اما قضیه، فقط قضیه زنده کردن تصاویر بی‌جان نیست ...

گاهی دوست داریم، مثل شخصیت اصلی مجموعه ردپای آبی، به درون دنیای کتاب‌ها سفر کنیم. #آناتومیار، دانش آموزان را به یک سفر درونی دعوت می‌کند، مکاشفه‌ای هیجان انگیز در ظرافت‌ها و پیچیدگی‌های درون بدن.

بیش از ۱۰۰ مدرسه در سراسر ایران، امروز از آخرین فناوری آموزشی روز دنیا استفاده می‌کنند.

روزی که قدم توی این راه گذاشتیم و با مدیران آموزش و پرورش و مدارس صحبت می‌کردیم، می‌گفتند فناوری جایی در مدارس ما ندارد، فناوری دشمن یادگیری است.

اما امروز، خود سیاست گذاران آموزشی کشور، برای آشنایی دانش آموزان با فناوری های هوشمند، فورس ماژور گذاشتن ؛) ما چند پله از اونا جلو‌تر بودیم؛ همیییشه. امیدواریم این بار این تکاپو جدی‌باشه، فراتر از ظاهر سازی.

دعوت به همکاری
توی تیم مون نیاز به کسی داریم دانش و انگیزه برای تولید محتوای متناسب با نیاز دانش‌آموزان داشته باشه.

شرایط زیر برامون اولویت داره:

رشته‌اش روانشناسی باشه (ترجیحا گرایش روانشناسی تربیتی).

امکان حضور در تهران رو داشته باشه، چون دفترمون مستقر پارک علم و فناوری دانشگاه امیرکبیر ( خیابان انقلاب ) هست و استودیو ضبطمون هم تهرانه.

برای اطلاعات بیشتر، با من در تماس باشید:
@dan_njd

طبق بررسی من، اندرو هوبرمن چنین کتابی ندارد؛ بلکه محتوای این کتاب برگرفته از پادکست‌های ایشان [سری Essentials] است.

اگه کسی خریده بگه ترجمه‌ش چطور بود.

نکته دیگه، گاهی یه کتاب ممکنه چندین ترجمه با نام‌های کاملا متفاوت داره ...

مثلا سوزان دیوید یه کتاب داره به نام Emotional Agility ؛ این یه ترجمه به نام «انعطاف پذیری هیجانی» و یدونه ترجمه دیگه به نام «چابکی هیجانی» داره.

شما ممکنه به اشتباه هردو کتاب را بخرید؛ یه حرفه‌ای چکار می‌کنه؟

اسم انگلیسی کتابا رو پیدا می‌کنه، چجوری؟ یه راهش اینه اسم نویسنده رو به انگلیسی سرچ کنی و books هم کنار اسمش بذاری.

لیست کتاباش میاد، اونجا میبینی که دقیقاً اون نویسنده چه کتابهایی داره.

البته بچه‌های این کانال، خودشون یه پا گرگ ان از منم ایراد میگیرن گاهی، اینا رو گفتم به بچه‌های دیگه که هنوز مث شما حرفه‌ای نشدن یادآوری کنید.

هرکسی نیومد واقعا ضرر کرد، اگه فرصت شد؛ یسری نکات رو اینجا سعی می‌کنم بذارم.

و اینقدر بحث‌ها جذاب بود که، دعوت کردم از برخی اساتید که توی نورولب یه مصاحبه اختصاصی داشته باشیم.

برای من خیلی جذابه که بتونم پلی بین متخصصان و پژوهشگران واقعی (نه اینستاگرامی) و عموم مردم و دانشجویان باشم.

از خانم عباسی، دبیر محترم انجمن بین رشته‌ای علوم اعصاب و تغذیه (نورونات)؛ متشکرم که این فرصت رو برام ایجاد کردن که از این جمع علمی استفاده کنم.

منم مهمان ناخوانده بودم😁

دیروز پشت هم سه‌جا رفتم. از ۹ صبح تا ساعت ۳ رویداد نورونات بودم. دچار بحران علمی و اگزیستانسیالیستی شدم.

بعدش وسط کارگاه نورونات، مجتبی رو دیدم، گفت میای بریم رویداد کتابخوانی دنیای شناخت؟ ارائه دارم. گفتم باشه بریم. دیگه رفتیم جلسه نقد یه کتاب از دیدگاه شناختی.


بعد از اونجا حدود ساعت ۵ مرخص شدم، اومدم سر غرفه مون نمایشگاه کتاب. ساعت ۹ هم نمایشگاه تعطیل شد، با مترو رفتم خونه.

بیش از ۱۲ ساعت بدون توقف :)

شبای علم تاریک‌تر از چیزیه که فکر می‌کنی.
اما یه صدا توی این شب می‌پیچه. صدای گرگایی که دنبال حقیقت‌ان.
گرگ‌های علوم اعصاب. اگه تو عضو نورولبی، احتمالاً یه گرگی ...

🐺 اما گرگ‌های علوم اعصاب کیان؟

گرگ‌های علوم اعصاب، همبستگی رو با علیت اشتباه نمی‌گیرن — چون می‌دونن هر زوزه‌ای نشونه‌ی حمله نیست.

حواس‌شون به عوامل مخدوش‌کننده‌ست. چون می‌دونن مسیر بو، ممکنه از یه ردپای گمراه‌کننده بگذره.

دنبال مدرک کارگاه نیستن — دنبال یادگیری واقعی‌ان. مدرک رو قاب نمی‌کنن، مدل ذهنی رو آپدیت می‌کنن.

به اسم ژورنال و چکیده قانع نمی‌شن. توی متدولوژی و بحث(discussion) مقاله شیرجه می‌زنن تا بفهمن یافته چقدر پاش روی زمین واقعیته.

به یافته‌ها و آمار های فانتزی شکاکن. می‌دونن عددها بدون تفسیر دقیق، فقط زوزه‌های بی‌معنا هستن.

سریع تعمیم نمی‌دن، محدودیت‌ها رو جدی می‌گیرن و قبل از نتیجه‌گیری، چند بار بوی داده رو از نو بررسی می‌کنن.

از هیجان‌زدگی درباره‌ی یافته‌ها فاصله می‌گیرن. چون می‌دونن اکثر یافته‌ها، تله‌ست برای تفسیر نپخته.

تمایز یافته‌های اصلی رو از لایک‌های مجازی یا ادعاهای جنجالی کتاب‌ها یا تشخیص می‌دن.

وقتی یه یافته با عقل جور درنمیاد، نمی‌پرن روش. یه قدم عقب می‌رن. رد بوشو می‌گیرن. صبر می‌کنن.

به "اثربخشی" قانع نیستن. فقط نمی‌پرسن «آیا جواب می‌ده؟» بلکه می‌پرسن: «چرا جواب می‌ده؟ چطوری جواب می‌ده؟ برای کی جواب می‌ده و برای کی نه؟» دنبال مکانیسم‌‌ان، دنبال شخصی‌سازی یافته‌‌ان — دنبال فهم عمیق‌تر از سطح نتیجه ...

تنها شکار نمی‌کنن. با دسته حرکت می‌کنن. می‌خونن، بحث می‌کنن، بازخورد می‌دن — چون می‌دونن علم، یه تعقیب گروهیه.

اینا فقط بخشی از غریزه‌ی گرگ‌های نورولب بود.
تو هم اگه یه گرگی، بگو چه ویژگی دیگه‌ای باید به این لیست اضافه بشه؟

زوزه‌ی علم، توی شب می‌پیچه... و گرگا، بیدارن. بیدارن؟

#نورولب
#گرگ‌های_علوم_اعصاب

لمس غریبه‌ها- پارادوکس آرامش

یافته‌های یک پژوهش در سال ۲۰۲۴ نشون میده که از میان شرکت کنندگان پژوهش:
تماس فیزیکی (چه از سمت پارتنر چه غریبه جنس مخالف) در مردها نه به طور ذهنی و نه فیزیولوژیک پاسخ ضد استرسی ایجاد نمی‌کند.

اما زن‌ها هم از طریق لمس شدن توسط پارتنر و هم غریبه می‌تونن پاسخ ضد استرس را ایجاد کنند.

اما یه فرق داره؛ وقتی پارتنرشون لمس می‌کنه، هم گزارش‌های خود اظهاری و هم فیزیولوژیک مرتبط با استرس کم میشه.

اما وقتی غریبه جنس مخالف تماس فیزیکی داره، توی خوداظهاری استرس کمتره، ولی توی فیزیولوژی این کاهش قابل توجه وجود نداره.

پژوهشگرا حدس می‌زنن که این بخاطر این هست که زن‌ها، هنوز نسبت به غریبه گوش به زنگ و آماده باش هستند.

پ.ن: اینجا منظور از لمس یه تماس فیزیکی حمایتگرانه‌س؛ مثلا فرض کن از لبه پرتگاه داری رد میشی و یه غریبه دستتو بگیره.

دارم یه پست در این ارتباط آماده می‌کنم، و لامصب هرچی می‌خونم هی می‌بینم چقدر بند و تبصره و ریزه‌کاری داره.

مثلا همین قضیه به نظریه tend and befriend که اینجا گفتم ربط داره.

بعد از طرفی مخاطب حوصله نداره جزئیات رو بدونه؛ تو مجبوری کوتاه و دقیق بنویسی.😬

شما قبول دارین موقع مشکلات، زنها بیشتر پذیرای حمایت دیگران هستند تا مردها؟ می‌خوام بدونم توی فرهنگ و تجربه روزمره ما چنین چیزی حس شده یا نه.

یه تماس ساده، یه اثر عمیق

مطالب پست درباره فردیه که مورد لمس قرار می‌گیره؛ اما کسی که لمس می‌کنه چی؟

جالبه یه مطالعه هم به این قضیه پرداخته و فهمیدن که نوازش کردن، برای کسی که نوازش می‌کنه هم لذت‌بخشه؛ بخصوص اگه اون فرد پارتنرت باشه و تماس چشمی هم داشته باشی!

حالا اگه غریبه رو نوازش کنیم چی؟ این مطالعه گفته که اگه یه زن این کارو بکنه، نشانه‌های فیزیولوژیک اضطرابش افزایش پیدا می‌کنه.

🌟نتیجه‌گیری کاربردی: علی‌رغم محدودیت‌ پژوهش‌ها؛ یه اجماع نسبتا قوی وجود داره که تماس فیزیکی بین شرکای عاطفی، بخصوص برای زنان، فواید مختلفی در شاخص‌های مختلف مرتبط با سلامت داره. پس از این به بعد این قضیه رو بیشتر جدی بگیرید، بخصوص توی شرایط سخت.❤️

راستی حدود هشتا مقاله رو برای نگارش این پست استفاده کردم، خیلی نکات ریز رو قائدتا جاش نبود که بگم. اگه می‌خوای متن کاملا مقالات رو داشته باشی، توی لینک زیر گذاشتمشون:

https://drive.google.com/drive/folders/13-lv5AL90z2eF641w6lnmWzs1tRN70Od?usp=sharing


#عشق #علوم_اعصاب #نوروساینس #روانشناسی_روابط #رابطه_عاطفی #سواد_رابطه #زبان_عشق

بالاخره امشب ضبطش کردیم؛ به زودی بعد کمی ادیت، روی یوتیوب نورولب آپلودش می‌کنممم.

Dental Hypnosis: Eliminate Fear & Pain | هیپنوتیزم دندانپزشکی: خداحافظی با ترس و درد

توی کلینیک دندونپزشکی نشسته بودم و دیدم یه آقا و خانمی با یه دختر بچه وارد شدن؛ قرار بود دندون این خانم کوچولو رو بکشن. هرجور بود بچه رو راضی کردن تا صندلی دکتر بره، اما ادامش خوب پیش نرفت ...

این بچه اینقدر بهونه گرفت، که زورش به سر پدر و مادرش رسید و بدون اینکه دکتر کارشو  انجام بده برگشتن خونه؛ حالا قطعا چند وقت دیگه توی خونه از دندون درد باز بهونه گیری می‌کنه.

اما این رفتار فقط توی بچه‌ها نیست؛ یه مرد گنده هم می‌تونه تااا میتونه از دندونپزشکی اجتناب کنه ...

اینجور موقع‌ها دندونپزشک چه چیزیو توی جعبه ابزارش کم داره؟ ارتباط درمانی. از نظر من رابطه درمانی محدود به روان‌شناس نیست؛ حتی پزشکی ترین اعمال هم با تسهیل ارتباط پزشک -بیمار دلپذیر تر میشه.

توی این مصاحبه دکتر مارچلو رومئی به ما توضیح میده که چطور هیپنوتیزم بالینی تجربه بیمارنش رو متحول کرده ...

https://youtu.be/C5fbIx2UbvA?si=jTqAPRzMOJxuUcUF

زیرنویس فارسی رو فعال کنید!

❤️ با لایک و کامنت در یوتیوب و انتشار پست می‌تونید به تداوم محتوای علمی -تخصصی کمک کنید.

🆔 Telegram |YouTube

ببنید چطور تکنیکای روانشناسی توی سایر حوزه‌ها به کار میره، تا الان سه تا مصاحبه آپلود کردم که هیچکدوم به اندازه کافی توی ایران بهش پرداخته نشده.

سهم شما در نوآوری، خلاقیت و ترویج علم چیه؟ اینکه یا خودتون دست به کار بشید و موضوعات کمتر شنیده شده رو مطرح کنید. یا این‌که اگه می‌بینید یکی داره این کار رو می‌کنه کمک کنید حرفش شنیده بشه.