#تجارب_آکادمیک: ثابت کن که حکومتی نیستی!

دوبار تجربه سابمیشن در ژورنال های انتشارات Wiely رو داشتم، اولیش که با آروین کار کردیم Health Science Reports بود، که همون‌طور که خودش هم گفته افتضاح بود.

دومیش کیس ریپورتی بود که چند شب پیش در ژورنال Brain and Behavior سابمیت کردم.

توی هردو این موارد یه ایمیلی اومد که مضمونش اینه:

یک یا چند نفر از نویسندگان این مقاله از کشورهایی هستند که در لیست تحریم‌ما هستند، اما آدمای خوبی هستیم، دوست داریم که از هر کشوری مقاله چاپ کنیم، پس اعتراف کن دستت با اونا توی یه کاسه نیست.😁

شما هم نباید بترسی، این یه ایمیل روتینه و باید با این مضمون جوابشونو بدی:

من یک پژوهشگرم که این طرح رو به طور شخصی و جدا از هرگونه وابستگی به حکومت انجام داده، اگر نیاز به شفافیت بیشتری هست لطفاً اطلاع بدین.

نمونه واقعی پرسش و پاسخ رو می‌تونی توی کامنت‌های این پست، پیدا کنی.

➖➖ 🧠 مطالب بیشتر در نورولب👇➖➖
🆔 Telegram |YouTube

❌ چرا هیچ‌وقت نمی‌تونیم «کاملاً» یه خاطره بد رو فراموش کنیم؟
⁣
🔍 تو این ویدیو، با هم می‌فهمیم چرا مغز ما اینقدر به #خاطرات بد می‌چسبه…
⁣
🧠 حتی قوی‌ترین روش‌های #روان‌_درمانی یا دارویی هم نمی‌تونن کامل پاکش کنن. اما یه خبر خوب هست: می‌شه کاری کرد که کمتر اذیتت کنن.
⁣
🎯 آخر ویدیو یه راه علمی معتبر بهت معرفی می‌کنم که می‌تونه بهت کمک کنه…
⁣
👇 تو کامنت‌ها بنویس، که می‌خوای بدونی #EMDR دقیقا چیه؟
⁣
🎥 برای حمایت از این محتوا و آگاه‌سازی دیگران، این پست رو برای کسی بفرست که نیاز داره با این متد آشنا بشه.

از محتوای اینستاگرام نورولب:
https://www.instagram.com/reel/DIt7XwOCegZ/?igsh=dnJzNWxlbWFyczdi

#حافظه #تروما #نوروساینس #علوم_اعصاب

➖➖ 🧠 مطالب بیشتر در نورولب👇➖➖
🆔 Telegram |YouTube

با تشکر از همه کسانی که پیام دادند.
از شنبه پیش رو در آزمایشگاه روان‌شناسی دانشکده علوم انسانی، کار رو شروع می‌کنیم.🤝🫡

همین الان اتفاقی یاد جادی (یکی از معروفترین مدرس‌های برنامه‌نویسی) افتادم، گفتم به اشتراک بذارمش.

توضیحات جادی:

وقتی دیتایی رو از دیسک «پاک» می کنیم، عملا دیتا از دیسک پاک نشده بلکه فقط از فهرست فایل‌ها حذف شده و کلی برنامه هستن که می‌تونن اون رو برگردونن. برای پاک کردن امن فایل، باید از برنامه های بخصوصی به اسم shreder یا wiper استفاده کرد (در ویندوز مثلا eraser) یا به روش سنتی‌ مورد علاقه هکرها روی آورد که اینجا بهتون نشون دادم.


نظریه‌های کلاسیک علوم شناختی هم خیلی علاقه داشتن، مغز رو با کامپیوتر مقایسه کنن :)

🆔 Telegram |YouTube

پولتو با هوش مصنوعی هدر نده!

من مدت طولانیه تقریباً هرروز دارم برای ایده پردازی، تولید محتوا، پیدا کردن رفرنس، تولید عکس و ...

از انواع هوش مصنوعی ها استفاده می‌کنم؛ گاهی هم به چالش می‌کشونمشون مثل اینجا و اینجا. یا حتی یه پروژه تمام اتوماتیک باهاشون می‌سازم، مثل اینجا.

#هوش_مصنوعی از نون شب برام واجب‌تره، چون من یه نفرم و هزار ایده و کار ... حقیقتا پول هم ندارم که یه تیم بسازم کارارو بسپرم بهشون، روی این رو هم ندارم که بگم بچه‌ها بیاین صلواتی (داوطلبانه) برام کار کنید [مگر ایده‌ای داشته باشم که بدونم به درآمد میرسه و بگم بیاید، یا بتونم منافع غیر مادی رو حداقل ارائه بدم.]

چند‌باری اکانت پلاس Chatgpt و اکانت ادونسد Gemini رو هم خریدم.

تجربه شخصی من می‌گه به عنوان یه توصیه عمومی میشه گفت که الان دیگه اکانت رایگان(یا چند اکانت رایگان)، کار آدمو راه می‌ندازه، مگر اینکه بگی کارت استثناست [ که من خودم حقیقتا مورد استثنا رو نمی‌دونم چیه ...]

اکانت پرو Chatgpt رو تا به حال نداشتم بخوام نظر بدم، اما حرف آخرم اینه که اگه اکانت پلاس ندارین و از رایگان استفاده می‌کنید، خیلی نگران نباشید.


دانیال نژادمعصوم

همین لحظه یه قابلیت چند میلیون تومنی فعال شد ...

داشتم با #هوش_مصنوعی Chatgpt روی ساخت کاراکتر یه سناریو انیمیشنی کار می‌کردم؛ که تصمیم گرفتم صفحه رو رفرش کنم.

یه پیام اومد که قابلیت deep research برای کاربران رایگان فعال شد؛ از اسکرین لپتاپم با گوشی عکس گرفتم که زودتر این خبرو بدم.

این قابلیت تا پیش از این فقط روی اکانت های پولی فعال بوده. الان عملاً نسخه رایگان در پر امکانات ترین حالت خودش قرار گرفته، این قابلیت جون میده برای مرور ادبیات پژوهشی :) خلاصه که برید حالشو ببرید.

لینکش:
Chatgpt.com

با فیلترشکن امتحان کن.

دانیال نژادمعصوم
۱۴۰۴,۲,۵
۸ صبح

شروع همکاری مشترک تیم مون( آناتومیار) و مرکز تحقیقات علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی ایران.

این طرح توسعه ابزاری مبتنی‌بر فناوری #واقعیت_افزوده (AR) در آموزش پزشکی است.

#آناتومیار

خلاصه کتاب انعطاف پذیری (چابکی) هیجانی
نوشته سوزان دیوید

قبل عید این کتاب رو در یک جلسه کتاب‌خوانی ارائه دادم؛ مدتها پیش زمانی که این کتاب رو خوندم خودم بشدت اوضاع روانی ناآرامی داشتم و قول دادم به خودم که روزی یک فصل از این کتاب رو بخونم و به اون فصل و مصداق هاش در زندگیم فکر کنم.

احتمالا حرفای جالبی توی کتاب باشه براتون؛ اگه شنیدین، نظرتون رو بهم بگید.

دانیال نژادمعصوم

واقعاً نمی‌دونم کدوم بخششو کپشن کنم، همش، با همش همدلم.

حادثه‌های دلخراش خیلی اوقات می‌تونن چه برای افراد آسیب دیده، چه شاهدین عینی مستقیم و چه اطرافیان آسیب دیدگان بشدت تجربه پرفشاری باشد که ترومای روانی ماندگار ایجاد کند.

سازمانهای جهانی کتابچه های خودیاری را تهیه کرده اند که متاسفانه به زبان فارسی در دسترس نیستند. این کتابچه به زبان فارسی سعی کرده محتوای جامعی رو در دسترس عموم قرار بده.

اما چرا این آهنگ را آپلود کردم؛ با اینکه میدونم خیلیا از خود شخص محسن نامجو بدشون میاد و خیلی ها هم از سبک موسیقی اش بدشون میاد.
از هوش مصنوعی chatgpt خواستم در مقام یک منتقد ادبی درون مایه این ترانه را تحلیل و تفسیر کند؛ پاسخش را در پایین می بینید:

تفسیر شعر
در این قطعه، محسن نامجو تصویری از سرنوشت ملّتی زخمی و دل‌سوخته ارائه می‌دهد. تکرار مصرع «ندیدم هیچ اشراق، اشراق و تحول / که دهدم پاسخ...» نمادی از ناکامی در یافتن نوری است که بتواند رنج را التیام بخشد یا حتی قدردانیِ شایسته‌اش را برانگیزد. این «اشراق» و «تحول» هم می‌تواند ارجاع به بیداری و دگرگونی اجتماعی-سیاسی باشد، هم امید فردی به رهایی از مصائب؛ اما گوینده با صدایی نومیدانه تأکید می‌کند که نه فرصتی برای پاسخ هست و نه ظرفیتِ تحمل بیش‌تر.

بند «ما که راه رفته‌ایم، باد از که می‌گذرد / ما که دل شکسته‌ایم، یاد از که می‌حجرد» درواقع دو پرسشِ تأکیدی است: وقتی خود مسیر دشوار را طی کرده‌ایم، چه نیروی تازه‌ای می‌تواند بیاید و روشن‌مان کند؟ وقتی خود دلتنگیم و آسیب دیده‌ایم، چه یاد و خاطره‌ای درون‌مان حجرت می‌کند و از ما دور می‌شود؟ این واژگانِ «باد» و «حجرت» بار استعاری قوی دارند: باد نماد تغییر لحظه‌ای و بی‌حاصلی است و حجرت یادآور جدایی و غربت.

در بخش مارش وارِ «دورِ ایران‌تو خط بکش… تف‌ و لعنت به این سرنوشت»، شاعر دعوت می‌کند که از این سرزمینِ تلخ خط بکشیم؛ نه الزاماً برای رفتن فیزیکی، بلکه گویی به قطع امید از وضع موجود. این نفرت و نفرین به «سرنوشت» حکایت از احساس بی‌قدرتی و انزجار دارد.

در ادامه با جمله‌های تأثرانگیزِ «این مادر میهن بیوه شد… شیر تفاخر هم مسموم بود» می‌بینیم که ایران به‌مثابه مادری داغدار و بی‌پنا‌ه توصیف می‌شود، و حتی غرور ملی هم مسمومیت و تباهی‌اش را دارد. تصویر «شتر رنج» که چندباره تکرار می‌شود، نماد سنگینی بار مصائبی است که بی‌وقفه بر دوش این سرزمین خوابیده است.

نقد ادبی (کوتاه)
این شعر نمونه‌ای از ساختار آزاد و گفتارمحور است که با تکرارهای حساب‌شده و «پرسش‌های بلاغی» فضا را به لحن نوحه‌گون نزدیک می‌کند. نامجو به شیوه‌ی تلفیق زبان معاصر با واژگان کلاسیک (مثل «اشراق»، «حجرت») و حتی بکارگیری عبارت‌های عربی («الا هذا آوخ») حسِ آمیختگی تاریخ و فرهنگ را برجسته می‌کند. قافیه‌های ناصاف و وزن آزاد، انسجام لفظی ـ معنایی را فدای تأکید بر محتوا و احساسات خالص کرده‌اند. تلمیح به باد و شتر رنج و نیز استفاده از ایماژهای مضمحل‌شده چون «شیر تفاخر مسموم» جلوه‌ای سینمایی به ذهن می‌بخشد؛ گویی در یک مستند سیاه‌وسفید، زوال یک ملت را می‌بینیم. این ترکیب زبان محاوره و تصاویر شگفت‌انگیز، عاطفه و تحلیل را در هم می‌آمیزد و به خواننده تجربه‌ای پیچیده از امید و یأس ارائه می‌دهد.

یه ویدیوی همینجوری پیش‌بینی نشده و بدون مقدمه😁

در حال نوشتن شعری به نام «تراپیست خوشگله» هستم :)

تراپیست خوشگله
به مناسبت روز روان‌شناس

امان از مغزت ای تراپیست بزرگ با رضایت مشتری
تراپی از مغزت، ای تراپیست معظم، که تراپی از تو بر آید از مغزت، مغزت ...
فغان از تو برآید ای روان، که شناخت تو میدهی
نمیدانم پژوهشگر کدام پژوهشکده هستی؟
چه کس تورا آموخته؟ کیان داوری کرده اند؟
خود من، مربوط به کدام درمانم، که درمانی نیست آن، که درمانی نیست مرا در کوی درمانگران جهان.
ای برهم رساننده دو زوج حتی مجازی
که هیچکس را چون تو گاتمن را نکرده است، نزدیکی، نزدیکی ...
گویند حکایت یه اینجا رسید، که خود و مریدانش سوراخ سنبه های روانشناسی را عیان کرده اند، امان از مغزشان.
گویند بریده است و ازهمه بریده و هزار اصل اخلاق حرفه ای را طلاق داده که رضایت مشتری اش تو باشی و آن رظام نوانشناسی، امان از مغزت.
گویند فالورانش همه تباه شده اند و خطا می‌روند اما اورا برگزیده اند برای زندگی اشُ برای زندگی شان تا در آغوش هم به حال ترومایش گریه کنید.
تو استعاری ترین تراپیست خداوندی، چنان که مریدانت لیس درمانی را انتخااااب کرده اند، امان از مغزشان.
اما من، از آن جبرگریانام، از آن جبر دیدگان بی نشان به انتخاب تو.
نمی دانم کدام ژن در من نفوذ کرد که عضویتت در انجمن آمریکا یا رضایت مشتریانت هیچگاه در من بروز نکرد، من مرتد به دین تو شده بودم از آن زمان خودم نیز.
چه راز آمیز ترینی است عشق بازی های تو با چکیده پژوهش‌ها و توهم یک پژوهشگر، چه راز آمیز.
آخر کارگاهت مرا بی مدرک معتبر گذاشت، دیدی؟ که چیزی از این غمینتر نیست؛ و لذتی شهوانیست در تلفظت از آن عیان، انجمن روانشناسی حتی نیم نگاهی هم به من و تو نمی اندازد و چیزی غمینتر از این هم حتی ...
و چیزی غمینتر از تراپی آمورف تو ای تراپیست! ای عامل رضایت مشتری!

به امید اینکه فضای حاکم بر روانشناسی ایران، روزی با نسل جدید حرفه‌ای تر و علمی‌تر شود.


دانیال نژادمعصوم، با الهام از یکی از آهنگهای کمتر شنیده شده غیر قابل ذکر.

چرا مقالات جدید، به درد مردم نمی‌خورند؟

یافته‌های جدید روان‌شناسی بدرد نمی‌خورند، مگر اینکه شما پژوهشگر اون حوزه باشی و پیشینه اون پژوهش رو تا حد قابل توجهی بدونی.

پس اینکه فکر کنی یه یافته جدید میاد پس یه فکت جدیده، نه اینطور نیست؛ هیچ چیزی به تو اضافه نمی‌کنه، چون تو فقط نوک کوه یخ رو میبینی که اکثرش زیر دریاست.

به همین خاطر هست که دیسکاشن مقالات، تحلیلی‌تر از سایر بخش‌های مقاله هست. چون با یه نگاه عمیق‌تری یافته‌هارو کنار همدیگه می‌نویسند. و تبیین می‌کنند. به محدودیت ها و نقاط قوت می‌پردازند.

قضاوت شما در مورد یافته‌ها زمانی پخته‌تر می‌تونه باشه که از اون عمق هم خبر داشته باشی.

اگه تو از دید یه پژوهشگر به قضیه نگاه می‌کنی خیلی عالیه، چون می‌تونی نوآوری موضوع پژوهشت رو بیشتر کنی.

بنابراین، پست علمی که با چندین منبع (حتی با یافته‌های متناقض) و یک جستجوی جامع نوشته شده باشه ارزش بیشتری برای توصیه به مخاطب عام داره تا مقاله‌ای که در همین ثانیه منتشر شده باشه.