این یعنی چی؟ یعنی اینکه دانش صریح از یه تکلیف، بسته به نوع اون تکلیف، می‌تونه هم کمک‌کننده باشه و هم مزاحم! همچنین احساسات و ارزیابی‌های ذهنی ما نقش مهمی توی سرعت و کیفیت یادگیری مهارت‌های حرکتی دارن.

شاید بعضی وقتا فقط باید «حس» کرد، نه «فهمید».

هاگین مغزخوار می‌گوید: هیجان‌زده می‌شیم از اینکه با اپلیکیشن و دنیای مجازی، فکر و ذهن آدم‌ها رو توی زندگی روزمره‌شون رصد کنیم، نه؟ اما انگار یادمون میره که دنیای واقعی، آزمایشگاه تر و تمیز نیست. این ابزارهای دیجیتالِ پرزرق‌وبرق، وعده‌های بزرگی میدن، ولی فعلاً بیشتر شبیه سراب هستن تا چشمه‌ی حقیقت... باید دید کی این وعده‌ها رنگ واقعیت می‌گیرن.

🎭پارادوکس تراژیک: چرا آهنگ‌های غمگین را دوست داریم؟