⭕️#پرونده_تندخوانی [بخش ۱]: آیا «تند خوانی» یک دروغ تبلیغاتی است؟
خیلی وقت بود که میخواستم به طور مفصل به مرور شواهد و مطالعات حوزه« تند خوانی» بپردازم؛ چون افراد زیادی از پکیج فروش های موفقیت گرفته تا حتی برخی مدرسان دانشگاه این روش را ترویج میکنند.
اما چرا من روی شواهد علمی تاکید میکنم؟ چون این دقیقا کاری است که خودشان انجام میدهند، میگویند روش های ما «علمی» است!
مثلا این تصویر را ببنید، که نورو را به ابتدای نام محصول چسبانده اند و کاملا علمی و مبتنی بر مغز شده، عالیه! ؛) خب اگر علمی هست پس باید مطالعاتی برای تایید این موضوع وجود داشته باشد.
این شد که چند سال پیش(2021/7/17) ایمیل زدم به دکتر توکوهاما اسپینوزا، محقق حوزه ذهن-مغز تربیت از دانشگاه هاروارد؛ بخشی از ایمیلم:
من پرسیدم که نظرشان درباره آموزش مبتنی بر مغز و دروهله دوم شواهد عصب شناسی تندخوانی چیست؟ بخشی از پاسخ ایشان:
ایشان درباره عنوان یادگیری مبتنی بر مغز اشاره کرده اند که میتواند نام احمقانه ای باشد، زیرا هر نوع یادگیری مبتنی بر مغز است؛ و اینکه به این اشاره کرده اند که بیشتر جهت بازاریابی استفاده میشود. در ارتباط با تند خوانی هم در پاسخی کوتاه گفتند هرچقدر بیشتر بخوانی، سریع تر میفهمی.
اما شاید بگید که حرف های ایشان کافی نیست، پس یک پله میریم بالاتر از حرف متخصص و به تکست بوک روانشناسی شناختی استرنبرگ مراجعه میکنیم:
همانطور که در کتاب استرنبرگ ذکر شده، دونالد هما، استاد تمام روانشناسی دانشگاه آریزونا استیت در ۴۱ سال پیش متوجه شد که تندخوانی بیشتر یک روش Skimming است، تا Reading همراه با درک عمیق مطلب.
او مطالعه خود را روی دو نفر از تند خوانان «آکادمی تندخوانی آمریکا» انجام داد. این دونفر قرار بود که در انجام سه آزمون، با جمعیت عادی مقایسه شوند. اما این دونفر افراد تند خوان معمولی نبودند، بلکه افرادی بودند که حتی در برنامه های آکادمی رکورد های خارق العاده ای داشتند (۱۰۰،۰۰۰ کلمه در دقیقه):
این در حالی بود که بازه رکورد افراد تندخوان دیگر در این برنامه ها معمولا بین ۵۰۰۰ تا ۱۰,۰۰۰ کلمه در دقیقه بود. و همچنین میانگین رکورد افراد عادی(غیر تندخوان) ۳۰۰ کلمه در دقیقه بوده است.
سه آزمون تحت عناوین زیر صورت گرفت:
1) Measurement of Perceptual Extent:
این آزمون دقت ادراک را در میدان بینایی میسنجید؛ مثلا اگر برنامه های تندخوانی ادعا میکنند که با تمرکز بر یک کلمه در متن، کلمات کناری را هم درک میکنند، این تست میزان دقت این توانایی را میسنجد.
2)Identification of Words within Paragraphs:
این آزمون میزان قابلیت شناسایی و یادسپاری کلمات را میسنجید،یعنی با چه دقتی کلماتی که در یک متن دیدن اند را بعدا در لیست کلمات تشخیص میدهند.
3)Text Comprehension:
این آزمون همان چیزی است که میزان فهم فرد از متن را میسنجد، بعد از خواندن متن، از افراد میخواهند یک آزمون تستی بدهند تا عمق فهم افراد از متن را بسنجند.
تندخوانان در دو آزمایش اول هیچ تفاوت چشمگیری با افراد عادی نداشتند؛ نرخ خواندن افراد در آزمون سوم (فهم متن) بین ۳۰,۰۰۰ - ۱۵,۰۰۰ کلمه در دقیقه بوده اما در فهم مطلب ضعیف تر عمل کردند. هما در این مقاله اشاره میکنند تنها چیزی که تند خوانان خوب عمل کردند، سرعت ورق زدن بوده است:) :
ادامه دارد ...
🆔 Telegram |YouTube
#article
خیلی وقت بود که میخواستم به طور مفصل به مرور شواهد و مطالعات حوزه« تند خوانی» بپردازم؛ چون افراد زیادی از پکیج فروش های موفقیت گرفته تا حتی برخی مدرسان دانشگاه این روش را ترویج میکنند.
اما چرا من روی شواهد علمی تاکید میکنم؟ چون این دقیقا کاری است که خودشان انجام میدهند، میگویند روش های ما «علمی» است!
مثلا این تصویر را ببنید، که نورو را به ابتدای نام محصول چسبانده اند و کاملا علمی و مبتنی بر مغز شده، عالیه! ؛) خب اگر علمی هست پس باید مطالعاتی برای تایید این موضوع وجود داشته باشد.
این شد که چند سال پیش(2021/7/17) ایمیل زدم به دکتر توکوهاما اسپینوزا، محقق حوزه ذهن-مغز تربیت از دانشگاه هاروارد؛ بخشی از ایمیلم:
What is your opinion about Brain Based Learning?
My second question is about "Speed reading"; some companies claim that can teach brain based speed reading, is neuroscience support "speed reding" techniques?
I want to inform others about this.
Sinserely yours,
Danial
من پرسیدم که نظرشان درباره آموزش مبتنی بر مغز و دروهله دوم شواهد عصب شناسی تندخوانی چیست؟ بخشی از پاسخ ایشان:
There are two ways to answer your question about "brain-based learning."
The first is that ALL learning is brain-based, so this is a silly label : )
The second is to recognize that most people who say they are doing "brain-based teaching" or explaining "brain-based learning" are often trying to sell you something.
The short answer is that the more you read, the faster you get.
Warm regards,
Tracey
ایشان درباره عنوان یادگیری مبتنی بر مغز اشاره کرده اند که میتواند نام احمقانه ای باشد، زیرا هر نوع یادگیری مبتنی بر مغز است؛ و اینکه به این اشاره کرده اند که بیشتر جهت بازاریابی استفاده میشود. در ارتباط با تند خوانی هم در پاسخی کوتاه گفتند هرچقدر بیشتر بخوانی، سریع تر میفهمی.
اما شاید بگید که حرف های ایشان کافی نیست، پس یک پله میریم بالاتر از حرف متخصص و به تکست بوک روانشناسی شناختی استرنبرگ مراجعه میکنیم:
دانش آموزانی که تندخوانی میدانند، تثبیت های کمتر و کوتاه تری دارند(جاست، کارپنتر و میسون، ۱۹۸۲). اما ظاهرا سرعت بیشتر آنها در خواندن به چیزی بیشتر از نه یک درک کلی از متن منجر خواهد شد (هما، ۱۹۸۳).
روانشناسی شناختی، استرنبرگ، ص ۴۲۳
همانطور که در کتاب استرنبرگ ذکر شده، دونالد هما، استاد تمام روانشناسی دانشگاه آریزونا استیت در ۴۱ سال پیش متوجه شد که تندخوانی بیشتر یک روش Skimming است، تا Reading همراه با درک عمیق مطلب.
او مطالعه خود را روی دو نفر از تند خوانان «آکادمی تندخوانی آمریکا» انجام داد. این دونفر قرار بود که در انجام سه آزمون، با جمعیت عادی مقایسه شوند. اما این دونفر افراد تند خوان معمولی نبودند، بلکه افرادی بودند که حتی در برنامه های آکادمی رکورد های خارق العاده ای داشتند (۱۰۰،۰۰۰ کلمه در دقیقه):
Officials of the American Speedreading Academy claimed that both men read at rates exceeding 100,000 words/min (wpm), a rate unusual even in their program.
این در حالی بود که بازه رکورد افراد تندخوان دیگر در این برنامه ها معمولا بین ۵۰۰۰ تا ۱۰,۰۰۰ کلمه در دقیقه بود. و همچنین میانگین رکورد افراد عادی(غیر تندخوان) ۳۰۰ کلمه در دقیقه بوده است.
سه آزمون تحت عناوین زیر صورت گرفت:
1) Measurement of Perceptual Extent:
این آزمون دقت ادراک را در میدان بینایی میسنجید؛ مثلا اگر برنامه های تندخوانی ادعا میکنند که با تمرکز بر یک کلمه در متن، کلمات کناری را هم درک میکنند، این تست میزان دقت این توانایی را میسنجد.
2)Identification of Words within Paragraphs:
این آزمون میزان قابلیت شناسایی و یادسپاری کلمات را میسنجید،یعنی با چه دقتی کلماتی که در یک متن دیدن اند را بعدا در لیست کلمات تشخیص میدهند.
3)Text Comprehension:
این آزمون همان چیزی است که میزان فهم فرد از متن را میسنجد، بعد از خواندن متن، از افراد میخواهند یک آزمون تستی بدهند تا عمق فهم افراد از متن را بسنجند.
تندخوانان در دو آزمایش اول هیچ تفاوت چشمگیری با افراد عادی نداشتند؛ نرخ خواندن افراد در آزمون سوم (فهم متن) بین ۳۰,۰۰۰ - ۱۵,۰۰۰ کلمه در دقیقه بوده اما در فهم مطلب ضعیف تر عمل کردند. هما در این مقاله اشاره میکنند تنها چیزی که تند خوانان خوب عمل کردند، سرعت ورق زدن بوده است:) :
However, both speed-readers would have failed the exam on each occasion. It was concluded that the only extraordinary talent exhibited by the two speed-readers was their extraordinary rate of page turning
ادامه دارد ...
🆔 Telegram |YouTube
#article
👍31❤5👏1🤣1
😁11
متن زیر رو با کسب اجازه از دکتر علی رستگار - نوروفیزیولوژیست از چتشون برداشتم که درباره خاطره شون از بخش روان گفتن:
این دست تجربیات که از متخصصان میشنویم، یا در کتابی مثل «مردی که زنش را با کلاه اشتباه میگرفت» نوشته دکتر الیور ساکس میخوانیم، بیش از پیش به ما یادآوری میکند که تجربیات روزانه ما ساخته مغز است.
🆔 Telegram |YouTube
چون من یکسال توی بخش روان بودم، تجربه خوبی از اونجا دارم؛ دوستان زیادی هم داشتم.
هروقت میرفتم داخل بخش برای تدریس به دانشجویان پرستاری که باید داخل بخش روان میبودن و از نزدیک بیماران رو میدیدن ، برخی از بیماران میومدن مینشستیم صحبت؛ الانم دلم تنگ شده براشون.
کلی داستان جن و روح ازشون شنیدم؛ یکیشون یبار گفت، شش ماه هست دوستیم؛ میتونم یک خواهشی کنم؟ گفتم بگو، گفت به دکترم بگو داروهامو قطع کنه، از وقتی میخورم جنها دیگه نمیان پیشم، تنها موندم اینجا.
این دست تجربیات که از متخصصان میشنویم، یا در کتابی مثل «مردی که زنش را با کلاه اشتباه میگرفت» نوشته دکتر الیور ساکس میخوانیم، بیش از پیش به ما یادآوری میکند که تجربیات روزانه ما ساخته مغز است.
🆔 Telegram |YouTube
👍17❤2🔥1
دانیال نژادمعصوم| NeuroLab
متن زیر رو با کسب اجازه از دکتر علی رستگار - نوروفیزیولوژیست از چتشون برداشتم که درباره خاطره شون از بخش روان گفتن: چون من یکسال توی بخش روان بودم، تجربه خوبی از اونجا دارم؛ دوستان زیادی هم داشتم. هروقت میرفتم داخل بخش برای تدریس به دانشجویان پرستاری که…
چند کتاب مرتبط که توسط دوستانم معرفی شد:
دانیال نژادمعصوم| NeuroLab
چند کتاب مرتبط که توسط دوستانم معرفی شد:
📕سهشنبههای روزبه (گزارشهای موردی بالینی بیمارستان روزبه)
"سهشنبههای روزبه"ء برای بسیاری از دانش آموختگان مکتب روزبهء اعم از دانشجوء انترنء دستیار و اعضا هیات علمی و حتی آنهایی که گذری به بیمارستان روزبه داشتهاندء نامی آشناستء سنتی دیرینه که سالهاست در "روزبه" برقرار است و همچنانء استمرار دارد. "سهشنبههای روزیه"ء روز case report یا همان معرفی بیمار است.
روال کارء بر این است که یک مورد خاص روانپزشکیء توسط دستیار مربوطء معرفی و سپس مورد مصاحبه و ارزشیابی روانپزشکی قرار میگیرد. سپسء موضوع موردنظرء به بحث گذاشته میشودء به نحوی که همه حاضرین میتوانند در آن شرکت نمایند و به اظهار نظر بپردازند. پس از آنء صورتبندی کلی از نظر علامتشناسیء تشخیص و درمانء توسط گرداننده جلسه انجام میشود.
ادامه در لینک
🆔 Telegram |YouTube
#book
"سهشنبههای روزبه"ء برای بسیاری از دانش آموختگان مکتب روزبهء اعم از دانشجوء انترنء دستیار و اعضا هیات علمی و حتی آنهایی که گذری به بیمارستان روزبه داشتهاندء نامی آشناستء سنتی دیرینه که سالهاست در "روزبه" برقرار است و همچنانء استمرار دارد. "سهشنبههای روزیه"ء روز case report یا همان معرفی بیمار است.
روال کارء بر این است که یک مورد خاص روانپزشکیء توسط دستیار مربوطء معرفی و سپس مورد مصاحبه و ارزشیابی روانپزشکی قرار میگیرد. سپسء موضوع موردنظرء به بحث گذاشته میشودء به نحوی که همه حاضرین میتوانند در آن شرکت نمایند و به اظهار نظر بپردازند. پس از آنء صورتبندی کلی از نظر علامتشناسیء تشخیص و درمانء توسط گرداننده جلسه انجام میشود.
ادامه در لینک
🆔 Telegram |YouTube
#book
❤6👍3🔥1
دانیال نژادمعصوم| NeuroLab
چند کتاب مرتبط که توسط دوستانم معرفی شد:
📕کتاب بخش دی
کتاب "بخش دی" نوشته فریدا مکفادن، یک سفر درونی به قلب یک بیمارستان و انسانهایی است که در آنجا زندگی میکنند. این اثر با نگاهی عمیق و انسانی، داستانهای پیچیده و دردآور بیماران، پزشکان و پرستارانی را که در بخش دی از این بیمارستان به سر میبرند، بازگو میکند.
فریدا مکفادن با استفاده از زبانی ساده اما پرقدرت، جلوههای غیرقابل پیشبینی و گاهی تکاندهندهی زندگی روزمره را در یک محیط بیمارستانی به تصویر میکشد.
از طریق داستانهای شخصیتهای خود، وی مسائل مختلف از قبیل امید، ناامیدی، رابطه بین پزشک و بیمار، و چالشهای اخلاقی و حرفهای موجود در یک محیط درمانی را مورد بررسی قرار میدهد.
"بخش دی" نه تنها یک داستان در مورد بیماری و درمان است، بلکه یک نگاه عمیق به روابط انسانی، تصمیمگیریها و چالشهای زندگی است. این کتاب به ما آموزش میدهد که چگونه در مواقع سخت و چالشبرانگیز، امید را حفظ کنیم و با واقعیتهای زندگی مواجه شویم.
ادامه در لینک
🆔 Telegram |YouTube
#book
کتاب "بخش دی" نوشته فریدا مکفادن، یک سفر درونی به قلب یک بیمارستان و انسانهایی است که در آنجا زندگی میکنند. این اثر با نگاهی عمیق و انسانی، داستانهای پیچیده و دردآور بیماران، پزشکان و پرستارانی را که در بخش دی از این بیمارستان به سر میبرند، بازگو میکند.
فریدا مکفادن با استفاده از زبانی ساده اما پرقدرت، جلوههای غیرقابل پیشبینی و گاهی تکاندهندهی زندگی روزمره را در یک محیط بیمارستانی به تصویر میکشد.
از طریق داستانهای شخصیتهای خود، وی مسائل مختلف از قبیل امید، ناامیدی، رابطه بین پزشک و بیمار، و چالشهای اخلاقی و حرفهای موجود در یک محیط درمانی را مورد بررسی قرار میدهد.
"بخش دی" نه تنها یک داستان در مورد بیماری و درمان است، بلکه یک نگاه عمیق به روابط انسانی، تصمیمگیریها و چالشهای زندگی است. این کتاب به ما آموزش میدهد که چگونه در مواقع سخت و چالشبرانگیز، امید را حفظ کنیم و با واقعیتهای زندگی مواجه شویم.
ادامه در لینک
🆔 Telegram |YouTube
#book
🔥6👍1
دانیال نژادمعصوم| NeuroLab
چند کتاب مرتبط که توسط دوستانم معرفی شد:
📕کتاب مردی که زنش را با کلاه اشتباه می گرفت
کتاب مردی که زنش را با کلاه اشتباه می گرفت، اثری نوشته ی الیور ساکس است که نخستین بار در سال 1958 چاپ شد.
الیور ساکس در این کتاب به پرونده ی بیمارانی می پردازد که در دنیای عجیب و ظاهرا گریزناپذیر اختلالات روانی گم شده اند؛ افرادی که مجبورند با مشکلات ادراکی و ذهنی غیرمعمولی دست و پنجه نرم کنند: بیمارانی که خاطرات خود را فراموش کرده اند و به همراه آن، بخش اعظم وجود خود را نیز از دست داده اند؛ انسان هایی که دیگر نمی توانند اطرافیان و اشیای پیرامون خود را تشخیص دهند؛
افرادی که تیک های عصبی بسیار شدیدی دارند و یا بی اختیار، با صدای بلند شروع به ناسزا گفتن می کنند؛ بیمارانی که در چشم سایرین، عقب مانده ی ذهنی هستند اما استعدادهای هنری و محاسباتی شگفت انگیزی دارند.
کتاب مردی که زنش را با کلاه اشتباه می گرفت، داستان هایی واقعی را روایت می کند که بسیار عجیب و در عین حال، عمیقا انسانی هستند.
ادامه در لینک
🆔 Telegram |YouTube
#book
کتاب مردی که زنش را با کلاه اشتباه می گرفت، اثری نوشته ی الیور ساکس است که نخستین بار در سال 1958 چاپ شد.
الیور ساکس در این کتاب به پرونده ی بیمارانی می پردازد که در دنیای عجیب و ظاهرا گریزناپذیر اختلالات روانی گم شده اند؛ افرادی که مجبورند با مشکلات ادراکی و ذهنی غیرمعمولی دست و پنجه نرم کنند: بیمارانی که خاطرات خود را فراموش کرده اند و به همراه آن، بخش اعظم وجود خود را نیز از دست داده اند؛ انسان هایی که دیگر نمی توانند اطرافیان و اشیای پیرامون خود را تشخیص دهند؛
افرادی که تیک های عصبی بسیار شدیدی دارند و یا بی اختیار، با صدای بلند شروع به ناسزا گفتن می کنند؛ بیمارانی که در چشم سایرین، عقب مانده ی ذهنی هستند اما استعدادهای هنری و محاسباتی شگفت انگیزی دارند.
کتاب مردی که زنش را با کلاه اشتباه می گرفت، داستان هایی واقعی را روایت می کند که بسیار عجیب و در عین حال، عمیقا انسانی هستند.
ادامه در لینک
🆔 Telegram |YouTube
#book
😍5👍2❤1
دانیال نژادمعصوم| NeuroLab
📕سهشنبههای روزبه (گزارشهای موردی بالینی بیمارستان روزبه) "سهشنبههای روزبه"ء برای بسیاری از دانش آموختگان مکتب روزبهء اعم از دانشجوء انترنء دستیار و اعضا هیات علمی و حتی آنهایی که گذری به بیمارستان روزبه داشتهاندء نامی آشناستء سنتی دیرینه که سالهاست…
ولی بیمارستان روزبه »»»»»»
حسم به بیمارستان روزبه، یچیزایی در مایه های سالپتریه زمان شارکو هست :)
حسم به بیمارستان روزبه، یچیزایی در مایه های سالپتریه زمان شارکو هست :)
👍2
نویسندگی بعد از مرگ؟
آموس تورسکی همکار پژوهشی دنیل کانمن بود، بعد فوت کانمن درباره تورسکی و فعالیت های پژوهشیش کنجکاو شدم؛ ویکیپدیا نوشته که تورسکی در سال ۱۹۹۶ فوت کرده است.
اما گوگل اسکالر همچنان اسنادی رو به نام تورسکی در سالهای بعد از مرگ او حتی در سال ۲۰۲۴ منتشر کرده! این نوشته ها همچنان ارجاع میخورند، شاخص اچ تورسکی در گوگل اسکالر ۱۲۲ است.
گفتم گوگل اسکالر معمولا خیلی دقیق نیست، پس به Web of Science مراجعه کردم اما اثری از تورسکی پیدا نکرد.
نهایتا ایشان را در اسکوپوس جستجو کردم و طبق آمار اسکوپوس شاخص اچ ایشان ۷۰ است، گفتم پس الان بروم توی کانال گوگل اسکالر رو بکوبم و اسکوپوس را تبلیغ کنم، اما چشمم به اسناد چاپ شده ایشان در سال ۲۰۱۹ خورد :) لازم است دوباره تکرار کنم این فرد ظاهرا در ۱۹۹۶ فوت کرده است.
حتی در جای دیگر ذکر شده که در سال ۲۰۰۳ جایزه گرفته است.
حالا من نمیدونم جریان از چه قرار هست، اگر کسی میداند در کامنت ها بگوید.
🆔 Telegram |YouTube
آموس تورسکی همکار پژوهشی دنیل کانمن بود، بعد فوت کانمن درباره تورسکی و فعالیت های پژوهشیش کنجکاو شدم؛ ویکیپدیا نوشته که تورسکی در سال ۱۹۹۶ فوت کرده است.
اما گوگل اسکالر همچنان اسنادی رو به نام تورسکی در سالهای بعد از مرگ او حتی در سال ۲۰۲۴ منتشر کرده! این نوشته ها همچنان ارجاع میخورند، شاخص اچ تورسکی در گوگل اسکالر ۱۲۲ است.
گفتم گوگل اسکالر معمولا خیلی دقیق نیست، پس به Web of Science مراجعه کردم اما اثری از تورسکی پیدا نکرد.
نهایتا ایشان را در اسکوپوس جستجو کردم و طبق آمار اسکوپوس شاخص اچ ایشان ۷۰ است، گفتم پس الان بروم توی کانال گوگل اسکالر رو بکوبم و اسکوپوس را تبلیغ کنم، اما چشمم به اسناد چاپ شده ایشان در سال ۲۰۱۹ خورد :) لازم است دوباره تکرار کنم این فرد ظاهرا در ۱۹۹۶ فوت کرده است.
حتی در جای دیگر ذکر شده که در سال ۲۰۰۳ جایزه گرفته است.
حالا من نمیدونم جریان از چه قرار هست، اگر کسی میداند در کامنت ها بگوید.
🆔 Telegram |YouTube
❤4