مقایسه مغزانسان‌ وپستانداران نخستین نشان می‌دهد مغزما امضاهای مولکولی مشابهی بابستگان نخستینمان دارداما برخی مناطق الگوهای انسانی متمایزی از فعالیت ژن دارند که نشان دهنده ی تکامل مغز است.
🗨 t.me/NIAGg

📚 تیم نویسندگان نورودیلی، ١٦ آذر روز دانشجو را به تمامى دانشجويان تبريك مى گويد.

📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

NeuroImaging and Analysis Group (NIAG)
Journal Club

“The effect of non-visual working memory load on top-down modulation of visual processing”

By: Minoo Sisakhti

Sunday, 3rd of Dey, Time: 11.00


Medical Imaging Center, Imam Khomeini Hospital, Tehran

https://t.me/NIAGg

شرکت کنندگان کارگاه سه روزه ارتباطات عملکردی و ساختاری مغز، در گروه آنالیز تصاویر مغزی


https://t.me/NIAGg

NeuroImaging and Analysis Group (NIAG)

Journal Club


“COMPLEX-VALUED TIME SERIES MODELING FOR IMPROVED ACTIVATION DETECTION IN fMRI STUDIES”

By: Soodeh Moallemian


Sunday, 17th of Dey, Time: 11.00

Medical Imaging Center, Imam Khomeini Hospital, Tehran

t.me/niagG

📋
پیشتر در نورودیلی مطلبی نوشته بودیم با عنوان : مغز شما در مواجهه با یک اتفاق تروریستی، روشن‌بینی خود را از دست می‌دهد.

امروز به ایراد شناختی دیگری که مغز ما در مواجهه با حوادث اطراف به آن دچار شده و روشن‌بینی خود را از دست می‌دهد اشاره می‌کنیم. اینکه شایعات چه تاثیری بر مغز ما می‌گذارند و چرا تا این حد قابلیت انتشار و " یک کلاغ چهل کلاغ " شدن دارند.
🔴🔵
فرقی نمی‌کند که از لحاظ شخصیتی انسان خوش‌بین یا بدبینی باشید، مغز شما به نوعی تکامل یافته است که اتفاقات منفی و بالقوه خطرآفرینی که در محیط رخ می‌دهد را بصورت اغراق شده‌ای پردازش کند. اگر بخواهم دقیق‌تر بگویم، ما یک منفی‌باف تمام و کمال داخل جمجمه داریم. مغز ما دچار Negativity Bias است، یعنی سوگیری و پیش‌فرض غالباً منفی نسبت به مسائل.

@Niagg

طی 600 میلیون سال مغز بنوعی تکامل یافته تا کمترین خطر متوجه موجود شود و ژن های خودخواه او بتوانند به نسل و نسل های بعدی انتقال پیدا کنند. برای همین، اولین مواجهه با هر اتفاقی در محیط، بررسی احتمال خطرآفرین بودن آن برای شخص است. در واقع هر اتفاق حقیقتا منفی، اثر بسیار ماندگارتری نسبت به اتفاقات مثبت بر روی مغز دارد. نسبت سلول های آمیگدال که در مواقع اتفاقات منفی شروع به فعالیت می‌کنند به سلول هایی که در زمان رخداد های مثبت فعالیت میکنند تقریبا دو برابر است. از این گذشته اتفاقات منفی سریعا تبدیل به خاطره می‌شوند تا شخص در آینده از این تجربه منفی استفاده کند، ولی اتفاقات مثبت اغلب نیاز به تکرار و طی شدن مدت زمانی جهت تثبیت به عنوان حافظه دارند.

به ضرب‌المثل هایی که همه شنیده‌ایم فکر کنید:
"مارگزیده از ریسمان سیاه و سفید می‌ترسد " یا " قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید ". متوجه موضوع هستید؟ حتی فرهنگ عامه و شفاهی و پند و اندرزهای نیاکان بر تاثیر بسیار زیاد اتفاقات منفی تاکید دارند. بسیار کم پیش‌ می‌آید که شما ریزترین جزئیات حوادث خوشایند و مثبت را بخاطر داشته باشید، ولی اگر روزی در گذشته دور یا نزدیک دچار تصادف، حادثه یا ضایعه‌ای شده باشید، تمام جزئیات و ترتیب وقایع و حتی محل دقیق قرارگیری اشیاء را به نحوی که انگار زمان کش آمده باشد، می‌دانید و بخاطر سپرده‌اید. Negativity Bias به شما کمک می‌کند اگر در آینده در شرایطی صرفا مشابه موقعیت خطرآفرینی که تجربه کرده اید قرار گرفتید، سریعا نسبت به تنظیم اتفاقات به نفع حفظ حیات اقدام کنید.
👉🏻👉🏻
و نکته جالب اینجاست که تقریبا 90 درصد اتفاقات پیرامونی، در واقع اتفاقاتی خنثی یا حتی مثبت هستند، ولی همین پیش‌فرض منفی‌گرایانه نسبت به وقایع باعث می‌شود که ما غالباً نگاهی محتاط و منفی در مورد آنها داشته باشیم. و موضوع اصلی این نوشته دقیقا همینجاست: مغز ما دوست دارد نسبت به خبرهای منفی واکنش حداکثری نشان دهد.

⚫️
شایعات، خبر ها و نقل قول های غیرموثقی هستند که اغلب بار معنایی منفی دارند، و از همین رو نیز اثر گذارند، چون مغز " منفی‌دوست " ما، احتمال خطری که "شایعه" تلویحا به آن اشاره می‌کند را بصورتی حتی اغراق شده‌تر بعنوان یک خطر زیستی در نظر می‌گیرد. بعبارت بهتر، مغز ما بصورت غریزی نسبت به وقایع منفی‌باف است. علت نوشته‌شدن این سطور هم دقیقا همین نکته بود: تا نسبت به بازی ناخودآگاهی که درون مغزمان درجریان است، خودآگاهی یافته و در مواجهه با سیل شایعات و خبرهای عمدتا منفی و غیرموثفی که این روزها بیشتر از هر زمانی می‌شنویم، غریزی رفتار نکنیم.


ماریا کانیکووا در ژانویه 2017 مطلبی در نشریه پولیتیکو چاپ کرد که به این موضوع می‌پرداخت که دروغ‌گویی چه اثری بر مغز ما می‌گذارد. نکته حیرت‌انگیزی که از بررسی چندین آزمایش بدست آمده اینجاست که اگر ما دروغی را بشنویم که بعد ها کذب بودن آن مشخص شود، مغز ما همچنان ممکن است از مطلب دروغ بعنوان یک فکت در تصمیم‌گیری های آتی استفاده کند. مثال؟ حمله آمریکا به عراق.
دولت وقت متعاقب سوءاستفاده از سیستم ترس غریزی موجود در مغز مخاطبان و تمام آنهایی که از خطر زیستی بالقوه عراق شیمیایی به وحشت افتاده‌بودند، متوسل به دروغ وجود سلاح های کشتار جمعی در عراق شد. باز هم تکرار می‌کنم: دروغ حتی در صورت تکذیب شدن، قضاوت های آتی اشخاص را تحت تاثیر قرار می‌دهد. حتی با گذشت نزدیک به 16 سال، هنوز کسانی از حمله به عراق با پیش‌کشیدن احتمال استفاده از سلاح های کشتار جمعی از سوی این کشور حمایت می‌کنند. هنوز کسانی که از این حمله حمایت می‌کنند، در توجیهات خود به خبرهای تکذیب شده و دروغ متوسل می‌شوند.

🔛

ادامه از پست قبلی:
... برگردیم به موضوع نوشته قبلی: سطوح کورتیزول در حین مواجهه جامعه با اتفاقات ناگوار بالا رفته و تصمیم‌گیری ها را دچار خطا و جامعه را وحشت‌زده می‌کند. به اتفاقاتی که طی چند وقت اخیر رخ داده نگاهی بیندازیم: حمله تروریستی، آتش‌سوزی یک ساختمان و جان باختن از جان‌گذشتگان،
زلزله های پیاپی، غرق ناگوار یک کشتی...
مطمئنا ما تنها جایی بر روی کره خاکی نیستیم که اتفاقات ناگوار جامعه را دچار تشویش کرده، اما احتمالا جزو معدود جاهایی هستیم که از سوی کسانی که ازهم گسیختگی اجتماعی ایرانیان را خوش‌تر دارند بصورتی نظام‌مند از Negativity Bias ذاتی مغزمان در جهت القاء ترس و بالا نگه داشتن سطوح کورتیزول و بی‌منطق کردن جامعه بهره‌برداری می‌شود.
هوشمند باشیم 👌

http://t.me/niagG

آینده نزدیک است ...
📌 معرفی فناوری ارتباط امواج مغزی و خودرو #BCI شرکت نیسان

📎 گزارش WIRED را بخوانید.
http://yon.ir/A6XLS

🗨 http://t.me/niagG

برگزاری سری سوم از «سلسله کارگاه‌های روش‌های آماری پیشرفته در علوم شناختی» توسط تیم سدا و گروه نیاگ

دوره اول: ۱۸، ۱۹ و ۲۰ بهمن‌ماه ۱۳۹۶

ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر:
http://sdat.ir/statcog96

تیم تحلیل علمی داده‌ها (سدا) و گروه آنالیز تصاوی مغزی (نیاگ) اقدام به برگزاری سری سوم از «سلسله کارگاه‌های روش‌های آماری پیشرفته در علوم شناختی» در سال ۱۳۹۶ می‌نمایند. این سری کارگاه‌ها در سه دوره مجزا ۲۴ ساعته طراحی شده‌اند و مفاهیم و سرفصل‌های دوره عموما با استفاده از نرم‌افزار R تدریس خواهند شد.

مخاطبان این دوره‌ها اساتید، پژوهشگران و دانشجویان حوزه‌های مختلف علوم شناختی شامل علوم اعصاب، مدلسازی و روانشناسی شناختی با پیشینه‌های پزشکی، مهندسی، روانشناسی و علوم پایه‌ هستند.

دوره اول این کارگاه در ۱۸، ۱۹ و ۲۰ بهمن‌ماه امسال در بیمارستان امام خمینی، مرکز تصویربرداری پزشکی برگزار خواهد شد. مهلت ثبت‌نام با تخفیف این دوره از کارگاه ۵ بهمن‌ماه ۱۳۹۶ می‌باشد.


ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر: http://sdat.ir/statcog96

تا کنون تفاوت در هوشمندی افراد عمدتا به تفاوت ما بین نواحی مختلف مغز ربط داده میشد. ولی آیا اتصالات در مغز افراد باهوش با دیگران متفاوت است؟
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAG

تا کنون تفاوت در هوشمندی افراد عمدتا به تفاوت ما بین نواحی مختلف مغز ربط داده میشد. ولی آیا اتصالات در مغز افراد باهوش با دیگران متفاوت است؟ مطالعه ی جدیدی این فرضیه را پشتیبانی میکند. در افراد باهوش، برخی از مناطق مغز به شدت در جریان اطلاعات رد و بدل شده مابین نواحی مختلف هستند، در حالی که دیگر نواحی مغز کمتر درگیر این مساله هستند.

درک مبانی تفکر انسانی برای دانشمندان بسیار حائز اهمیت است. اختلاف در توانایی های شناختی و تفاوت های ناشی از آن، برای مثال موفقیت های تحصیلی و حرفه های مختلف، تا اندازه ی قابل توجهی به تفاوت در هوش فردی ارتباط داده میشود. مطالعه ای در این زمینه نشان میدهد که این اختلافات، با تفاوت در الگوهای ادغامی در بین ماژول های عملکردی مغز، رایطه ی مستقیم و نزدیکی دارد. Kirsten Hilger, Christian Fiebach and Ulrike Basten از دپارتمان روانشناسی دانشگاه فرانکفورت، تصاویر MRI 300 نفر را با روش آنالیز نظری شبکه گراف را با هم ترکیب کردند تا به این ترتیب به بررسی پایگاه عصبی شناختی هوش انسان بپردازند.
در سال 2015 همین گروه تحقیقاتی مطالعه ی گسترده ای را در مجله Intelligence در باب مشخص کردن نواحی مغز- و در بین آنها کورتکس پریفرانتال- که تغییر در فعالیت در این ناحیه به تفاوت در هوش فردی مرتبط است، به چاپ رساند. منتها تا همین چند وقت پیش امکان امتحان این مساله که عملا نواحی مرتبط به هوش انسان، در مغز چگونه به هم متصل هستند، وجود نداشت.
اوایل سال گذشته، این گروه تحقیقاتی، گزارسی مبنی بر فعالیت بیشتر دو ناحیه از نواحی مغز که در پردازش شناختی اطلاعات task-relevant ( برای مثال، the anterior insula and the anterior cingulate cortex ) به طور موثرتری به بقیه مغز متصل هستند. ناحیه دیگر، ناحیه اتصال بین قشر تمپورال و پریتال است که موظف به محافظت از افکار در قبال اطلاعات نامرتبط میباشد. البته این ناحیه به قدرت ناحیه ی قبلی به سایر شبکه ی مغز متصل نیست. پژوهشگر اصلی این تحقیقات، Ulrike Basten، ادعا میکند که تعبیه های مختلف توپولوژیکی در این نواحی به شبکه ی مغز (نوع اتصال آنها)، میتواند تشخیص اطلاعات مهم را از اطلاعات نامربوط برای فرد باهوش، تسهیل نماید.

منبع:
https://goo.gl/jYGYSr

📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

مطالعه ی جدیدی در MIT شواهدی برای مدلی جایگزین برای زمانبندی در مغز ارائه میدهد که بر پایه ی نورون های مسئول فعالیتی خاص، استوار است.
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

مغز انسان چگونه زمان را نگه میدارد؟!
عصب شناسان شبکه های عصبی را یافتند که فعالیتشان را به منظور کنترل زمانبندی، کش می آورند و یا فشرده مینمایند.
زمانبندی بخشی مهم در نواختن آلات موسیقی، چرخش بازیکنان بیس بال و بسیاری فعالیتهای دیگر است. دانشمندان علم اعصاب؛ مدل های مختلفی برای فعالیت های مغزی و نحوه ی کنترل دقیق زمانبندی توسط مغز بدست آورده اند که مهم ترین این مدلها، وجود ساعتی متمرکز یا ضربان ساز در مکانی در مغز است که زمان را برای کل مغز ساماندهی میکند.
با این حال، مطالعه ی جدیدی در MIT شواهدی برای مدلی جایگزین برای زمانبندی در مغز ارائه میدهد که بر پایه ی نورون های مسئول فعالیتی خاص، استوار است. بسته به فاصله زمانی مورد نیاز، این نورون ها، مراحل فعالیت خود را کش می آورند و یا فشرده میکنند.
مهرداد جازیری، استاد علوم زیستی رابرت ای. سوانسون، عضو موسسه مک گاورن MIT برای تحقیقات مغز و نویسنده ارشد این مطالعه می گوید." آنچه ما بدست آورده ایم، روندی بسیار فعال است. مغز در انتظار تدریجی برای ساعتی به منظور رسیدن به نقطه ی خاصی نیست."

کنترل انعطاف پذیر
یکی از مدل های اولیه برای کنترل زمانبندی که به مدل clock accumulator معروف است، برای مغز ساعتی داخلی یا ضربان ساز در نظر میگیرد که زمان را برای بقیه مغز، نگه میدارد. حالت پیشرفته تر این مدل، به جای پیشنهاد یک ضربان ساز مرکزی، پیشنهاد میدهد که مغز زمان را به وسیله پیگیری همزمان سازی بین فرکانس موج های مختلف مغزکنترل میکند. با وجود این که این مدل های ساعت جذاب هستند، جازایری می گوید: "آنها با آنچه که مغز انجام می دهد، هماهنگ نیست." . البته تا به حال، کسی شاهدی بر وجود ساعت مرکزی پیدا نکرده است و جزایری و دیگران میخواهند متوجه شوند که آیا ممکن است قسمت هایی از مغز که وظیفه کنترل رفتار را بر عهده دارند، عمل زمانبندی را خودشان انجام بدهند یا خیر؟ جزایری اضافه میکند:"ممکن است بپرسید چرا مغز زمان و انرژی را برای ساعت صرف کند وقتی که این امر همیشه لازم و ضروری نیست. برای برخی رفتارهای خاص به زمانبندی نیاز داریم، بنابراین شاید مناطقی از مغز که این فعالیت ها را انجام میدهد، کار زمانبندی را هم بر عهده داشته باشند."
به منظور بررسی این احتمال، محققان فعالیت نورون ها را در سه ناحیه مغز در حیوانات در حالی که تسک خاصی را در بازه زمانی های مختلف 850 میلی ثانیه یا 1500 میلی ثانیه انجام میداند، ضبط کردند. محققان طی این آزمایش، الگوی پیچیده ای در فعالیت های عصبی حین بازه های زمانی یافتند. برخی نورون ها سریع تر شلیک میشدند و برخی کندتر، و برخی هم که نوسان داشتند، شروع به نوسان تند تر و یا کندتر میکردند. البته کشف کلیدی محققان این بود که فرقی ندارد پاسخ نورون چیست، نرخ تعدیل فعالیت آنها، به بازه ی زمانی مورد نیاز برای فعالیتشان بستگی دارد.
در هر لحظه از زمان، مجموعه ای از نورون ها در "حالت عصبی" خاصی وحود دارد، طی زمان، همچنان که هر نورون فعالیتش را به طریق متفاوتی تغییر میدهد. برای انجام فعالیتی خاص، کل سیستم باید به حالتی نهایی برسد. محققان متوجه شدند که نورون ها فارق از بازه ی زمانی، همواره مسیری مشابه را ،از حالت اولیه به حالت نهایی خود، میپیمایند و تنها چیزی که تغییر کرد، نرخ عبور نورن ها از این مسیر بود.
هنگامی که بازه ی زمانی بلندتری نیاز بود، حرکت در این مسیر کش می آمد، به این معنی که نورون ها زمان بیشتری برای تحریک شدن نهایی صرف میکردند. همچنین زمانی که فاصله ی بازه ی زمانی کوتاه تر بود، خط مسیر، فشرده شده بود.
جزایری:" آنچه ما متوجه شدیم، این است که مغز با تغییر بازه ی زمانی، مسیر را تغییر نمیدهد، بلکه سرعت رسیدن نورون ها از حالت اولیه به حالت نهایی را تغییر میدهد."
منبع:
https://goo.gl/KPz1b8
📌با #نورودیلی همراه باشید.
🗨 t.me/NIAGg

سریال BLACK MIRROR، محصول Netflix، به عنوان سریالی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی شناخته می شود.

در مطالب پیش رو پیش بینی های این سریال در NeuroDaily بررسی می شود.
https://t.me/NIAGg

☑️ تکنولوژی های آینده نگرانه BLACK MIRROR چقدر به واقعیت نزدیک اند؟

آینه سیاه (به انگلیسی:Black Mirror) سریال تلویزیونی پیشگو و خلاق در دنیای تکنولوژی است. این سریال آنتولوژی بوده و هر قسمت آن روایت یک داستان در مورد رابطه انسان و تکنولوژی است. آینه سیاه یکی از عجیب‌ترین و خلاقانه‌ترین سریال‌هایی است که تاکنون ساخته شده است. سریال به طور علنی نقدی آشکار بر روابط انسانی و تکنولوژی دارد و سعی دارد به بیننده در مورد این شیوه زندگی اسفبار هشدار دهد. سریال در هر قسمت خود بخشی از زندگی امروزه انسانها را به باد انتقاد می‌گیرد. اعتیاد به تکنولوژی، نظام سرمایه داری، زندگی سیاست مداران و قانون قضایی و پورنوگرافی و میل مردم به خشونت مجازی تنها بخشی از چیزهایی هستند که در سریال به آنها پرداخته می‌شود. در واقع سریال بدون هیچ ترسی و البته بدون هیچ تعارفی به تمام چیزهایی که هالیوود در سالهای اخیر سعی کرده آنرا به عنوان لایف استایل آمریکایی جا بیندازد حمله و به شدت از آن انتقاد می‌کند.
@NIAGg
در این سریال بخش تاریک تکنولوژی به‌طور ترسناکی به تصویر کشیده می‌شود. شاید در هنگام تماشای این سریال تصور کنید که ما فاصله‌ی زیادی با چنین پیشرفت‌هایی داریم. اما در این مطالب می‌خواهیم توضیح دهیم که هم‌اکنون شرکت‌ها و دانشمندان زیادی در حال کار بر چنین تکنولوژی‌هایی هستند و این سریال روزبه‌روز از دنیای علمی-تخیلی فاصله گرفته و وارد دنیای حقیقی می‌شود. به همین دلیل پیشگویی های این سریال در حوزه ی علوم اعصاب و هوش مصنوعی را که در Business Insider معرفی شده است را برای شما آماده کرده ایم.

🔘گزارش کامل را در Businnes Insider بخوانید.
📑http://uk.businessinsider.com/black-mirror-predictions-reality-2016-10?r=US&IR=T/#hated-in-the-nation-10

📌در ادامه با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

اپیزود: “The Entire History of You”
تکنولوژی: لنزهایی که از طریق افکار قابل‌کنترل باشند.

.:: زمان دستیابی به چنین تکنولوژی: ۲۰۲۱

https://t.me/NIAGg

در تعدادی از اپیزودهای سریال، شاهد لنزهایی هستیم که قابلیت‌های متنوعی ازجمله ضبط فیلم از دیدگاه انسان را دارند. می‌توانیم به‌عنوان یک‌گونه عینک گوگل (Google Glass) پیشرفته به آن نگاه کنیم.

سونی و سامسونگ هم‌اکنون در حال کار برای ساخت چنین لنزهایی هستند. البته با چالش‌های زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. یکی از این چالش‌ها حرارت تولیدی از طرف لنز است که باعث آسیب رسیدن به چشم می‌شود و چالش دیگر استفاده از قطعات بسیار ریز برای ساخت چنین لنزهایی است. البته می‌توان با استفاده از موبایل یا فضای ابری، از گرمای تولیدی کم کرد ولی بااین‌وجود، ساخت چنین قطعه‌ی پیچیده‌ای چندان ساده و کم‌هزینه نخواهد بود.
@NIAGg
کوهیتیج کار/ Kohitij Kar ، پژوهشگر بخش مغز و علوم شناختی دانشگاه M.I.T، عقیده دارد که چنین لنزهایی کم‌وبیش تا ۵ سال آینده در دسترس قرار می‌گیرند. البته به عقیده‌ی او، در ابتدا استفاده از چنین محصولاتی در مصارف نظامی و پزشکی خواهد بود. کنترل این لنزها از طریق افکار-مانند سریال- البته بسیار سخت، ولی ناممکن نیست.

او در رابطه با چنین تکنولوژی می‌گوید: "ما هم‌اکنون به‌جایی رسیده‌ایم که از فرد بخواهیم ماشین یا مثلا فیلی را تجسم کند؛ سپس با استفاده از امواج مغزی می‌توانیم با احتمال زیاد، درستی این مطلب را تصدیق کنیم. البته چنین کاری را با دستگاه‌های بسیار عظیمی انجام می‌دهیم. در رابطه با لنزها منطقی‌تر این است که در ابتدا با استفاده از فرمان‌های صوتی آن را کنترل کنیم."

📑گزارش اولین گام ها در دستیابی به این تکنولوژی را بخوانید.
☑️ http://uk.businessinsider.com/snapchat-glasses-2016-9?r=US&IR=T

📌با NeuroDaily همراه باشید.
💡https://t.me/NIAGg

پیشگو، جذاب و خلاق
🎞 سریال آینده نگر BLACK MIRROR

بخش هایی از این سریال را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

📌تکنولوژی لنزهای RFID و ارتباط آن با مغز

بخشی از اپیزود the Entire History of Youاز سریال BLACK MIRROR را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg

یک آزمایش غافلگیر کننده❗️
📌توهم دست مصنوعی / Rubber Hand

این ویدئوی دیدنی از خطای مغز در تشخیص بدن واقعی را در نورودیلی ببینید.
💡 t.me/NIAGg