چیست؟ چگونه یک روبات میتواند به آن دست پیدا کند؟ اینکه آیا یک روبات در تلاش برای آرمانی همچون آزادی خواهد جنگید؟ اینکه اگر بشر بتواند هوشمندی بینقص و فراتر از خود را خلق کند، چه کس یا چیزی را خدا خواهیم نامید.
@NIAGg
موضوع قابل توجه در مورد فیلم های علمی تخیلی حضور متخصصین و مشاورین در زمان نوشتن فیلم نامه و ساخت فیلم است که پیش از این ما در Interstellar، Inside-Out، Zootopia، Avatar و ... بوده ایم. اما الکس گارلند در گفتگویی که در Esquire منشر شد منابع الهام برای ساخت فراماشینی را معرفی کرد که بنا به خاستگاه آنها، برای علاقمندان هوش مصنوعی و علوم اعصاب و علوم انسانی جذاب خواهد بود. در این گزارش بخشی از این کتاب ها را که در مدت 10 سال زمینه ی ساخت اثر را فراهم کردند، معرفی خواهند شد.
🖊تفکر جدید امپراطور : درباب علوم کامپیوتر، ذهن و قوانین فیزیک - نوشتهی راجر پنروز (۱۹۸۹)
یکی از دوستان گارلند او را به فیزیکدان مشهور، راجر پنروز معرفی میکند. محققی که در نوشتههایش تلاش بسیاری کرده است تا ثابت کند منظری از خودآگاه انسان وجود دارد که هنوز قادر به درک آن نیستیم و زمانی که بشر قادر به درک این بخش از مغز باشد خواهد توانست ماشینهای احساسی ایجاد کند. موضوعی که گارلند چندان با آن موافق نیست و از طرفی علم لازم برای بحث راجع به آن را هم ندارد. با این وجود کتاب تفکر جدید امپراطور دید متفاوتی از خودآگاهی از منظر یک فیزیکدان را به او ارائه میدهد.
🖊پژوهشهای فلسفی - نوشتهی لودویگ ویتگنشتاین (۱۹۵۳) و تجسم و زندگی درونی - نوشتهی مورای شاناهان (۲۰۱۰)
کتاب شاناهان همچون یک تجلی بزرگ برای گارلند بود. پروفسور برجستهی روباتهای شناختی دانشگاه لندن در کتاب خود، پای نوشتههای لودویگ ویتگنشتاین را به میان باز کرده است. ویتگنشتاین معتقد بود که برای روبهرو شدن با مسائل ذهنی-جسمی باید فلسفه را از بحثهایمان حذف کنیم. پروفسور شاناهان نیز معتقد است که این روشی عالی برای گام نهادن به عمق خودآگاهی انسان و ماشین است.
🖊تکینگی نزدیک است (۲۰۰۵) و چگونه یک ذهن بسازیم: رازهای طرز تفکر بشر منتشر شدند (۲۰۱۲) - نوشتهی ری کورتزویل
هر مفهوم فلسفی که در Ex Machina پیدا میشود از شخصیتهای انسانی آن نشات میگیرد و زمانی که داستان سر خلق یک موجود با افزودههایی از مذهب به آن است باید بسیار جانب احتیاط رعایت شود.
تمامی نوشتههایش از منظر انسان بیدینی است که تحت تاثیر مذهب و انسانهای مذهبی قرار گرفته است و در طول تحقیقاتش در زمینه هوش مصنوعی به نوعی از "روح در هوش مصنوعی" دست یافته است. او معتقد است افرادی که میلیونها دلار خرج توسعه چنین تکنولوژیهایی میکنند بیشتر از همه در تلاش برای جاودانگی بشر هستند. نکتهای که ری کورتزویل به دقت در کتابهایش به آن پرداخته است. کورتزویل معتقد است که تا سال ۲۰۵۰ محققان خواهند توانست بدنهای مجازی ایجاد کنند که که جلوی مرگ خودآگاهی انسانها را بگیرد و تا ۱۵ سال آینده بشر خواهند توانست هر سال بیشتر از یک سال به عمر خود اضافه کند.
🖊ذهن عمیق ( Deep Mind) دمیس هاسابیس - مقالهای از استیون لوی ۲۰۱۵
در گفتگو با گارلند بارها نام هاسابیس را میشنویم. شطرنج باز قحاری که Deep Mind را ساخت و چیزی نگذشته بود که گوگل آن را خرید. اگر میخواهد دید بهتری از آینده داشته باشید و مهمتر اینکه بدانید چگونه موتورهای جستجوگر به روباتها متصل میشوند باید نگاهی به هاسابیس و کارهایش بیاندازید.
🔘مصاحبه ی هاسابیس و استیون لوی درباره ی ذهن عمیق و موتور جستجوGoogle را بخوانید.
📎http://yon.ir/3u87
✍️می توانید مقاله ی معروف هاسابیس درباره ی ساختار مغز را از لینک زیر دریافت کنید.
🖇http://yon.ir/r6D4
✍️گزارش کامل منتشر شده را از لینک زیر بخوانید.
🖇http://yon.ir/S3j9
📌با مطالب بیشتری در حوزه ی علوم اعصاب و هنر سینما با شما خواهیم بود.
💡https://t.me/NIAGg
Backchannel
The Deep Mind of Demis Hassabis
Google’s prize AI prodigy tells all
🔹🔶 افزایش قدرت حل مسئله با افزایش سن
محققان داده های بیش از ۱۰۰ مطالعه در مورد ارتباط بین مهارت حل مسئله و افزایش سن مربوط به سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۶ را بررسی کردند. این مطالعات هم شامل اطلاعات مربوط به رفتار افراد و هم مربوط به روشهای تصویربرداری عملکردی مغز بود.
دانشمندان دریافتند به طورکلی توانایی افراد مسن در تمرکز و جلوگیری از حواس پرتی به اندازه افرد بزرگسال جوان قوی نیست، اما افراد بزرگسال مسن برخی مهارت های خلاقانه و حل مسئله را بهتر انجام می دهند.
لین هاشر/ Lynn Hasher، سرپرست آزمایشگاه Aging & Cognition دانشگاه تورنتو کانادا، در این باره می گوید: «بسیار تعجب آور است که کاهش توانایی در تمرکز و جلوگیری از حواس پرتی می تواند موجب بهبود عملکرد فرد در مهارت هایی شود که نیاز به ابتکار و خلاقیت دارد. چراکه قبلا تصور می شد توانایی تمرکز لازمه موفقیت در یادگیری است.»
☑️http://yon.ir/k10W
به عنوان مثال در مطالعه ۲۰۱۶ که در مجله Psychonomic Bulletin & Review منتشر شده است، محققان به شرکت کنندگان تصاویر چهره ها را همراه با اسامی نمایش دادند. اگرچه از شرکت کنندگان خواسته شد تا اسامی را نادیده بگیرند، اما محققان افراد را از این جهت که کدام اسامی را به خاطر سپرده بودند مورد آزمایش قرار دادند. جالب اینجاست که آنها دریافتند شرکت کنندگان مسن تر، بهتر از شرکت کنندگان جوان در تطابق چهره ها با اسامی عمل کردند.
✍️ این مقاله را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
🖇https://link.springer.com/article/10.3758/s13423-016-1024-7
« لوب پیشانی» با تمرکز، پردازش اطلاعات مربوطه و کنارگذاشتن اطلاعات منحرف کننده مرتبط است. شواهد نشان می دهد که با بالارفتن سن افراد، فعالیت این منطقه کاهش می یابد که با کاهش توانایی تمرکز و جلوگیری از حواس پرتی مرتبط است. به عنوان مثال، مطالعه سال ۲۰۰۵ نشان می دهد که شرکت کنندگان دارای یک جراحت در جلو مغز (براساس سی تی اسکن یاMRI) به مراتب بهتر از شرکت کنندگان بدون ضایعه مغزی در حل مسائل ریاضی عمل کردند. به گفته محققان درحالیکه ۸۲ درصد افراد دارای آسیب مغزی توانستند مسئله را حل کنند، تنها ۴۳ درصد افراد بدون اسیب مغزی مسئله را حل کردند.
✍️ شرح این مطالعه را در لینک زیر مطالعه کنید.
🖇https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15632490
🔘مطالعه ی این مقاله ی مروری را به همه ی علاقمندان پیشنهاد می کنیم.
📎 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27900585
📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
محققان داده های بیش از ۱۰۰ مطالعه در مورد ارتباط بین مهارت حل مسئله و افزایش سن مربوط به سال های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۶ را بررسی کردند. این مطالعات هم شامل اطلاعات مربوط به رفتار افراد و هم مربوط به روشهای تصویربرداری عملکردی مغز بود.
دانشمندان دریافتند به طورکلی توانایی افراد مسن در تمرکز و جلوگیری از حواس پرتی به اندازه افرد بزرگسال جوان قوی نیست، اما افراد بزرگسال مسن برخی مهارت های خلاقانه و حل مسئله را بهتر انجام می دهند.
لین هاشر/ Lynn Hasher، سرپرست آزمایشگاه Aging & Cognition دانشگاه تورنتو کانادا، در این باره می گوید: «بسیار تعجب آور است که کاهش توانایی در تمرکز و جلوگیری از حواس پرتی می تواند موجب بهبود عملکرد فرد در مهارت هایی شود که نیاز به ابتکار و خلاقیت دارد. چراکه قبلا تصور می شد توانایی تمرکز لازمه موفقیت در یادگیری است.»
☑️http://yon.ir/k10W
به عنوان مثال در مطالعه ۲۰۱۶ که در مجله Psychonomic Bulletin & Review منتشر شده است، محققان به شرکت کنندگان تصاویر چهره ها را همراه با اسامی نمایش دادند. اگرچه از شرکت کنندگان خواسته شد تا اسامی را نادیده بگیرند، اما محققان افراد را از این جهت که کدام اسامی را به خاطر سپرده بودند مورد آزمایش قرار دادند. جالب اینجاست که آنها دریافتند شرکت کنندگان مسن تر، بهتر از شرکت کنندگان جوان در تطابق چهره ها با اسامی عمل کردند.
✍️ این مقاله را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
🖇https://link.springer.com/article/10.3758/s13423-016-1024-7
« لوب پیشانی» با تمرکز، پردازش اطلاعات مربوطه و کنارگذاشتن اطلاعات منحرف کننده مرتبط است. شواهد نشان می دهد که با بالارفتن سن افراد، فعالیت این منطقه کاهش می یابد که با کاهش توانایی تمرکز و جلوگیری از حواس پرتی مرتبط است. به عنوان مثال، مطالعه سال ۲۰۰۵ نشان می دهد که شرکت کنندگان دارای یک جراحت در جلو مغز (براساس سی تی اسکن یاMRI) به مراتب بهتر از شرکت کنندگان بدون ضایعه مغزی در حل مسائل ریاضی عمل کردند. به گفته محققان درحالیکه ۸۲ درصد افراد دارای آسیب مغزی توانستند مسئله را حل کنند، تنها ۴۳ درصد افراد بدون اسیب مغزی مسئله را حل کردند.
✍️ شرح این مطالعه را در لینک زیر مطالعه کنید.
🖇https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15632490
🔘مطالعه ی این مقاله ی مروری را به همه ی علاقمندان پیشنهاد می کنیم.
📎 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27900585
📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
SpringerLink
A neural signature of contextually mediated intentional forgetting
Psychonomic Bulletin & Review - The mental context in which we experience an event plays a fundamental role in how we organize our memories of an event (e.g. in relation to other events) and,...
چالشی برای سیستم بینایی شما... در این تصویر رنگ قرمز وجود ندارد! آکیوشی کیتائوکا استاد علوم اعصاب توضیح میدهد.
http://yon.ir/7i5Y
گزارش کامل را در NeuroDaily مطالعه کنید.
https://t.me/NIAGg
http://yon.ir/7i5Y
گزارش کامل را در NeuroDaily مطالعه کنید.
https://t.me/NIAGg
NeuroDaily
چالشی برای سیستم بینایی شما... در این تصویر رنگ قرمز وجود ندارد! آکیوشی کیتائوکا استاد علوم اعصاب توضیح میدهد. http://yon.ir/7i5Y گزارش کامل را در NeuroDaily مطالعه کنید. https://t.me/NIAGg
امروز میخواهیم سؤالی خیلی بدیهی بپرسیم، رنگ توتفرنگیها در عکس بالا را مشخص کنید! تصور می کنیم همه کاملا مطمئن باشید که رنگ توتفرنگیها قرمز است.
در کمال شرمندگی باید بگویم که هم من و هم شما، سخت در اشتباهیم! اگر باور ندارید، عکس را با برنامه فتوشاپ باز کنید و سرخترین قسمتهای عکس را انتخاب کنید. خب، برنامه نشان میدهد که همه این قسمتهای سرخ قطعی، در واقع خاکستری هستند! و این یک توهم بینایی Visual illusion و یا خطای دید است.
اشتباه یا توهم بینایی که باعث این مسئله میشود، در واقع همان چیزی که در مورد قضیه رنگ پیراهنها که مدتی قبل در فضای مجازی مشهور بود، مغز ما را به اشتباه انداخته است:مغز ما اطلاعات بینایی را پردازش میکند و ما به صورت خام همان اطلاعات اپتیکی را که عدسی چشمهایمان روی شبکیه میاندازد، نمیبینیم.
یکی از کارهایی که در پردازش دیداری انجام میشود، تلاش برای پایداری رنگها، علیرغم تغییر میزان نور محیط است. با این کار وقتی میزان نور کم و زیاد میشود و از ساعات ظهر به سمت ساعات غروب خورشید میرویم، ماهیت رنگ اشیا کمتر تغییر میکند و در نتیجه تشخیص آنها برای ما سادهتر میشود.
این عکس را آکیوشی کیتائوکا /Akiyoshi Kitaoka استاد دانشگاه کیوتو ژاپن ، ایجاد کرده است. او که سالها در این زمینه در حال پژوهش است در سال 2008 یکی از مهمترین مقاله های خود را با زمینه ی علوم اعصاب و تصویربرداری عملکردی منتشر ساخت.
برای دیدن پست پروفسور کیتائوکا و نظرات مخاطبان به لینک زیر مراجعه کنید.
🔎 https://twitter.com/AkiyoshiKitaoka/status/836382313160171521
در مقاله ی او که با عنوان"Functional brain imaging of the Rotating Snakes illusion by fMRI" منتشر شد. در این پژوهش او و همکارانش بیان کردند که در اثر تحریک سیستم بینایی با خطای دید، ناحیه ی motion sensitiveدر قشر بینایی (hMT+) فعال خواهد شد. فعالیت ناحیه ی hMT+ به همراه حرکت چشم خواهد بود پس این فعالیت نشان دهنده ی تاثیر چشمگیر حرکت چشم در خطای دید است.
✍️این مقاله را که در مجله ی معتبر Vision منتشر شده است را در لینک زیر بخوانید:
📎http://jov.arvojournals.org/article.aspx?articleid=2121991#87971546
📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
در کمال شرمندگی باید بگویم که هم من و هم شما، سخت در اشتباهیم! اگر باور ندارید، عکس را با برنامه فتوشاپ باز کنید و سرخترین قسمتهای عکس را انتخاب کنید. خب، برنامه نشان میدهد که همه این قسمتهای سرخ قطعی، در واقع خاکستری هستند! و این یک توهم بینایی Visual illusion و یا خطای دید است.
اشتباه یا توهم بینایی که باعث این مسئله میشود، در واقع همان چیزی که در مورد قضیه رنگ پیراهنها که مدتی قبل در فضای مجازی مشهور بود، مغز ما را به اشتباه انداخته است:مغز ما اطلاعات بینایی را پردازش میکند و ما به صورت خام همان اطلاعات اپتیکی را که عدسی چشمهایمان روی شبکیه میاندازد، نمیبینیم.
یکی از کارهایی که در پردازش دیداری انجام میشود، تلاش برای پایداری رنگها، علیرغم تغییر میزان نور محیط است. با این کار وقتی میزان نور کم و زیاد میشود و از ساعات ظهر به سمت ساعات غروب خورشید میرویم، ماهیت رنگ اشیا کمتر تغییر میکند و در نتیجه تشخیص آنها برای ما سادهتر میشود.
این عکس را آکیوشی کیتائوکا /Akiyoshi Kitaoka استاد دانشگاه کیوتو ژاپن ، ایجاد کرده است. او که سالها در این زمینه در حال پژوهش است در سال 2008 یکی از مهمترین مقاله های خود را با زمینه ی علوم اعصاب و تصویربرداری عملکردی منتشر ساخت.
برای دیدن پست پروفسور کیتائوکا و نظرات مخاطبان به لینک زیر مراجعه کنید.
🔎 https://twitter.com/AkiyoshiKitaoka/status/836382313160171521
در مقاله ی او که با عنوان"Functional brain imaging of the Rotating Snakes illusion by fMRI" منتشر شد. در این پژوهش او و همکارانش بیان کردند که در اثر تحریک سیستم بینایی با خطای دید، ناحیه ی motion sensitiveدر قشر بینایی (hMT+) فعال خواهد شد. فعالیت ناحیه ی hMT+ به همراه حرکت چشم خواهد بود پس این فعالیت نشان دهنده ی تاثیر چشمگیر حرکت چشم در خطای دید است.
✍️این مقاله را که در مجله ی معتبر Vision منتشر شده است را در لینک زیر بخوانید:
📎http://jov.arvojournals.org/article.aspx?articleid=2121991#87971546
📌با ما همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
Twitter
Akiyoshi Kitaoka
2色法によるイチゴの錯視。この画像はすべてシアン色（青緑色）の画素でできているが、イチゴは赤く見える。 Strawberries appear to be reddish, though the pixels are not.
☑️ سیناپس های مصنوعی ... گامی به سوی نسل پردازنده های قدرتمند
مغز انسان قدرتمندترین پردازندهی طبیعی است و جای تعجب ندارد که ساخت کامپیوترهایی که عملکردی شبیه مغز انسان دارند، هدف بلندمدت محققان بوده است. شبکههای عصبی شبیهترین مدلی است که اکنون داریم و حال محققان دانشگاه استنفورد یک سیناپس مصنوعی ارگانیک ساختهاند که به ما کمک خواهد کرد تا کامپیوترهایی بسازیم که یادگیرندههای بهتری باشند.
@NIAGg
در یک مغز ارگانیک، سلولهای نورونی سیگنالهایی الکتریکی به یکدیگر میفرستند تا اطلاعات را ذخیره و پردازش کنند. نورونها با فاصلههایی کوچک که سیناپس نامیده میشوند، از یکدیگر جدا میشوند. هر زمان که جریان الکتریکی از این سیناپسها عبور میکند، قویتر میشوند و مصرف انرژی آنها کاهش پیدا میکند. قویتر شدن این ارتباطات باعث میشود که مغز یاد بگیرد. شبکههای عصبی همین فرایند را در بعد نرمافزاری شبیهسازی میکنند. این سیستمهای هوش مصنوعی قادرند مقدار عظیمی از داده را پردازش کنند و همانند مغز، هر چه اطلاعات بیشتری داشته باشند، بهتر از پس کار خود برمیآیند. اما مشکل اینجا است که این نرمافزارها در سختافزار معمولی اجرا میشوند و این بدان معنا است که از نظر مصرف انرژی بهینه نیستند.
دستگاه ساختهشده توسط پژوهشگران ، از دو لایهی نازک و سه ترمینال ساخته شده است و آب شور، به عنوان الکترولیت بین آنها عمل میکند. در هر زمان، جریان الکتریکی بین دو ترمینال حرکت میکند و ترمینال سوم دو ترمینال قبل را کنترل میکند. در ابتدا محققان سعی کردند با فرستادن سیگنالهای الکتریکی، سیناپس را آموزش دهند و دریابند که برای هر حالت الکتریکی، چه ولتاژی لازم است. ترانزیستورهای دیجیتالی تنها دو حالت صفر و یک دارند؛ اما این سیناپس مصنوعی با داشتن سه ترمینال میتواند تا ۵۰۰ حالت داشته باشد و به این ترتیب، قدرت پردازشی به صورت نمایی بالا میرود. بهتر اینکه، سوییچ کردن بین این حالتها، تنها بخشی از انرژی را مصرف میکند که دیگر سیستمها مصرف میکنند. البته هنوز هم مصرف انرژی نسبت به مغز انسان زیاد است (این سیناپس در حدود ۱۰ هزار برابر نمونهی طبیعی، انرژی مصرف میکند)؛ اما قدمی در جهت درست بوده است و محققان امیدوارند با آزمایش در دستگاههای کوچکتر، بازدهی آن را افزایش دهند.
@NIAGg
تنها یک سیناپس مصنوعی ساخته شده است؛ اما محققان آزمایشهای زیادی روی آن انجام دادند و دادههای آن را برونیابی کردند تا دریابند آرایهای از این سیناپسها چگونه عمل میکند. محققان برای اینکه قابلیتهای تصویری شبکههای عصبی را آزمایش کنند، توانایی این سیناپس را در تشخیص اعداد دستنوشتهی ۱ تا ۹ امتحان کردند که تا ۹۷ درصد موفقیت نشان میدهد.
نمونههای پیشین ساختهشده توسط دیگر محققان، نهتنها قدرت کمتری داشتند، بلکه کاملا از مواد ارگانیک ساخته نشده بودند. این دستگاه که از هیدروژن و کربن ساخته شده است و با ولتاژی برابر نورونهای طبیعی کار میکند، میتواند با مغز طبیعی تجمیع و باعث ساخت دستگاههایی شود که با ذهن انسان کنترل میشوند.
🔘متن کامل این گزارش جذاب را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
📑 https://www.engadget.com/2017/02/21/artificial-synapse/
✍️مقاله ی منتشر شده در این زمینه را که به تازگی در nature materials منتشر شده است را می توانید دانلود کنید.
📎http://www.nature.com/nmat/journal/vaop/ncurrent/full/nmat4856.html
☑️با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
مغز انسان قدرتمندترین پردازندهی طبیعی است و جای تعجب ندارد که ساخت کامپیوترهایی که عملکردی شبیه مغز انسان دارند، هدف بلندمدت محققان بوده است. شبکههای عصبی شبیهترین مدلی است که اکنون داریم و حال محققان دانشگاه استنفورد یک سیناپس مصنوعی ارگانیک ساختهاند که به ما کمک خواهد کرد تا کامپیوترهایی بسازیم که یادگیرندههای بهتری باشند.
@NIAGg
در یک مغز ارگانیک، سلولهای نورونی سیگنالهایی الکتریکی به یکدیگر میفرستند تا اطلاعات را ذخیره و پردازش کنند. نورونها با فاصلههایی کوچک که سیناپس نامیده میشوند، از یکدیگر جدا میشوند. هر زمان که جریان الکتریکی از این سیناپسها عبور میکند، قویتر میشوند و مصرف انرژی آنها کاهش پیدا میکند. قویتر شدن این ارتباطات باعث میشود که مغز یاد بگیرد. شبکههای عصبی همین فرایند را در بعد نرمافزاری شبیهسازی میکنند. این سیستمهای هوش مصنوعی قادرند مقدار عظیمی از داده را پردازش کنند و همانند مغز، هر چه اطلاعات بیشتری داشته باشند، بهتر از پس کار خود برمیآیند. اما مشکل اینجا است که این نرمافزارها در سختافزار معمولی اجرا میشوند و این بدان معنا است که از نظر مصرف انرژی بهینه نیستند.
دستگاه ساختهشده توسط پژوهشگران ، از دو لایهی نازک و سه ترمینال ساخته شده است و آب شور، به عنوان الکترولیت بین آنها عمل میکند. در هر زمان، جریان الکتریکی بین دو ترمینال حرکت میکند و ترمینال سوم دو ترمینال قبل را کنترل میکند. در ابتدا محققان سعی کردند با فرستادن سیگنالهای الکتریکی، سیناپس را آموزش دهند و دریابند که برای هر حالت الکتریکی، چه ولتاژی لازم است. ترانزیستورهای دیجیتالی تنها دو حالت صفر و یک دارند؛ اما این سیناپس مصنوعی با داشتن سه ترمینال میتواند تا ۵۰۰ حالت داشته باشد و به این ترتیب، قدرت پردازشی به صورت نمایی بالا میرود. بهتر اینکه، سوییچ کردن بین این حالتها، تنها بخشی از انرژی را مصرف میکند که دیگر سیستمها مصرف میکنند. البته هنوز هم مصرف انرژی نسبت به مغز انسان زیاد است (این سیناپس در حدود ۱۰ هزار برابر نمونهی طبیعی، انرژی مصرف میکند)؛ اما قدمی در جهت درست بوده است و محققان امیدوارند با آزمایش در دستگاههای کوچکتر، بازدهی آن را افزایش دهند.
@NIAGg
تنها یک سیناپس مصنوعی ساخته شده است؛ اما محققان آزمایشهای زیادی روی آن انجام دادند و دادههای آن را برونیابی کردند تا دریابند آرایهای از این سیناپسها چگونه عمل میکند. محققان برای اینکه قابلیتهای تصویری شبکههای عصبی را آزمایش کنند، توانایی این سیناپس را در تشخیص اعداد دستنوشتهی ۱ تا ۹ امتحان کردند که تا ۹۷ درصد موفقیت نشان میدهد.
نمونههای پیشین ساختهشده توسط دیگر محققان، نهتنها قدرت کمتری داشتند، بلکه کاملا از مواد ارگانیک ساخته نشده بودند. این دستگاه که از هیدروژن و کربن ساخته شده است و با ولتاژی برابر نورونهای طبیعی کار میکند، میتواند با مغز طبیعی تجمیع و باعث ساخت دستگاههایی شود که با ذهن انسان کنترل میشوند.
🔘متن کامل این گزارش جذاب را می توانید در لینک زیر مطالعه کنید.
📑 https://www.engadget.com/2017/02/21/artificial-synapse/
✍️مقاله ی منتشر شده در این زمینه را که به تازگی در nature materials منتشر شده است را می توانید دانلود کنید.
📎http://www.nature.com/nmat/journal/vaop/ncurrent/full/nmat4856.html
☑️با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
Engadget
Artificial synapse could be key to brain-like computing
If you're going to craft brain-like computers, it stands to reason that you'd want to replicate brain-like behavior right down to the smallest elements, doesn't it? Sure enough, researchers have managed just that. They've developed an artificial synapse that…
محققین از یافتن یک نورون بسیار بزرگ که به دور تمام مساحت مغز پیچیده، هیجان زده اند!
برای اولین بار محققین نورونی بسیار بزرگ یافته اند که تمام مغز موش را دور میزند و احتمالا میتواند پاسخی برای معمای آگاهی باشد. این نورون در پژوهشی جهت بررسی ارتباطات کلاستروم و کرتکس مغز با استفاده از تکنیکی نوین در تصویربرداری مغزی یافت شده است. بنظر میرسد نقش این نورون هماهنگی اطلاعات مختلف مغز در جهت پدید آوردن حالات آگاهی باشد. این نورون یکی از 3نورون تازه کشف شده است که فقط به لطف تکنیک جدید تصویربرداری مغزی مشاهده شده و این احتمال را پدید آورده که هنوز ساختار های ناشناخته ای در مغزمان موجود باشد. در همایش اخیر Brain Research through Advancing Innovative Neurotechnologies در مریلند، تیمی از انستیتوی مطالعات مغز الن ( Allen Institute for Brain Science ) نحوه گسترش این 3 نورون درون هر دو نیمکره را اعلام کردند ولی نورون غولپیکر مورد نظر که تمام مساحت مغز را در برگرفته، به " تاجی از خار " تشبیه شده. کریستوف کوخ، محقق اصلی این طرح میگوید هیچگاه پیش از این نورون هایی که در این اندازه بین هر دو نیمکره گسترش پیدا کرده باشند، ندیده اند.
مقاله مربوط به این پژوهش در آپریل 2017 در The Journal of Comparative Neurology منتشر خواهد شد. لینک های مربوط به آبسترکت مقاله و خبر این پژوهش در سایت نیچر، در پست بعدی در کنار عکس هایی از این نورون قرار گرفته است.
💡https://t.me/NIAGg
برای اولین بار محققین نورونی بسیار بزرگ یافته اند که تمام مغز موش را دور میزند و احتمالا میتواند پاسخی برای معمای آگاهی باشد. این نورون در پژوهشی جهت بررسی ارتباطات کلاستروم و کرتکس مغز با استفاده از تکنیکی نوین در تصویربرداری مغزی یافت شده است. بنظر میرسد نقش این نورون هماهنگی اطلاعات مختلف مغز در جهت پدید آوردن حالات آگاهی باشد. این نورون یکی از 3نورون تازه کشف شده است که فقط به لطف تکنیک جدید تصویربرداری مغزی مشاهده شده و این احتمال را پدید آورده که هنوز ساختار های ناشناخته ای در مغزمان موجود باشد. در همایش اخیر Brain Research through Advancing Innovative Neurotechnologies در مریلند، تیمی از انستیتوی مطالعات مغز الن ( Allen Institute for Brain Science ) نحوه گسترش این 3 نورون درون هر دو نیمکره را اعلام کردند ولی نورون غولپیکر مورد نظر که تمام مساحت مغز را در برگرفته، به " تاجی از خار " تشبیه شده. کریستوف کوخ، محقق اصلی این طرح میگوید هیچگاه پیش از این نورون هایی که در این اندازه بین هر دو نیمکره گسترش پیدا کرده باشند، ندیده اند.
مقاله مربوط به این پژوهش در آپریل 2017 در The Journal of Comparative Neurology منتشر خواهد شد. لینک های مربوط به آبسترکت مقاله و خبر این پژوهش در سایت نیچر، در پست بعدی در کنار عکس هایی از این نورون قرار گرفته است.
💡https://t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
نورون بسیار بزرگی به شکل تاجی از خار
👉🏻👉🏻👉🏻 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27223051
👉🏻👉🏻👉🏻 http://www.nature.com/news/a-giant-neuron-found-wrapped-around-entire-mouse-brain-1.21539
t.me/NIAGg
👉🏻👉🏻👉🏻 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27223051
👉🏻👉🏻👉🏻 http://www.nature.com/news/a-giant-neuron-found-wrapped-around-entire-mouse-brain-1.21539
t.me/NIAGg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در آستانه سال نو...
جشن گلریزان در گروه آنالیز تصاویر مغزی جهت حمایت از کودکان یتیم و بد سرپرست تحت پوشش موسسه خیریه آشیان همای رحمت
سه شنبه ۱۷ اسفند ساعت ۱۴-۱۵
جشن گلریزان در گروه آنالیز تصاویر مغزی جهت حمایت از کودکان یتیم و بد سرپرست تحت پوشش موسسه خیریه آشیان همای رحمت
سه شنبه ۱۷ اسفند ساعت ۱۴-۱۵
NeuroDaily
ملاله یوسفزَی، دخترکی که از گلوله ی طالبان جان سالم به در برد و برنده ی جایزه صلح نوبل 2014. ثبت تصاویر fMRI هنگام پخش صحبت های او، الگوی فعالیت با ارتباطی ضعیف را در افراد نوجوان نشان داد.
🔸🔹تاثیر محیط نا آرام، فقر و تنگدستی بر رشد مغز (بخش اول)
ویدیویی پخش میشود که داستان ملاله یوسفزی را بیان میکند. دختر پاکستانی برندهی جایزهی صلح نوبل که در ۱۵ سالگی از یک تیر مستقیم به سرش که توسط یکی از سربازان طالبان شلیک شده بود؛ جان سالم به دربرد. او میگوید: «من میخواهم درس بخوانم و روزی یک دکتر شوم.» و اضافه میکند که طالبان روی صورت عدهای اسید پاشیده و مردم زیادی را کشته است؛ اما"من تسلیم نخواهم شد".
یک پسر ۱۵ ساله در انستیتوی مغز و خلاقیتِ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی این ویدیو را روی لپتاپی تماشا میکند. او در ظاهر نسبت به داستان ملاله بیتفاوت است. چهرهای بدون حالت دارد و شانههایش کاملا افتادهاند. گزارشگر از احساس او میپرسد. پسر با آرامش پاسخ میدهد: «نمیدانم» و بیشتر از این چیزی نمیگوید. پژوهشگرها از این بحث عبور میکنند و میپرسند که دوست دارد وقتی بزرگ شد چهکاره شود.
او میگوید: "میخواهم آدم خوبی شوم."
-میخواهی به دانشگاه بروی؟
- بله.
- برنامهای برای دانشگاه داری؟
- هنوز دربارهاش فکر نکردهام.
- دنبال چجور شغلی هستی؟
-مطمئن نیستم.
او یکی از ۷۲ نوجوان کمدرآمد است که "مری هلن اِموردینو یانگ"، یکی از پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در یک تحقیق پنجساله سرنوشت آنها را پیگیری کرده است. مری به دنبال کشف تأثیر فرهنگ، روابط خانوادگی، مشاهدهی خشونت و سایر فاکتورهایی است که میتوانند مغز انسان را تحت تأثیر قرار دهند. افراد هدفِ این آزمایش همگی از کالیفرنیای جنوبی هستند و ۴۰ ویدیو کلیپ را مشاهده میکنند. هرکدام از این ویدیوها داستانی واقعی از انسانهای واقعی را به تصویر میکشد. بعضی از داستانها (مانند داستان ملاله یوسفزی) به این دلیل انتخاب شدهاند که تأثیرگذار و الهامبخش هستند. این نوجوانان بخشهایی از کلیپها را زیر دستگاه MRI مجددا مشاهده میکنند و پاسخهای مغزی آنان ثبت میشود. حالا، دو سال بعد، آنها به انستیتوی مغز و خلاقیت فراخوانده شدهاند؛ یک مرکز آموزشی و قطب نوآوریهای این دانشگاه. این انستیتو مجهز به آزمایشگاه، دستگاه MRI، اتاق ملاقات، گالریهای هنر مدرن و عکاسی و همچنین یک اتاق کنفرانس برای خواندن ادبیات، ارائهی مقالات علمی و کنسرتهای موسیقی است. پروسهی تست در این مکان بارها تکرار میشود تا تغییرات بهمرور ثبت شوند.
نتایج اولیه الگویی نگرانکننده را نشان میدهد: کودکانی که در محیطهای ناآرام رشد کردهاند، با توجه به اسکنهای MRI، در بخشهایی از مغز خود که مرتبط با هوشیاری، تصمیمگیری و پردازش اخلاقی و احساسی است، ارتباطات همزمان عصبی ضعیفتری دارند.
🔘متن کامل گزارش را در پایگاه Newsweek مطالعه کنید.
📎 http://europe.newsweek.com/how-poverty-affects-brains-493239?rm=eu
☑️در بخش دوم مطالعات جدید Helen Immordino-Yang، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی را معرفی خواهیم کرد.
💡 با NeuroDaily همراه باشید.
ویدیویی پخش میشود که داستان ملاله یوسفزی را بیان میکند. دختر پاکستانی برندهی جایزهی صلح نوبل که در ۱۵ سالگی از یک تیر مستقیم به سرش که توسط یکی از سربازان طالبان شلیک شده بود؛ جان سالم به دربرد. او میگوید: «من میخواهم درس بخوانم و روزی یک دکتر شوم.» و اضافه میکند که طالبان روی صورت عدهای اسید پاشیده و مردم زیادی را کشته است؛ اما"من تسلیم نخواهم شد".
یک پسر ۱۵ ساله در انستیتوی مغز و خلاقیتِ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی این ویدیو را روی لپتاپی تماشا میکند. او در ظاهر نسبت به داستان ملاله بیتفاوت است. چهرهای بدون حالت دارد و شانههایش کاملا افتادهاند. گزارشگر از احساس او میپرسد. پسر با آرامش پاسخ میدهد: «نمیدانم» و بیشتر از این چیزی نمیگوید. پژوهشگرها از این بحث عبور میکنند و میپرسند که دوست دارد وقتی بزرگ شد چهکاره شود.
او میگوید: "میخواهم آدم خوبی شوم."
-میخواهی به دانشگاه بروی؟
- بله.
- برنامهای برای دانشگاه داری؟
- هنوز دربارهاش فکر نکردهام.
- دنبال چجور شغلی هستی؟
-مطمئن نیستم.
او یکی از ۷۲ نوجوان کمدرآمد است که "مری هلن اِموردینو یانگ"، یکی از پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در یک تحقیق پنجساله سرنوشت آنها را پیگیری کرده است. مری به دنبال کشف تأثیر فرهنگ، روابط خانوادگی، مشاهدهی خشونت و سایر فاکتورهایی است که میتوانند مغز انسان را تحت تأثیر قرار دهند. افراد هدفِ این آزمایش همگی از کالیفرنیای جنوبی هستند و ۴۰ ویدیو کلیپ را مشاهده میکنند. هرکدام از این ویدیوها داستانی واقعی از انسانهای واقعی را به تصویر میکشد. بعضی از داستانها (مانند داستان ملاله یوسفزی) به این دلیل انتخاب شدهاند که تأثیرگذار و الهامبخش هستند. این نوجوانان بخشهایی از کلیپها را زیر دستگاه MRI مجددا مشاهده میکنند و پاسخهای مغزی آنان ثبت میشود. حالا، دو سال بعد، آنها به انستیتوی مغز و خلاقیت فراخوانده شدهاند؛ یک مرکز آموزشی و قطب نوآوریهای این دانشگاه. این انستیتو مجهز به آزمایشگاه، دستگاه MRI، اتاق ملاقات، گالریهای هنر مدرن و عکاسی و همچنین یک اتاق کنفرانس برای خواندن ادبیات، ارائهی مقالات علمی و کنسرتهای موسیقی است. پروسهی تست در این مکان بارها تکرار میشود تا تغییرات بهمرور ثبت شوند.
نتایج اولیه الگویی نگرانکننده را نشان میدهد: کودکانی که در محیطهای ناآرام رشد کردهاند، با توجه به اسکنهای MRI، در بخشهایی از مغز خود که مرتبط با هوشیاری، تصمیمگیری و پردازش اخلاقی و احساسی است، ارتباطات همزمان عصبی ضعیفتری دارند.
🔘متن کامل گزارش را در پایگاه Newsweek مطالعه کنید.
📎 http://europe.newsweek.com/how-poverty-affects-brains-493239?rm=eu
☑️در بخش دوم مطالعات جدید Helen Immordino-Yang، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی را معرفی خواهیم کرد.
💡 با NeuroDaily همراه باشید.
Newsweek
How Poverty Affects the Brain
New research reveals the connection between stress, poverty and brain development in children.
🔸🔹تاثیر محیط نا آرام، فقر و تنگدستی بر رشد مغز (بخش دوم)
اموردینو یانگ Helen Immordino-Yang-، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در شاخهای از علوم اعصاب به نام «علوم اعصاب فقر» فعالیت میکند. با اینکه این تحقیقات اکثرا به واکنش مغز در مواجهه با فضاهای خاص محدود میشود؛ پژوهشگران به نتایج تأسفآوری دستیافتهاند. فقر و شرایطی که به آن ضمیمه است (خشونت، صداهای بلند، آشفتگی در خانه، آلودگی، سوءتغذیه، پرخاش و بیکاری والدین) میتوانند رفتارها، شکلگیری و ترکیببندی ارتباطات مغز را در سن کم تحت تأثیر قرار دهند.
@NIAGg
باید اشاره کرد که دو گزارش علمی در سال 2015، این موضوع را به مرکز توجه رسانهها تبدیل کردهاند. در گزارش اول محققان دریافتهاند که کودکانِ کمبضاعت مادهی خاکستری کمتری در هیپوکامپ (بخش مرتبط با حافظه)، لوب جلویی مغز (مرتبط با تصمیمگیری، حل مسئله، کنترل ضربان و رفتار اجتماعی و احساسی) لوبِ تمپورال (مرتبط با پردازش زبان، دید و شنیدار و خودآگاهی) دارند. این نواحی از مغز در کنار یکدیگر بخش عمدهای از یادگیری و تمرکز را مدیریت میکنند. مواردی که در موفقیت آکادمیک بسیار حیاتی هستند.
این تحقیق که در «JAMA Pediatrics» و در سال ۲۰۱۵ منتشر شده، ۳۸۹ نفر را بین سنهای ۴ تا ۲۲ سال مورد آزمایش قرار داده است. یکچهارم از شرکتکنندگان از خانههایی بسیار پایینتر از خط فقر آمدهاند (در سال ۲۰۱۶ خط فقر در آمریکا ۲۴،۲۳۰ دلار درآمد سالیانه برای خانوادهای چهارنفره بوده است). کودکانی که از بخش کمدرآمد جامعه میآیند؛ رشد کمتری در مادهی خاکستری داشته و نتایج ضعیفتری در تستهای استاندارد کسب کردهاند.
✍️مقاله ی این پژوهش را اینجا بخوانید:
📎 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26192216
پژوهش کلیدی دوم که در «Nature Neuroscience» منتشر شده است، ۱۰۹۹ نفر را بین سنهای ۳ تا ۲۰ سال مورد بررسی قرار داده و نتیجه میگیرد کودکانی که توسط والدین کمدرآمد بزرگ میشوند، دارای فضاهای مغزی کمتری نسبت به کودکانی هستند که در خانوادهای با درآمد ۱۵۰ هزار دلار یا بیشتر زندگی میکنند.
✍️مقاله ی این پژوهش را اینجا بخوانید
📎https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25821911
دکتر جک شانکاف، رئیس مرکز رشد کودکان در دانشگاه هاروارد میگوید دانشمندان از تأثیر تفاوت کلاس اجتماعی در تحصیل و سلامت اطلاع داشتند. اما حالا عصبشناسان توانستهاند فضای پیرامونی و رفتار والدین را به فعالیت مغز ارتباط دهند. این نتایج میتواند به تغییرات اساسی در سیاستهای اجتماعی و تحصیلی منجر شود. تغییراتی از جمله بازنگری در برنامههای یادگیری. بهخصوص برنامههایی که یادگیری را از سنین پایینتر آغاز میکنند. او میگوید برنامههای جدید میتوانند در کنار آن بر رشد اجتماعی و احساسی تمرکز کنند؛ از آنجایی که علم نشان میدهد روابط اجتماعی و روابط با محیط اطراف بر شکلگیری قسمتهای مختلف مغز که ناظر بر رفتار انسانها هستند (مانند توانایی تمرکز) تأثیر میگذارند. این تحولات میتوانند بر دستاوردهای آکادمیک هر فرد (مانند یادگیری خواندن و نوشتن) نیز مؤثر باشند. شانکاف میگوید: «ما شاهد یک انقلاب در علم زیستشناسی هستیم. انقلابی که به ما رابطهی میان محیط و عصب را نشان میدهد.»
📑متن کامل گزارش را در پایگاه Newsweek مطالعه کنید.
☑️http://europe.newsweek.com/how-poverty-affects-brains-493239?rm=eu
🔘با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
اموردینو یانگ Helen Immordino-Yang-، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در شاخهای از علوم اعصاب به نام «علوم اعصاب فقر» فعالیت میکند. با اینکه این تحقیقات اکثرا به واکنش مغز در مواجهه با فضاهای خاص محدود میشود؛ پژوهشگران به نتایج تأسفآوری دستیافتهاند. فقر و شرایطی که به آن ضمیمه است (خشونت، صداهای بلند، آشفتگی در خانه، آلودگی، سوءتغذیه، پرخاش و بیکاری والدین) میتوانند رفتارها، شکلگیری و ترکیببندی ارتباطات مغز را در سن کم تحت تأثیر قرار دهند.
@NIAGg
باید اشاره کرد که دو گزارش علمی در سال 2015، این موضوع را به مرکز توجه رسانهها تبدیل کردهاند. در گزارش اول محققان دریافتهاند که کودکانِ کمبضاعت مادهی خاکستری کمتری در هیپوکامپ (بخش مرتبط با حافظه)، لوب جلویی مغز (مرتبط با تصمیمگیری، حل مسئله، کنترل ضربان و رفتار اجتماعی و احساسی) لوبِ تمپورال (مرتبط با پردازش زبان، دید و شنیدار و خودآگاهی) دارند. این نواحی از مغز در کنار یکدیگر بخش عمدهای از یادگیری و تمرکز را مدیریت میکنند. مواردی که در موفقیت آکادمیک بسیار حیاتی هستند.
این تحقیق که در «JAMA Pediatrics» و در سال ۲۰۱۵ منتشر شده، ۳۸۹ نفر را بین سنهای ۴ تا ۲۲ سال مورد آزمایش قرار داده است. یکچهارم از شرکتکنندگان از خانههایی بسیار پایینتر از خط فقر آمدهاند (در سال ۲۰۱۶ خط فقر در آمریکا ۲۴،۲۳۰ دلار درآمد سالیانه برای خانوادهای چهارنفره بوده است). کودکانی که از بخش کمدرآمد جامعه میآیند؛ رشد کمتری در مادهی خاکستری داشته و نتایج ضعیفتری در تستهای استاندارد کسب کردهاند.
✍️مقاله ی این پژوهش را اینجا بخوانید:
📎 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26192216
پژوهش کلیدی دوم که در «Nature Neuroscience» منتشر شده است، ۱۰۹۹ نفر را بین سنهای ۳ تا ۲۰ سال مورد بررسی قرار داده و نتیجه میگیرد کودکانی که توسط والدین کمدرآمد بزرگ میشوند، دارای فضاهای مغزی کمتری نسبت به کودکانی هستند که در خانوادهای با درآمد ۱۵۰ هزار دلار یا بیشتر زندگی میکنند.
✍️مقاله ی این پژوهش را اینجا بخوانید
📎https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25821911
دکتر جک شانکاف، رئیس مرکز رشد کودکان در دانشگاه هاروارد میگوید دانشمندان از تأثیر تفاوت کلاس اجتماعی در تحصیل و سلامت اطلاع داشتند. اما حالا عصبشناسان توانستهاند فضای پیرامونی و رفتار والدین را به فعالیت مغز ارتباط دهند. این نتایج میتواند به تغییرات اساسی در سیاستهای اجتماعی و تحصیلی منجر شود. تغییراتی از جمله بازنگری در برنامههای یادگیری. بهخصوص برنامههایی که یادگیری را از سنین پایینتر آغاز میکنند. او میگوید برنامههای جدید میتوانند در کنار آن بر رشد اجتماعی و احساسی تمرکز کنند؛ از آنجایی که علم نشان میدهد روابط اجتماعی و روابط با محیط اطراف بر شکلگیری قسمتهای مختلف مغز که ناظر بر رفتار انسانها هستند (مانند توانایی تمرکز) تأثیر میگذارند. این تحولات میتوانند بر دستاوردهای آکادمیک هر فرد (مانند یادگیری خواندن و نوشتن) نیز مؤثر باشند. شانکاف میگوید: «ما شاهد یک انقلاب در علم زیستشناسی هستیم. انقلابی که به ما رابطهی میان محیط و عصب را نشان میدهد.»
📑متن کامل گزارش را در پایگاه Newsweek مطالعه کنید.
☑️http://europe.newsweek.com/how-poverty-affects-brains-493239?rm=eu
🔘با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
PubMed
Association of Child Poverty, Brain Development, and Academic Achievement - PubMed
The influence of poverty on children's learning and achievement is mediated by structural brain development. To avoid long-term costs of impaired academic functioning, households below 150% of the federal poverty level should be targeted for additional resources…
💤 تقویت حافظه در خواب
همهی ما میدانیم که اگر بخواهیم طول روز خود را صرف مطالعه کنیم، بهترین راهکار این است که شب قبل خوب خوابیده باشیم. با وجود اینکه طی مدتهای طولانی دانشمندان بر این نظر بودند که حافظهی ما در اثر اتصال نورونهای عصبی شکل میگیرد، تعریف واضحی برای نقش خواب در ثبت اطلاعات مغز نداشتند.در حال حاضر، دو مطالعهی جدید به شواهد بیولوژیکی دست یافتهاند که نشان میدهند لازمهی توانایی مغز برای به خاطر سپردن اطلاعات این است که در خواب آنها را فراموش کند.
در حال حاضر، مطالعات اخیر دانشگاههای ویسکانسین و جان هاپکینز نشان دادهاند که یکی دیگر از مزایای خواب، هرس شدن حافظهی ما است و همین امر باعث میشود که در زمان بیداری درسهایی را که یاد میگیریم، به خاطر بسپاریم. فرضیهی هموستازی سیناپسی چندان جدید نیست. در یک دههی پیش دانشمندان دانشگاه ویسکانسین این ایده را مطرح کردند که خواب اجازه میدهد مغز، ارتباطات بین نورونهای ما را کاهش دهد تا در طول بیداری تصویر واضحتری از خاطرات خود داشته باشیم.
👈درباره هموستازی بخوانید.
📑https://en.wikipedia.org/wiki/Homeostasis
تیم پژوهشی دانشگاه ویسکانسین به منظور دفاع از فرضیهی خود شواهد بیشتری اضافه کرده است. بیش از چهار سال پیش، محققان قشر مغزی چند موش را مورد بررسی قرار دادند. گروهی از این موشها خوابیده بودند. گروه دیگر سرگرم بازی با یک اسباب بازی بودند و تعداد انگشت شماری هم بدون هیچ محرکی بیدار بودند. در این میان دانشمندان مشغول اندازهگیری ابعاد و شکل ۶۹۲۰ سیناپس در صدها بخش مغزی مختلف این موشها شدند. برشهای گرفته شده از سیناپس موشهای خواب نشان داد که این سیناپسها ۱۸ درصد کوچکتر از سیناپسهای موشهای بیدار هستند.
✍️مقاله ی این پژوهش را که در مجله ی معتبر Science منتشر شده است را بخوانید.
📎http://science.sciencemag.org/content/355/6324/507
تیم دیگری از دانشگاه جان هاپکینز صورت مسئله را از زاویهی دیگری بررسی کردهاند. آنها روی سیناپسهای موشها، نشانگرهای فلورسنت قرار دادند تا عملکرد مغز موش را در زمان خواب مشاهده کنند. همان طور که انتظار میرفت، با کوچکتر شدن سیناپس، اندازهی نشانگر هم کاهش پیدا میکرد. تحلیل بیشتر، نشان از کاهش ۲۰ درصدی اندازهی گیرندههای AMPA داشت. در مرحلهی بعد، محققان اقدام به دستکاری ژنتیکی کردند تا مغز یک موش، فاقد پروتئینی به نام Homer1A باشد. این پروتئین باعث حذف گیرندههای سیناپس میشود. مشاهدات نشان دادند که این موش هم دقیقا مانند دیگر موشهای خویشاوند خود میخوابد. تفاوت قضیه در آنجا بود که سیناپسهای موشهای طبیعی روی گیرندههای آنها باقی میماند.
بهمنظور مطالعهی اثرات این موضوع بر حافظه، موشها وادار به دویدن در جعبهای شدند که کف آن به برق متصل بود. در همان شب، یک مادهی شیمیایی وارد بدن موشها شد تا از ورود Homer1A به اسپینهای دندریتی جلوگیری کند. هنگامی که در روز بعد، موشها دوباره در همان جعبه قرار داده شدند، از ترس یخ زدند. با قرار دادن موشها در جعبههای مشابه ولی بدون برق، مشاهده شد که موشهایی که سایز سیناپسهای مغز آنها کوچکتر شده بود، رفتار شجاعانهتری داشتند. در حالی که موشهایی که پروتئینهای Homer1A در آنها مسدود شده بود، دوباره یخ میزدند.
✍️مقاله ی این پژوهش را در Science بخوانید.
📎 http://science.sciencemag.org/content/355/6324/511
📑گزارش کامل را که در Business Insider منتشر شده است را مطالعه کنید.
👉 http://yon.ir/YsKtd
☑️با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
همهی ما میدانیم که اگر بخواهیم طول روز خود را صرف مطالعه کنیم، بهترین راهکار این است که شب قبل خوب خوابیده باشیم. با وجود اینکه طی مدتهای طولانی دانشمندان بر این نظر بودند که حافظهی ما در اثر اتصال نورونهای عصبی شکل میگیرد، تعریف واضحی برای نقش خواب در ثبت اطلاعات مغز نداشتند.در حال حاضر، دو مطالعهی جدید به شواهد بیولوژیکی دست یافتهاند که نشان میدهند لازمهی توانایی مغز برای به خاطر سپردن اطلاعات این است که در خواب آنها را فراموش کند.
در حال حاضر، مطالعات اخیر دانشگاههای ویسکانسین و جان هاپکینز نشان دادهاند که یکی دیگر از مزایای خواب، هرس شدن حافظهی ما است و همین امر باعث میشود که در زمان بیداری درسهایی را که یاد میگیریم، به خاطر بسپاریم. فرضیهی هموستازی سیناپسی چندان جدید نیست. در یک دههی پیش دانشمندان دانشگاه ویسکانسین این ایده را مطرح کردند که خواب اجازه میدهد مغز، ارتباطات بین نورونهای ما را کاهش دهد تا در طول بیداری تصویر واضحتری از خاطرات خود داشته باشیم.
👈درباره هموستازی بخوانید.
📑https://en.wikipedia.org/wiki/Homeostasis
تیم پژوهشی دانشگاه ویسکانسین به منظور دفاع از فرضیهی خود شواهد بیشتری اضافه کرده است. بیش از چهار سال پیش، محققان قشر مغزی چند موش را مورد بررسی قرار دادند. گروهی از این موشها خوابیده بودند. گروه دیگر سرگرم بازی با یک اسباب بازی بودند و تعداد انگشت شماری هم بدون هیچ محرکی بیدار بودند. در این میان دانشمندان مشغول اندازهگیری ابعاد و شکل ۶۹۲۰ سیناپس در صدها بخش مغزی مختلف این موشها شدند. برشهای گرفته شده از سیناپس موشهای خواب نشان داد که این سیناپسها ۱۸ درصد کوچکتر از سیناپسهای موشهای بیدار هستند.
✍️مقاله ی این پژوهش را که در مجله ی معتبر Science منتشر شده است را بخوانید.
📎http://science.sciencemag.org/content/355/6324/507
تیم دیگری از دانشگاه جان هاپکینز صورت مسئله را از زاویهی دیگری بررسی کردهاند. آنها روی سیناپسهای موشها، نشانگرهای فلورسنت قرار دادند تا عملکرد مغز موش را در زمان خواب مشاهده کنند. همان طور که انتظار میرفت، با کوچکتر شدن سیناپس، اندازهی نشانگر هم کاهش پیدا میکرد. تحلیل بیشتر، نشان از کاهش ۲۰ درصدی اندازهی گیرندههای AMPA داشت. در مرحلهی بعد، محققان اقدام به دستکاری ژنتیکی کردند تا مغز یک موش، فاقد پروتئینی به نام Homer1A باشد. این پروتئین باعث حذف گیرندههای سیناپس میشود. مشاهدات نشان دادند که این موش هم دقیقا مانند دیگر موشهای خویشاوند خود میخوابد. تفاوت قضیه در آنجا بود که سیناپسهای موشهای طبیعی روی گیرندههای آنها باقی میماند.
بهمنظور مطالعهی اثرات این موضوع بر حافظه، موشها وادار به دویدن در جعبهای شدند که کف آن به برق متصل بود. در همان شب، یک مادهی شیمیایی وارد بدن موشها شد تا از ورود Homer1A به اسپینهای دندریتی جلوگیری کند. هنگامی که در روز بعد، موشها دوباره در همان جعبه قرار داده شدند، از ترس یخ زدند. با قرار دادن موشها در جعبههای مشابه ولی بدون برق، مشاهده شد که موشهایی که سایز سیناپسهای مغز آنها کوچکتر شده بود، رفتار شجاعانهتری داشتند. در حالی که موشهایی که پروتئینهای Homer1A در آنها مسدود شده بود، دوباره یخ میزدند.
✍️مقاله ی این پژوهش را در Science بخوانید.
📎 http://science.sciencemag.org/content/355/6324/511
📑گزارش کامل را که در Business Insider منتشر شده است را مطالعه کنید.
👉 http://yon.ir/YsKtd
☑️با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
سخنی با اعضای کانال نورودیلی..
لطفا این حکایت را بخوانید:
عاطفه ۱۵ساله و کلاس نهم متوسطه است. مادر عاطفه در یک سالگی اش بر اثر سرطان فوت کرد و پدر او نیز چند ماه بعد خانواده را ترک کرد. عاطفه با مادربزرگ و برادرش زندگی میکند و تمام درآمد خانواده ۴۰ هزار تومان ماهیانه است. بزرگترین مشکل این خانواده عدم تامین مالی مخارج زندگی بود.
عاطفه هم اکنون یکی از کودکان تحت سرپرستی خیریه آشیان همای رحمت است که بعد از انتشار این اعلان، تحت پوشش فرزند خواندگی قرار گرفت. نزدیک ۷۰ کودک دیگر مانند عاطفه تحت پوشش خیرین موسسه هستند و چونان فرزند عزیزی، زندگی آنها از لحاظ احتیاجات بهداشتی، غذایی، درسی و غیره تامین میشود. چند نفری از این کودکان که از سالها پیشتر تحت حمایت بوده اند، حالا نوجوانانی سختکوش و درسخوان و درحال آماده شدن برای کنکور هستند که دیدن همت و تلاششان برای همه هیجان انگیز و امیدوار کننده است.
نیاگ درحال آماده شدن برای گلریزان فردا به نفع خیریه Oasis است. کودکان زیادی مانند عاطفه هستند که در انتظار تحت پوشش قرار گرفتن و رشد و بالندگی و ساختن فردای خود هستند.
فردا ۱۷ اسفند از ساعت ۱۴ الی ۱۵ در آمفی تئاتر ساختمان مرکز تصویربرداری بیمارستان امام منتظر شما دوستان و عزیزان هستیم.
لطفا این حکایت را بخوانید:
عاطفه ۱۵ساله و کلاس نهم متوسطه است. مادر عاطفه در یک سالگی اش بر اثر سرطان فوت کرد و پدر او نیز چند ماه بعد خانواده را ترک کرد. عاطفه با مادربزرگ و برادرش زندگی میکند و تمام درآمد خانواده ۴۰ هزار تومان ماهیانه است. بزرگترین مشکل این خانواده عدم تامین مالی مخارج زندگی بود.
عاطفه هم اکنون یکی از کودکان تحت سرپرستی خیریه آشیان همای رحمت است که بعد از انتشار این اعلان، تحت پوشش فرزند خواندگی قرار گرفت. نزدیک ۷۰ کودک دیگر مانند عاطفه تحت پوشش خیرین موسسه هستند و چونان فرزند عزیزی، زندگی آنها از لحاظ احتیاجات بهداشتی، غذایی، درسی و غیره تامین میشود. چند نفری از این کودکان که از سالها پیشتر تحت حمایت بوده اند، حالا نوجوانانی سختکوش و درسخوان و درحال آماده شدن برای کنکور هستند که دیدن همت و تلاششان برای همه هیجان انگیز و امیدوار کننده است.
نیاگ درحال آماده شدن برای گلریزان فردا به نفع خیریه Oasis است. کودکان زیادی مانند عاطفه هستند که در انتظار تحت پوشش قرار گرفتن و رشد و بالندگی و ساختن فردای خود هستند.
فردا ۱۷ اسفند از ساعت ۱۴ الی ۱۵ در آمفی تئاتر ساختمان مرکز تصویربرداری بیمارستان امام منتظر شما دوستان و عزیزان هستیم.
OASIS-teaser.mp4
16.9 MB
تیزر فیلمی که فردا در جشن گلریزان موسسه آشیان همای رحمت پخش خواهد شد . . .
☑️ خواندن ذهن انسان با Baxter
پژوهشگران دانشگاه M.I.T موفق به ساخت رباتی شدند که دستورات را با خواندن ذهن انسان دریافت کرده و اجرا میکند. این ربات که "بکستر- Baxter" نام دارد در حین اجرای دستورات در صورتی که مغز امواجی ارسال کند که دستور اشتباه داده، متوجه شده و واکنش نشان میدهد.در آزمایشهای انجام شده با این ربات یک سری عملیات مرتبسازی اشیا با ثبت EEG فرد، انجام شده که با موفقیت همراه بوده است.
@NIAGg
این ربات با همکاری آزمایشگاه کامپیوتر و هوش مصنوعی دانشگاه ام.آی.تی و دانشگاه بوستون ساخته شده و در صورتی که در امواج مغزی خطایی رخ دهد الگوریتمهای یادگیرنده این ربات آنها را کشف میکند و طی 10 تا 30 میلیثانیه واکنش نشان میدهد.
دنیلا روس Daniela Rus مسئول آزمایشگاه هوش مصنوعی ام.آی.تی گفت: ما تلاش میکنیم قدرت این ربات را افزایش دهیم تا بتواند عملیاتهای پیچیدهتری را انجام دهد.وی افزود: در حال حاضر این ربات یک سری عملیات انجام میدهد و برای آنکه آن را ادامه دهد یا متوقف کند کافیست کاربر در ذهن خود موافقت یا مخالفت خود را با انجام آن عملیات اعلام کند تا ربات به آن واکنش نشان بدهد.
این پژوهشگر خاطرنشان کرد:هدف ما این است که پیچیدهترین عملیاتها را بدون گفتن هیچدستور یا فشردن هیچ دکمهای انجام هیم تا برای بیمارانی که امکان برقراری هیچ ارتباطی را ندارند راهی برای برطرفکردن نیازهایشان پیدا کنیم.
🔘متن کامل گزارش را در WIRED بخوانید.
📌 https://www.wired.com/2017/03/baxter-robot-fixes-mistakes-reading-mind/
📎مقاله ای که امروز بصورت آنلاین در اختیار همه قرار گرفت و ویدئوی این ربات را در پست های بعدی بخوانید و ببینید.👇
📌با NeuroDailyهمرا باشید.
💡https://t.me/NIAGg
پژوهشگران دانشگاه M.I.T موفق به ساخت رباتی شدند که دستورات را با خواندن ذهن انسان دریافت کرده و اجرا میکند. این ربات که "بکستر- Baxter" نام دارد در حین اجرای دستورات در صورتی که مغز امواجی ارسال کند که دستور اشتباه داده، متوجه شده و واکنش نشان میدهد.در آزمایشهای انجام شده با این ربات یک سری عملیات مرتبسازی اشیا با ثبت EEG فرد، انجام شده که با موفقیت همراه بوده است.
@NIAGg
این ربات با همکاری آزمایشگاه کامپیوتر و هوش مصنوعی دانشگاه ام.آی.تی و دانشگاه بوستون ساخته شده و در صورتی که در امواج مغزی خطایی رخ دهد الگوریتمهای یادگیرنده این ربات آنها را کشف میکند و طی 10 تا 30 میلیثانیه واکنش نشان میدهد.
دنیلا روس Daniela Rus مسئول آزمایشگاه هوش مصنوعی ام.آی.تی گفت: ما تلاش میکنیم قدرت این ربات را افزایش دهیم تا بتواند عملیاتهای پیچیدهتری را انجام دهد.وی افزود: در حال حاضر این ربات یک سری عملیات انجام میدهد و برای آنکه آن را ادامه دهد یا متوقف کند کافیست کاربر در ذهن خود موافقت یا مخالفت خود را با انجام آن عملیات اعلام کند تا ربات به آن واکنش نشان بدهد.
این پژوهشگر خاطرنشان کرد:هدف ما این است که پیچیدهترین عملیاتها را بدون گفتن هیچدستور یا فشردن هیچ دکمهای انجام هیم تا برای بیمارانی که امکان برقراری هیچ ارتباطی را ندارند راهی برای برطرفکردن نیازهایشان پیدا کنیم.
🔘متن کامل گزارش را در WIRED بخوانید.
📌 https://www.wired.com/2017/03/baxter-robot-fixes-mistakes-reading-mind/
📎مقاله ای که امروز بصورت آنلاین در اختیار همه قرار گرفت و ویدئوی این ربات را در پست های بعدی بخوانید و ببینید.👇
📌با NeuroDailyهمرا باشید.
💡https://t.me/NIAGg
Wired
Baxter the Robot Fixes Its Mistakes by Reading Your Mind
Oh good. To tell when it's made a mistake, a charming robot reads your mind.
@NIAGg_NeuroDaily_Correcting_Rob.pdf
6 MB
مقاله ای که امروز توسط آزمایشگاه هوش مصنوعی MIT درباره ی Baxter منتشر شد.
با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
@NIAGg_NeuroDaily_Brain-controlled Robots.mov
9.1 MB
استفاده از realtime EEG برای هدایت Baxter... آزمایشگاه هوش مصنوعی MIT
با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg
با NeuroDaily همراه باشید.
https://t.me/NIAGg