منم مهمان ناخوانده بودم😁

دیروز پشت هم سه‌جا رفتم. از ۹ صبح تا ساعت ۳ رویداد نورونات بودم. دچار بحران علمی و اگزیستانسیالیستی شدم.

بعدش وسط کارگاه نورونات، مجتبی رو دیدم، گفت میای بریم رویداد کتابخوانی دنیای شناخت؟ ارائه دارم. گفتم باشه بریم. دیگه رفتیم جلسه نقد یه کتاب از دیدگاه شناختی.


بعد از اونجا حدود ساعت ۵ مرخص شدم، اومدم سر غرفه مون نمایشگاه کتاب. ساعت ۹ هم نمایشگاه تعطیل شد، با مترو رفتم خونه.

بیش از ۱۲ ساعت بدون توقف :)

شبای علم تاریک‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.
اما یه صدا توی این شب می‌پیچه. صدای گرگایی که دنبال حقیقت‌ان.
گرگ‌های علوم اعصاب. اگه تو عضو نورولبی، احتمالاً یه گرگی ...

🐺 اما گرگ‌های علوم اعصاب کیان؟

گرگ‌های علوم اعصاب، همبستگی رو با علیت اشتباه نمی‌گیرن — چون می‌دونن هر زوزه‌ای نشونه‌ی حمله نیست.

حواس‌شون به عوامل مخدوش‌کننده‌ست. چون می‌دونن مسیر بو، ممکنه از یه ردپای گمراه‌کننده بگذره.

دنبال مدرک کارگاه نیستن — دنبال یادگیری واقعی‌ان. مدرک رو قاب نمی‌کنن، مدل ذهنی رو آپدیت می‌کنن.

به اسم ژورنال و چکیده قانع نمی‌شن. توی متدولوژی و بحث(discussion) مقاله شیرجه می‌زنن تا بفهمن یافته چقدر پاش روی زمین واقعیته.

به یافته‌ها و آمار های فانتزی شکاکن. می‌دونن عددها بدون تفسیر دقیق، فقط زوزه‌های بی‌معنا هستن.

سریع تعمیم نمی‌دن، محدودیت‌ها رو جدی می‌گیرن و قبل از نتیجه‌گیری، چند بار بوی داده رو از نو بررسی می‌کنن.

از هیجان‌زدگی درباره‌ی یافته‌ها فاصله می‌گیرن. چون می‌دونن اکثر یافته‌ها، تله‌ست برای تفسیر نپخته.

تمایز یافته‌های اصلی رو از لایک‌های مجازی یا ادعاهای جنجالی کتاب‌ها یا تشخیص می‌دن.

وقتی یه یافته با عقل جور درنمیاد، نمی‌پرن روش. یه قدم عقب می‌رن. رد بوشو می‌گیرن. صبر می‌کنن.

به "اثربخشی" قانع نیستن. فقط نمی‌پرسن «آیا جواب می‌ده؟» بلکه می‌پرسن: «چرا جواب می‌ده؟ چطوری جواب می‌ده؟ برای کی جواب می‌ده و برای کی نه؟» دنبال مکانیسم‌‌ان، دنبال شخصی‌سازی یافته‌‌ان — دنبال فهم عمیق‌تر از سطح نتیجه ...

تنها شکار نمی‌کنن. با دسته حرکت می‌کنن. می‌خونن، بحث می‌کنن، بازخورد می‌دن — چون می‌دونن علم، یه تعقیب گروهیه.

اینا فقط بخشی از غریزه‌ی گرگ‌های نورولب بود.
تو هم اگه یه گرگی، بگو چه ویژگی دیگه‌ای باید به این لیست اضافه بشه؟

زوزه‌ی علم، توی شب می‌پیچه... و گرگا، بیدارن. بیدارن؟

#نورولب
#گرگ‌های_علوم_اعصاب

لمس غریبه‌ها- پارادوکس آرامش

یافته‌های یک پژوهش در سال ۲۰۲۴ نشون میده که از میان شرکت کنندگان پژوهش:
تماس فیزیکی (چه از سمت پارتنر چه غریبه جنس مخالف) در مردها نه به طور ذهنی و نه فیزیولوژیک پاسخ ضد استرسی ایجاد نمی‌کند.

اما زن‌ها هم از طریق لمس شدن توسط پارتنر و هم غریبه می‌تونن پاسخ ضد استرس را ایجاد کنند.

اما یه فرق داره؛ وقتی پارتنرشون لمس می‌کنه، هم گزارش‌های خود اظهاری و هم فیزیولوژیک مرتبط با استرس کم میشه.

اما وقتی غریبه جنس مخالف تماس فیزیکی داره، توی خوداظهاری استرس کمتره، ولی توی فیزیولوژی این کاهش قابل توجه وجود نداره.

پژوهشگرا حدس می‌زنن که این بخاطر این هست که زن‌ها، هنوز نسبت به غریبه گوش به زنگ و آماده باش هستند.

پ.ن: اینجا منظور از لمس یه تماس فیزیکی حمایتگرانه‌س؛ مثلا فرض کن از لبه پرتگاه داری رد میشی و یه غریبه دستتو بگیره.

دارم یه پست در این ارتباط آماده می‌کنم، و لامصب هرچی می‌خونم هی می‌بینم چقدر بند و تبصره و ریزه‌کاری داره.

مثلا همین قضیه به نظریه tend and befriend که اینجا گفتم ربط داره.

بعد از طرفی مخاطب حوصله نداره جزئیات رو بدونه؛ تو مجبوری کوتاه و دقیق بنویسی.😬

شما قبول دارین موقع مشکلات، زنها بیشتر پذیرای حمایت دیگران هستند تا مردها؟ می‌خوام بدونم توی فرهنگ و تجربه روزمره ما چنین چیزی حس شده یا نه.

یه تماس ساده، یه اثر عمیق

مطالب پست درباره فردیه که مورد لمس قرار می‌گیره؛ اما کسی که لمس می‌کنه چی؟

جالبه یه مطالعه هم به این قضیه پرداخته و فهمیدن که نوازش کردن، برای کسی که نوازش می‌کنه هم لذت‌بخشه؛ بخصوص اگه اون فرد پارتنرت باشه و تماس چشمی هم داشته باشی!

حالا اگه غریبه رو نوازش کنیم چی؟ این مطالعه گفته که اگه یه زن این کارو بکنه، نشانه‌های فیزیولوژیک اضطرابش افزایش پیدا می‌کنه.

🌟نتیجه‌گیری کاربردی: علی‌رغم محدودیت‌ پژوهش‌ها؛ یه اجماع نسبتا قوی وجود داره که تماس فیزیکی بین شرکای عاطفی، بخصوص برای زنان، فواید مختلفی در شاخص‌های مختلف مرتبط با سلامت داره. پس از این به بعد این قضیه رو بیشتر جدی بگیرید، بخصوص توی شرایط سخت.❤️

راستی حدود هشتا مقاله رو برای نگارش این پست استفاده کردم، خیلی نکات ریز رو قائدتا جاش نبود که بگم. اگه می‌خوای متن کاملا مقالات رو داشته باشی، توی لینک زیر گذاشتمشون:

https://drive.google.com/drive/folders/13-lv5AL90z2eF641w6lnmWzs1tRN70Od?usp=sharing


#عشق #علوم_اعصاب #نوروساینس #روانشناسی_روابط #رابطه_عاطفی #سواد_رابطه #زبان_عشق

بالاخره امشب ضبطش کردیم؛ به زودی بعد کمی ادیت، روی یوتیوب نورولب آپلودش می‌کنممم.

Dental Hypnosis: Eliminate Fear & Pain | هیپنوتیزم دندانپزشکی: خداحافظی با ترس و درد

توی کلینیک دندونپزشکی نشسته بودم و دیدم یه آقا و خانمی با یه دختر بچه وارد شدن؛ قرار بود دندون این خانم کوچولو رو بکشن. هرجور بود بچه رو راضی کردن تا صندلی دکتر بره، اما ادامش خوب پیش نرفت ...

این بچه اینقدر بهونه گرفت، که زورش به سر پدر و مادرش رسید و بدون اینکه دکتر کارشو  انجام بده برگشتن خونه؛ حالا قطعا چند وقت دیگه توی خونه از دندون درد باز بهونه گیری می‌کنه.

اما این رفتار فقط توی بچه‌ها نیست؛ یه مرد گنده هم می‌تونه تااا میتونه از دندونپزشکی اجتناب کنه ...

اینجور موقع‌ها دندونپزشک چه چیزیو توی جعبه ابزارش کم داره؟ ارتباط درمانی. از نظر من رابطه درمانی محدود به روان‌شناس نیست؛ حتی پزشکی ترین اعمال هم با تسهیل ارتباط پزشک -بیمار دلپذیر تر میشه.

توی این مصاحبه دکتر مارچلو رومئی به ما توضیح میده که چطور هیپنوتیزم بالینی تجربه بیمارنش رو متحول کرده ...

https://youtu.be/C5fbIx2UbvA?si=jTqAPRzMOJxuUcUF

زیرنویس فارسی رو فعال کنید!

❤️ با لایک و کامنت در یوتیوب و انتشار پست می‌تونید به تداوم محتوای علمی -تخصصی کمک کنید.

🆔 Telegram |YouTube

ببنید چطور تکنیکای روانشناسی توی سایر حوزه‌ها به کار میره، تا الان سه تا مصاحبه آپلود کردم که هیچکدوم به اندازه کافی توی ایران بهش پرداخته نشده.

سهم شما در نوآوری، خلاقیت و ترویج علم چیه؟ اینکه یا خودتون دست به کار بشید و موضوعات کمتر شنیده شده رو مطرح کنید. یا این‌که اگه می‌بینید یکی داره این کار رو می‌کنه کمک کنید حرفش شنیده بشه.

تا حالا با خودت جنگیدی چون نمی‌خواستی یه حسو تجربه کنی؟

یه روز معمولی ممکنه با یه حال بد شروع بشه.شاید غم، عصبانیت، یا یه دل‌گرفتگی بی‌دلیل.و ما چی کار می‌کنیم؟سریع می‌زنیمش زیر فرش ذهنمون.اما اگه اون حس، نیومده که اذیتت کنه؟اگه فقط یه پیغامی برات داره چی؟


گام اول – روبه‌رو شدن با احساسات ( Showing Up)

چند بار وانمود کردی حالت خوبه... فقط چون نمی‌خواستی "ضعیف" به نظر بیای؟
سوزان دیوید می‌گه اولین قدم، پذیرفتنه.نه جنگ، نه قایم شدن.فقط اجازه بده اون حس، باشه.نه برای اینکه کنترل‌ت کنه...برای اینکه چیزی رو داره نشونت می‌ده.

گام دوم – جدا کردن هویت خود از حس (Stepping Out)

"من افسرده‌ام."
نه... تو احساس افسردگی داری. فرقش مهمه.

تو احساساتت نیستی.تو کسی هستی که اون‌ها رو تجربه می‌کنی.همین فاصله کوچیک، می‌تونه آزادی بیاره.انتخاب رو برمی‌گردونه به تو،به جای اینکه فقط واکنش نشون بدی.

گام سوم – اتصال به ارزش‌ها (Walking Your Why)

آخرین باری که کاری کردی که واقعاً برات مهم بود، کی بود؟

وقتی با ارزشهات زندگی می‌کنی، حتی دردها معنا پیدا می‌کنن. «ارزش‌ها مثل قطب‌نما هستن...کمک‌ت می‌کنن حتی وسط طوفان، مسیرتو گم نکنی.»


گام چهارم – حرکت به جلو (Moving On)

مثل قدم‌زدن توی مه… دید کافی نداری، ولی می‌دونی کدوم سمت درسته. لازم نیست همه‌چیو بدونی.فقط یه قدم کوچیک بردار.همون قدمی که از ارزشهات میاد، نه از ترسات. و یادت نره…تو قبلاً هم قدم‌هایی برداشتی،حتی اگه یادت نیاد.

این بخشی از محتوای فایل بررسی کتاب انعطاف‌پذیری هیجانی بود.

❤️‍🩹اگه دوستم نداشت، پس اون بازی‌هاش چی بود؟

خیلی‌ها یا این مسیر رو تا انتها تجربه کردن، یا در ابتدای مسیرش هستن و هنوز اقدام خاصی نکردن. کدوم قضیه؟

اینکه با یه دختری/پسری در ارتباط هستن که فکر می‌کنن یجور خاصی داره باهاشون برخورد می‌کنه، یجور خاصی داره محبت می‌کنه ... و توی شک هستن که واقعاً خبرایی هست، کراش زده یا "صرفا دوست" هستن؟!

توی این پست ادعای این رو ندارم که راز این پدیده رو افشا می‌کنم، اما سعی می‌کنم یکم چراغ قوه بندازم تا موضوع رو یکم چندوجهی‌تر از قبل ببنیم.

▪️معاشرت‌های مبهم: بازی با سیگنال‌های دوپهلو
ممکنه محدثه به شوخی به امیر بگه که:
«تو رو دیگه باید به مامانم نشون بدم ...😄»
اینجا اتفاقی می‌افته؟ آره. محدثه یه پیام مبهم می‌فرسته برای امیر — یه چیزی بین شوخی و اشاره‌ی رمانتیک.
یعنی ممکنه منظورش این باشه که "دارم به رابطه‌ی عاطفی با تو فکر می‌کنم"، یا صرفاً یه شوخی دوستانه‌ست.

پژوهشگرایی مثل Moore (1985) و Speer (2017) معتقدن که لاس‌زدن (Flirting) یه راه ایمن برای تست کردن نظر طرف مقابله. چون معمولاً دوپهلو و مبهمه، اگر طرف مقابل نپذیرفت، می‌تونی راحت بزنی زیرش.

این یه استراتژی ارتباطیه برای کاهش ریسک طرد شدن؛ یعنی هم سیگنال می‌دی، هم اگه فضا مناسب نبود، خیلی راحت می‌تونی بگی "منظوری نداشتم".

این سیگنال‌های مبهم می‌تونن کلامی باشن (شوخی، تعریف دوپهلو، اشاره‌های ظریف) یا غیرکلامی، مثل نگاه خاص، لمس کوتاه، یا لبخندهای محاسبه‌شده.

⁉️از اینجا به بعد ممکنه یه رابطه آغاز بشه، یا ممکنه حتی از جانب کسی که سیگنال اولیه رو داده کنسل بشه ... اما چرا؟

▪️لاس دو پهلو هم ریشه در کودکی داره؟
به لطف پژوهش‌های جان بالبی، سبک‌های دلبستگی در کودکان شناسایی شده که برخی معتقدند تا بزرگسالی نیز آثارشان باقی می‌مونه، گاهی نیز یک تروما می‌تواند آن‌را مخدوش کند.

به همین دلیل این‌جور رفتارهای دوپهلو شاید فقط یه تاکتیک لحظه‌ای نیستن و گاهی ریشه‌شون خیلی عمیق‌تره؛ امیر لوین، روانپزشک و عصب‌شناس نویسنده کتاب Attached معتقده که بعضی از ما با سبک‌هایی از دلبستگی وارد رابطه می‌شیم که یا از صمیمیت فراری‌مون می‌کنه، یا وابستگی زیادی برامون میاره.

این سبک‌ها می‌تونن باعث شن یه آدم همزمان هم به رابطه تمایل نشون بده، هم عقب بکشه — هم بخواد، هم نترسه، هم بترسه. و خب، نتیجه‌ش همون سیگنال‌های دوپهلو و گیج‌کننده‌ست.

▪️اثر حبیب: وقتی کسی واقعا نخ نمیده ...

حبیب کاراکتر یک سریال ایرانی به نام "لیسانسه" هاست که با کوچک‌ترین نشانه‌ای از جنس مقابلش، حس می‌کرد عاشق شده و اون فرد هم حتما منظوری داره ... می‌تونیم پیش خودمون یه اسم علمی بذاریم براش مثلا "اثر حبیب" یا "Habib Effect"؛ اما آیا چنین چیزی واقعا مشاهده شده؟

پژوهش‌های نسبتا کلاسیک Abbey و همکارانش در دهه ۱۹۸۰ و بعدها توسط دیوید باس (۲۰۱۲) وجود چنین پدیده‌ای به نام "سوتعبیر نیت جنسی" (Misperception of Sexual Intent) یا "بیش‌ادراکی جنسی" (Sexual Overperception Bias) را تایید کرده اند.

⁉️اما من بدجوری دلم براش می‌تپه، چطور توی این ابهام و رفتارهای متناقض اینقدر عاشقش شدم؟
می‌دونی یاد داستان "سندروم عشق کافئینی" افتادم؛ البته این اسم رو من گذاشتم روش. به این فکر کن که چی باعث میشه فکر کنی دلت بدجور گیره؟ آفرین قلبت بهت می‌گه ... یجوری می‌زنه، یجوری حسش می‌کنی.

توی یه آزمایش خیلییی معروف، داتون و آرون (۱۹۷۴) متوجه شدن، هرچی مرد‌ها روی یه پل معلق برانگیختگی (اضطراب) بیشتری تجربه کرده بودن، بیشتر پیگیر اون خانمی شده بودن که صرفا اومده بود ازشون سوالات یه پرسشنامه رو بپرسه (شماره‌شو گرفته بودن زنگ می‌زدن😁).


حتی توی یه پژوهش دیگه، وایت و همکارانش(۱۹۸۲)، متوجه شدن؛ اگه با روش‌های دیگه مثل ورزش، محتوای طنز یا غمگین که هیجانات متفاوتی رو بالا میارن؛ باعث شدن پسرا بیشتر جذب دخترای جذاب بشن و دخترایی که کمتر جذاب هستن رو کمتر دوست داشته باشن، این اثر توی حالت خنثی دیده نشده بود.

اما خب این فقط توی مردها نیست؛ یه پژوهش جدیدتر در سال ۲۰۱۷ یافته‌‌های مشابهی داشته‌. زنانی که با موسیقی برانگیختگی هیجانی پیدا کرده بودن، بیشتر تمایل داشتن که با پسرایی که عکسشون رو دیده بودن، قرار بذارن.

این قضیه در ادبیات علمی به "misatribution of arousal" یا " خطای نسبت دادن برانگیختگی" معروف شده.

ادامه در کامنت‌ها ...

شاید یکی اینجا، یا جای دیگه نیاز داره که بدونه توی چنین حالی تنها نیست ...

دغدغه پژوهشی دانیال در 5 سال پیش!

وقتی کارشناسی بودم، مخصوصا ترم های اول و دوم خیلی به روان‌کاوی علاقه داشتم؛ کلا کتاب هایی که میخریدم یا درباره فروید بود یا درباره هیپنوتیزم. ولی خب از یجایی وارد فاز پژوهش میخواستم بشم و میخواستم بدونم فروید هنوز زنده س یا نه (از لحاظ نظری)؛ این شد که از افراد مختلفی میپرسیدم، ایمیل زیر به تاریخ
May 5, 2020, 11:15 PM هست.:

جناب دکتر فيروز آبادي گرامی سلام ، امیدوارم حالتون خوب باشه.
سوالي كه ميخواهم ازتان بپرسم را ابتدا از جناب دكتر محمد رضا سرگلزايي پرسيدم و ايشان شما را به من معرفي كردند.
من دانشجوي روانشناسي هستم قصد دارم در مورد اثبات یا رد نظریات فروید در علوم اعصاب امروز تحقیق انجام بدهم.
به نظر شما این موضوع ارزش مقاله شدن دارد ؟
اگر بله آیا منابعی می شناسید که در این زمینه کارگشا باشد؟

باتشكر از لطف شما استاد گرامي.

این ایمیل هیچوقت پاسخ نگرفت، منم هیچوقت این موضوع رو دنبال نکردم.😁


پ.ن: زمان من هوش مصنوعی نبود، با این حال بازم فکر میکنم خیلی ایمیل ناپخته ای زدم؛ چون نشون میداد خیلی صفر کیلومتر هستم و مطالعه کافی نداشتم؛ این خیلی اوقات رد فلگ خیلی از اساتید برای پاسخ دادن به سوالات هست. هرچی سوالت حساب شده تر باشه، نشون بده که خودت به اندازه کافی تلاش کردی و برای شخص مقابلت شخصی سازی شده سوالت، احتمال پاسخ گرفتن بیشتره.