Net Account | نت اكانت

حکومت های چپ گرا در تاریخ (2): کره شمالی (جمهوری دموکراتیک خلق کره) Democratic People's Republic of Korea همین اول کار از اسم رسمیش مشخصه چه کثافتیه. هر حزب و حکومتیو دیدین که توی اسمش از این کلمات بود بدونید چپه و باید فرار کرد ازشون: خلق - مردم - دموکرات…

حکومت های چپ گرا در تاریخ (3):

کوبا - نام رسمی: جمهوری کوبا
República de Cuba

دیروز یه خبر اومد با این عنوان که بسیاری از محله‌ها در پایتخت کوبا در حال حاضر با 20 تا 22 ساعت قطعی برق در طول روز مواجهن و وزیر انرژی و معادن کوبا اعلام کرد که کشور به طور کامل از دیزل و نفت کوره خالی شده و تولید برق به صورت کامل متوقف شده. الان دیدم زمان خوبیه برای اینکه به کوبا بپردایم:

فولخنسیو باتیستا یه کودتا در کوبا کرد و کشورو گرفت دست، اما فیدل کاسترو و برادرش مخالف این کودتا بودن و خودشون علیه حکومت باتیستا شروع به مبارزه های مسلحانه و چریکی کردن و بعد از اولین حمله مسلحانه ای که با کمک همراهاشون به یه پادگان نظامی کردن، دولت کوبا بازداشتشون کرد. تاریخ این حمله و دستگیریشون 26 جولای 1953 بود که بعدا به عنوان "جنبش 26 جولای" شناخته شد. بعد از اینکه بازداشت میشن، خبرش خیلی همه جا سر و صدا میکنه و باتیستا برای اینکه مردم راضی باشن به اون تیم کاسترو عفو داد (مثل زمان شاه که تا ساواک تروریستارو میگرفت، اخوندا یه اعتراض میکردن و بیانیه میدادن و شاه کوتاه میومد و این تروریستای اسلامی رو آزاد میکرد) و کاسترو هارو به مکزیک تبعید کرد. 3 سال گذشت و در اون دوران در مکزیک، کاسترو با ارنسو چه‌گوارا آشنا شد که بعدش باهم با همراهی تیمشون به کوبا برگشتن. این برگشتشون برای سرنگونی نظام باتیستا بود و خیلی خرابکاری های زیادی انجام دادن و درگیری های زیادی بین نیروهای کوبا و کاسترو و چگوارا رخ داد تا اینکه در نهایت بعد از شورش های «جنبش 26 جولای» به رهبری کاسترو و چگوارا، در تاریخ 31 دسامبر 1958 بعد از 5 سال درگیری، انقلاب ننگینشون به ثمر رسید

اصل داستان از اینجا شروع میشه:

کاسترو و چگوارا با شعار های عدالت اجتماعی کلی از مردمو گول زدن و روی کار اومدن، اینکه خودشونو ناجی مستضعفین میدونستن (بسیار آشناست برای ما) و تبدیل به چهره های قهرمانانه برای مردم کوبا و حتی جهان شده بودن

بعد از پیروزی انقلاب کوبا، فیدل کاسترو تقریبا به مدت 50 سال (از 1959 تا 1976 به عنوان نخست وزیر و از 1976 تا 2008 به عنوان رییس جمهور) کشور کوبارو گروگان گرفته بود و بعدشم که کنار رفت بخاطر بیماریش بود و بعد از خودشم، حکومتو به برادرش یعنی رائول کاسترو در سال 2008 منتقل کرد و اونم به مدت 10 سال (از 2008 تا 2018) در قدرت بود و به جز فقر و بدبختی و سرکوب هیچ عایدی برای مردم کوبا نداشتن. کسایی که با شعار عدالت اجتماعی و با پیروی از ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی (ولادیمیر لنین بنیانگذار شوروی، بنیانگذار اولین حکومت کمونیستی تاریخ) دست به ترور و خرابکاری زدن تا انقلاب خودشونو به ثمر برسونن قدرتو در دست بگیرن و یکی از کشورایی که میتونست به شدت پیشرفت کنه رو فقط و فقط به عقب بردن و بدبخت کردن

زیرساخت های کشور کوبا به حدی از فرسودگی رسیده که مردمش در طول روز بین 12 تا 20 ساعت برق ندارن و حتی بعضی اوقات به 24 ساعت قطعی هم میرسه، میلیون ها کوبایی در طی این چند دهه مهاجرت کردن و از کوبا رفتن. فیدل کاسترو و چگوارایی که آغاز این بدبختی رو رقم زده بودن، هنوزم قهرمان کلی از مردمِ ناآگاهی هستن که فکر میکنن این دوتا مبارزین دلسوز و حامی کارگران و مستضعفین بودن. (حتی دیگو مارادونای فقید هم چنین فکری میکرد و روی بازوش تتویی از چگوارا داشت و چندین بار هم با فیدل کاسترو دیدار داشت) خیلی جاها هنوز پوستراشونو میزنن و توی تَوَهمی زندگی میکنن که قهرمانای خیالیشون ساختن. کاسترو و چگوارا با اومدنشون گند زدن به چند دهه زندگی مردم در کوبا که الانم ترامپ بعد از جمهوری اسلامی میخواد بره سراغشون و اونارو هم از این فلاکت و امریکا ستیزی که سالها اون دوتا درست کرده بودن نجات بده

بار دیگه بهمون ثابت میشه که چپ ها (کمونیست-مارکسیست-لنینیست) فقط در لغت به دنبال برابری و رسیدگی به مستضعفا و.. هستن، ولی در عمل برعکسه. تمام چپ ها در دنیای ذهنی خودشون که هیچوقت عملی نمیشه این ایده‌ی ضد سرمایه داری رو دارن و میگن هیچ فرد سرمایه داری نباید وجود داشته باشه و همه چی باید در کنترل دولت باشه تا دولت بتونه سرمایه مردمو کنترل کنه. با اینکه کسی سرمایه دار باشه مخالفت میکنن، اما همشون وقتی به قدرت میرسن خودشون به دنبال سرمایه داریِ خودشون و سرکوب مخالفین هستن. چون چپ هم نمیفهمه هم سواد نداره. فقط توی کتاب خونده که چپ یعنی برابری و راست یعنی دیکتاتوری ولی دقیقا برعکسشه

مردم کوبا هم مثل ما دائما توی صف های طولانی کوپن و کالابرگن، با گرونی و کمبود شدید غذایی مواجهن و از روزی که کاسترو و چگوارای بی همه چیز روی کار اومدن، کشور کوبارو به یکی از بدبخت ترین کشورای دنیا تبدیل کردن. البته همه‌ی این چریک بازی ها و مبارزه های مسلحانه و توده ای بودن، همش به جماهیر شوروی توی دوره های لنین و استالین برمیگرده که بعدا توی قسمت روسیه اونو میگم

👍139❤57👏13🔥1🫡1

26.1K views05:06