چرا مقالات جدید، به درد مردم نمی‌خورند؟

یافته‌های جدید روان‌شناسی بدرد نمی‌خورند، مگر اینکه شما پژوهشگر اون حوزه باشی و پیشینه اون پژوهش رو تا حد قابل توجهی بدونی.

پس اینکه فکر کنی یه یافته جدید میاد پس یه فکت جدیده، نه اینطور نیست؛ هیچ چیزی به تو اضافه نمی‌کنه، چون تو فقط نوک کوه یخ رو میبینی که اکثرش زیر دریاست.

به همین خاطر هست که دیسکاشن مقالات، تحلیلی‌تر از سایر بخش‌های مقاله هست. چون با یه نگاه عمیق‌تری یافته‌هارو کنار همدیگه می‌نویسند. و تبیین می‌کنند. به محدودیت ها و نقاط قوت می‌پردازند.

قضاوت شما در مورد یافته‌ها زمانی پخته‌تر می‌تونه باشه که از اون عمق هم خبر داشته باشی.

اگه تو از دید یه پژوهشگر به قضیه نگاه می‌کنی خیلی عالیه، چون می‌تونی نوآوری موضوع پژوهشت رو بیشتر کنی.

بنابراین، پست علمی که با چندین منبع (حتی با یافته‌های متناقض) و یک جستجوی جامع نوشته شده باشه ارزش بیشتری برای توصیه به مخاطب عام داره تا مقاله‌ای که در همین ثانیه منتشر شده باشه.

نگاهی متفاوت به هیپنوتیزم
هیپنوتیزم شدن ناشی از کم هوش بودن و به اصطلاح عام ضعیف بودن هست؟ هیپنوتیزم یعنی اینکه کنترلت رو کاملا به شخص دیگری میسپاری؟

دیوید اسپیگل، روانپزشک و استاد دانشگاه استنفورد با چندین دهه تجربه بالینی و پژوهشی در این زمینه پاسخ میده.

پ.ن: توی کلیپ به دانشجوی پست داک شون، دکتر آفیک فیرمن اشاره می‌کنه، که من قبلاً باهاشون یه همکاری کوچکی داشتم:

Nejadmasoom, Danial and Faerman, Afik,1402,Hypnotechnology: Implication of technology in Hypnosis,The first international congress of artificial intelligence in medical sciences,Kish Island,https://civilica.com/doc/1703082

#هیپنوتیزم
#hypnosis


🆔 Telegram |YouTube

با این پیش‌فرض سوالی که مطرح میشه اینه که، آیا سایکدلیک‌ها هیپنوتیزم پذیری را افزایش می‌دهند؟

چرا سایکدلیک‌ها؟ چون ماده‌ای هست که بنظر می‌رسه بستری ایجاد می‌کنه الگوهای سرسختی که توش گیر کردیم رو موقتا معلق می‌کنه. و یه پنجره‌ای باز میشه برای یه مداخله درمانی.

فرضیه‌های جدید اینجوری ساخته میشن، فرضیه یعنی حدس بخردانه؛ شما می‌بینی یه مطالعه‌ای میاد میگه فلان چیز به انعطاف پذیری شناختی مرتبطه، بعد تو یه گام جلوتر میری و یه سوال مطرح می‌کنی ... اگه با یه روشی انعطاف پذیری شناختی رو زیاد کنم، ممکنه اثربخشی اون فلان چیز افزایش پیدا کنه؟

هم پیشینه پژوهش‌ات مشخصه و هم نوآوری داره.

بچه‌ها هزار بار درمورد زبان توی کانال نوشتم، این بار هزار و یکمین بار ...

جان هرکی دوست دارید، نذااارید زبان بلد نبودن مانع کارتون بشه. مثلا فکر می‌کنید چون زبان بلد نیستین نمی‌تونید کتاب یا مقاله انگلیسی بخونید.

چرا نمیشه خوند؟ قسم می‌خورم میشه خوند. مگه من آدم فضایی بودم که از حفظ و دست و پا شکسته سخنرانی انگلیسی کردم جلوی اساتید دانشگاه تهران.

اون زمان نه هوش مصنوعی بود نه هیچی، من فقط با گوگل ترنسلیت همش ترجمه می‌کردم، و می‌خوندم ببینم معنیش منطقیه یا نه، اگه بنظرم می‌لنگید سرچ می‌کردم:

Definition of فلان in English.

بعد همون توضیحات انگلیسی توی نت رو می‌خوندم که بفهمم معنی انگلیسیش چیه.

اگه می‌خواستم کلمه خاصی رو باز درمورد معنیش بدونم توی سایت آبادیس سرچش می‌کردم.

بابا طرف با زبان درب و داغون توی دبی داره مشاور کسب و کار میده و سالها کار توسعه فردی کرده و می‌کنه با هزاران فالور :))) همه هم براش دست می‌زنن وای چقدر جذاب که تونست از رو دوتا جمله انگلیسی بخونه.

به خودتون باور داشته باشین، درسته جمله کلیشه‌ایه ولی واقعا همینه. ادامه بدین، توی مسیر اگه راه اصولی‌تری پیدا کردین برای زبان خوندن خب برید سمتش. ولی تا زمانی که ایده بهتری پیدا نکردید به هیچ وجه متوقف نشید توی مسیر زبان.

یادت نره باید انجام بدی که مسلط بشی، نه که مسلط بشی بعد انجام بدی.

امروز در آزمایشگاه روان‌شناسی میزبان بچه‌های مهندسی پزشکی دانشگاه بودیم.

توی هفته پیش، بیش از ۲۵ ساعت توی این آزمایشگاه در سه روز متوالی با کمک دونفر از دانشجویان کاربلد دانشگاه مون داشتیم روی پایان نامم کار می‌کردیم. فاز اول خوشبختانه به هر سختی و چالشی که بود تموم شد.

این هفته هم فاز نهایی پژوهش رو اجرا خواهیم کرد، ببنیم در انتها چی میشه. برای من این تجربه پایان نامم مثل پیدا کردن راه با چراغ قوه، توی یه جنگل تاریک می‌مونه، جلوی پامو می‌بینم اما تهش نمی‌دونم چی میشه.فقط اون چیزی که می‌دونم درسته رو به بهترین شکلی که می‌دونم سعی می‌کنم انجام بدم.

آخرش می‌بینم درون مغز شرکت کنندگانمون چی گذشته:)🧠

سلام و روز بخیر به دوستان نورولب.

چون من قبلاً در انجمن علمی نورونات دانشگاه تهران تدریس داشتم، زحمت کشیدن دعوت نامه حضور رایگان فرستادن برای اعضای کانال مون.

کارگاه حضوری + مجازی در تهران هست، اطلاعات کامل رو حتما روی پوستر بخونید.

من خودم شرکت می‌کنم، یک نفر هم از طرف من به رایگان می‌تونه شرکت بکنه و پنج نفر هم با تخفیف ۳۰ درصد می‌تونه شرکت کنن.


لطفاً توی پی‌وی واضح و شفاف کامل خودتون رو معرفی کنید و کوتاه بگید این کارگاه چگونه براتون مفید خواهد بود و چرا براتون اهمیت داره ؛ اینجوری من می‌تونم برای یک ظرفیت رایگان یا با تخفیف تصمیم‌گیری کنم.

آیدی من:
@dan_njd

نکته:
سوالاتی که جوابش توی پوستر باشه و نشون بده دقت نکردین، یا اینکه صرفا بنویسید سلام خوبین؟ و ادامه پیام تون رو ننویسید امتیاز بشدت منفی داره.😬

آزادی و اراده شامل چشم پوشی از جبرگرایی نیست بلکه شامل رابطه‌ما با آن است. اسپینوزا نوشت: «آزادی، شناخت سرنوشت است.» انسان با ظرفیت و استعدادش برای درک جبرهای موجود و انتخاب نوع رابطه‌اش با آنچه برایش از پیش تعیین شده، متمایز می‌شود. او می‌تواند و باید انتخاب کند که چطور با سرنوشت‌اش از جمله مرگ، سالخوردگی، محدودیت‌های هوشی و شرطی‌شدن‌های ناگزیر موجود در پیشینه‌اش ارتباط برقرار کند،... آیا سرنوشت‌اش را خواهد پذیرفت، انکارش خواهد کرد، با آن خواهد جنگید، تصدیق‌اش خواهد کرد یا به آن تن در خواهد داد؟ همه این واژه ها حاوی عنصر اراده‌اند.

عشق و اراده، رولو می (روان‌شناس انسان‌گرا)، ترجمه سپیده حبیب، نشر دانژه، چاپ اول، صفحه 344

گاهی اوقات دوستان روانشناسی ازم درباره اپلای به علوم اعصاب سلولی مولکولی ازم می‌پرسند؛ واقعا نمی‌دونن با چی طرف هستن :))

فکر نکنید از خودم این مثال هارو درمیارم، واقعا ازم می‌پرسند که از ارشد روانشناسی بالینی، چطور برن علوم اعصاب سلولی مولکولی.

من ازونام که شاید ساعت ها توی جمعی باشم و هیچ حرفی نزنم ... نه ناراحت باشم، نه خودمو گرفته باشم نه درگیر چیزی باشم، فقط «خلوت» کرده باشم.

"تا حالا شده دلتون بخواد تنها باشید، اما حس کنید باید برای این خواسته‌تون توضیح بدید یا حتی عذاب وجدان بگیرید؟ انگار تو دنیایی که آدما سعی می‌کنن با هم ارتباط برقرار کنن، نیاز به خلوت یه چیز عجیبه!

این مقاله زیر بر اساس یکی از جلسات تحلیل کتاب دکتر مکری تهیه شده، توی این چکیده نگاهی نو به «خلوت» میندازه و فرقش رو با تنهایی و گوشه‌گیری روشن می‌کنه. بر اساس پژوهش‌های جدید، نشون می‌ده چرا گاهی تنها بودن نه تنها بد نیست، بلکه برای خلاقیت، آرامش و شناخت خودمون ضروریه. ✨

🆔 Telegram |YouTube

متن چکیده کتاب
Solitude: The Science and Power of Being Alone

بر اساس سخنرانی دکتر آذرخش مکری.

🆔 Telegram |YouTube

قبلا تحریک مغناطیسی (TMS) رو امتحان کرده بودم؛ الان هم تحریک الکتریکی (tES)😁

البته همزمان داشتیم ثبت EEG می‌گرفتیم ببنیم چجوری میشه ...

هاگین اخیرا به پایگاه نوروساینس‌ نیوز متصل شده که با تنوع بیشتری بتونه مطلب بذاره.

قبلا فقط از چند ژورنال محدود مقاله میذاشت. هاگین فقط یه مترجم و خلاصه کننده‌ نیست. آخر هر پست از زبان خودش سعی می‌کنه مقاله رو تحلیل کنه.

اینجا گفته نمود استرس توی زن و مرد متفاوته ...

از کجا به این نتیجه رسیده؟ به تحقیقاتی در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۶ استناد می‌کنه، می‌گه این بررسی ها نشون میده، اون چیزی که به عنوان ستیز یا گزیز می‌شناسیم بیشتر توی مرد‌ها در پاسخ به استرس دیده شده! و در عوض چیزی که توی زنان دیده شده گرایش و دوستیابی است.

یکی از مواد شیمیایی که در پاسخ استرس زنان مهم دونستن، اکسی‌توسین هست؛ همونی که یه ارتباطی با پیوند با همگروهی‌ها داره. میگه که جنس ماده( در گونه‌های مختلف حیوانات) به همین خاطر تمایل داره در مواقع استرس بره پیش دوستاش، در حالی که مردا دوست دارن تنها باشن.

در کل پاسخ مرد‌ها رو سمپاتیک‌تر و پاسخ زنان رو پاراسمپاتیک‌تر ارزیابی کردن، و این رو در راستای سرمایه گذاری والدینی دونستن.

از دیدگاه تکاملی مادر سرمایه‌گذاری بیشتری روی فرزندان می‌کنه، پس پاسخ استرسش هم به نحوی هست که خودش و فرزندانش به خطر نیوفتن، اون استرس رو به فرزندان منتقل نکنه ...

شما چقدر این رو توی اطراف خودتون دیدین؟ به نظرتون چقدر قابلیت تعمیم داره؟

Fundamentals of brain and Behavior, J Ray, P: 212