سال ۱۴۰۰ حدود ۱.۵ ساعت درباره عصب شناسی هیپنوتیزم در سمینار آزمایشگاه ملی نقشه برداری مغز صحبت کردم، از اون موقع تا الان یکسری ترند جدید به این حیطه اضافه شده که توی این دوره مبسوط بهش می‌پردازم.

https://nbml.ir/fa/events/The-7th-Interdisciplinary-Seminar-of-Iran%E2%80%99s-Brain-Mapping-Student-Branch

🔮تفکر جادویی چیست و چه اهمیتی دارد؟

دانیال نژادمعصوم - دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه زنجان

تفکر جادویی در روانشناسی به باوری گفته می‌شود که افکار، آرزوها، یا اعمال فرد می‌توانند بر جهان خارجی تأثیر بگذارند به شیوه‌هایی که قوانین علت و معلول را نقض می‌کنند. این نوعی از سوگیری شناختی است که در آن افراد باور دارند که می‌توانند رویدادها را که معمولاً تحت کنترل شخصی نیستند، کنترل یا پیشبینی کنند.

🧿نمونه هایی از تفکر جادویی:
خرافات: باور به اینکه رفتارها یا آیینهای خاصی، مانند کوبیدن بر چوب، می‌توانند بر رویدادهای آینده تأثیر بگذارند.

تفکر نمادین: فرض کردن اینکه اعمال شخصی، مانند پوشیدن پیراهن خوش‌شانسی، می‌تواند بر نتیجه یک بازی تأثیر بگذارد.

باورهای جان‌پندارانه: نسبت دادن ویژگی‌های مشابه زندگی به اشیاء بی‌جان، مانند باور به اینکه یک اتومبیل شخصیت دارد.

ادغام فکر-عمل: باور به اینکه تنها فکر کردن به یک رویداد میتواند باعث وقوع آن شود، مانند فکر کردن به تصادف عزیزان و رخ دادن آن.

🪄اهمیت تفکر جادویی:
رشد کودک: تفکر جادویی بخشی طبیعی از رشد کودکان است و خلاقیت و تخیل را تقویت میکند.

مکانیزم مقابله‌ای: به عنوان یک استراتژی مقابله‌ای عمل میکند و ارائه آرامش و حس کنترل در شرایط مبهم را فراهم می‌آورد.

آیین‌های فرهنگی: بسیاری از آیین‌ها و سنت‌های فرهنگی بر پایه تفکر جادویی بنا شده‌اند و نقش مهمی در همبستگی اجتماعی و هویت دارند.

در حالی که تفکر جادویی در کودکان بیشتر برجسته است، در بزرگسالان نیز به شکل‌های مختلف ادامه دارد، اغلب در هم‌آمیخته با باورهای فرهنگی و مذهبی.

👤این گفته های فردی بر اساس تفکرات جادویی اش است:

«هر کاری که در زندگیم انجام می‌دهم چهار تا است. چهار عدد شانس من است. ساعت بالای سر من فقط اعداد یک تا چهار را دارد زیرا آنها تنها اعدادی هستند که اهمیت دارند. من هرگز نتوانستم کاری را فقط سه بار انجام دهم. باید چهار برابر شود. وقتی ریملم را می زنم همیشه به عدد چهار می رسد. اگر آن را به درستی انجام ندهم، مثلاً اگر اشتباه حساب کنم یا درست به نظر نمی رسد، باید از نو شروع کنم.»

منبع

مادری معتقد است قیچی را زیاد بهم زدن باعث ایجاد دعوا می‌شود. و کودک اش را بخاطر اینکه قیچی را بر هم می‌زند تنبیه می‌کند.

✨مهم است که بدانیم در حالی که تفکر جادویی میتواند در برخی زمینه‌ها بی‌ضرر و حتی مفید باشد، اگر بر تفکر انتقادی و درک مبتنی بر شواهد غلبه کند می‌تواند منجر به تصمیم‌گیری‌ها و باورهای غیرمنطقی شود که انواع شدید آن در برخی اختلالات روانپزشکی قابل مشاهده است.

🆔 Telegram |YouTube

این مجسمه جان هاروارد(یکی از بنیانگذاران دانشگاه هاروارد)، در دانشگاه هاروارد است؛ بنظرتون چرا کفش پای چپش روشن تر از پای دیگر است؟


گردشگران اغلب، انگشتِ کفشِ پای چپِ مجسمه جان هاروارد را به دلیل باور غلطی که این کار را سنّتِ دانشجوهای هاروارد می‌داند و باعث خوش شانسی است، می‌مالند.

🆔 Telegram |YouTube

⭕️پرونده #نر_آلفا [بخش اول]: نخستی شناس هلندی وجود تیپ شخصیتی آلفا را بی اعتبار می‌داند!

💢به گفته فرانس دی وال، نخستی شناس، همه حیوانات اجتماعی سلسله مراتبی را ایجاد می کنند، اما «نر آلفا» بودن صرفاً به معنای قدرت یا ارعاب نیست.  یک مرد آلفا اغلب می تواند شخصیتی باشد که برای همدلی و محافظت کردن از دیگران تحسین می شود. 

💢دی وال از برداشت نادرست این اصطلاح به عنوان مترادف با "قلدر" انتقاد می کند. او مفهوم جنسیت را بیشتر مورد بررسی قرار می دهد و انعطاف پذیری آن را استدلال می کند و وجود تنوع فردی قابل توجه در رفتار در میان نخستی ها را برجسته می کند. دی وال بر همدلی به عنوان یک عامل کلیدی در انسجام اجتماعی تأکید می‌کند و پیشنهاد می‌کند که  این خصیصه ممکن است به وجود اخلاقیات در میان نخستی‌ها برگردد.

💢با وجود پیشرفت‌های ما، او معتقد است که انسان‌ها از نظر احساسی و اجتماعی اساساً شبیه به نخستی‌ها هستند.

ترجمه کلیپ در کامنت ها ...

منبع:
Big Think

🆔 Telegram |YouTube

چند سال پیش توی انجمن صدرا یکی از محققین رو دعوت کردیم که روی brain organoid کار می‌کرد، وقتی رزومشو بررسی کردیم دیدیم از NASA بودجه گرفته!
اون موقع برامون جالب بود که نوروساینس چه ارتباطی میتونه با یه سازمان فضایی داشته باشه، اما مطالعاتی از این دست نشون میده که واقعا نوروساینس حوزه هایی رو به هم متصل کرده که در ظاهر شاید ربطی بین شون نمی‌بینید اما ربط دارن :)

نکته‌ی بعدی!
مدرک‌گرا نباشید. فکر نکنید صرفِ مدرک داشتن، یک افتخاره. سیستم‌های آکادمیک در کل جهان دارن به سمت مهارت‌محوری می‌رن، نه مدرک‌محوری. اصولاً تعداد مدرک‌هاتون برای اون‌ها اهمیتی نداره. به این نگاه می‌کنن که چقدر بلدی کار واقعی انجام بدی. تولید علم، ارزشش بیشتر از مصرف علمه؛ اما متأسفانه ما فقط مصرف‌کننده شدیم. شما بیست‌تا مدرک از کارگاه‌ها، سمینارها و همایش‌های مختلف برای دانشگاه‌های معتبر جهان ارائه بدی، اندازه‌ی یک عدد مقاله‌ی پژوهشی تأثیرگذار نیست در رزومه‌ و روند پذیرش‌تون.

پس کاربلد بودنتون رو چطور می‌سنجن؟ باهاتون مصاحبه می‌کنن؛ براتون پروژه تعریف می‌کنن؛ ممکنه ازتون ارائه بخوان؛ یا بخوان که همونجا به‌طور عملی اون مهارت رو نشون بدید. یکی از ارشدهامون برای استخدامی آزمایشگاه که رفته بود، بهش یک هفته مهلت داده بودن که تکنیک‌هایی که ادعا می‌کرد بلده رو انجام بده.

به‌طور کلی، سعی کنید تا می‌تونید تکنیک و مهارت یاد بگیرید. از اساتید و ارشدهای رشته‌تون بپرسید چه مهارت‌های تئوری و عملی برای موفقیت در رشته‌تون نیاز دارید و از یه گوشه‌اش شروع کنید به مطالعه و یادگیری. مثلاً من زیست سلولی و مولکولی می‌خونم و می‌دونم که تا فارغ‌التحصیلی نیاز دارم PCR، الکتروفورز، استخراج و کشت رو بلد باشم. از همون اول خرده خرده شروع می‌کنم به پرس‌و‌جو و جستجوی منابع خوب.

حالا اشتباه برداشت نکنید. نمی‌گم "وقتی شرکت کردید، مدرکش رو نگیرید"! اتفاقاً در راستای علم یه تکون هم خوردید، مدرکش رو بگیرید. حرف من کلاً یه چیز دیگه‌ست. دارم می‌گم "صرفاً برای مدرک جمع کردن، اینور اونور شرکت نکنید." یدونه کارگاه شرکت کنید، ولی همون رو خوب شرکت کنید. نوت‌برداری و خلاصه‌نویسی کنید، چندین بار مرور کنید، از اساتید سؤال بپرسید، باهاشون ارتباط بگیرید، برای آزمون‌ها بخونید، اگر تکنیک‌محوره مهارت‌های عملی‌تون رو بالا ببرید. اگر یک دوره‌ای واقعاً خوب باشه، همون یدونه‌اش کفایت می‌کنه.

خب حالا که مدرک مسئله نیست و ما هم آدم‌های مدرک‌گرایی نیستیم، همایش‌ها و سمینارهای علمی به چه دردی می‌خورن؟

۱) آشنایی با زیرشاخه‌های مختلف رشته‌تون (مثلاً من تا قبل از همایش شهید بهشتی، نمی‌دونستم شاخه‌ی عصب‌جرم‌شناسی -نوروکریمینولوژی- وجود خارجی داره. بعد از اون، رفتم مطالعه کردم.)
۲) ایده گرفتن برای پژوهش‌های آینده‌ی خودتون (در کنگره‌ها و همایش‌های بزرگ، اساتید مقاله‌ها و حیطه‌ی پژوهشی خودشون رو ارائه می‌دن و به به‌روزترین اخبار رشته‌تون دسترسی پیدا می‌کنید. ممکنه این وسط یک ایده‌ای جرقه بزنه.)
۳) شبکه‌سازی با دانشجویان و اساتید (تجربه‌ی شخصی: یک بار از یکی از اساتید کنگره ژنومیکس چند سؤال پرسیدم و بعدها در لینکدین با استاد کانکت شدیم و پیگیری کارهای این آدم باعث شد نسبت به یک شاخه‌ی پژوهشی خاص -مرتبط به ژنتیک سرطان- آگاه‌تر بشم و مطالعه کنم.)
۴) قرار گرفتن در یک جو علمی و انگیزه‌ گرفتن برای ادامه‌ی مسیر (چیز کمی نیست.)

اگر اینا رو شرکت نمی‌کنیم، از بقیه عقب موندیم؟ نه! اونایی که همایش می‌رن، دارن قله‌های علم رو فتح می‌کنن؟ نه!
اتفاقاً صادقانه بخوایم بگیم، اگر همون زمانی که برای همایش گذاشتی رو برای خوندن چند فصل از یک کتاب رفرنس یا یک مقاله می‌ذاشتی، مطالب بیشتری یاد می‌گرفتی. در دید من همایش‌ها و کارگاه‌های "یک‌روزه" برای کسب دانش و مهارت عمیق در یک حیطه نیستن؛ صرفاً برای آشنایی‌ان.
اما من دوست دارم شرکت کنم، چون برای من شخصاً شبکه‌سازی اهمیت زیادی داره. عموماً هر رویدادی که می‌رم، حداقل یکی دو نفر آدم آشنای جالب می‌بینم و گفتگو و تبادل‌ نظری که این وسط شکل می‌گیره برای من جذابیت داره.

خلاصه این‌که اگر مشتاق به علم هستید و برای یادگیری‌ِ هرچه‌بیشتر تلاش می‌کنید، دمتون گرم. فقط حواستون باشه این وسط در چرخه‌ی معیوب مدرک‌گرایی نیفتید.

#کوتاه_نوشته نمیدونم جریان چیه، اما فکر میکنم آزمایشگاه های خارج از کشور به دلیل اختصاصی بودن حوزه کاری شون فقط تجهیزات محدودی رو دارن؛ امروز صبح با مدیر یکی از آزمایشگاه های استرالیا جلسه داشتیم و میگفتن ما EEG نداریم، برام جالب بود.

بستر برگزاری جلسه، پلتفرم ماکروسافت تیم بود؛ الان متوجه شدم که بعد جلسه اطلاعات خیلی جالبی رو این پلتفرم در اختیارمون گذاشته. مثلا کل صحبت هارو تحلیل کرده و کلید واژه هارو استخراج کرده، سهم مشارکت هر شرکت کننده در جلسه رو مشخص کرده، کل صحبت هارو به طور تایپی نوشته، طرح کلی جلسات و اقداماتی تصمیم گیری شده رو هم ارائه داده!

سوالات پر تکرار:

۱. از دانشگاه زنجان راضی هستی؟ من به طور کل راضی ام، اما نظر من ممکنه قابل تعمیم به شما نباشه پس از این نظر اصلا به نظر من اتکا نکنید. مثلا من هیچ اطلاعی از وضعیت خوابگاه ها ندارم.

۲.آزمایشگاه شناختی زنجان چه امکاناتی دارد؟ آزمایشگاه شناختی کاربردی ترین وسایلش EEG و tDCS، یدونه EMG هم استادمون میگفت داریم اما خودم نرفتم ببینمش. بقیه آزمایشگاه وسایل از نظر من کاربرد پژوهشی ندارن، صرفا آموزشی ان.

اینجا دانشکده های متعددی داریم، اگه امکاناتی باشه که داخل دانشکده انسانی نباشه باید با دانشکده های دیگه هماهنگ کنید مثلا دانشگاه آزمایشگاه حیوانات داره اما برای دانشکده علوم انسانی نیست.

۳. موقعیت جغرافیایی دانشگاه زنجان: دانشگاه زنجان یه دانشگاه خیلی بزرگه که از شهر دوره (داخل جاده تبریز) به طوری که برخی نقاط ممکنه گوشی اینترنت نداشته باشه😁، خوابگاه ها، باشگاه، کافه، دانشکده و ... همه داخل محیط دانشگاه هست و هیچ چیز خارج از محوطه نیست.

۴. استادای اونجا شناختی خوندن؟
گروه روانشناسی اینجا هنوز هیئت علمی با گرایش علوم شناختی ندارد، اما اساتیدی هستند که در اون زمینه ها هم مقاله یا پایان نامه ای کار کرده باشن، برای بررسی دقیق تر از کم و کیف قضیه به سایت دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی بروید و سابقه پژوهشی اساتید رو چک کنید ببنید که برای شما راضی کننده هست یا خیر.

🆔 Telegram |YouTube

این مانیه‌تیزم، امروزه هیچ جایی در هیپنوتیزم آکادمیک نداره! اگر هم جای آکادمیکی ازش یاد بشه صرفا به عنوان تاریخچه خواهد بود.
مثلا خود من هم توی دوره ابتدا از اولین کلینیکال ترایال مانیه‌تیزم که به دستور لویی شانزدهم صورت گرفت حرف خواهم زد و تعریف می‌کنم اگر ایده مانیه‌تیزم درست نیست، پس چگونه کار میکرده.

به دانشجو هایی که قبلا پیام داده بودن، ۳۰ درصد تخفیف دادم؛ به افرادی که همه سوالات بالا رو درست جواب دادن هم میتونم تا ۴۸ ساعت آینده ۵۰۰ هزار تومان تخفیف شرکت در دوره عصب‌شناسی هیپنوتیزم بدم. :)🧠