این یه اتاق نیست...

دیروز در شرکت نفس مهمان مجموعه بزرگ خیریه مهرانه زنجان بودیم؛ خود زنجانیا مهرانه رو خوب میشناسن، خودتون هم می‌تونید درمورد کارهاشون و امکانات فوق‌العاده‌شون که به رایگان در خدمت مردم می‌گذارند سرچ بکنید.

من از تمااام فعالیت‌های مهرانه این اسم بدجوری چشمم رو گرفت... حاجیه ربابه صادقی!

ربابه خانم یکی از بانوان خوش‌قلب زنجانی بود که در سال ۹۰ کل دارایی‌ش رو که فقط یک خونه ۵۰ متری بوده به مهرانه بخشید؛ در حالی که خودش از طریق مستمری کمیته امداد زندگی می‌گذروند.
این خونه حاصل نجاری شوهرش و فرش‌بافی خودش بود.

اما نهایتاً همون خونه شد مرهمی برای تسکین بخشی از درد بیماران.

به نظرم این یه اتاق نیست، این نماد یک ایثار و نوع دوستیه و از طرف دیگه این سرمایه اجتماعی یک نهاد و حس اعتماد دو جانبه‌ست.

این قاب دوتا از برجسته ترین وزنه‌های پژوهشی هیپنوتیزم رو در خودش جای داده، مارک جنسن از دانشگاه واشنگتن و خانم الویرا لانگ از دانشگاه هاروارد (به ترتیب فرد راست و وسط).

نفر سمت چپی هم مارچلو یکی از دوستان و همکاران من در اروگوئه هست که از هیپنوتیزم در دندانپزشکی استفاده می‌کنه.

با مارک و مارچلو در یوتیوب مصاحبه اختصاصی داشتم، می‌تونید توی کانال یوتیوبم ببینید.

میگن به سیاست کاری نداشته باش، من کاریش ندارم ولی اون با من کار داره؛ الان باید می تونستم به عنوان یه پژوهشگر بتونم در کنفرانس های تخصصی حوزه خودم در هر جای دنیا شرکت کنم اما فقط باید بشینم عکساشونو ببینم.

روان‌شناسی اونی که فکر می‌کنید نیست، و این حرف با هر پیش‌فرضی صادقه.

از هوش مصنوعی بپرسید معنی جمله رو، اگه دوست داشتین با من در میان بگذارید.

من از بچه‌هایی که زیر این پست کامنت گذاشتند ممنونم؛ به هر سه‌شون دوره رایگان سرچ و مقاله‌نویسی در کنفرانس‌ها تعلق می‌گیره.

اما مقصود از جمله چی بود؟ اینکه دیدتون رو باز کنید؛ اینکه فقط با عینک روان‌درمانی و کلینیک‌زدن به این رشته نگاه نکنید. روان‌شناسی خیلی فراتر از صندلی درمانگر و مراجع است. میشه بینش این رشته رو در جاهای مختلف دید: از طراحی تجربه‌ی کاربری یک نرم‌افزار، تا روابط کارمند و کارفرما و سازمان؛ از تأثیر ساده‌ی روپوش سفید پزشک و بر خورد با یک بیمار که چند ماه تا پایان زندگی اش مونده، تا تصمیم‌های اقتصادی و حتی سیاست‌گذاری‌های کلان ...

روان‌شناسی علم رفتار و ذهن انسانه، و هر جایی که پای انسان وسط باشه، رد پاش پیدا می‌شه.

باورتون میشه یه اقلیتی هستند که نوبت هم میگیرن برای غربالگری رایگان سرطان اما مراجعه نمی‌کنن؟

نه یک بار، بلکه ما سعی کردیم تماس بگیریم و مجدد براشون نوبت بگیریم و باز در عمل مراجعه نمی‌کنن به مرکز درمانی‌.

مطالعات اقتصاد درمان نشون میده تشخیص توی استیج اولیه حدود یک میلیارد تومن می‌تونه صرفه جویی کنه.

همچنین در مرحله اول بدون هیچ هزینه یا جراحی خاصی با یک وکیوم بیوپسی ساده فرد می‌تونه به طور قطعی درمان بشه و دیگه بیماری برنگرده.

به نظرتون حالا که خود مراجع قرار نیست متحمل هزینه فرایند‌های غربالگری بشه، چرا این عده هرچند کوچک تمایلی به پیگیری وضعیت سلامت‌شون ندارند؟

من یه تحقیقی چند سال پیش می‌خوندم، می‌گفتند که مناطقی که وضعیت سوسیو اکونومیک شون پایین تره، علی رغم اینکه نیازمند حمایت های سلامت (اینجا بیشتر سلامت روان مدنطرشون بود) هستند؛ حتی با وجود رایگان بودن خدمات، باز هم ممکنه مراجعه نکنن.

#پرسش: ببخشید برای آلزایمر غربالگری چطور انجام میشه؟ و تا چه حد تاثیر داره؟

الان مقالات زیادی درمیان که با فلان فاکتور و فلان روش از سالها قبل میشه الزایمرو تشخیص داد ولی تا چه حد برای این بیماری که علاج نداره میشه کمک کنه تشخیص زودترش؟
خود من بواسطه یکی دو مورد تو اقواممون بشدت از الزایمر میترسم ولی نمیدونم دونستن اینکه من با احتمال بالایی مستعد هستم چه فایده‌ای داره؟

#پاسخ:
برای آلزایمر غربالگری روی افراد تحت ریسک مثلا سالمندان بالای ۵۰ سال انجام میشه نه همه افراد.
طبق سند ملی دمانس که وزارت بهداشت توی ایران تصویب کرده، اگر مشکوک باشه فرد، وارد پروسه درمان‌ میشه؛ متاسفانه درمان به معنای شفا و حذف بیماری نیست (بر خلاف سرطان پستان) اما می‌تونه بیماری رو کند کنه.

چون آلزایمر پیش‌رونده هست، و اگه فرد دیر متوجه بشه پیش روی می‌تونه خیلی سریع تر رخ بده و اگه تحت درمان باشه پیش‌روی رو میشه کندتر کرد.

خانواده درجه یک این افراد هم می‌تونن پیشگیری کنن با تغییر سبک زندگی.

همچنین فایده دیگه غربالگری این هست که تشخیص افتراقی برای سالمندان داده میشه، مثلا ممکنه افراد فکر کنن سالمندشون دمانس داره در صورتی که ممکنه ناشی از افسردگی یا دلیریوم باشه، بدین ترتیب فرایند درمانی اینها مانند آلزایمر نخواهد بود و علائم شناختی هم با رفع این اختلالات رفع خواهند شد.

حالا عده‌ای در فرایند غربالگری ممکنه سالم تشخیص داده بشن، یسری بسته‌های آموزشی پیشگیرانه تهیه شده که به سالمندان آموزش داده میشه تا چطور آلزایمر رو تا جایی که میشه از خودشون دور کنن.

در ارتباط با آلزایمر این مصاحبه هم به دعوت نشریه دانشجویی پرایمر ضبط شده بود.

این کاری که امثال sci hub دارن می‌کنن؛ بیش از همه به نفع خود اون کسانی هست که مقاله رو نوشتند.

چون:
۱.درآمد پژوهشگر از بیشتر خریده شدن مقاله نیست.
۲. رایگان بودن مقاله، یعنی بیشتر دیده شدن و بیشتر دیده شدن یعنی افزایش احتمال ارجاع خوردن، و افزایش اچ ایندکس و الی آخر ...


پس پژوهشگرا به نظرم از این دزدی‌ها گردش آزاد اطلاعات سود می‌کنند. تنها کسی که ضرر مالی می‌کنه ناشره.

البته ناشر یه سود غیر مستقیم داره، اونم اینه که با ارجاع بیشتر به مقالات اون مجله، یسری شاخص‌های اون مجله هم افزایش پیدا می‌کنه.

دانیال پراکنده یا متمرکز؟

این گفتگو رو هوش مصنوعی بر اساس داده های آنلاین ساخته؛ هیچی رو تایید یا رد نمیکنم.🌚

نه وقتی اونقدر مطالعه نداشتی که بدونی هیپنوتیزم علمیه، و حرفی که فروید زده ربطی به چیزی که الان از هیپنوتیزم می‌دونیم نداره اصلا انتظار ندارم بمونی و در ایران روان‌شناس بشی.

از طرفی این نوشته خودش متناقضه با خودش. اول میگه دنیا از فروید گذشته، بعد برای نفی هیپنوتیزم از فروید مایه میذاره:)

.

جهت یادآوری کلمه هیپنوتیزم یا hypnosis را سرتاسر این کانال سرچ کنید و منابع را بررسی کنید.

آقا واقعا چرا این جماعت یه سرچ ساده گوگل نمی‌کنن، یا از هوش مصنوعی نمی‌پرسند در حداقل ترین کاری که یه نفر می‌تونه بکنه.

همینجور میشینن تز میدن تو کانالاشون. این مطالب رو از کجا درمیارن واقعا؟

کارگاه سرچ رایگان بذارم براتون؟🫠

من سیاهی لشکر نمی‌خوام، می‌خوام گرگ پرورش بدم؛ یعنی اگه خودمم چرت و پرت گفتم بهم بگید این پستت چرنده ...

واقعا می‌خوام ۱۰۰ نفر بیان و حضور فعال داشته باشن و واقعا یادبگیرن و به بقیه یادبدن. نسل دانشجوی سرچ نکن رو منقرض کنیم.😐

جهت ثبت نام فقط و فقط توی دایرکت تلگرام بهم بگید سرچ چطور کمکتون می‌کنه و بعدش چطور به دیگران کمک می‌کنید که اونا هم یادبگیرن.

فقط همین شرط ثبت نام شماست، نه نام تون مهمه، نه رشته تون و ...؛ فقط انگیزه و برنامه تون برای اثرگذاری روی دیگران مهمه.

اگه به ۱۰۰ تا درخواست رسید من برنامه ریزی خواهم کرد برای اجراش.

🧠چند پرسش نوروساینسی از هیپنوتیزم 1/3

❓ در مطالعهٔ EEG ای که گفته شد افرادِ «هیپنوتیزم‌پذیرِ بالا» انگار فعالیت از چپ به راست «منتقل» می‌شود، معیارِ سنجش دقیقاً چه بوده؟ QEEG؟ کانکتیویتی؟ توان؟ میکروستیت؟ عدم‌تقارن؟

📝پاسخ: در مطالعات کلاسیکِ EEG دربارهٔ هیپنوز، «انتقال» بیشتر به‌معنای تغییر در توان طیفی و نامتقارنی چپ/راست سنجیده شده، نه جابه‌جاییِ واقعیِ «کارکرد» بین نیمکره‌ها.

به‌عبارت ساده، دیده‌اند توان بعضی باندها در نیمکرهٔ راست نسبت به چپ بیشتر می‌شود؛ این یعنی «عدم‌تقارن» زیادتر شده است، نه این‌که شبکه‌ها از چپ به راست کوچ کرده‌اند.

البته ادبیاتِ جدیدتر، به‌جای روایت سادهٔ «چپ/راست»، از تغییراتِ شبکه‌ای حرف می‌زند: در fMRI، افراد با هیپنوتیزم‌پذیریِ بالا، الگوهای اتصال بین شبکه‌های کنترل اجرایی (DLPFC)، SN و حالتِ پیش‌فرض (DMN) متفاوت دارند؛ و در خودِ حالتِ هیپنوز هم الگوهای فعالیت/اتصال این شبکه‌ها عوض می‌شود.

در واقع امروز بهتر است بگوییم «الگوی شبکه‌ایِ مغز در هیپنوز عوض می‌شود» نه این‌که صرفاً «کارکرد از چپ به راست می‌رود».

🧠چند پرسش نوروساینسی از هیپنوتیزم 2/3

«تلقین/باور» و این‌که آیا باور به شبه‌علم یا حتی باورهای «ضدعلم» می‌تواند «نتیجه» بدهد؟

بذارید با این مقدمه شروع کنم: اساساً هر نوع درمانی علاوه بر مکانیزم اثر اختصاصی خودش، یک جزء غیر اختصاصی هم داره؛ چه دارودرمانی، چه جراحی و چه درمان‌های روان‌شناختی از جمله هیپنوتیزم.

اثر باور شاید ساده به نظر برسه، اما پژوهش‌ها نشون داده‌اند که همین عامل می‌تونه روی متغیرهایی مثل درد تأثیری هم‌سنگ دارو داشته باشه. این پدیده همون چیزی‌ست که ما بهش پلاسبو می‌گیم: یعنی انتظار بیمار از درمان، تغییرات واقعی در مغز و بدن ایجاد می‌کنه.

پس وقتی کسی از «امام‌زاده قل‌قلی»، «درخت مقدس» یا «دعانویس سر کوچه» گزارش بهبود می‌ده، اصل ماجرا اغلب نه به نیروهای خارق‌العاده بلکه به همین سیستم عصبی و شبکه‌های مغزی مربوطه که به‌واسطه‌ی باور فعال شده‌اند.

تفاوتش توی اینه، علم می‌پرسه: چرا و چگونه این اثر رخ می‌ده؟ چه مکانیزمی پشتشه؟ در چه شرایطی تکرارپذیره؟

شبه‌علم اثر رو می‌پذیره، ولی اون رو به نیروهای رازآلود نسبت می‌ده و عملاً جلوی پرسشگری رو می‌بنده.

بنابراین بله، باور به شبه‌علم می‌تونه نتیجه‌ای موقتی ایجاد کنه. اما این به‌معنای معتبر بودن اون روش نیست. برای اینکه چیزی رو درمان بنامیم باید بدونیم:

روی چه کسانی بیشترین اثر رو داره و روی چه کسانی نداره؟ چه خطرات احتمالی همراهشه؟ در چه مدتی و طی چه روندی باید انتظار اثر داشته باشیم؟ آیا این اثر قابل تکراره یا فقط یک تجربه‌ی فردی بوده؟

هر وقت این پرسش‌ها با شواهد و داده پاسخ داده بشن، ما در قلمروی علم هستیم که سیر مطالعات هیپنوتیزم هم در همین راستاست ؛ و هر وقت صرفاً به ادعا یا باور بسنده کنیم، وارد قلمروی شبه‌علم یا حتی ضدعلم می‌شیم.