تیم تحلیل علمی داده‌ها (سدا) و گروه آنالیز تصاوی مغزی (نیاگ) اقدام به برگزاری سری سوم از «سلسله کارگاه‌های روش‌های آماری پیشرفته در علوم شناختی» در سال ۱۳۹۶ می‌نمایند. این سری کارگاه‌ها در سه دوره مجزا ۲۴ ساعته طراحی شده‌اند و مفاهیم و سرفصل‌های دوره عموما با استفاده از نرم‌افزار R تدریس خواهند شد.

مخاطبان این دوره‌ها اساتید، پژوهشگران و دانشجویان حوزه‌های مختلف علوم شناختی شامل علوم اعصاب، مدلسازی و روانشناسی شناختی با پیشینه‌های پزشکی، مهندسی، روانشناسی و علوم پایه‌ هستند.

دوره اول این کارگاه در ۱۸، ۱۹ و ۲۰ بهمن‌ماه امسال در بیمارستان امام خمینی، مرکز تصویربرداری پزشکی برگزار خواهد شد. مهلت ثبت‌نام با تخفیف این دوره از کارگاه ۵ بهمن‌ماه ۱۳۹۶ می‌باشد.


ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر: http://sdat.ir/statcog96

تا کنون تفاوت در هوشمندی افراد عمدتا به تفاوت ما بین نواحی مختلف مغز ربط داده میشد. ولی آیا اتصالات در مغز افراد باهوش با دیگران متفاوت است؟
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAG

تا کنون تفاوت در هوشمندی افراد عمدتا به تفاوت ما بین نواحی مختلف مغز ربط داده میشد. ولی آیا اتصالات در مغز افراد باهوش با دیگران متفاوت است؟ مطالعه ی جدیدی این فرضیه را پشتیبانی میکند. در افراد باهوش، برخی از مناطق مغز به شدت در جریان اطلاعات رد و بدل شده مابین نواحی مختلف هستند، در حالی که دیگر نواحی مغز کمتر درگیر این مساله هستند.

درک مبانی تفکر انسانی برای دانشمندان بسیار حائز اهمیت است. اختلاف در توانایی های شناختی و تفاوت های ناشی از آن، برای مثال موفقیت های تحصیلی و حرفه های مختلف، تا اندازه ی قابل توجهی به تفاوت در هوش فردی ارتباط داده میشود. مطالعه ای در این زمینه نشان میدهد که این اختلافات، با تفاوت در الگوهای ادغامی در بین ماژول های عملکردی مغز، رایطه ی مستقیم و نزدیکی دارد. Kirsten Hilger, Christian Fiebach and Ulrike Basten از دپارتمان روانشناسی دانشگاه فرانکفورت، تصاویر MRI 300 نفر را با روش آنالیز نظری شبکه گراف را با هم ترکیب کردند تا به این ترتیب به بررسی پایگاه عصبی شناختی هوش انسان بپردازند.
در سال 2015 همین گروه تحقیقاتی مطالعه ی گسترده ای را در مجله Intelligence در باب مشخص کردن نواحی مغز- و در بین آنها کورتکس پریفرانتال- که تغییر در فعالیت در این ناحیه به تفاوت در هوش فردی مرتبط است، به چاپ رساند. منتها تا همین چند وقت پیش امکان امتحان این مساله که عملا نواحی مرتبط به هوش انسان، در مغز چگونه به هم متصل هستند، وجود نداشت.
اوایل سال گذشته، این گروه تحقیقاتی، گزارسی مبنی بر فعالیت بیشتر دو ناحیه از نواحی مغز که در پردازش شناختی اطلاعات task-relevant ( برای مثال، the anterior insula and the anterior cingulate cortex ) به طور موثرتری به بقیه مغز متصل هستند. ناحیه دیگر، ناحیه اتصال بین قشر تمپورال و پریتال است که موظف به محافظت از افکار در قبال اطلاعات نامرتبط میباشد. البته این ناحیه به قدرت ناحیه ی قبلی به سایر شبکه ی مغز متصل نیست. پژوهشگر اصلی این تحقیقات، Ulrike Basten، ادعا میکند که تعبیه های مختلف توپولوژیکی در این نواحی به شبکه ی مغز (نوع اتصال آنها)، میتواند تشخیص اطلاعات مهم را از اطلاعات نامربوط برای فرد باهوش، تسهیل نماید.

منبع:
https://goo.gl/jYGYSr

📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

مطالعه ی جدیدی در MIT شواهدی برای مدلی جایگزین برای زمانبندی در مغز ارائه میدهد که بر پایه ی نورون های مسئول فعالیتی خاص، استوار است.
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

مغز انسان چگونه زمان را نگه میدارد؟!
عصب شناسان شبکه های عصبی را یافتند که فعالیتشان را به منظور کنترل زمانبندی، کش می آورند و یا فشرده مینمایند.
زمانبندی بخشی مهم در نواختن آلات موسیقی، چرخش بازیکنان بیس بال و بسیاری فعالیتهای دیگر است. دانشمندان علم اعصاب؛ مدل های مختلفی برای فعالیت های مغزی و نحوه ی کنترل دقیق زمانبندی توسط مغز بدست آورده اند که مهم ترین این مدلها، وجود ساعتی متمرکز یا ضربان ساز در مکانی در مغز است که زمان را برای کل مغز ساماندهی میکند.
با این حال، مطالعه ی جدیدی در MIT شواهدی برای مدلی جایگزین برای زمانبندی در مغز ارائه میدهد که بر پایه ی نورون های مسئول فعالیتی خاص، استوار است. بسته به فاصله زمانی مورد نیاز، این نورون ها، مراحل فعالیت خود را کش می آورند و یا فشرده میکنند.
مهرداد جازیری، استاد علوم زیستی رابرت ای. سوانسون، عضو موسسه مک گاورن MIT برای تحقیقات مغز و نویسنده ارشد این مطالعه می گوید." آنچه ما بدست آورده ایم، روندی بسیار فعال است. مغز در انتظار تدریجی برای ساعتی به منظور رسیدن به نقطه ی خاصی نیست."

کنترل انعطاف پذیر
یکی از مدل های اولیه برای کنترل زمانبندی که به مدل clock accumulator معروف است، برای مغز ساعتی داخلی یا ضربان ساز در نظر میگیرد که زمان را برای بقیه مغز، نگه میدارد. حالت پیشرفته تر این مدل، به جای پیشنهاد یک ضربان ساز مرکزی، پیشنهاد میدهد که مغز زمان را به وسیله پیگیری همزمان سازی بین فرکانس موج های مختلف مغزکنترل میکند. با وجود این که این مدل های ساعت جذاب هستند، جازایری می گوید: "آنها با آنچه که مغز انجام می دهد، هماهنگ نیست." . البته تا به حال، کسی شاهدی بر وجود ساعت مرکزی پیدا نکرده است و جزایری و دیگران میخواهند متوجه شوند که آیا ممکن است قسمت هایی از مغز که وظیفه کنترل رفتار را بر عهده دارند، عمل زمانبندی را خودشان انجام بدهند یا خیر؟ جزایری اضافه میکند:"ممکن است بپرسید چرا مغز زمان و انرژی را برای ساعت صرف کند وقتی که این امر همیشه لازم و ضروری نیست. برای برخی رفتارهای خاص به زمانبندی نیاز داریم، بنابراین شاید مناطقی از مغز که این فعالیت ها را انجام میدهد، کار زمانبندی را هم بر عهده داشته باشند."
به منظور بررسی این احتمال، محققان فعالیت نورون ها را در سه ناحیه مغز در حیوانات در حالی که تسک خاصی را در بازه زمانی های مختلف 850 میلی ثانیه یا 1500 میلی ثانیه انجام میداند، ضبط کردند. محققان طی این آزمایش، الگوی پیچیده ای در فعالیت های عصبی حین بازه های زمانی یافتند. برخی نورون ها سریع تر شلیک میشدند و برخی کندتر، و برخی هم که نوسان داشتند، شروع به نوسان تند تر و یا کندتر میکردند. البته کشف کلیدی محققان این بود که فرقی ندارد پاسخ نورون چیست، نرخ تعدیل فعالیت آنها، به بازه ی زمانی مورد نیاز برای فعالیتشان بستگی دارد.
در هر لحظه از زمان، مجموعه ای از نورون ها در "حالت عصبی" خاصی وحود دارد، طی زمان، همچنان که هر نورون فعالیتش را به طریق متفاوتی تغییر میدهد. برای انجام فعالیتی خاص، کل سیستم باید به حالتی نهایی برسد. محققان متوجه شدند که نورون ها فارق از بازه ی زمانی، همواره مسیری مشابه را ،از حالت اولیه به حالت نهایی خود، میپیمایند و تنها چیزی که تغییر کرد، نرخ عبور نورن ها از این مسیر بود.
هنگامی که بازه ی زمانی بلندتری نیاز بود، حرکت در این مسیر کش می آمد، به این معنی که نورون ها زمان بیشتری برای تحریک شدن نهایی صرف میکردند. همچنین زمانی که فاصله ی بازه ی زمانی کوتاه تر بود، خط مسیر، فشرده شده بود.
جزایری:" آنچه ما متوجه شدیم، این است که مغز با تغییر بازه ی زمانی، مسیر را تغییر نمیدهد، بلکه سرعت رسیدن نورون ها از حالت اولیه به حالت نهایی را تغییر میدهد."
منبع:
https://goo.gl/KPz1b8
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

سریال BLACK MIRROR، محصول Netflix، به عنوان سریالی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی شناخته می شود.

در مطالب پیش رو پیش بینی های این سریال در NeuroDaily بررسی می شود.
https://t.me/NIAGg

☑️ تکنولوژی های آینده نگرانه BLACK MIRROR چقدر به واقعیت نزدیک اند؟

آینه سیاه (به انگلیسی:Black Mirror) سریال تلویزیونی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی است. این سریال آنتولوژی بوده و هر قسمت آن روایت یک داستان در مورد رابطه انسان و تکنولوژی است. آینه سیاه یکی از عجیب‌ترین و خلاقانه‌ترین سریال‌هایی است که تاکنون ساخته شده است. سریال به طور علنی نقدی آشکار بر روابط انسانی و تکنولوژی دارد و سعی دارد به بیننده در مورد این شیوه زندگی اسفبار هشدار دهد. سریال در هر قسمت خود بخشی از زندگی امروزه انسانها را به باد انتقاد می‌گیرد. اعتیاد به تکنولوژی، نظام سرمایه داری، زندگی سیاست مداران و قانون قضایی و پورنوگرافی و میل مردم به خشونت مجازی تنها بخشی از چیزهایی هستند که در سریال به آنها پرداخته می‌شود. در واقع سریال بدون هیچ ترسی و البته بدون هیچ تعارفی به تمام چیزهایی که هالیوود در سالهای اخیر سعی کرده آنرا به عنوان لایف استایل آمریکایی جا بیندازد حمله و به شدت از آن انتقاد می‌کند.
@NIAGg
در این سریال بخش تاریک تکنولوژی به‌طور ترسناکی به تصویر کشیده می‌شود. شاید در هنگام تماشای این سریال تصور کنید که ما فاصله‌ی زیادی با چنین پیشرفت‌هایی داریم. اما در این مطالب می‌خواهیم توضیح دهیم که هم‌اکنون شرکت‌ها و دانشمندان زیادی در حال کار بر چنین تکنولوژی‌هایی هستند و این سریال روزبه‌روز از دنیای علمی-تخیلی فاصله گرفته و وارد دنیای حقیقی می‌شود. به همین دلیل پیشگویی های این سریال در حوزه ی علوم اعصاب و هوش مصنوعی را که در Business Insider معرفی شده است را برای شما آماده کرده ایم.

🔘گزارش کامل را در Businnes Insider بخوانید.
📑http://uk.businessinsider.com/black-mirror-predictions-reality-2016-10?r=US&IR=T/#hated-in-the-nation-10

📌در ادامه با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

اپیزود: “The Entire History of You”
تکنولوژی: لنزهایی که از طریق افکار قابل‌کنترل باشند.

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: ۲۰۲۱

https://t.me/NIAGg

در تعدادی از اپیزودهای سریال، شاهد لنزهایی هستیم که قابلیت‌های متنوعی ازجمله ضبط فیلم از دیدگاه انسان را دارند. می‌توانیم به‌عنوان یک‌گونه عینک گوگل (Google Glass) پیشرفته به آن نگاه کنیم.

سونی و سامسونگ هم‌اکنون در حال کار برای ساخت چنین لنزهایی هستند. البته با چالش‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. یکی از این چالش‌ها حرارت تولیدی از طرف لنز است که باعث آسیب رسیدن به چشم می‌شود و چالش دیگر استفاده از قطعات بسیار ریز برای ساخت چنین لنزهایی است. البته می‌توان با استفاده از موبایل یا فضای ابری، از گرمای تولیدی کم کرد ولی بااین‌وجود، ساخت چنین قطعه‌ی پیچیده‌ای چندان ساده و کم‌هزینه نخواهد بود.
@NIAGg
کوهیتیج کار/ Kohitij Kar ، پژوهشگر بخش مغز و علوم شناختی دانشگاه M.I.T، عقیده دارد که چنین لنزهایی کم‌وبیش تا ۵ سال آینده در دسترس قرار می‌گیرند. البته به عقیده‌ی او، در ابتدا استفاده از چنین محصولاتی در مصارف نظامی و پزشکی خواهد بود. کنترل این لنزها از طریق افکار-مانند سریال- البته بسیار سخت، ولی ناممکن نیست.

او در رابطه با چنین تکنولوژی می‌گوید: "ما هم‌اکنون به‌جایی رسیده‌ایم که از فرد بخواهیم ماشین یا مثلا فیلی را تجسم کند؛ سپس با استفاده از امواج مغزی می‌توانیم با احتمال زیاد، درستی این مطلب را تصدیق کنیم. البته چنین کاری را با دستگاه‌های بسیار عظیمی انجام می‌دهیم. در رابطه با لنزها منطقی‌تر این است که در ابتدا با استفاده از فرمان‌های صوتی آن را کنترل کنیم."

📑گزارش اولین گام ها در دستیابی به این تکنولوژی را بخوانید.
☑️ http://uk.businessinsider.com/snapchat-glasses-2016-9?r=US&IR=T

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

پیشگو، جذاب و خلاق
🎞 سریال آینده نگر BLACK MIRROR

بخش هایی از این سریال را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

📌تکنولوژی لنزهای RFID و ارتباط آن با مغز

بخشی از اپیزود the Entire History of Youاز سریال BLACK MIRROR را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

یک آزمایش غافلگیر کننده❗️
📌توهم دست مصنوعی / Rubber Hand

این ویدئوی دیدنی از خطای مغز در تشخیص بدن واقعی را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

وقتی مغز فریب می خورد ... ❗️

این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی در نورودیلی ببینید.

🔗 منبع: #Clipo
☑️ t.me/NIAGg

📌 علوم اعصاب نابرابری
آیا می‌توان فقر را در مغز کودکان دید؟


آزمایشگاه دکتر کیمبرلی نوبل در دانشگاه کلمبیا در نیویورک با رنگ‌های روشن، نقاشی‌های حیوانات انسان‌نما، و کف‌پوش‌های رنگارنگ پازلی که شکل وسایل دریانوردی رویشان نقش بسته، شبیه همۀ مهدکودک‌هایی است که پیش از این دیده‌اید، البته با این تفاوت که گروهی از دانشمندان علوم اعصاب‌شناختی از پشت آینه‌ای دوطرفه بچه‌های این مهدکودک را زیر نظر دارند. نوبل وقتی دانشجوی دکتری بود با همراهی مارتا فرح، دانشمند علوم اعصاب شناخته‌شده، به کاوش این مشاهده پرداخت که بچه‌های فقیر عملکرد آکادمیک نامناسب‌تری نسبت به همکلاسی‌های مرفّه‌ترشان دارند.

در یکی از این مطالعات فرح با بررسی ۲۳۸ ام.آر.آی به این نتیجه رسید که بچه‌های برآمده از خانواده‌های فقیرتر و کمتر تحصیل‌کرده معمولاً قشر #فرونتال نازک‌تری (قسمتی از مغز که به‌شدت با کارکرد اجرایی مرتبط است) نسبت‌به بچه‌های داراتر دارند. این موضوع را می‌توان مبیّن دلیل دستاوردهای تحصیلی ضعیف‌تر و حتی آی.کیوی پایین‌تر دانست.

مدتی بعد مطالعۀ عظیم دیگری انجام شد که ست پولاک، روانشناس کودک از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، یکی از نویسنده‌های آن بود. این مطالعه از وجود رابطه‌ای محکم میان درآمد خانوار و حجم مادۀ خاکستری در لوب #فرونتال، لوب #تمپورال، و #هیپوکامپ خبر می‌داد.کودکان زیر خط فقر فدرال (۲۴ هزار و ۲۵۰ دلار برای یک خانوادۀ چهار نفری در سال ۲۰۱۵) ۸ تا ۱۰ درصد مادۀ خاکستری کمتری در ناحیه‌های پراهمیت داشتند. و حتی بچه‌هایی که خانواده‌هایشان کمی بالاتر از خط فقر بودند (درآمدهای یک و نیم برابر خط فقر فدرال) ۳ تا ۴ درصد مادۀ خاکستری کمتری از استاندارد رشد داشتند. بسیاری از والدین فقیر در مطالعۀ پولاک تحصیلات عالیه داشتند، که نشان می‌داد «تأخیر رشدی» که فرزندانشان دچارش شده‌اند نتیجۀ مستقیم فقر بوده است.

مارتا فرح در مصاحبه ی خود می گوید هیلاری کلینتون از زمانی که همسر رئیس‌جمهور بود، به استفاده از علوم اعصاب برای درک بهتر فقر کودکان علاقمند بود اما به نظر نمی رسد این موضوع در میان اولویت‌های دونالد ترامپ، رئیس جمهور فعلی آمریک اقرار داشته باشد». حقیقت این است که بودجۀ پیشنهادی ترامپ شامل کاهش شدید در بودجۀ مدیکِید و دیگر برنامه‌های حمایتی مشابه است. خوشبختانه، مقالات متعددی که در حال چاپ هستند می‌توانند در حوزۀ نحوۀ تأثیر فقر بر رشد مغز از مجموعه داده‌های دیگر مطالعات استفاده کنند.

✍️مایک ماریانی (گاردین) / امیر حسین میر ابوطالبی (ترجمان)

گزارش ترجمه شده و مفصل ترجمان را بخوانید.
🔗 http://yon.ir/GVjGr

📌با نورودیلی همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

بیماری‌های روانی گاه می تواند مبتلایان را به سمت تبدیل شدن به یک نابغه سوق دهند ❗️

این ویدئوی دیدنی را به زبان فارسی و در نورودیلی ببینید.

🔗 منبع: ISNA.ir

💡t.me/NIAGg

📌 ابداع تراشه‌ای شبیه‌ به سیناپس‌های مغزی

مهندسان در MIT موفق به طراحی تراشه‌ای شده‌اند که درست مانند اتصالات مغزی عمل می‌کند، یعنی دارای اتصالات یا سیناپس‌های مصنوعی است. در حال حاضر مغز انسان از هر رایانه‌ای دیگری در جهان قدرتمند‌تر است، از ۸۰ میلیارد #نورون برخوردار است و بالای ۱۰۰ تریلیارد #سیناپس دارد که نورون‌ها را به یکدیگر متصل ساخته و عبور و مرور سیگنال‌ها را کنترل می‌کند.

عملکرد تراشه‌های کنونی رایانه‌ای براساس ارسال سیگنال‌ها به زبان دودوئی است، هر بخش از اطلاعات به صفر و یک کد‌گذاری می‌شوند، یا سیگنال‌های خواموش/روشن. برای مقایسه این روند با عملکرد مغز در سال ۲۰۱۳ یکی از قدرتمند‌ترین ابررایانه‌های جهان فعالیت مغز را شبیه‌سازی کرد و نتایج بسیار ناچیزی به دست آورد. در این آزمایش ابررایانه K با استفاده از ۸۲۹۴۴ پردازشگر و یک پتابایت حافظه اصلی (برابر مجموع حافظه ۲۵۰ هزار رایانه خانگی) مورد استفاده قرار گرفت.

در چنین شرایطی، #شبیه_‌سازی یک ثانیه از فعالیت ۱٫۷۳ میلیارد نورون که توسط ۱۰٫۴ تریلیارد سیناپس به یکدیگر متصل شده‌ بودند، ۴۰ دقیقه زمان صرف کرد. اما اگر تراشه‌ها از اتصالات شبه سیناپسی برخوردار باشند، امکان انتقال تنوع بیشتری از سیگنال‌ها توسط رایانه به وجود خواهد آمد و زمینه آموزش شبه سیناپسی فراهم خواهد شد.

محققان برای ایجاد این تراشه شبکه‌ای از ژرمانیوم سیلیکون ایجاد کردند، که از کانالی یک‌بعدی برای عبور یون‌ها برخوردار بود تا عبور یون‌ها از مسیری ثابت و همیشگی تضمین شود. از این شبکه برای ساخت تراشه‌ای نورومورفیک استفاده شد: زمانی که جریان برق وارد تراشه می‌شد، تمامی سیناپس‌ها جریانی ثابت را نمایش می‌دادند، و نوسان جریان در آن تنها چهار درصد بود. نوسان جریان در یک تک سیناپس نیز به بیش از یک درصد نمی‌رسید.

در یک عملیات شبیه‌سازی از این تراشه برای شناسایی نمونه‌های دستخط استفاده شد و تراشه توانست اینکار را با دقتی ۹۵ درصدی انجام دهد. شبکه عصبی آزمایش شده، متشکل از سه لایه از صفحات عصبی که توسط دو لایه سیناپس مصنوعی از هم جدا شده‌ بودند، توانست ده‌ها هزار دستخط را با دقت ۹۵ درصدی از یکدیگر تشخیص دهد. قدم بعدی ساخت تراشه‌ای است که خود به تنهایی از قدرت تشخیص دادن نمونه‌های خطی از یکدیگر برخوردار است و در نهایت این پژوهش قرار است به ساخت ابزارهای شبکه عصبی قابل حمل منتهی شود. تراشه‌ای به اندازه سر انگشت که بتواند کار یک ابررایانه را انجام دهد.

جزئیات بیشتر این پژوهش را در مقاله ی منتشر شده در Nature Materials بخوانید.
http://yon.ir/bqscu

مقاله ترجمه شده ی بیگ بنگ را مطاله کنید.
http://yon.ir/kRDAu

📌با نورودیلی همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

ما فارغ از اینکه پاسخ یک سوال را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم.
کانال رسمی گروه علمی نیاگ


niag.ir
تماس با ادمین ها:

@monsieur_ha
@Hamed_Dehqaan
@Batouli_SAH

با ذخیره ی مستقیم اطلاعات مربوط به فعالیت الکتریکی نورون ها از سطح مغز، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که برای انجام یک کار ساده مانند تکرار کلمه ای که به صورت بصری یا سمعی به نمونه ی مورد آزمایش نشان داده میشود، ابتدا قشر بینایی و شنوایی نسبت به این عمل واکنش نشان میدهند تا کلمه را درک نمایند. سپس کورتکس پریفرانتال تحریک میشود تا معنای کلمه را درک کند، که با فعالیت کورتکس حرکتی برای آماده سازی پاسخ، همراه است. در طول نیم ثانیه ی ما بین تحریک و واکنش، کورتکس پریفرانتال فعال باقی میماند تا سایر نواحی مغز را هماهنگ نماید.

برای یک تسک(کار) سخت مانند تعیین متضاد یک کلمه، مغز ما نیازمند چندین ثانیه برای پاسخگویی میباشد. در طول این زمان، کورتکس پریفرانتال سایر نواحی مغز، از جمله شبکه های مرتبط به حافظه که در واقع قابل مشاهده نیست، را به کار میگیرد. و تنها آن موقع است که کورتکس پریفرنتال به نفع قشر حرکتی ،به منظور تولید پاسخ گفتاری، دست از فعالیت میکشد. در واقع هرچه این اتفاق سریع تر انجام بگیرد، فرد میتواند پاسخ را زودتر بیان کند.

همچنین محققان دریافتند مغز آماده سازی قشر حرکتی را از خیلی زودتر شروع میکند. به عبارتی، ما فارغ از اینکه پاسخ (متضاد کلمه) را بدانیم، آماده ی پاسخگویی میشویم. یکی از محققان ارشد علوم اعصاب در دانشگاه کالیفورنیا، مرکز تحقیقاتی علوم اعصاب هلن ویلز، و نویسنده ی ارشد این مقاله، اعتقاد دارد که این موضوع میتواند علت صحبت کردن بدون فکر در افراد باشد.

یافته های این تحقیق از جمله نقش کلیدی کورتکس پریفرانتال در هماهنگ سازی تمام نواحی مغز، با یافته های پیشین محققان علوم اعصاب از مطالعات صورت گرفته بر روی انسان و میمون ها در دهه های گذشته همخوانی دارد.

رابرت نایت، استاد روانپزشکی و علوم اعصاب همین دانشگاه، استاد جراحی مغر و اعصاب UCSF و از نویشندگان همین مقاله میگوید:" این مطالعات خاص، نشان میدهد که کورتکس پریفرانتال مانند رهبر ارکسر است و برای آماده سازی خروجی، نواحی مغز را به هم پیوند میدهد. در این تحقیق ما هشت آزمون مختلف داریم، در برخی از آنها بیمار میباید صحبت میکرد و در برخی باید دکمه ای را فشار میداد. بعضی از آزمایش ها سمعی و بعضی بصری بودند. و همه ی این آزمایش ها نشانه ای مشترک از فعالیتی متمرکز در لوب پریفرانتال را دارند که درک و عمل را به هم متصل میکند. و این همان چسب شناخت است."

منبع: https://www.sciencedaily.com/releases/2018/01/180117114924.htm

https://t.me/NIAGg

⁉️ اگر نخوابید چه اتفاقی برای شما رخ می دهد...

📌این ویدئوی دیدنی و صحبت های دکتر متیو واکر نویسنده کتاب "چرا می خوابیم" را با زیرنویس انگلیسی ببینید.

☑️ https://t.me/NIAGg

یک پدیده ی جالب
⁉️چرا هنگام خوردن فلفل احساس گرما می کنیم و واکنش مغز چگونه است؟

📌این ویدئو را به زبان فارسی ببینید.
🔗 منبع: gadgetnews.ir
☑️t.me/NIAGg

تصویر سمت چپ نشان دهنده حدود 30،000 الکترود مورد استفاده در مطالعه ذکر شده است. در سمت راست، ارائه شبکه کل مغز استخراج شده از فعالیت الکتریکی در طول پردازش حافظه است
#نورودیلی