ذهنیت رشد، مروری بر پژوهش های کارول دوک؛ دکتر آذرخش مکری

ذهنیت رشد یا ثابت چگونه در دستاورد های ما نقش دارند؟

پیام بهرامپور عربده کش نیست، اما اونم یه بیزینسی مثل آرین اکبری هست.

تبلیغ تندخوانی پیام بهرامپور:
https://t.me/NeuroLab_Official/895


کمی درباره شواهد تندخوانی:
https://t.me/NeuroLab_Official/897

https://t.me/NeuroLab_Official/960

آرین اکبری ادعا می‌کند که یک “فرمول ژنتیکی موفقیت” ابداع کرده است که با متعادل‌سازی وراثت‌پذیری، استعداد و تلاش، موفقیت را پیش‌بینی می‌کند. او استدلال می‌کند که این فرمول نیازی به آزمایش تجربی ندارد زیرا بر داده‌های موجود متکی است. بیایید این ادعا و استدلال او را بررسی کنیم.

تجزیه ادعای اصلی:
ورودی‌های فرمول: وراثت‌پذیری (تأثیر ژنتیکی بر یک ویژگی)، استعداد (توانایی ذاتی) و تلاش (تأثیر محیطی).

خروجی: پیش‌بینی موفقیت در یک زمینه خاص.
استدلال کلیدی: خود فرمول نیازی به اعتبارسنجی ندارد زیرا ورودی‌ها بر اساس تحقیقات موجود هستند.
تحلیل استدلال:

منطق ناقص: در حالی که داده‌های ورودی ممکن است از مطالعات معتبری باشند، نوآوری اصلی فرمول، رابطه خاصی است که بین این عوامل پیشنهاد می‌کند. این رابطه باید به صورت تجربی آزمایش شود. یک فرمول صرفاً به این دلیل که اجزای آن به صورت جداگانه مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، معتبر نیست. نحوه تعامل آنها بسیار مهم و آزمایش نشده است.

استفاده نادرست از قیاس: مقایسه فرمول با جدول تناوبی مندلیف یا اصل هاردی-واینبرگ گمراه‌کننده است. اینها اصول بنیادی هستند که پدیده‌های طبیعی را توصیف می‌کنند. فرمول اکبری یک مدل پیش‌بینی است که برای اثبات دقت آن نیاز به اعتبارسنجی دارد. جدول مندلیف وجود و خواص عناصر کشف نشده را پیش‌بینی کرد که بعداً به صورت تجربی تأیید شدند. اصل هاردی-واینبرگ یک مبنای مقایسه برای اندازه‌گیری تغییرات تکاملی ارائه می‌دهد که آن هم به صورت تجربی قابل مشاهده است.

ادغام داده‌ها و فرمول: اکبری اعتبار داده‌ها را با اعتبار فرمول ادغام می‌کند. حتی اگر برآوردهای وراثت‌پذیری و اندازه‌گیری‌های استعداد دقیق باشند، وزن‌دهی خاص فرمول و ترکیب این عوامل نیاز به آزمایش دارد. کافی نیست بگوییم مواد اولیه خوب هستند؛ خود دستور غذا باید اثبات شود.

عدم وجود جزئیات: خود فرمول به صراحت ارائه نشده است، و ارزیابی ساختار ریاضی یا منطقی آن را غیرممکن می‌کند. ما فقط توضیحات کلی و مثال‌های حکایتی داریم.

نگرانی‌های مربوط به اعتبار علمی:

ساده‌سازی بیش از حد: موفقیت پیچیده و چند عاملی است. کاهش آن به سه متغیر، حتی اگر به طور گسترده تعریف شده باشند، ساده‌سازی بسیار زیادی است. عواملی مانند پیشینه اجتماعی-اقتصادی، فرصت، شانس و شرایط خاص نقش مهمی ایفا می‌کنند.

مسائل اندازه‌گیری: کمی‌سازی دقیق “استعداد” و “تلاش” بسیار چالش‌برانگیز است. روش‌های موجود اغلب ذهنی و وابسته به زمینه هستند. حتی برآوردهای وراثت‌پذیری می‌توانند بر اساس جمعیت مورد مطالعه و روش‌های مورد استفاده متفاوت باشند.

عدم قدرت پیش‌بینی: بدون آزمایش تجربی، هیچ مدرکی مبنی بر اینکه فرمول می‌تواند موفقیت را به طور دقیق پیش‌بینی کند، وجود ندارد. مثال‌های ارائه شده حکایتی هستند و شواهد علمی محسوب نمی‌شوند.


نتیجه‌گیری:

در حالی که ایده بررسی سهم ژنتیکی در موفقیت جالب است، “فرمول ژنتیکی موفقیت” اکبری، آنطور که ارائه شده، فاقد اعتبار علمی است. مشکل اصلی عدم آزمایش تجربی خود فرمول است. استدلال‌های او برای دور زدن این گام حیاتی از نظر منطقی ناقص و مبتنی بر قیاس‌های گمراه‌کننده است. بدون اعتبارسنجی دقیق، این فرمول یک فرضیه آزمایش نشده باقی می‌ماند، نه یک مدل علمی پشتیبانی شده.

دکتر آذرخش مکری، بررسی کتاب «حرف مفت میزنه»: در بسیاری از علوم اومدن با نشون دادن فرمول ریاضی و ابداع‌های ریاضی سعی می‌کنند در واقع مجاب‌کنندگی بودنشون رو ببرن بالا و در واقع توی بی اس‌های مجاب کننده یا حرف‌های مفت مجاب کننده مثلاً شما میای راجع به خوشبختی، راجع به نمی‌دونم توان موفقیت، نمی‌دونم موفقیت عبارت است از آی کیو ضرب در شخصیت تقسیم بر تلاش به اضافه اعتماد به نفس منهای ناکامی، فرمول ارائه میکنی. بعد شما دوست داری این فرمولا رو حفظ کنی. حس می‌کنی تو این کتابا میرم می‌خونم و میفهمی پس راز من اینه. من عدد ناکامیم به این دلیل پایینه. مثلاً آی کیوم پایینه نمیدونم چیه. ولی میگه صرفاً اینا برای فریب دادن شما هستند.

منبع:
https://mokri.org/all-topics/%d8%b4%d9%85%d8%a7%d8%b1%d9%87-215-%da%a9%d8%aa%d8%a7%d8%a8%d9%90-%d8%ad%d8%b1%d9%81-%d9%85%d9%81%d8%aa-%d9%85%db%8c%d8%b2%d9%86%d9%87/?hilite=%D9%81%D8%B1%D9%85%D9%88%D9%84

بعضیا میگن آذرخش مکری رفته تلسی تاک که مال آرین اکبریه سخنرانی کرده، پس اکبری مورد تایید دکتر مکری است. این نظر دکتر مکری درباره فرمول بندی های نا مبتنی بر شواهد :)

به طور کل اگه رشته تون در حوزه های مرتبط با مراقبت تسکینی هست این انجمن رو بشدت توصیه میکنم دنبال بکنید. من از سال ۲۰۲۲ که در یوسرن بودم آروین رو میشناسم که دفتر یوسرن پرستاری علوم پزشکی تهران رو داشتن و واقعا تیم فعال و پویایی بودن.

الانم که به تازگی انجمن مراقبت های تسکینی رو زدن میدونم حتما کارای جذاب شون رو ادامه میدن.


من و آروین یه مصاحبه هم داشتیم با پروفسور باکایتس، که استاد راهنمای پایان نامه آروین هم بود؛ از لینک زیر میتونید ببینیدش:

https://youtu.be/JKkJ7XyERcs

خیلی وقته مصاحبه نداشتیم. مصاحبه هارو ادامه بدیم توی یوتیوب؟ حوصله دیدن دارین؟🙄

تو کامنتا دوست داشتید بگید ...

⚠️تبلیغاتی که پایین کانال نورولب میاد، از طرف، مورد تایید و با رضایت من نیست. خود تلگرام این هارو میذاره و ممکنه خیلی هاش چرند باشه؛ متاسفانه امکان بستنشون هم وجود نداره. حواستون باشه خلاصه.

ادامه بدیم؟

چرا از نظر من هیپوکامپ ارجح هست؟

اگرچه گزینه آمیگدال هم غلط نیست، زیرا که دیدار اول میتونه همراه با بارهیجانی زیادی باشه و آمیگدال مرکز کلیدی در پردازش هیجانی هست؛ اما اینجا بیشتر تاکید بر شکل گیری حافظه و یادآوری جزئیات مربوط به یک رویداد مهم است که اینجا پسر روی پل بودن خودش و رنگ سبز مانتو را اشاره کرده.

این چیز هایی که ذکر شده عناصر غیر هیجانی مرتبط با دیدار هستند، اگر فرد از احساساتش در آن لحظات میگفت نقش آمیگدال پررنگ تر بنظر می‌رسید. هیپوکامپ به شما میگه “چه” اتفاقی افتاده (داستان دیدار)، در حالی که آمیگدال به شما می‌گوید که “چه احساسی” داشتین (احساس دیدار). البته که همین عنصر هیجانی به ماندگاری بیشتر این خاطره کمک می‌کنه.

شاید بهتر بود گزینه آمیگدال توی گزینه ها نبود که یک پاسخ شفاف تری برای این پرسش داشتیم.

🆔 Telegram |YouTube

انفکاک از محیط (Dissociation) فقط اونجا که مشغول نوشتن پست برای اینجا بودم که اتوبوس از اونجایی میخواستم پیاده شم گذشت.

تحریف زمان (Time distortion) فقط اونجا که راننده گفت توی اون جایی که میخواستی پیاده شی ده دقیقه واستادم، چطور متوجه نشدی؟ و این در حالی بود که من اون توقف هارو خیلی کوتاه تر ادراک کردم، و پیش خودم میگفتم اونجایی که من مدنظر دارم حداقل ۱۰ دقیقه می‌ایسته :)

وقتی میگن تجربیات مشابه با هیپنوتیزم در روزمره انسان ها جاریه، دقیقا چنین چیزایی هست.

🆔 Telegram |YouTube

آیا من خواب بودم؟ آیا چون آگاهی محیطی من کم تر از حالت عادی بود به این معنی بود که اگه اتفاقی می‌افتاد من متوجه نمی‌شدم؟ پاسخ خیر هست. هیپنوتیزم هم همینه، خواب نیست! و حواستون هست اما محرک های محیطی کم اهمیت هستن، غیر اونایی که مربوط به جلسه درمان هستند از جمله صدای تراپیست که برجسته تر میشه. هوشیاری تون رو از دست نخواهید داد و درمانگر هم نمیتونه روحتون (مغز) رو تسخیر کنه :)

🆔 Telegram |YouTube

پایان چه نامه ای واقعا؟
تحصیلات تکمیلی شامل دوره های ارشد و دکتری فرصتی هست که بسیاری از دانشجویان برای اولین بار به طور یه طرح پژوهشی رو از صفر تا صد اجرا می‌کنند (البته به جز اونایی که میدن انقلاب). این پروسه به طور خاص برای دانشجویان ارشد مسیر پر چالشی هست. اینجا میخوام کمی به این داستان ها بپردازم:

هیچکس تنها نیست ...
فکر نکنید که فقط شما هستید که توی این مسیر سردرگم هستین، دانشجوها زیادی با سطوح مختلفی از مهارت های پژوهشی احساس می‌کنن موانعی سر راهشون وجود داره. فاکتور های زیادی هم ممکنه سنگ بندازن جلو پاتون اما خیلی اوقات مهم ترین عامل خودتون هستید. برای بررسی عوامل موثر در عدم موفقیت یک پایان نامه در پستی جداگانه بر اساس مطالعه ای ۶ فاکتور کلی را توضیح خواهم داد.

سنگ (پایان نامه) بزرگ، نشانه نزدن (عملی نبودن) است! ترم اول بودن واقعا عجیبه، فرقی نمیکنه ترم اول کارشناسی باشی یا ارشد اصلا همینکه ترم اول باشی کافیه که بخوای دنیا رو با نظریاتت متحول کنی. مگه این قراره آخرین کار پژوهشی عمرت باشه؟ پایان نامه شرط فارغ التحصیلی شماست، همچنین باید در بازه محدودی اونم برای اولین بار چنین کاری انجام بدی؛ تا حد ممکن سعی کن موضوعی رو برداری که بدونی میتونی. متاسفانه خیلی اوقات این جمله که من آدم سخت کوشی هست ... مارو به دام میندازه.😬

سخن بزرگان ۱: میون این همه خوشگل کیو انتخاب کنم؟ من خودم با اینکه از کارشناسی تقریبا میدونم میخوام تو پژوهش چکار کنم گاهی وسوسه میشم برم سمت حوزه های مختلف. ولی خب برای پایان نامه بالاخره باید یه چیزیو انتخاب کنید. اون چیز باید حاصل در نظر گرفتن سه تا چیز باشه: ۱)علاقه ۲)امکانات ۳)مهارت. بهتره سطوحی از علاقه‌مندی رو به حوزه پژوهشی تون داشته باشید، عاشق بودن ممکنه الزامی نباشه، اما متنفر هم نباشید دیگه :). همچنین دانشگاه های ایران اینطور نیستن که شما بر اساس هدفتون دقیقا همون امکانات رو در دسترس داشته باشید، سعی کنید هدفتون رو با امکانات موجود تطابق بدین. دست آخر هم یا باید مهارت و دانش لازم برای انجام اون پژوهش رو تا حدی داشته باشید یا حداقل بدونید که چطور می‌‌تونید مهارت لازم رو کسب کنید.

سخن بزرگان ۲: موضوع باید جذاب باشه، ناول و کمی ناب؟ ناولتی (Novelty) یا همون نوآوری موضوع، دغدغه خیلی از ماست؛ اما چندتا موضوع یادتون باشه ۱)شما دانشجوی ارشد هستید، ازتون نوآوری خیلی زیادی انتظار نمیره؛ همچنین شاید سر نوشتن پیشینه پژوهشی کارتون سخت بشه ۲)نوآوری رو میشه با تغییر یکسری از مولفه ها در پژوهش های پیشین ایجاد کرد، افزایش سمپل سایز، تغییر نوع مطالعه، تغییراتی در متغییر ها، تغییر در جامعه نمونه و ... همه روش هایی جهت ایجاد نوآوری در موضوع پایان نامه است. ۳) همچنین شناسایی گپ (شکاف تحقیقاتی) و پاسخ دادن به اون تکه مفقوده از مطالعات پیشین هم میتونه کار شمارو ارزشمند بکنه.

استاد مشاور، استاد راهنما دیگه تمومه ماجرا ...
اینکه استاد راهنما تون حامی باشه، در اون حوزه پژوهش شما کار کرده باشه، دردسترس و پاسخگو باشه مهمه؛ اما مهم تر از اون این هست که اگر کمک هم نکنه لااقل سنگ هم نندازه. استاد راهنما وظیفه اش نیست همه چیز رو از صفر به شما بگه، هیچ استادی در هیچ جای دنیا اونقدری وقت نداره که سوالات بدیهی شمارو پاسخ بده؛ سرچ کردن یادبگیرید، توی عصر اینترنت و هوش مصنوعی بعضی سوال ها حکم فحش رو داره. تا زمانی که به خوبی برای فهم مسئله ای تلاش و جستجو نکردید سوالی رو مطرح نکنید.

پیشی، سابجکت من میشی؟ پیش بینی بکنید که حجم نمونه تون چقدر هست، چه کسانی هستند و چگونه قابل دسترس هستند. مثلا من ابتدا میخواستم روی افراد مبتلا به سرطان کار کنم، منتهی متوجه شدم این افراد هفته ای یک بار در اون مرکز مدنظر حضور دارن و این وضعیت برای پژوهش من چندان مناسب نبود. افراد مورد مطالعه رو تغییر دادم تا دسترسی راحت تری داشته باشم بهشون.

فعلا همینا، تا بعد ...

🆔 Telegram |YouTube