در تعدادی از اپیزودهای سریال، شاهد لنزهایی هستیم که قابلیت‌های متنوعی ازجمله ضبط فیلم از دیدگاه انسان را دارند. می‌توانیم به‌عنوان یک‌گونه عینک گوگل (Google Glass) پیشرفته به آن نگاه کنیم.

سونی و سامسونگ هم‌اکنون در حال کار برای ساخت چنین لنزهایی هستند. البته با چالش‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. یکی از این چالش‌ها حرارت تولیدی از طرف لنز است که باعث آسیب رسیدن به چشم می‌شود و چالش دیگر استفاده از قطعات بسیار ریز برای ساخت چنین لنزهایی است. البته می‌توان با استفاده از موبایل یا فضای ابری، از گرمای تولیدی کم کرد ولی بااین‌وجود، ساخت چنین قطعه‌ی پیچیده‌ای چندان ساده و کم‌هزینه نخواهد بود.
@NIAGg
کوهیتیج کار/ Kohitij Kar ، پژوهشگر بخش مغز و علوم شناختی دانشگاه M.I.T، عقیده دارد که چنین لنزهایی کم‌وبیش تا ۵ سال آینده در دسترس قرار می‌گیرند. البته به عقیده‌ی او، در ابتدا استفاده از چنین محصولاتی در مصارف نظامی و پزشکی خواهد بود. کنترل این لنزها از طریق افکار-مانند سریال- البته بسیار سخت، ولی ناممکن نیست.

او در رابطه با چنین تکنولوژی می‌گوید: "ما هم‌اکنون به‌جایی رسیده‌ایم که از فرد بخواهیم ماشین یا مثلا فیلی را تجسم کند؛ سپس با استفاده از امواج مغزی می‌توانیم با احتمال زیاد، درستی این مطلب را تصدیق کنیم. البته چنین کاری را با دستگاه‌های بسیار عظیمی انجام می‌دهیم. در رابطه با لنزها منطقی‌تر این است که در ابتدا با استفاده از فرمان‌های صوتی آن را کنترل کنیم."

📑گزارش اولین گام ها در دستیابی به این تکنولوژی را بخوانید.
☑️ http://uk.businessinsider.com/snapchat-glasses-2016-9?r=US&IR=T

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

پیشگو، جذاب و خلاق
🎞 سریال آینده نگر BLACK MIRROR

بخش هایی از این سریال را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

📌تکنولوژی لنزهای RFID و ارتباط آن با مغز

بخشی از اپیزود the Entire History of Youاز سریال BLACK MIRROR را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

یک آزمایش غافلگیر کننده❗️
📌توهم دست مصنوعی / Rubber Hand

این ویدئوی دیدنی از خطای مغز در تشخیص بدن واقعی را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

وقتی مغز فریب می خورد ... ❗️

این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی در نورودیلی ببینید.

🔗 منبع: #Clipo
☑️ t.me/NIAGg

📌 علوم اعصاب نابرابری
آیا می‌توان فقر را در مغز کودکان دید؟


آزمایشگاه دکتر کیمبرلی نوبل در دانشگاه کلمبیا در نیویورک با رنگ‌های روشن، نقاشی‌های حیوانات انسان‌نما، و کف‌پوش‌های رنگارنگ پازلی که شکل وسایل دریانوردی رویشان نقش بسته، شبیه همۀ مهدکودک‌هایی است که پیش از این دیده‌اید، البته با این تفاوت که گروهی از دانشمندان علوم اعصاب‌شناختی از پشت آینه‌ای دوطرفه بچه‌های این مهدکودک را زیر نظر دارند. نوبل وقتی دانشجوی دکتری بود با همراهی مارتا فرح، دانشمند علوم اعصاب شناخته‌شده، به کاوش این مشاهده پرداخت که بچه‌های فقیر عملکرد آکادمیک نامناسب‌تری نسبت به همکلاسی‌های مرفّه‌ترشان دارند.

در یکی از این مطالعات فرح با بررسی ۲۳۸ ام.آر.آی به این نتیجه رسید که بچه‌های برآمده از خانواده‌های فقیرتر و کمتر تحصیل‌کرده معمولاً قشر #فرونتال نازک‌تری (قسمتی از مغز که به‌شدت با کارکرد اجرایی مرتبط است) نسبت‌به بچه‌های داراتر دارند. این موضوع را می‌توان مبیّن دلیل دستاوردهای تحصیلی ضعیف‌تر و حتی آی.کیوی پایین‌تر دانست.

مدتی بعد مطالعۀ عظیم دیگری انجام شد که ست پولاک، روانشناس کودک از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، یکی از نویسنده‌های آن بود. این مطالعه از وجود رابطه‌ای محکم میان درآمد خانوار و حجم مادۀ خاکستری در لوب #فرونتال، لوب #تمپورال، و #هیپوکامپ خبر می‌داد.کودکان زیر خط فقر فدرال (۲۴ هزار و ۲۵۰ دلار برای یک خانوادۀ چهار نفری در سال ۲۰۱۵) ۸ تا ۱۰ درصد مادۀ خاکستری کمتری در ناحیه‌های پراهمیت داشتند. و حتی بچه‌هایی که خانواده‌هایشان کمی بالاتر از خط فقر بودند (درآمدهای یک و نیم برابر خط فقر فدرال) ۳ تا ۴ درصد مادۀ خاکستری کمتری از استاندارد رشد داشتند. بسیاری از والدین فقیر در مطالعۀ پولاک تحصیلات عالیه داشتند، که نشان می‌داد «تأخیر رشدی» که فرزندانشان دچارش شده‌اند نتیجۀ مستقیم فقر بوده است.

مارتا فرح در مصاحبه ی خود می گوید هیلاری کلینتون از زمانی که همسر رئیس‌جمهور بود، به استفاده از علوم اعصاب برای درک بهتر فقر کودکان علاقمند بود اما به نظر نمی رسد این موضوع در میان اولویت‌های دونالد ترامپ، رئیس جمهور فعلی آمریک اقرار داشته باشد». حقیقت این است که بودجۀ پیشنهادی ترامپ شامل کاهش شدید در بودجۀ مدیکِید و دیگر برنامه‌های حمایتی مشابه است. خوشبختانه، مقالات متعددی که در حال چاپ هستند می‌توانند در حوزۀ نحوۀ تأثیر فقر بر رشد مغز از مجموعه داده‌های دیگر مطالعات استفاده کنند.

✍️مایک ماریانی (گاردین) / امیر حسین میر ابوطالبی (ترجمان)

گزارش ترجمه شده و مفصل ترجمان را بخوانید.
🔗 http://yon.ir/GVjGr

📌با نورودیلی همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

بیماری‌های روانی گاه می تواند مبتلایان را به سمت تبدیل شدن به یک نابغه سوق دهند ❗️

این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی و در نورودیلی ببینید.

🔗 منبع: ISNA.ir

💡t.me/NIAGg

📌 ابداع تراشه‌ای شبیه‌ به سیناپس‌های مغزی

مهندسان در MIT موفق به طراحی تراشه‌ای شده‌اند که درست مانند اتصالات مغزی عمل می‌کند، یعنی دارای اتصالات یا سیناپس‌های مصنوعی است. در حال حاضر مغز انسان از هر رایانه‌ای دیگری در جهان قدرتمند‌تر است، از ۸۰ میلیارد #نورون برخوردار است و بالای ۱۰۰ تریلیارد #سیناپس دارد که نورون‌ها را به یکدیگر متصل ساخته و عبور و مرور سیگنال‌ها را کنترل می‌کند.

عملکرد تراشه‌های کنونی رایانه‌ای براساس ارسال سیگنال‌ها به زبان دودوئی است، هر بخش از اطلاعات به صفر و یک کد‌گذاری می‌شوند، یا سیگنال‌های خواموش/روشن. برای مقایسه این روند با عملکرد مغز در سال ۲۰۱۳ یکی از قدرتمند‌ترین ابررایانه‌های جهان فعالیت مغز را شبیه‌سازی کرد و نتایج بسیار ناچیزی به دست آورد. در این آزمایش ابررایانه K با استفاده از ۸۲۹۴۴ پردازشگر و یک پتابایت حافظه اصلی (برابر مجموع حافظه ۲۵۰ هزار رایانه خانگی) مورد استفاده قرار گرفت.

در چنین شرایطی، #شبیه_‌سازی یک ثانیه از فعالیت ۱٫۷۳ میلیارد نورون که توسط ۱۰٫۴ تریلیارد سیناپس به یکدیگر متصل شده‌ بودند، ۴۰ دقیقه زمان صرف کرد. اما اگر تراشه‌ها از اتصالات شبه سیناپسی برخوردار باشند، امکان انتقال تنوع بیشتری از سیگنال‌ها توسط رایانه به وجود خواهد آمد و زمینه آموزش شبه سیناپسی فراهم خواهد شد.

محققان برای ایجاد این تراشه شبکه‌ای از ژرمانیوم سیلیکون ایجاد کردند، که از کانالی یک‌بعدی برای عبور یون‌ها برخوردار بود تا عبور یون‌ها از مسیری ثابت و همیشگی تضمین شود. از این شبکه برای ساخت تراشه‌ای نورومورفیک استفاده شد: زمانی که جریان برق وارد تراشه می‌شد، تمامی سیناپس‌ها جریانی ثابت را نمایش می‌دادند، و نوسان جریان در آن تنها چهار درصد بود. نوسان جریان در یک تک سیناپس نیز به بیش از یک درصد نمی‌رسید.

در یک عملیات شبیه‌سازی از این تراشه برای شناسایی نمونه‌های دستخط استفاده شد و تراشه توانست اینکار را با دقتی ۹۵ درصدی انجام دهد. شبکه عصبی آزمایش شده، متشکل از سه لایه از صفحات عصبی که توسط دو لایه سیناپس مصنوعی از هم جدا شده‌ بودند، توانست ده‌ها هزار دستخط را با دقت ۹۵ درصدی از یکدیگر تشخیص دهد. قدم بعدی ساخت تراشه‌ای است که خود به تنهایی از قدرت تشخیص دادن نمونه‌های خطی از یکدیگر برخوردار است و در نهایت این پژوهش قرار است به ساخت ابزارهای شبکه عصبی قابل حمل منتهی شود. تراشه‌ای به اندازه سر انگشت که بتواند کار یک ابررایانه را انجام دهد.

جزئیات بیشتر این پژوهش را در مقاله ی منتشر شده در Nature Materials بخوانید.
http://yon.ir/bqscu

مقاله ترجمه شده ی بیگ بنگ را مطاله کنید.
http://yon.ir/kRDAu

📌با نورودیلی همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

ما فارغ از اینکه پاسخ یک سوال را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم.
کانال رسمی گروه علمی نیاگ


niag.ir
تماس با ادمین ها:

@monsieur_ha
@Hamed_Dehqaan
@Batouli_SAH

با ذخیره ی مستقیم اطلاعات مربوط به فعالیت الکتریکی نورون ها از سطح مغز، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که برای انجام یک کار ساده مانند تکرار کلمه ای که به صورت بصری یا سمعی به نمونه ی مورد آزمایش نشان داده میشود، ابتدا قشر بینایی و شنوایی نسبت به این عمل واکنش نشان میدهند تا کلمه را درک نمایند. سپس کورتکس پریفرانتال تحریک میشود تا معنای کلمه را درک کند، که با فعالیت کورتکس حرکتی برای آماده سازی پاسخ، همراه است. در طول نیم ثانیه ی ما بین تحریک و واکنش، کورتکس پریفرانتال فعال باقی میماند تا سایر نواحی مغز را هماهنگ نماید.

برای یک تسک(کار) سخت مانند تعیین متضاد یک کلمه، مغز ما نیازمند چندین ثانیه برای پاسخگویی میباشد. در طول این زمان، کورتکس پریفرانتال سایر نواحی مغز، از جمله شبکه های مرتبط به حافظه که در واقع قابل مشاهده نیست، را به کار میگیرد. و تنها آن موقع است که کورتکس پریفرنتال به نفع قشر حرکتی ،به منظور تولید پاسخ گفتاری، دست از فعالیت میکشد. در واقع هرچه این اتفاق سریع تر انجام بگیرد، فرد میتواند پاسخ را زودتر بیان کند.

همچنین محققان دریافتند مغز آماده سازی قشر حرکتی را از خیلی زودتر شروع میکند. به عبارتی، ما فارغ از اینکه پاسخ (متضاد کلمه) را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم. یکی از محققان ارشد علوم اعصاب در دانشگاه کالیفورنیا، مرکز تحقیقاتی علوم اعصاب هلن ویلز، و نویسنده ی ارشد این مقاله، اعتقاد دارد که این موضوع میتواند علت صحبت کردن بدون فکر در افراد باشد.

یافته های این تحقیق از جمله نقش کلیدی کورتکس پریفرانتال در هماهنگ سازی تمام نواحی مغز، با یافته های پیشین محققان علوم اعصاب از مطالعات صورت گرفته بر روی انسان و میمون ها در دهه های گذشته همخوانی دارد.

رابرت نایت، استاد روانپزشکی و علوم اعصاب همین دانشگاه، استاد جراحی مغر و اعصاب UCSF و از نویشندگان همین مقاله میگوید:" این مطالعات خاص، نشان میدهد که کورتکس پریفرانتال مانند رهبر ارکسر است و برای آماده سازی خروجی، نواحی مغز را به هم پیوند میدهد. در این تحقیق ما هشت آزمون مختلف داریم، در برخی از آنها بیمار میباید صحبت میکرد و در برخی باید دکمه ای را فشار میداد. بعضی از آزمایش ها سمعی و بعضی بصری بودند. و همه ی این آزمایش ها نشانه ای مشترک از فعالیتی متمرکز در لوب پریفرانتال را دارند که درک و عمل را به هم متصل میکند. و این همان چسب شناخت است."

منبع: https://www.sciencedaily.com/releases/2018/01/180117114924.htm

https://t.me/NIAGg

⁉️ اگر نخوابید چه اتفاقی برای شما رخ می دهد...

📌این ویدئوی دیدنی و صحبت های دکتر متیو واکر نویسنده کتاب "چرا می خوابیم" را با زیرنویس انگلیسی ببینید.

☑️ https://t.me/NIAGg

یک پدیده ی جالب
⁉️چرا هنگام خوردن فلفل احساس گرما می کنیم و واکنش مغز چگونه است؟

📌این ویدئو را به زبان فارسی ببینید.
🔗 منبع: gadgetnews.ir
☑️t.me/NIAGg

تصویر سمت چپ نشان دهنده حدود 30،000 الکترود مورد استفاده در مطالعه ذکر شده است. در سمت راست، ارائه شبکه کل مغز استخراج شده از فعالیت الکتریکی در طول پردازش حافظه است
#نورودیلی

گروهی از دانشمندان علوم اعصاب دانشگاه پنسیلوانیا، اولین نقشه ی اتصالات الکتریکی کل مغز را به کمک اطلاعات حاصل از 300 بیمار، که مستقیما الکترودهایی در مغزشان جایگذاری شده بود، ساختند! این محققین متوجه شدند که ریتمی در فعالیت های مغزی فرکانس پایین در هنگام دریافت اطلاعات از لوب فرونتال، تمپرال و میانی، که مهم ترین مناطق مغزی دخیل در پردازش حافظه میباشند، وجود دارد.
نتیجه ی این پژوهش در واقع کشفی است بر نحوه ی ارتباط مناطق مختلف مغز در طول انجام فرایندهای شناختی همچون شکل گیری حافظه. بسیاری محققین، ساختار شبکه ی مغز را با ابزارهایی غیرتهاجمی مانند MRI مورد بررسی قرار داده اند، چرا که مشاهده ی این شبکه های بزرگ مقیاس، با استفاده از ضبط مستقیم از مغز انسان بسیار دشوار است زیرا این اطلاعات تنها از طریق بیمارانی که مورد جراحی اعصاب قرار گرفته اند به دست می آید.
تیم دانشگاه پنسیلوانیا سالها اطلاعات بدست آمده از چنین جراحی هایی را گردآوری کرد و برای اولین بار محققان امکان مشاهده ی این شبکه های الکتریکی را بدست آورند. بیمارانی که تحت نظارت بالینی برای کنترل تشنج قرار داشتند، مورد آزمون فراخوانی حافظه قرار گرفتند. در این آزمون از آنها خواسته شده بود تا کلماتی که بر صفحه نمایان میشود را ببینند و سپس کلمات را به صورت برعکس تا جایی که میتوانند به خاطر بیاورند، تکرار کنند. در همین حال، محققین فعالیت مغز آنها را در مقیاس های سریع و آهسته، که به فعالیت های نورونی فرکانس بالا و فرکانس پایین معروف است، بررسی کردند.
نتایج نشان میداد که وقتی فرد به درستی خاطرات تازه وارد شده، که در اینجا همان کلماتی هستند که به فرد نشان داده بودند، ایجاد میکند، همبستگی بین مناطق مغز با امواج آرام فعالیت، تقویت میگردد اما در فرکانس های بالاتر، این همبستگی کاهش می یابد.
"در این پژوهش ما به ارتباط اتصالات کم فرکانس نواحی مغز با افزایش فعالیت نورونی در آن نواحی پی بردیم. که نشان میدهد برای ایجاد خاطره ی جدید، دو عملکرد باید به طور همزان صورت بگیرد: اولا نواحی مغز باید به تنهایی تحریک شوند و ثانیا این نواحی باید با یکدیگر در فراکانس های پایین ارتباط ایجاد کنند ." سولومن. (نویسنده ی اصلی این مقاله)
هدف نهایی آنها از ساخت نقشه ی مامل، استفاده از آن برای مطالعه آسیب های حاصل از بیماری آلزایمرو کمک به این بیماران است.
منبع:
https://goo.gl/NzBWro

📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

4 فوریه، روز جهانی سرطان
به امید روزی که کسی از سرطان رنج نبرد...

t.me/NiagG

مغز شما فاش میکند که چه کسانی دوست شما هستند!!!!

با توجه به مطالعات دورتموث، شما جهان را همانطور میدانید که دوستانتان آن را درک میکنند. این مطالعات نشان میدهد که دوستان دارای پاسخ های عصبی مشابه در مقابل محرک های محیطی واقعی هستند و میتوان از این مهم به منظور پیشبینی اینکه چه کسانی دوستان شما هستند، استفاده کرد.

محققان دریافتند که میتوان تنها با بررسی نوع واکنش افراد به مشاهده ی کلیپ های ویدیویی، حدس زد که چه کسانی با هم دوست هستند. نتایج مطالعات نشان میدهد که دوستان دارای بیشترین سطح تشابه در الگوی فعالیت عصبی بوده اند. البته دوستانِ دوستان هم دارای تشابهاتی بوده اند و اگر یک مرحله دورتر برویم، یعنی دوستانِ دوستانِ دوستان ما، این تشابه اگرچه موجود، ولی کمتر است.

این پژوهش در نوع خود، نخستین مطالعه و بررسی ارتباط فعالیت عصبی افرادی که در دنیای واقعی دارای شبکه های ارتباطی هستند و به نوعی یکدیگر را میشناسند، می باشد. در این آزمایش، به همه ی افراد مجموعه ویدیوی مشخصی نشان داده میشود و پاسخ فعالیت عصبی آنها مورد بررسی قرار گرفت که در نیچر به چاپ رسیده است.

نویسنده ی اصلی این مقاله، کارولین پارکینسون، میگوید: " پاسخ های عصبی به محرکت های پویا و طبیعی مانند ویدیوها، میتوانند ما را به افکار نامحدود و ناخودآگاه فرد همچنان که پیش روی میکند، رهنمون میشود. نتایج ما نشان میدهد که دوستان، دنیای پیرامون را به طرز فوق العاده مشابهی پردازش میکنند."
در این تحقیق، دوستی و یا روابط اجتماعی در گروهی قریب به 280 دانشجوی فارغ التحصیل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. محققان بر این باورند که فاصله اجتماعی بین جفت افراد، بر اساس روابط متقابل اجتماعی آنها، گزارش شده است. از 42 نفر از دانشجویان خواسته شده بود تا همزمان با ثبت فعالیت های عصبی آنها توسط اسکنر fMRI ضبط میشد، تعدادی ویدیو را تماشا کنند. این ویدیوها طیف وسیعی از موضوعات و ژانرها را از جمله سیاست، علم، کمدی موزیک و ... را شامل میشد که برای آنها، پاسخ های گوناگونی انتظار میرفت.

هر یک از شرکت کنندگان، همان فیلم ها را با همان ترتیب و با همان دستورالعمل تماشا کردند. سپس محققان این پاسخ های عصبی را قالب مجموعه دانشجویان، دو به دو مورد بررسی قرار دادند تا مشخص کنند که آیا جفت دانشجویانی که با هم دوست بوده اند دارای فعالیت مغزی مشابهی بوده اند و با کاهش ارتباط بین افراد، این تشابه در الگوی فعالیت های عصبی، کاهش میابد.

یافته ها نشان میدهد که شباهت پاسخ عصبی در میان دوستان قوی تر بوده است و این الگو در نواحی مغزی مرتبط به پاسخ های احساسی، که باعت توجه و سطح استدلال بالا میشود، آشکار میشود.

https://goo.gl/kdM9Ed


📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

شبکه اجتماعی گروه تمام دانشجویان سال اولی، بر اساس بررسی انجام شده (N = 279 و 100 درصد پاسخ پاسخ) بازسازی شد. گره ها دانش آموزان را نشان می دهند خطوط نشان دهنده روابط اجتماعی میان دو طرف است.

تحریک مغناطیسی مغز، منجر به تغییر ادراک احساسات منفی میشود.

مطالعه ی جدید منتشر شده در روانپزشکی بیولوژیکی، علم اعصاب شناختی و تصویری نشان میدهد که پردازش احساسات منفی میتواند با تنظیم میزان تحریک پذیری بخش راست پیشین مغز تقویت و یا تضعیف شود.

محققان دانشگاه مانستر آلمان، به کمک تحریک مغناطیسی خارج از مغز، تکنیکی به نام تحریک مغناطیسی مکرر (rTMS) ، نشان دادند که علی رقم به کار گیری محرک مهارکننده ای که در حال حاضر به منظور درمان افسردگی استفاده میشود، تحریک هیجانی، پاسخ فرد به تصاویر ترسناک را بهتر کاهش میدهد.

یافته ها اولین حمایت را از ایده ی به کارگیری پزشکان برای هدایت درمان در بیماری افسردگی نشان میدهد ولی هرگز در آزمایشگاه به تایید نرسیده. کامرون کارتر، نویسنده ی این مقاله با اشاره به عملکرد ناحیه فرانتال به عنوان مرکز کنترل ساختار تولید احساس در مغز، میگوید: "پژوهش ما تاییده کننده ی مدولاسیون بخش فرانتال مغز در نیم کره ی راست است، که مستقیما تنظیم پردازش اطلاعات احساسی در مغز به شیوه ی "بالا به پایین" را تحت تاثیر قرار میدهد." وی اضافه میکند که:" این نتایج به بررسی و گسترش دامنه کاربردهای درمانی بالقوه rTMS میپردازد."

در بیماری افسردگی، پردازش احساسات در هر دو نیمه ی راست و چپ ناحیه فرانتال که به کورتکس های دورسولاترال پریفرانتال DIPFC معروف است، دچار اختلال میباشد. چه بسا ریشه ی این اختلالات در افزایش احساسات منفی و کاهش احساسات مثبت در بیماری افسردگی باشد.

ثابت شده است که کاهش تحریک پذیری DIPFC راست با استفاده از محرک مغناطیسی مهار شده، بر روی درمان افسردکی تاثیر مثبتی دارد. (حتی اگر فقط یک ایده باشد) که این امر باعث کاهش احساسات منفی در بیمار افسرده شود. (البته هنوز به طور کامل بر روی انسان آزمایش نشده است.)

https://goo.gl/34jnWV


📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

مقاله ای که همین پنجشنبه ی گذشته در مجله ی science به چاپ رسید، الگوی مشخص و مشترکی را برای پنج بیماری #اوتیسم، #اسکیزوفرنی، #اختلال دو قطبی و #افسردگی و اعتیاد به الکل، یافته است.

براساس مطالعه ی آنها بر روی مغز 700 نفر، که همه ی آنها از یکی اختلالات روانی نام برده رنج می بردند و یا بیماری آنها تشخیص داده نشده بود، سطح مشابهی از مولکولهای خاص در مغز افراد مبتلا به اوتیسم، اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی، تشابه هایی بین اختلال دوقطبی و افسردگی حاد، و همخوانی هایی بیت افسردگی و اعتیاد به الکل دیده شد.

دنیل گشویند، محقق اصلی این پژوهش و متخصص علوم اعصاب از دانشگاه کالیفرنیا میگوید:" ما در آستانه ی استفاده از ژنومیک و تکنولوژی مولکولوی به منظور نگاه کردن به بیماری های روانی، فراتر از آنچه پیش تر مینگریستیم، هستیم. اختلالات روانی در مغز دارای پاتولوژی خاصی نیستند، منتها ما در حال حاضر ابزارهای ژنومیکی داریم که میتوانیم به کمک آنها بفهمیم چه چیزی در مغز آنها وجود دارد."

این اشتراک مرتبط به بیماری، امضاهایی هستند که شامل اختلال در نحوه ارتباط سلول های مغزی با یکدیگر میباشند. وی اضافه میکند:" آنچه که ما مشاهده میکنیم، به نوعی تغییرات در نحوه ی تبادل سیگنال نورانها را یکدیگرا را مشخص میکند. که گمان میبریم قسمتی از آن فعالیت مخدوش است و گام بعدی برای ما مرتبط سازی این فعالیت ها با فیزیولوژی میباشد. به عبارتی باید مشخص کنیم اختلالات روانی چگونه شلیک و اتصالات عصبی را تحت تاثیر قرار میدهد. تا به اینجا سرنخی که درست دست ماست، ایجاد یه نوع صدا به سیستم است که شاید به این طریق اتصالات خراب شوند و یا تضعیف گردند."

به منظور کاهش احتمال تاثیر داروهای اعصاب ، که معمولا توسط این نوع بیماران مورد استفاده قرار میگیرد، بر روی همپوشانی در الگوی مولکول های مغز، محققان مغز نمونه های خود را با نمونه های غیر انسانی که ابتدا از PCP و سپس از داروهای اعصاب برای ادامه ی درمان استفاده کرده بودند، مقایسه کردند. نتیجه ی مقایسه نشان میداد که این نوع درمان تا حدودی فعالیت غیر معمول مغز میمون ها را متعادل میکند.

نویسنده اعتقاد دارد شاید روزی الگویی که ژن ها از خود نشان میدهند، اهداف خوبی برای درمان معکوس باشند. ( "حداقل در آزمایش های ما دارو تا حدی توانست عوارض ژن در مغز را تعدیل بخشد.")

آنچه نتایج این مطالعه بیان میکند، به نوعی شانس نزدیک شدن به درمان هدفمند مولکولی است. دقیقا مشابه چیزی که در درمان سرطان رخ میدهد.

منبع:
https://goo.gl/Uvd77p

📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

تجزیه و تحلیل سلولها خبر از چشم انداز گسترده تغییرات ژنتیک در مغز پس از تجربه ای حسی میدهد.

آیا این طبیعت است که در نهایت انسان را شکل میدهد؟

اعمال و رفتار فرد حاصل ژن های اوست یا محیط زیستش؟؟

در هزاره ی اخیر سوالات متعددی در این باب توسط فیلسوفان و دانشمندان مطرح شده اند و میشوند. اما زیست شناسانی که به دنبال شناخت بهتر و بیشتر ساختار و رفتار مغز هستند، به هر حال روزی باید به این دوگانگی دیدگاه پایان داد.

در مقاله ای که 21 ژانویه 2018 در مجله ی Nature Neuroscience منتشر شد، دانشمندان علوم زیستی و سیستم های بیولیژیکی دانشگاه هاروارد، چگونگی درهم آمیختگی طبیعت و پرورش را در مغز موش ها نشان دادند. آنها با استفاده از فناوری جدید HMS به بررسی چگونگی تاثیر یک تجربه ی حسی بر روی رفتار ژن های مغز بر روی بیش از 114000 تک سلول کورتکس بینایی موش ها بعد و قبل از قرار گرفتن در معرض نور پرداختند.

یافته های ایشان نشان میدهد که با تغییرات گسترده و واگرایی از رفتار ژن ها در بین سلول های مختلف رو به رو هستیم که خود شامل 611 ژن مختلف میشود. بسیاری از این ژن ها مستقیما بر ارتباطات عصبی و توانایی مغز به بازیابی خودش برای یادگیری و انطباق با شرایط مرتبط هستند.

دیگر یافته ها نشانگر آن هستند که چگونه انفجار فعالیت عصبی که تنها یک میلی ثانیه طول میکشد، باعث ایجاد تغییرات بلند مدت در مغز میشود. در واقع زمینه های جدیدی را به کار در فهم چگنگی فرآیند های مغز باز میکند.

نویسنده ی دوم این مقاله، مایکل گرینبرگ، درباره این تحقیق میگوید:" یافته های ما در نوع خودش شگفت انگیز است!!! اینکه در پاسخ به تحریک بصری تقریبا هر سلول کورتکس بینایی به شیوه ای متفاوت رفتار میکند! در واقع به نوعی برای سوالی که مدتهاست ذهن فیلسوفان و دانشمندان را به خود مشغول کرده، پاسخی یافته ایم! جواب سوال این است که هم طبیعت و هم پرورش اعمال و رفتار فرد را میسازند."

منبع:
https://goo.gl/2tr2oj

📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

رنگین کمانی از اعصاب موجود در غشاء مغز. با تخصیص رنگ های مختلف به آنها
@NIAGg