This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بیماریهای روانی گاه می تواند مبتلایان را به سمت تبدیل شدن به یک نابغه سوق دهند ❗️
این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی و در نورودیلی ببینید.
🔗 منبع: ISNA.ir
💡t.me/NIAGg
این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی و در نورودیلی ببینید.
🔗 منبع: ISNA.ir
💡t.me/NIAGg
📌 ابداع تراشهای شبیه به سیناپسهای مغزی
مهندسان در MIT موفق به طراحی تراشهای شدهاند که درست مانند اتصالات مغزی عمل میکند، یعنی دارای اتصالات یا سیناپسهای مصنوعی است. در حال حاضر مغز انسان از هر رایانهای دیگری در جهان قدرتمندتر است، از ۸۰ میلیارد #نورون برخوردار است و بالای ۱۰۰ تریلیارد #سیناپس دارد که نورونها را به یکدیگر متصل ساخته و عبور و مرور سیگنالها را کنترل میکند.
عملکرد تراشههای کنونی رایانهای براساس ارسال سیگنالها به زبان دودوئی است، هر بخش از اطلاعات به صفر و یک کدگذاری میشوند، یا سیگنالهای خواموش/روشن. برای مقایسه این روند با عملکرد مغز در سال ۲۰۱۳ یکی از قدرتمندترین ابررایانههای جهان فعالیت مغز را شبیهسازی کرد و نتایج بسیار ناچیزی به دست آورد. در این آزمایش ابررایانه K با استفاده از ۸۲۹۴۴ پردازشگر و یک پتابایت حافظه اصلی (برابر مجموع حافظه ۲۵۰ هزار رایانه خانگی) مورد استفاده قرار گرفت.
در چنین شرایطی، #شبیه_سازی یک ثانیه از فعالیت ۱٫۷۳ میلیارد نورون که توسط ۱۰٫۴ تریلیارد سیناپس به یکدیگر متصل شده بودند، ۴۰ دقیقه زمان صرف کرد. اما اگر تراشهها از اتصالات شبه سیناپسی برخوردار باشند، امکان انتقال تنوع بیشتری از سیگنالها توسط رایانه به وجود خواهد آمد و زمینه آموزش شبه سیناپسی فراهم خواهد شد.
محققان برای ایجاد این تراشه شبکهای از ژرمانیوم سیلیکون ایجاد کردند، که از کانالی یکبعدی برای عبور یونها برخوردار بود تا عبور یونها از مسیری ثابت و همیشگی تضمین شود. از این شبکه برای ساخت تراشهای نورومورفیک استفاده شد: زمانی که جریان برق وارد تراشه میشد، تمامی سیناپسها جریانی ثابت را نمایش میدادند، و نوسان جریان در آن تنها چهار درصد بود. نوسان جریان در یک تک سیناپس نیز به بیش از یک درصد نمیرسید.
در یک عملیات شبیهسازی از این تراشه برای شناسایی نمونههای دستخط استفاده شد و تراشه توانست اینکار را با دقتی ۹۵ درصدی انجام دهد. شبکه عصبی آزمایش شده، متشکل از سه لایه از صفحات عصبی که توسط دو لایه سیناپس مصنوعی از هم جدا شده بودند، توانست دهها هزار دستخط را با دقت ۹۵ درصدی از یکدیگر تشخیص دهد. قدم بعدی ساخت تراشهای است که خود به تنهایی از قدرت تشخیص دادن نمونههای خطی از یکدیگر برخوردار است و در نهایت این پژوهش قرار است به ساخت ابزارهای شبکه عصبی قابل حمل منتهی شود. تراشهای به اندازه سر انگشت که بتواند کار یک ابررایانه را انجام دهد.
جزئیات بیشتر این پژوهش را در مقاله ی منتشر شده در Nature Materials بخوانید.
http://yon.ir/bqscu
مقاله ترجمه شده ی بیگ بنگ را مطاله کنید.
http://yon.ir/kRDAu
📌با نورودیلی همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
مهندسان در MIT موفق به طراحی تراشهای شدهاند که درست مانند اتصالات مغزی عمل میکند، یعنی دارای اتصالات یا سیناپسهای مصنوعی است. در حال حاضر مغز انسان از هر رایانهای دیگری در جهان قدرتمندتر است، از ۸۰ میلیارد #نورون برخوردار است و بالای ۱۰۰ تریلیارد #سیناپس دارد که نورونها را به یکدیگر متصل ساخته و عبور و مرور سیگنالها را کنترل میکند.
عملکرد تراشههای کنونی رایانهای براساس ارسال سیگنالها به زبان دودوئی است، هر بخش از اطلاعات به صفر و یک کدگذاری میشوند، یا سیگنالهای خواموش/روشن. برای مقایسه این روند با عملکرد مغز در سال ۲۰۱۳ یکی از قدرتمندترین ابررایانههای جهان فعالیت مغز را شبیهسازی کرد و نتایج بسیار ناچیزی به دست آورد. در این آزمایش ابررایانه K با استفاده از ۸۲۹۴۴ پردازشگر و یک پتابایت حافظه اصلی (برابر مجموع حافظه ۲۵۰ هزار رایانه خانگی) مورد استفاده قرار گرفت.
در چنین شرایطی، #شبیه_سازی یک ثانیه از فعالیت ۱٫۷۳ میلیارد نورون که توسط ۱۰٫۴ تریلیارد سیناپس به یکدیگر متصل شده بودند، ۴۰ دقیقه زمان صرف کرد. اما اگر تراشهها از اتصالات شبه سیناپسی برخوردار باشند، امکان انتقال تنوع بیشتری از سیگنالها توسط رایانه به وجود خواهد آمد و زمینه آموزش شبه سیناپسی فراهم خواهد شد.
محققان برای ایجاد این تراشه شبکهای از ژرمانیوم سیلیکون ایجاد کردند، که از کانالی یکبعدی برای عبور یونها برخوردار بود تا عبور یونها از مسیری ثابت و همیشگی تضمین شود. از این شبکه برای ساخت تراشهای نورومورفیک استفاده شد: زمانی که جریان برق وارد تراشه میشد، تمامی سیناپسها جریانی ثابت را نمایش میدادند، و نوسان جریان در آن تنها چهار درصد بود. نوسان جریان در یک تک سیناپس نیز به بیش از یک درصد نمیرسید.
در یک عملیات شبیهسازی از این تراشه برای شناسایی نمونههای دستخط استفاده شد و تراشه توانست اینکار را با دقتی ۹۵ درصدی انجام دهد. شبکه عصبی آزمایش شده، متشکل از سه لایه از صفحات عصبی که توسط دو لایه سیناپس مصنوعی از هم جدا شده بودند، توانست دهها هزار دستخط را با دقت ۹۵ درصدی از یکدیگر تشخیص دهد. قدم بعدی ساخت تراشهای است که خود به تنهایی از قدرت تشخیص دادن نمونههای خطی از یکدیگر برخوردار است و در نهایت این پژوهش قرار است به ساخت ابزارهای شبکه عصبی قابل حمل منتهی شود. تراشهای به اندازه سر انگشت که بتواند کار یک ابررایانه را انجام دهد.
جزئیات بیشتر این پژوهش را در مقاله ی منتشر شده در Nature Materials بخوانید.
http://yon.ir/bqscu
مقاله ترجمه شده ی بیگ بنگ را مطاله کنید.
http://yon.ir/kRDAu
📌با نورودیلی همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg
Nature Materials
SiGe epitaxial memory for neuromorphic computing with reproducible high performance based on engineered dislocations
Controlled widening of threading dislocations in SiGe layers epitaxially grown on Si allows the realization of resistive switching devices with enhanced uniformity, high on/off ratio and long retention times.
ما فارغ از اینکه پاسخ یک سوال را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم.
کانال رسمی گروه علمی نیاگ
niag.ir
تماس با ادمین ها:
@monsieur_ha
@Hamed_Dehqaan
@Batouli_SAH
کانال رسمی گروه علمی نیاگ
niag.ir
تماس با ادمین ها:
@monsieur_ha
@Hamed_Dehqaan
@Batouli_SAH
با ذخیره ی مستقیم اطلاعات مربوط به فعالیت الکتریکی نورون ها از سطح مغز، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که برای انجام یک کار ساده مانند تکرار کلمه ای که به صورت بصری یا سمعی به نمونه ی مورد آزمایش نشان داده میشود، ابتدا قشر بینایی و شنوایی نسبت به این عمل واکنش نشان میدهند تا کلمه را درک نمایند. سپس کورتکس پریفرانتال تحریک میشود تا معنای کلمه را درک کند، که با فعالیت کورتکس حرکتی برای آماده سازی پاسخ، همراه است. در طول نیم ثانیه ی ما بین تحریک و واکنش، کورتکس پریفرانتال فعال باقی میماند تا سایر نواحی مغز را هماهنگ نماید.
برای یک تسک(کار) سخت مانند تعیین متضاد یک کلمه، مغز ما نیازمند چندین ثانیه برای پاسخگویی میباشد. در طول این زمان، کورتکس پریفرانتال سایر نواحی مغز، از جمله شبکه های مرتبط به حافظه که در واقع قابل مشاهده نیست، را به کار میگیرد. و تنها آن موقع است که کورتکس پریفرنتال به نفع قشر حرکتی ،به منظور تولید پاسخ گفتاری، دست از فعالیت میکشد. در واقع هرچه این اتفاق سریع تر انجام بگیرد، فرد میتواند پاسخ را زودتر بیان کند.
همچنین محققان دریافتند مغز آماده سازی قشر حرکتی را از خیلی زودتر شروع میکند. به عبارتی، ما فارغ از اینکه پاسخ (متضاد کلمه) را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم. یکی از محققان ارشد علوم اعصاب در دانشگاه کالیفورنیا، مرکز تحقیقاتی علوم اعصاب هلن ویلز، و نویسنده ی ارشد این مقاله، اعتقاد دارد که این موضوع میتواند علت صحبت کردن بدون فکر در افراد باشد.
یافته های این تحقیق از جمله نقش کلیدی کورتکس پریفرانتال در هماهنگ سازی تمام نواحی مغز، با یافته های پیشین محققان علوم اعصاب از مطالعات صورت گرفته بر روی انسان و میمون ها در دهه های گذشته همخوانی دارد.
رابرت نایت، استاد روانپزشکی و علوم اعصاب همین دانشگاه، استاد جراحی مغر و اعصاب UCSF و از نویشندگان همین مقاله میگوید:" این مطالعات خاص، نشان میدهد که کورتکس پریفرانتال مانند رهبر ارکسر است و برای آماده سازی خروجی، نواحی مغز را به هم پیوند میدهد. در این تحقیق ما هشت آزمون مختلف داریم، در برخی از آنها بیمار میباید صحبت میکرد و در برخی باید دکمه ای را فشار میداد. بعضی از آزمایش ها سمعی و بعضی بصری بودند. و همه ی این آزمایش ها نشانه ای مشترک از فعالیتی متمرکز در لوب پریفرانتال را دارند که درک و عمل را به هم متصل میکند. و این همان چسب شناخت است."
منبع: https://www.sciencedaily.com/releases/2018/01/180117114924.htm
https://t.me/NIAGg
برای یک تسک(کار) سخت مانند تعیین متضاد یک کلمه، مغز ما نیازمند چندین ثانیه برای پاسخگویی میباشد. در طول این زمان، کورتکس پریفرانتال سایر نواحی مغز، از جمله شبکه های مرتبط به حافظه که در واقع قابل مشاهده نیست، را به کار میگیرد. و تنها آن موقع است که کورتکس پریفرنتال به نفع قشر حرکتی ،به منظور تولید پاسخ گفتاری، دست از فعالیت میکشد. در واقع هرچه این اتفاق سریع تر انجام بگیرد، فرد میتواند پاسخ را زودتر بیان کند.
همچنین محققان دریافتند مغز آماده سازی قشر حرکتی را از خیلی زودتر شروع میکند. به عبارتی، ما فارغ از اینکه پاسخ (متضاد کلمه) را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم. یکی از محققان ارشد علوم اعصاب در دانشگاه کالیفورنیا، مرکز تحقیقاتی علوم اعصاب هلن ویلز، و نویسنده ی ارشد این مقاله، اعتقاد دارد که این موضوع میتواند علت صحبت کردن بدون فکر در افراد باشد.
یافته های این تحقیق از جمله نقش کلیدی کورتکس پریفرانتال در هماهنگ سازی تمام نواحی مغز، با یافته های پیشین محققان علوم اعصاب از مطالعات صورت گرفته بر روی انسان و میمون ها در دهه های گذشته همخوانی دارد.
رابرت نایت، استاد روانپزشکی و علوم اعصاب همین دانشگاه، استاد جراحی مغر و اعصاب UCSF و از نویشندگان همین مقاله میگوید:" این مطالعات خاص، نشان میدهد که کورتکس پریفرانتال مانند رهبر ارکسر است و برای آماده سازی خروجی، نواحی مغز را به هم پیوند میدهد. در این تحقیق ما هشت آزمون مختلف داریم، در برخی از آنها بیمار میباید صحبت میکرد و در برخی باید دکمه ای را فشار میداد. بعضی از آزمایش ها سمعی و بعضی بصری بودند. و همه ی این آزمایش ها نشانه ای مشترک از فعالیتی متمرکز در لوب پریفرانتال را دارند که درک و عمل را به هم متصل میکند. و این همان چسب شناخت است."
منبع: https://www.sciencedaily.com/releases/2018/01/180117114924.htm
https://t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⁉️ اگر نخوابید چه اتفاقی برای شما رخ می دهد...
📌این ویدئوی دیدنی و صحبت های دکتر متیو واکر نویسنده کتاب "چرا می خوابیم" را با زیرنویس انگلیسی ببینید.
☑️ https://t.me/NIAGg
📌این ویدئوی دیدنی و صحبت های دکتر متیو واکر نویسنده کتاب "چرا می خوابیم" را با زیرنویس انگلیسی ببینید.
☑️ https://t.me/NIAGg
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یک پدیده ی جالب
⁉️چرا هنگام خوردن فلفل احساس گرما می کنیم و واکنش مغز چگونه است؟
📌این ویدئو را به زبان فارسی ببینید.
🔗 منبع: gadgetnews.ir
☑️t.me/NIAGg
⁉️چرا هنگام خوردن فلفل احساس گرما می کنیم و واکنش مغز چگونه است؟
📌این ویدئو را به زبان فارسی ببینید.
🔗 منبع: gadgetnews.ir
☑️t.me/NIAGg
تصویر سمت چپ نشان دهنده حدود 30،000 الکترود مورد استفاده در مطالعه ذکر شده است. در سمت راست، ارائه شبکه کل مغز استخراج شده از فعالیت الکتریکی در طول پردازش حافظه است
#نورودیلی
#نورودیلی
گروهی از دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه پنسیلوانیا، اولین نقشه ی اتصالات الکتریکی کل مغز را به کمک اطلاعات حاصل از 300 بیمار، که مستقیما الکترودهایی در مغزشان جایگذاری شده بود، ساختند! این محققین متوجه شدند که ریتمی در فعالیت های مغزی فرکانس پایین در هنگام دریافت اطلاعات از لوب فرونتال، تمپرال و میانی، که مهم ترین مناطق مغزی دخیل در پردازش حافظه میباشند، وجود دارد.
نتیجه ی این پژوهش در واقع کشفی است بر نحوه ی ارتباط مناطق مختلف مغز در طول انجام فرایندهای شناختی همچون شکل گیری حافظه. بسیاری محققین، ساختار شبکه ی مغز را با ابزارهایی غیرتهاجمی مانند MRI مورد بررسی قرار داده اند، چرا که مشاهده ی این شبکه های بزرگ مقیاس، با استفاده از ضبط مستقیم از مغز انسان بسیار دشوار است زیرا این اطلاعات تنها از طریق بیمارانی که مورد جراحی اعصاب قرار گرفته اند به دست می آید.
تیم دانشگاه پنسیلوانیا سالها اطلاعات بدست آمده از چنین جراحی هایی را گردآوری کرد و برای اولین بار محققان امکان مشاهده ی این شبکه های الکتریکی را بدست آورند. بیمارانی که تحت نظارت بالینی برای کنترل تشنج قرار داشتند، مورد آزمون فراخوانی حافظه قرار گرفتند. در این آزمون از آنها خواسته شده بود تا کلماتی که بر صفحه نمایان میشود را ببینند و سپس کلمات را به صورت برعکس تا جایی که میتوانند به خاطر بیاورند، تکرار کنند. در همین حال، محققین فعالیت مغز آنها را در مقیاس های سریع و آهسته، که به فعالیت های نورونی فرکانس بالا و فرکانس پایین معروف است، بررسی کردند.
نتایج نشان میداد که وقتی فرد به درستی خاطرات تازه وارد شده، که در اینجا همان کلماتی هستند که به فرد نشان داده بودند، ایجاد میکند، همبستگی بین مناطق مغز با امواج آرام فعالیت، تقویت میگردد اما در فرکانس های بالاتر، این همبستگی کاهش می یابد.
"در این پژوهش ما به ارتباط اتصالات کم فرکانس نواحی مغز با افزایش فعالیت نورونی در آن نواحی پی بردیم. که نشان میدهد برای ایجاد خاطره ی جدید، دو عملکرد باید به طور همزان صورت بگیرد: اولا نواحی مغز باید به تنهایی تحریک شوند و ثانیا این نواحی باید با یکدیگر در فراکانس های پایین ارتباط ایجاد کنند ." سولومن. (نویسنده ی اصلی این مقاله)
هدف نهایی آنها از ساخت نقشه ی مامل، استفاده از آن برای مطالعه آسیب های حاصل از بیماری آلزایمرو کمک به این بیماران است.
منبع:
https://goo.gl/NzBWro
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
نتیجه ی این پژوهش در واقع کشفی است بر نحوه ی ارتباط مناطق مختلف مغز در طول انجام فرایندهای شناختی همچون شکل گیری حافظه. بسیاری محققین، ساختار شبکه ی مغز را با ابزارهایی غیرتهاجمی مانند MRI مورد بررسی قرار داده اند، چرا که مشاهده ی این شبکه های بزرگ مقیاس، با استفاده از ضبط مستقیم از مغز انسان بسیار دشوار است زیرا این اطلاعات تنها از طریق بیمارانی که مورد جراحی اعصاب قرار گرفته اند به دست می آید.
تیم دانشگاه پنسیلوانیا سالها اطلاعات بدست آمده از چنین جراحی هایی را گردآوری کرد و برای اولین بار محققان امکان مشاهده ی این شبکه های الکتریکی را بدست آورند. بیمارانی که تحت نظارت بالینی برای کنترل تشنج قرار داشتند، مورد آزمون فراخوانی حافظه قرار گرفتند. در این آزمون از آنها خواسته شده بود تا کلماتی که بر صفحه نمایان میشود را ببینند و سپس کلمات را به صورت برعکس تا جایی که میتوانند به خاطر بیاورند، تکرار کنند. در همین حال، محققین فعالیت مغز آنها را در مقیاس های سریع و آهسته، که به فعالیت های نورونی فرکانس بالا و فرکانس پایین معروف است، بررسی کردند.
نتایج نشان میداد که وقتی فرد به درستی خاطرات تازه وارد شده، که در اینجا همان کلماتی هستند که به فرد نشان داده بودند، ایجاد میکند، همبستگی بین مناطق مغز با امواج آرام فعالیت، تقویت میگردد اما در فرکانس های بالاتر، این همبستگی کاهش می یابد.
"در این پژوهش ما به ارتباط اتصالات کم فرکانس نواحی مغز با افزایش فعالیت نورونی در آن نواحی پی بردیم. که نشان میدهد برای ایجاد خاطره ی جدید، دو عملکرد باید به طور همزان صورت بگیرد: اولا نواحی مغز باید به تنهایی تحریک شوند و ثانیا این نواحی باید با یکدیگر در فراکانس های پایین ارتباط ایجاد کنند ." سولومن. (نویسنده ی اصلی این مقاله)
هدف نهایی آنها از ساخت نقشه ی مامل، استفاده از آن برای مطالعه آسیب های حاصل از بیماری آلزایمرو کمک به این بیماران است.
منبع:
https://goo.gl/NzBWro
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
مغز شما فاش میکند که چه کسانی دوست شما هستند!!!!
با توجه به مطالعات دورتموث، شما جهان را همانطور میدانید که دوستانتان آن را درک میکنند. این مطالعات نشان میدهد که دوستان دارای پاسخ های عصبی مشابه در مقابل محرک های محیطی واقعی هستند و میتوان از این مهم به منظور پیشبینی اینکه چه کسانی دوستان شما هستند، استفاده کرد.
محققان دریافتند که میتوان تنها با بررسی نوع واکنش افراد به مشاهده ی کلیپ های ویدیویی، حدس زد که چه کسانی با هم دوست هستند. نتایج مطالعات نشان میدهد که دوستان دارای بیشترین سطح تشابه در الگوی فعالیت عصبی بوده اند. البته دوستانِ دوستان هم دارای تشابهاتی بوده اند و اگر یک مرحله دورتر برویم، یعنی دوستانِ دوستانِ دوستان ما، این تشابه اگرچه موجود، ولی کمتر است.
این پژوهش در نوع خود، نخستین مطالعه و بررسی ارتباط فعالیت عصبی افرادی که در دنیای واقعی دارای شبکه های ارتباطی هستند و به نوعی یکدیگر را میشناسند، می باشد. در این آزمایش، به همه ی افراد مجموعه ویدیوی مشخصی نشان داده میشود و پاسخ فعالیت عصبی آنها مورد بررسی قرار گرفت که در نیچر به چاپ رسیده است.
نویسنده ی اصلی این مقاله، کارولین پارکینسون، میگوید: " پاسخ های عصبی به محرکت های پویا و طبیعی مانند ویدیوها، میتوانند ما را به افکار نامحدود و ناخودآگاه فرد همچنان که پیش روی میکند، رهنمون میشود. نتایج ما نشان میدهد که دوستان، دنیای پیرامون را به طرز فوق العاده مشابهی پردازش میکنند."
در این تحقیق، دوستی و یا روابط اجتماعی در گروهی قریب به 280 دانشجوی فارغ التحصیل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. محققان بر این باورند که فاصله اجتماعی بین جفت افراد، بر اساس روابط متقابل اجتماعی آنها، گزارش شده است. از 42 نفر از دانشجویان خواسته شده بود تا همزمان با ثبت فعالیت های عصبی آنها توسط اسکنر fMRI ضبط میشد، تعدادی ویدیو را تماشا کنند. این ویدیوها طیف وسیعی از موضوعات و ژانرها را از جمله سیاست، علم، کمدی موزیک و ... را شامل میشد که برای آنها، پاسخ های گوناگونی انتظار میرفت.
هر یک از شرکت کنندگان، همان فیلم ها را با همان ترتیب و با همان دستورالعمل تماشا کردند. سپس محققان این پاسخ های عصبی را قالب مجموعه دانشجویان، دو به دو مورد بررسی قرار دادند تا مشخص کنند که آیا جفت دانشجویانی که با هم دوست بوده اند دارای فعالیت مغزی مشابهی بوده اند و با کاهش ارتباط بین افراد، این تشابه در الگوی فعالیت های عصبی، کاهش میابد.
یافته ها نشان میدهد که شباهت پاسخ عصبی در میان دوستان قوی تر بوده است و این الگو در نواحی مغزی مرتبط به پاسخ های احساسی، که باعت توجه و سطح استدلال بالا میشود، آشکار میشود.
https://goo.gl/kdM9Ed
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
با توجه به مطالعات دورتموث، شما جهان را همانطور میدانید که دوستانتان آن را درک میکنند. این مطالعات نشان میدهد که دوستان دارای پاسخ های عصبی مشابه در مقابل محرک های محیطی واقعی هستند و میتوان از این مهم به منظور پیشبینی اینکه چه کسانی دوستان شما هستند، استفاده کرد.
محققان دریافتند که میتوان تنها با بررسی نوع واکنش افراد به مشاهده ی کلیپ های ویدیویی، حدس زد که چه کسانی با هم دوست هستند. نتایج مطالعات نشان میدهد که دوستان دارای بیشترین سطح تشابه در الگوی فعالیت عصبی بوده اند. البته دوستانِ دوستان هم دارای تشابهاتی بوده اند و اگر یک مرحله دورتر برویم، یعنی دوستانِ دوستانِ دوستان ما، این تشابه اگرچه موجود، ولی کمتر است.
این پژوهش در نوع خود، نخستین مطالعه و بررسی ارتباط فعالیت عصبی افرادی که در دنیای واقعی دارای شبکه های ارتباطی هستند و به نوعی یکدیگر را میشناسند، می باشد. در این آزمایش، به همه ی افراد مجموعه ویدیوی مشخصی نشان داده میشود و پاسخ فعالیت عصبی آنها مورد بررسی قرار گرفت که در نیچر به چاپ رسیده است.
نویسنده ی اصلی این مقاله، کارولین پارکینسون، میگوید: " پاسخ های عصبی به محرکت های پویا و طبیعی مانند ویدیوها، میتوانند ما را به افکار نامحدود و ناخودآگاه فرد همچنان که پیش روی میکند، رهنمون میشود. نتایج ما نشان میدهد که دوستان، دنیای پیرامون را به طرز فوق العاده مشابهی پردازش میکنند."
در این تحقیق، دوستی و یا روابط اجتماعی در گروهی قریب به 280 دانشجوی فارغ التحصیل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. محققان بر این باورند که فاصله اجتماعی بین جفت افراد، بر اساس روابط متقابل اجتماعی آنها، گزارش شده است. از 42 نفر از دانشجویان خواسته شده بود تا همزمان با ثبت فعالیت های عصبی آنها توسط اسکنر fMRI ضبط میشد، تعدادی ویدیو را تماشا کنند. این ویدیوها طیف وسیعی از موضوعات و ژانرها را از جمله سیاست، علم، کمدی موزیک و ... را شامل میشد که برای آنها، پاسخ های گوناگونی انتظار میرفت.
هر یک از شرکت کنندگان، همان فیلم ها را با همان ترتیب و با همان دستورالعمل تماشا کردند. سپس محققان این پاسخ های عصبی را قالب مجموعه دانشجویان، دو به دو مورد بررسی قرار دادند تا مشخص کنند که آیا جفت دانشجویانی که با هم دوست بوده اند دارای فعالیت مغزی مشابهی بوده اند و با کاهش ارتباط بین افراد، این تشابه در الگوی فعالیت های عصبی، کاهش میابد.
یافته ها نشان میدهد که شباهت پاسخ عصبی در میان دوستان قوی تر بوده است و این الگو در نواحی مغزی مرتبط به پاسخ های احساسی، که باعت توجه و سطح استدلال بالا میشود، آشکار میشود.
https://goo.gl/kdM9Ed
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
تحریک مغناطیسی مغز، منجر به تغییر ادراک احساسات منفی میشود.
مطالعه ی جدید منتشر شده در روانپزشکی بیولوژیکی، علم اعصاب شناختی و تصویری نشان میدهد که پردازش احساسات منفی میتواند با تنظیم میزان تحریک پذیری بخش راست پیشین مغز تقویت و یا تضعیف شود.
محققان دانشگاه مانستر آلمان، به کمک تحریک مغناطیسی خارج از مغز، تکنیکی به نام تحریک مغناطیسی مکرر (rTMS) ، نشان دادند که علی رقم به کار گیری محرک مهارکننده ای که در حال حاضر به منظور درمان افسردگی استفاده میشود، تحریک هیجانی، پاسخ فرد به تصاویر ترسناک را بهتر کاهش میدهد.
یافته ها اولین حمایت را از ایده ی به کارگیری پزشکان برای هدایت درمان در بیماری افسردگی نشان میدهد ولی هرگز در آزمایشگاه به تایید نرسیده. کامرون کارتر، نویسنده ی این مقاله با اشاره به عملکرد ناحیه فرانتال به عنوان مرکز کنترل ساختار تولید احساس در مغز، میگوید: "پژوهش ما تاییده کننده ی مدولاسیون بخش فرانتال مغز در نیم کره ی راست است، که مستقیما تنظیم پردازش اطلاعات احساسی در مغز به شیوه ی "بالا به پایین" را تحت تاثیر قرار میدهد." وی اضافه میکند که:" این نتایج به بررسی و گسترش دامنه کاربردهای درمانی بالقوه rTMS میپردازد."
در بیماری افسردگی، پردازش احساسات در هر دو نیمه ی راست و چپ ناحیه فرانتال که به کورتکس های دورسولاترال پریفرانتال DIPFC معروف است، دچار اختلال میباشد. چه بسا ریشه ی این اختلالات در افزایش احساسات منفی و کاهش احساسات مثبت در بیماری افسردگی باشد.
ثابت شده است که کاهش تحریک پذیری DIPFC راست با استفاده از محرک مغناطیسی مهار شده، بر روی درمان افسردکی تاثیر مثبتی دارد. (حتی اگر فقط یک ایده باشد) که این امر باعث کاهش احساسات منفی در بیمار افسرده شود. (البته هنوز به طور کامل بر روی انسان آزمایش نشده است.)
https://goo.gl/34jnWV
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
مطالعه ی جدید منتشر شده در روانپزشکی بیولوژیکی، علم اعصاب شناختی و تصویری نشان میدهد که پردازش احساسات منفی میتواند با تنظیم میزان تحریک پذیری بخش راست پیشین مغز تقویت و یا تضعیف شود.
محققان دانشگاه مانستر آلمان، به کمک تحریک مغناطیسی خارج از مغز، تکنیکی به نام تحریک مغناطیسی مکرر (rTMS) ، نشان دادند که علی رقم به کار گیری محرک مهارکننده ای که در حال حاضر به منظور درمان افسردگی استفاده میشود، تحریک هیجانی، پاسخ فرد به تصاویر ترسناک را بهتر کاهش میدهد.
یافته ها اولین حمایت را از ایده ی به کارگیری پزشکان برای هدایت درمان در بیماری افسردگی نشان میدهد ولی هرگز در آزمایشگاه به تایید نرسیده. کامرون کارتر، نویسنده ی این مقاله با اشاره به عملکرد ناحیه فرانتال به عنوان مرکز کنترل ساختار تولید احساس در مغز، میگوید: "پژوهش ما تاییده کننده ی مدولاسیون بخش فرانتال مغز در نیم کره ی راست است، که مستقیما تنظیم پردازش اطلاعات احساسی در مغز به شیوه ی "بالا به پایین" را تحت تاثیر قرار میدهد." وی اضافه میکند که:" این نتایج به بررسی و گسترش دامنه کاربردهای درمانی بالقوه rTMS میپردازد."
در بیماری افسردگی، پردازش احساسات در هر دو نیمه ی راست و چپ ناحیه فرانتال که به کورتکس های دورسولاترال پریفرانتال DIPFC معروف است، دچار اختلال میباشد. چه بسا ریشه ی این اختلالات در افزایش احساسات منفی و کاهش احساسات مثبت در بیماری افسردگی باشد.
ثابت شده است که کاهش تحریک پذیری DIPFC راست با استفاده از محرک مغناطیسی مهار شده، بر روی درمان افسردکی تاثیر مثبتی دارد. (حتی اگر فقط یک ایده باشد) که این امر باعث کاهش احساسات منفی در بیمار افسرده شود. (البته هنوز به طور کامل بر روی انسان آزمایش نشده است.)
https://goo.gl/34jnWV
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
مقاله ای که همین پنجشنبه ی گذشته در مجله ی science به چاپ رسید، الگوی مشخص و مشترکی را برای پنج بیماری #اوتیسم، #اسکیزوفرنی، #اختلال دو قطبی و #افسردگی و اعتیاد به الکل، یافته است.
براساس مطالعه ی آنها بر روی مغز 700 نفر، که همه ی آنها از یکی اختلالات روانی نام برده رنج می بردند و یا بیماری آنها تشخیص داده نشده بود، سطح مشابهی از مولکولهای خاص در مغز افراد مبتلا به اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی، تشابه هایی بین اختلال دوقطبی و افسردگی حاد، و همخوانی هایی بیت افسردگی و اعتیاد به الکل دیده شد.
دنیل گشویند، محقق اصلی این پژوهش و متخصص علوم اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا میگوید:" ما در آستانه ی استفاده از ژنومیک و تکنولوژی مولکولوی به منظور نگاه کردن به بیماری های روانی، فراتر از آنچه پیش تر مینگریستیم، هستیم. اختلالات روانی در مغز دارای پاتولوژی خاصی نیستند، منتها ما در حال حاضر ابزارهای ژنومیکی داریم که میتوانیم به کمک آنها بفهمیم چه چیزی در مغز آنها وجود دارد."
این اشتراک مرتبط به بیماری، امضاهایی هستند که شامل اختلال در نحوه ارتباط سلول های مغزی با یکدیگر میباشند. وی اضافه میکند:" آنچه که ما مشاهده میکنیم، به نوعی تغییرات در نحوه ی تبادل سیگنال نورانها را یکدیگرا را مشخص میکند. که گمان میبریم قسمتی از آن فعالیت مخدوش است و گام بعدی برای ما مرتبط سازی این فعالیت ها با فیزیولوژی میباشد. به عبارتی باید مشخص کنیم اختلالات روانی چگونه شلیک و اتصالات عصبی را تحت تاثیر قرار میدهد. تا به اینجا سرنخی که درست دست ماست، ایجاد یه نوع صدا به سیستم است که شاید به این طریق اتصالات خراب شوند و یا تضعیف گردند."
به منظور کاهش احتمال تاثیر داروهای اعصاب ، که معمولا توسط این نوع بیماران مورد استفاده قرار میگیرد، بر روی همپوشانی در الگوی مولکول های مغز، محققان مغز نمونه های خود را با نمونه های غیر انسانی که ابتدا از PCP و سپس از داروهای اعصاب برای ادامه ی درمان استفاده کرده بودند، مقایسه کردند. نتیجه ی مقایسه نشان میداد که این نوع درمان تا حدودی فعالیت غیر معمول مغز میمون ها را متعادل میکند.
نویسنده اعتقاد دارد شاید روزی الگویی که ژن ها از خود نشان میدهند، اهداف خوبی برای درمان معکوس باشند. ( "حداقل در آزمایش های ما دارو تا حدی توانست عوارض ژن در مغز را تعدیل بخشد.")
آنچه نتایج این مطالعه بیان میکند، به نوعی شانس نزدیک شدن به درمان هدفمند مولکولی است. دقیقا مشابه چیزی که در درمان سرطان رخ میدهد.
منبع:
https://goo.gl/Uvd77p
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
براساس مطالعه ی آنها بر روی مغز 700 نفر، که همه ی آنها از یکی اختلالات روانی نام برده رنج می بردند و یا بیماری آنها تشخیص داده نشده بود، سطح مشابهی از مولکولهای خاص در مغز افراد مبتلا به اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی، تشابه هایی بین اختلال دوقطبی و افسردگی حاد، و همخوانی هایی بیت افسردگی و اعتیاد به الکل دیده شد.
دنیل گشویند، محقق اصلی این پژوهش و متخصص علوم اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا میگوید:" ما در آستانه ی استفاده از ژنومیک و تکنولوژی مولکولوی به منظور نگاه کردن به بیماری های روانی، فراتر از آنچه پیش تر مینگریستیم، هستیم. اختلالات روانی در مغز دارای پاتولوژی خاصی نیستند، منتها ما در حال حاضر ابزارهای ژنومیکی داریم که میتوانیم به کمک آنها بفهمیم چه چیزی در مغز آنها وجود دارد."
این اشتراک مرتبط به بیماری، امضاهایی هستند که شامل اختلال در نحوه ارتباط سلول های مغزی با یکدیگر میباشند. وی اضافه میکند:" آنچه که ما مشاهده میکنیم، به نوعی تغییرات در نحوه ی تبادل سیگنال نورانها را یکدیگرا را مشخص میکند. که گمان میبریم قسمتی از آن فعالیت مخدوش است و گام بعدی برای ما مرتبط سازی این فعالیت ها با فیزیولوژی میباشد. به عبارتی باید مشخص کنیم اختلالات روانی چگونه شلیک و اتصالات عصبی را تحت تاثیر قرار میدهد. تا به اینجا سرنخی که درست دست ماست، ایجاد یه نوع صدا به سیستم است که شاید به این طریق اتصالات خراب شوند و یا تضعیف گردند."
به منظور کاهش احتمال تاثیر داروهای اعصاب ، که معمولا توسط این نوع بیماران مورد استفاده قرار میگیرد، بر روی همپوشانی در الگوی مولکول های مغز، محققان مغز نمونه های خود را با نمونه های غیر انسانی که ابتدا از PCP و سپس از داروهای اعصاب برای ادامه ی درمان استفاده کرده بودند، مقایسه کردند. نتیجه ی مقایسه نشان میداد که این نوع درمان تا حدودی فعالیت غیر معمول مغز میمون ها را متعادل میکند.
نویسنده اعتقاد دارد شاید روزی الگویی که ژن ها از خود نشان میدهند، اهداف خوبی برای درمان معکوس باشند. ( "حداقل در آزمایش های ما دارو تا حدی توانست عوارض ژن در مغز را تعدیل بخشد.")
آنچه نتایج این مطالعه بیان میکند، به نوعی شانس نزدیک شدن به درمان هدفمند مولکولی است. دقیقا مشابه چیزی که در درمان سرطان رخ میدهد.
منبع:
https://goo.gl/Uvd77p
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
تجزیه و تحلیل سلولها خبر از چشم انداز گسترده تغییرات ژنتیک در مغز پس از تجربه ای حسی میدهد.
آیا این طبیعت است که در نهایت انسان را شکل میدهد؟
اعمال و رفتار فرد حاصل ژن های اوست یا محیط زیستش؟؟
در هزاره ی اخیر سوالات متعددی در این باب توسط فیلسوفان و دانشمندان مطرح شده اند و میشوند. اما زیست شناسانی که به دنبال شناخت بهتر و بیشتر ساختار و رفتار مغز هستند، به هر حال روزی باید به این دوگانگی دیدگاه پایان داد.
در مقاله ای که 21 ژانویه 2018 در مجله ی Nature Neuroscience منتشر شد، دانشمندان علوم زیستی و سیستم های بیولیژیکی دانشگاه هاروارد، چگونگی درهم آمیختگی طبیعت و پرورش را در مغز موش ها نشان دادند. آنها با استفاده از فناوری جدید HMS به بررسی چگونگی تاثیر یک تجربه ی حسی بر روی رفتار ژن های مغز بر روی بیش از 114000 تک سلول کورتکس بینایی موش ها بعد و قبل از قرار گرفتن در معرض نور پرداختند.
یافته های ایشان نشان میدهد که با تغییرات گسترده و واگرایی از رفتار ژن ها در بین سلول های مختلف رو به رو هستیم که خود شامل 611 ژن مختلف میشود. بسیاری از این ژن ها مستقیما بر ارتباطات عصبی و توانایی مغز به بازیابی خودش برای یادگیری و انطباق با شرایط مرتبط هستند.
دیگر یافته ها نشانگر آن هستند که چگونه انفجار فعالیت عصبی که تنها یک میلی ثانیه طول میکشد، باعث ایجاد تغییرات بلند مدت در مغز میشود. در واقع زمینه های جدیدی را به کار در فهم چگنگی فرآیند های مغز باز میکند.
نویسنده ی دوم این مقاله، مایکل گرینبرگ، درباره این تحقیق میگوید:" یافته های ما در نوع خودش شگفت انگیز است!!! اینکه در پاسخ به تحریک بصری تقریبا هر سلول کورتکس بینایی به شیوه ای متفاوت رفتار میکند! در واقع به نوعی برای سوالی که مدتهاست ذهن فیلسوفان و دانشمندان را به خود مشغول کرده، پاسخی یافته ایم! جواب سوال این است که هم طبیعت و هم پرورش اعمال و رفتار فرد را میسازند."
منبع:
https://goo.gl/2tr2oj
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
آیا این طبیعت است که در نهایت انسان را شکل میدهد؟
اعمال و رفتار فرد حاصل ژن های اوست یا محیط زیستش؟؟
در هزاره ی اخیر سوالات متعددی در این باب توسط فیلسوفان و دانشمندان مطرح شده اند و میشوند. اما زیست شناسانی که به دنبال شناخت بهتر و بیشتر ساختار و رفتار مغز هستند، به هر حال روزی باید به این دوگانگی دیدگاه پایان داد.
در مقاله ای که 21 ژانویه 2018 در مجله ی Nature Neuroscience منتشر شد، دانشمندان علوم زیستی و سیستم های بیولیژیکی دانشگاه هاروارد، چگونگی درهم آمیختگی طبیعت و پرورش را در مغز موش ها نشان دادند. آنها با استفاده از فناوری جدید HMS به بررسی چگونگی تاثیر یک تجربه ی حسی بر روی رفتار ژن های مغز بر روی بیش از 114000 تک سلول کورتکس بینایی موش ها بعد و قبل از قرار گرفتن در معرض نور پرداختند.
یافته های ایشان نشان میدهد که با تغییرات گسترده و واگرایی از رفتار ژن ها در بین سلول های مختلف رو به رو هستیم که خود شامل 611 ژن مختلف میشود. بسیاری از این ژن ها مستقیما بر ارتباطات عصبی و توانایی مغز به بازیابی خودش برای یادگیری و انطباق با شرایط مرتبط هستند.
دیگر یافته ها نشانگر آن هستند که چگونه انفجار فعالیت عصبی که تنها یک میلی ثانیه طول میکشد، باعث ایجاد تغییرات بلند مدت در مغز میشود. در واقع زمینه های جدیدی را به کار در فهم چگنگی فرآیند های مغز باز میکند.
نویسنده ی دوم این مقاله، مایکل گرینبرگ، درباره این تحقیق میگوید:" یافته های ما در نوع خودش شگفت انگیز است!!! اینکه در پاسخ به تحریک بصری تقریبا هر سلول کورتکس بینایی به شیوه ای متفاوت رفتار میکند! در واقع به نوعی برای سوالی که مدتهاست ذهن فیلسوفان و دانشمندان را به خود مشغول کرده، پاسخی یافته ایم! جواب سوال این است که هم طبیعت و هم پرورش اعمال و رفتار فرد را میسازند."
منبع:
https://goo.gl/2tr2oj
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
Telegram
Dksaggajsjdkdidi
You can contact @NIAGg right away.
رنگین کمانی از اعصاب موجود در غشاء مغز. با تخصیص رنگ های مختلف به آنها
@NIAGg
@NIAGg
اگرچه هرساله بیش از 200 میلیون زن، باردار میشوند، اطلاعات ناچیزی درباره ی تاثیر بارداری و مادر شدن بر مغز زنان وجود دارد.
با این حال، السلین هوکزما محقق مغز و علوم شناختی در موسسه لیدن معتقد است که بر طبق آزمایشات، تغییر شدید و سریع هورمون ها بر همه اجزای بدن از جمله مغز، تاثیر گذار است.
او و تیم تحقیقاتی اش تغییرات فیزیکی ساختار مغز مادران (نمونه های انسانی) را با اسکن از مغز حدود 80مرد و زن که منتظر اولین فرزندشان بودند، مورد مطالعه و بررسی قرار دادند. پس از زایمان هم این افراد دوباره مورد اسکن مغزی قرار گرفتند و همچنین پس از تولد دوسالگی فرزندشان این فرایند تکرار شد.
هوگزما، نتایج را در کنگره ی 2017 نوروساینس به این شرح ارائه داد: مغز مادران چنان تغییری کرده بود که کامپیوتر به سادگی میتوانست مغز مادرانی که بارداری را تجربه کرده اند را از آنهایی که چنین تجربه ای نداشتند، مشخص کند. بالاخص، ماده خاکستری اطراف نواحی مغز که به "نظریه ذهن" (توانایی در نظر گرفتن شرایط ذهنی دیگران) مرتبط میشود، در مغز زنان حین بارداری و پس از دو سال تجربه ی مادری، کاهش یافته بود.
نوجوانان هم تحت فرایندی مشابه همین قرار میگیرند، به عبارتی در دوران بلوغ که افراد با تغییرات هورمونی فراوان دست و پنجه نرم میکنند، ماده ی خاکستری مغز آنها در حال آب رفتن است. درست مانند زنان باردار!
در سن بلوغ فرآیند تنظیم مقدار سطح خاکستری، فرآیندی شناخته شده و ضروری برای دستیابی به شبکه های عصبی کارامدتر است. همین اتفاق برای مادران تازه وارد می افتد: همچنان که مغز آنها تغییر میکند، مسیرهای عصبی ای که زیربنای هوش اجتماعی هستند، کارامدتر میشوند. و شاید همین امر، زن را برای مادر بودن آمده میکند.
مطالعات مشابهی بر روی مغر حیوانات هم صورت گرفته است.
منبع:
https://goo.gl/7eN9oV
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
با این حال، السلین هوکزما محقق مغز و علوم شناختی در موسسه لیدن معتقد است که بر طبق آزمایشات، تغییر شدید و سریع هورمون ها بر همه اجزای بدن از جمله مغز، تاثیر گذار است.
او و تیم تحقیقاتی اش تغییرات فیزیکی ساختار مغز مادران (نمونه های انسانی) را با اسکن از مغز حدود 80مرد و زن که منتظر اولین فرزندشان بودند، مورد مطالعه و بررسی قرار دادند. پس از زایمان هم این افراد دوباره مورد اسکن مغزی قرار گرفتند و همچنین پس از تولد دوسالگی فرزندشان این فرایند تکرار شد.
هوگزما، نتایج را در کنگره ی 2017 نوروساینس به این شرح ارائه داد: مغز مادران چنان تغییری کرده بود که کامپیوتر به سادگی میتوانست مغز مادرانی که بارداری را تجربه کرده اند را از آنهایی که چنین تجربه ای نداشتند، مشخص کند. بالاخص، ماده خاکستری اطراف نواحی مغز که به "نظریه ذهن" (توانایی در نظر گرفتن شرایط ذهنی دیگران) مرتبط میشود، در مغز زنان حین بارداری و پس از دو سال تجربه ی مادری، کاهش یافته بود.
نوجوانان هم تحت فرایندی مشابه همین قرار میگیرند، به عبارتی در دوران بلوغ که افراد با تغییرات هورمونی فراوان دست و پنجه نرم میکنند، ماده ی خاکستری مغز آنها در حال آب رفتن است. درست مانند زنان باردار!
در سن بلوغ فرآیند تنظیم مقدار سطح خاکستری، فرآیندی شناخته شده و ضروری برای دستیابی به شبکه های عصبی کارامدتر است. همین اتفاق برای مادران تازه وارد می افتد: همچنان که مغز آنها تغییر میکند، مسیرهای عصبی ای که زیربنای هوش اجتماعی هستند، کارامدتر میشوند. و شاید همین امر، زن را برای مادر بودن آمده میکند.
مطالعات مشابهی بر روی مغر حیوانات هم صورت گرفته است.
منبع:
https://goo.gl/7eN9oV
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
www.brainfacts.org
Motherhood and the Brain
Elseline Hoekzema and her research team studied physical changes in (human) moms’ brain structure by scanning the brains of about 80 men and women
محققان تغییرات مشهودی در ماده خاکستری مغز مادران پس از بارداری مشاهده کردند.
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
از هر 4000 نوزاد یکی حین تولد سکته مغزی میکند؛
❗️توانایی عجیب مغز در انتقال عملکردها به نواحی مختلف خود
تجربه سکته مغزی در زمان به دنیا آمدن برای یک نوزاد عجیب نیست. تولد برای مغز مانند تغییر در گردش خون از مادر به نوزاد، امر دشواری است. از هر چهار هزار نوزاد حداقل یک مورد کمی قبل از تولد، حین یا پس از آن تحت تاثیر قرار میگیرند.اما سکته در نوزادان حتی یک سکته شدید، تاثیر ماندگار سکته در بزرگسالان را ندارد.
پژوهشی به سرپرستی محققان مرکز پزشکی "دانشگاه جورجتاون" در آمریکا نشان داد که یک یا دو دهه پس از اینکه یکی perinatal stroke ، به طرف چپ مغز که قسمت مربوط به زبان است آسیب میزند، نوجوانان و بزرگسالان جوانی که تحت تاثیر این سکته قرار گرفته اند، از طرف راست مغز برای صحبت کردن استفاده میکنند.
این یافتهها که دیروز در همایش "انجمن پیشبرد علوم آمریکا" (AAAS) که جلسهای سالانه در اوستین تگزاس است مطرح شد، چگونگی عملکرد مغز تغییرپذیر را در نوزادان نشان میدهد.این پژوهش جدید که به سرپرستی دکتر "الیسا نیوپورت" ، عصبشناس شناختی و استاد عصبشناسی دانشگاه جورجتاون انجام شد، نشان داد 12 نفر شرکتکنندهای که در سنین بین 12 تا 25 قرار داشتند و به سکته مغزی پیرازایشی در طرف چپ مغز مبتلا بودند، همه برای زبان، از طرف راست مغزشان استفاده میکردند. به گفته نیوپورت، زبان آنها، در سطح خوب و معمولی بود.
تنها نشانههای هشداردهنده آسیب به مغز این افراد این است که برخی از آنها، کمی کند هستند و بسیاری یاد گرفتهاند که به دست چپ خود قدرت تسلط بدهند چون سکته در سمت چپ، به عملکرد دست راست لطمه میزند.نیوپورت میگوید، این افراد، به برخی اختلالات عملکرد اجرایی مانند پردازش عصبی کندتر دچار هستند که در افراد مبتلا به جراحات مغزی رایج است اما درعملکردهای شناختی مانند ادراک و تولید زبانی، عالی هستند.
علاوه بر این، بررسی fMRI نشان داد که قسمت مربوط به زبان همه شرکتکنندگان این آزمایش در سمت راست و دقیقا مقابل نواحی معمول زبان در سمت چپ مغز قرار داشت.براساس این پژوهش، با اینکه این مغزهای جوان، بسیار تغییرپذیر بودند و میتوانستند زبان را به یک ناحیه سالم منتقل کنند، به این معنا نیست که این نواحی جدید میتوانند در هر صورت در سمت راست قرار بگیرند.
ما باور داریم، محدودیتهای بسیار مهمی برای محل انتقال عملکردها وجود دارد. نواحی بسیار خاصی وجود دارند که با توجه به عملکردی خاص، هنگام مجروح شدن قسمتی از مغز، قدرت غلبه پیدا میکنند. هر عملکرد مانند زبان یا مهارتهای فضایی، ناحیه خاصی دارد که در صورت مجروح شدن ناحیه اصلی آن در مغز، میتواند غلبه پیدا کند. نتیجه این پژوهش، کشف مهمی است که ممکن است پیامدهایی در توانبخشی بازماندگان بزرگسال سکته داشته باشد.
✍️گزارش کامل مدیکال اکسپرس را بخوانید.
🔗 http://vrl.ir/399
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
❗️توانایی عجیب مغز در انتقال عملکردها به نواحی مختلف خود
تجربه سکته مغزی در زمان به دنیا آمدن برای یک نوزاد عجیب نیست. تولد برای مغز مانند تغییر در گردش خون از مادر به نوزاد، امر دشواری است. از هر چهار هزار نوزاد حداقل یک مورد کمی قبل از تولد، حین یا پس از آن تحت تاثیر قرار میگیرند.اما سکته در نوزادان حتی یک سکته شدید، تاثیر ماندگار سکته در بزرگسالان را ندارد.
پژوهشی به سرپرستی محققان مرکز پزشکی "دانشگاه جورجتاون" در آمریکا نشان داد که یک یا دو دهه پس از اینکه یکی perinatal stroke ، به طرف چپ مغز که قسمت مربوط به زبان است آسیب میزند، نوجوانان و بزرگسالان جوانی که تحت تاثیر این سکته قرار گرفته اند، از طرف راست مغز برای صحبت کردن استفاده میکنند.
این یافتهها که دیروز در همایش "انجمن پیشبرد علوم آمریکا" (AAAS) که جلسهای سالانه در اوستین تگزاس است مطرح شد، چگونگی عملکرد مغز تغییرپذیر را در نوزادان نشان میدهد.این پژوهش جدید که به سرپرستی دکتر "الیسا نیوپورت" ، عصبشناس شناختی و استاد عصبشناسی دانشگاه جورجتاون انجام شد، نشان داد 12 نفر شرکتکنندهای که در سنین بین 12 تا 25 قرار داشتند و به سکته مغزی پیرازایشی در طرف چپ مغز مبتلا بودند، همه برای زبان، از طرف راست مغزشان استفاده میکردند. به گفته نیوپورت، زبان آنها، در سطح خوب و معمولی بود.
تنها نشانههای هشداردهنده آسیب به مغز این افراد این است که برخی از آنها، کمی کند هستند و بسیاری یاد گرفتهاند که به دست چپ خود قدرت تسلط بدهند چون سکته در سمت چپ، به عملکرد دست راست لطمه میزند.نیوپورت میگوید، این افراد، به برخی اختلالات عملکرد اجرایی مانند پردازش عصبی کندتر دچار هستند که در افراد مبتلا به جراحات مغزی رایج است اما درعملکردهای شناختی مانند ادراک و تولید زبانی، عالی هستند.
علاوه بر این، بررسی fMRI نشان داد که قسمت مربوط به زبان همه شرکتکنندگان این آزمایش در سمت راست و دقیقا مقابل نواحی معمول زبان در سمت چپ مغز قرار داشت.براساس این پژوهش، با اینکه این مغزهای جوان، بسیار تغییرپذیر بودند و میتوانستند زبان را به یک ناحیه سالم منتقل کنند، به این معنا نیست که این نواحی جدید میتوانند در هر صورت در سمت راست قرار بگیرند.
ما باور داریم، محدودیتهای بسیار مهمی برای محل انتقال عملکردها وجود دارد. نواحی بسیار خاصی وجود دارند که با توجه به عملکردی خاص، هنگام مجروح شدن قسمتی از مغز، قدرت غلبه پیدا میکنند. هر عملکرد مانند زبان یا مهارتهای فضایی، ناحیه خاصی دارد که در صورت مجروح شدن ناحیه اصلی آن در مغز، میتواند غلبه پیدا کند. نتیجه این پژوهش، کشف مهمی است که ممکن است پیامدهایی در توانبخشی بازماندگان بزرگسال سکته داشته باشد.
✍️گزارش کامل مدیکال اکسپرس را بخوانید.
🔗 http://vrl.ir/399
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
Medicalxpress
Newborn babies who suffered stroke regain language function in opposite side of brain
It's not rare that a baby experiences a stroke around the time it is born. Birth is hard on the brain, as is the change in blood circulation from the mother to the neonate. At least 1 in 4,000 babies ...
☑️ تصویر fMRIاز دو فرد سالم و دو فرد با سابقه ی سکته نوزادی در نیمکره چپ
تصویر افرادی که سکته کرده اند بازسازی دوباره ی نواحی مربوط به فعالیت زبان را نشان می دهد.
🗨 t.me/NIAGg
تصویر افرادی که سکته کرده اند بازسازی دوباره ی نواحی مربوط به فعالیت زبان را نشان می دهد.
🗨 t.me/NIAGg
الگوریتم ذهن خوانی با استفاده از داده های EEG برای بازسازی تصاویری که مبنی بر ادراک ما هستند!!!
تکنیک جدیدی که توسط محققان دانشگاه تورنتو ارائه شده، میتواند برای اولین بار تصاویر دیده شده توسط انسان که بر اساس فعالیت های مغزی در EEG گردآوری شده، را بازسازی کند.
این تکنیک که توسط "دن نمرودو" دانشجوی پسا دکترای آزمایشگاه دکتر "آدرین نستور" در دانشگاه تورنتو ساخته شده، توانایی بازسازی دیجیتالی تصاویر دیده شده توسط افراد مورد ازمایش را بر اساس EEG آنها دارد.
او در مورد این پژوهش میگوید:" وقتی چیزی را میبینیم، مغز ما رویکردی ذهنی ایجاد میکند که اساسا درکی ذهنی از شیء دیده شده است. ما توانستیم این تصورات را با استفاده از EEG بدست بیاوریم تا به تصویری مستقیم از آنچه در مغز به هنگام پردازش این روند اتفاق رخ میدهد، دست پیدا کنیم."
به منظور پیاده سازی این آزمایش، برای افرادی که به تجهیزات EEG متصل بودند، تصاویری از چهره های مختلف نشان داده میشد و فعالیت مغزی آنها ثبت میشد. سپس به منظور بازسازی دیجیتالی مجدد تصویر دیده شده در ذهن فرد، از تکنیکی که بر اساس الگوریتم های یادگیری ماشین بنا شده، استفاده شد.
البته این اولین بار نیست که دانشمندان قادر به بازسازی تصاویر بر مبنای محرک های چشمی (بینایی) با استفاده از تکنیک های تصویربرداری نورونی بوده اند. این روش جدید در قدم اول توسط دکترآدرین نستور پایه گذاری شد. وی توانست به کمک fMRI تصویر چهره را بازسازی کند. ولی این اولین بار است که از EEG به این منظور استفاده شده و موفق هم بوده است.
اگرچه fMRI که فعالیت مغزی را با تشخیص تغییر در جریان خون اندازه گیری میکند، توانایی دستیابی به جزییات بیشتری در مورد نواحی مختلف مغز ارائه دهد. EEG به علت فراگیرتر بودن، دارای پتانسیل بیشتری است.به خصوص که به نسبت fMRI ارزان تر هم هست.
به علاوه، EEG دارای رزولوشن زمانی بیشتری است. در واقع میتواند با دقت بیشتری تغییرات سیر تکاملی ادراک را در مقیاس میلی ثانیه اندازه گیری کند. از طرفی در fMRI تصاویر در مقیاس ثانیه ضبط میشوند، بنابراین از طریق EEG با جزییات بسیار دقیق تر میتوانیم روند تکاملی درک یک تصویر را در مغز ضبط کنیم.
در واقع محققان این پژوهش توانستند تخمین بزنند که مغز ما در حدود 170 میلی ثانیه (0.17 ثانیه) چهره ای که میبینیم در ذهن ما شکل میگیرد.
منبع:
https://goo.gl/HfafjL
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
تکنیک جدیدی که توسط محققان دانشگاه تورنتو ارائه شده، میتواند برای اولین بار تصاویر دیده شده توسط انسان که بر اساس فعالیت های مغزی در EEG گردآوری شده، را بازسازی کند.
این تکنیک که توسط "دن نمرودو" دانشجوی پسا دکترای آزمایشگاه دکتر "آدرین نستور" در دانشگاه تورنتو ساخته شده، توانایی بازسازی دیجیتالی تصاویر دیده شده توسط افراد مورد ازمایش را بر اساس EEG آنها دارد.
او در مورد این پژوهش میگوید:" وقتی چیزی را میبینیم، مغز ما رویکردی ذهنی ایجاد میکند که اساسا درکی ذهنی از شیء دیده شده است. ما توانستیم این تصورات را با استفاده از EEG بدست بیاوریم تا به تصویری مستقیم از آنچه در مغز به هنگام پردازش این روند اتفاق رخ میدهد، دست پیدا کنیم."
به منظور پیاده سازی این آزمایش، برای افرادی که به تجهیزات EEG متصل بودند، تصاویری از چهره های مختلف نشان داده میشد و فعالیت مغزی آنها ثبت میشد. سپس به منظور بازسازی دیجیتالی مجدد تصویر دیده شده در ذهن فرد، از تکنیکی که بر اساس الگوریتم های یادگیری ماشین بنا شده، استفاده شد.
البته این اولین بار نیست که دانشمندان قادر به بازسازی تصاویر بر مبنای محرک های چشمی (بینایی) با استفاده از تکنیک های تصویربرداری نورونی بوده اند. این روش جدید در قدم اول توسط دکترآدرین نستور پایه گذاری شد. وی توانست به کمک fMRI تصویر چهره را بازسازی کند. ولی این اولین بار است که از EEG به این منظور استفاده شده و موفق هم بوده است.
اگرچه fMRI که فعالیت مغزی را با تشخیص تغییر در جریان خون اندازه گیری میکند، توانایی دستیابی به جزییات بیشتری در مورد نواحی مختلف مغز ارائه دهد. EEG به علت فراگیرتر بودن، دارای پتانسیل بیشتری است.به خصوص که به نسبت fMRI ارزان تر هم هست.
به علاوه، EEG دارای رزولوشن زمانی بیشتری است. در واقع میتواند با دقت بیشتری تغییرات سیر تکاملی ادراک را در مقیاس میلی ثانیه اندازه گیری کند. از طرفی در fMRI تصاویر در مقیاس ثانیه ضبط میشوند، بنابراین از طریق EEG با جزییات بسیار دقیق تر میتوانیم روند تکاملی درک یک تصویر را در مغز ضبط کنیم.
در واقع محققان این پژوهش توانستند تخمین بزنند که مغز ما در حدود 170 میلی ثانیه (0.17 ثانیه) چهره ای که میبینیم در ذهن ما شکل میگیرد.
منبع:
https://goo.gl/HfafjL
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
ScienceDaily
Mind-reading algorithm uses EEG data to reconstruct images based on what we perceive
A new technique developed by neuroscientists can reconstruct images of what people perceive based on their brain activity gathered by EEG.
بزرگترین مطالعه در نوع خودش، مصرف زیاد الکل را به عنوان بزرگترین عامل خطر ابتلا به زوال عقل میداند.
نتیجه ی مطالعه ای سراسری در کشور فرانسه، نشان میدهد که اختلالات مرتبط به مصرف الکل یکی از مهم ترین عوامل زوال عقل است. که البته قابل پیش گیری هم هست بالاخص در اولین مراحل شروع بیماری.
این مطالعه به بررسی اثرات منفی حاصل از مصرف الکل میپردازد و شامل افرادی می باشد که دچار علائم مشخص و اختلالات روانی و رفتاری و یا بیماری های مزمن هستند که دلیل ایجاد این اختلالات مصرف بی رویه الکل بوده است. از بین 57000 مورد از افرادی که در مرحله ی اولیه زوال عقل قرار داشتند (و پیش از 65 سال داشتند) اکثریت بیماری آنها (57%) به نوشیدن بیش از حد الکل مربوط بود.
سازمان بهداشت جهانی مصرف سنگین الکل را، نوشیدن روزانه بیش از 60 گرم الکل خالص به طور متوسط برای آقایان، و 40 گرم برای خانم ها تعریف میکند.
با توجه به رابطه موجود در این مطالعه، نویسندگان آن، پیشنهاد میکنند که اقدام به مداخلات کوتاه برای ترک نوشیدن های سنگین و غربالگری به منظور درمان زوال عقل و رفته رفته کاهش تدریجی مصرف الکل انجام گیرد.
" یافته ها حاکی از آن است که مصرف بی رویه الکل عامل اصلی زوال عقل است. به ویژه برای کسانی که زوال عقلشان پیش از 65 سالگی شروع میشود و نتیجتا به مرگ زودرس می انجامد. " این نظر دکتر یورگن رم، مدیر پژوهشی موسسه تحقیقات سیاست های سلامت روان است. او اضافه میکند که : " آسیب ناشی از الکل و زوال عقل، قابل پیشگیریست و اقدامات پیشگیرانه و سیاست شناختی موثر، میتواند در مرگ و زوال عقلی زود رس کاهش ایجاد کند."
منبع:
https://goo.gl/XzdaJZ
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
نتیجه ی مطالعه ای سراسری در کشور فرانسه، نشان میدهد که اختلالات مرتبط به مصرف الکل یکی از مهم ترین عوامل زوال عقل است. که البته قابل پیش گیری هم هست بالاخص در اولین مراحل شروع بیماری.
این مطالعه به بررسی اثرات منفی حاصل از مصرف الکل میپردازد و شامل افرادی می باشد که دچار علائم مشخص و اختلالات روانی و رفتاری و یا بیماری های مزمن هستند که دلیل ایجاد این اختلالات مصرف بی رویه الکل بوده است. از بین 57000 مورد از افرادی که در مرحله ی اولیه زوال عقل قرار داشتند (و پیش از 65 سال داشتند) اکثریت بیماری آنها (57%) به نوشیدن بیش از حد الکل مربوط بود.
سازمان بهداشت جهانی مصرف سنگین الکل را، نوشیدن روزانه بیش از 60 گرم الکل خالص به طور متوسط برای آقایان، و 40 گرم برای خانم ها تعریف میکند.
با توجه به رابطه موجود در این مطالعه، نویسندگان آن، پیشنهاد میکنند که اقدام به مداخلات کوتاه برای ترک نوشیدن های سنگین و غربالگری به منظور درمان زوال عقل و رفته رفته کاهش تدریجی مصرف الکل انجام گیرد.
" یافته ها حاکی از آن است که مصرف بی رویه الکل عامل اصلی زوال عقل است. به ویژه برای کسانی که زوال عقلشان پیش از 65 سالگی شروع میشود و نتیجتا به مرگ زودرس می انجامد. " این نظر دکتر یورگن رم، مدیر پژوهشی موسسه تحقیقات سیاست های سلامت روان است. او اضافه میکند که : " آسیب ناشی از الکل و زوال عقل، قابل پیشگیریست و اقدامات پیشگیرانه و سیاست شناختی موثر، میتواند در مرگ و زوال عقلی زود رس کاهش ایجاد کند."
منبع:
https://goo.gl/XzdaJZ
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg
ScienceDaily
Largest study of its kind finds alcohol use biggest risk factor for dementia
Alcohol use disorders are the most important preventable risk factors for the onset of all types of dementia, especially early-onset dementia. This according to a nationwide observational study of over one million adults diagnosed with dementia in France.