مامان بزرگم با بابابزرگم دعوا کرده داره برای من غر میزنه میگه من این کُپک اوقلی (بابابزرگم) رو از اولم دوستش نداشتم تا حالا بوسشم نکردم
باز خداروشکر تا حالا بوسش نکردی این همه جمعیت هست عزیزجون بوسش میکردی چی میشد

قیافه‌م وقتی تف طرف مقابل پریده تو صورتم و باید وانمود کنم اتفاقی نیفتاده.

حالا ما کصخل بازی در میاریم میگذره، ولی خودمونیم، عجب بگا رفت جوونی‌مون.

امروز روز جهانی تنبلی و کون گشادیه.

آقا این حشر آشتی دادن آدما چیه تو فرهنگ ما؟ به‌تو چه دو نفر با هم دعوا دارن؟ من این‌ور دنیا یه خارجی ندیدم بگه «خوب من امروز برم x و y رو با هم آشتی بدم».

حتی به کتری هم حسودیم میشه چون کون اون فقط صبحها میسوزه اما کون من هر دقیقه.

از نشونه‌های احساسِ امنیت در حضور یه‌نفر، پرحرف شدنه.

داری زندگیتو میکنی که یهو یاد سِنت میوفتی و خایه میکنی.

تو tea نیستی، پteaیاره‌ای.

لحظاتی قبل از پرسیده شدن سخت ترین انتزاعی ترین و وجود ندار ترین سوال بشریت:

‏پدر مادرت هیچوقت قرار نیست ازت راضی باشن، برو هر گهی می‌خوای بخور.

از اینکه مجبورم ناراحتت کنم تا بفهمی ناراحتم، ناراحتم.

خاورمیانه تنها جاییه که وقتی میگن آسمون رو ببین آدم نمیدونه منظور شون رمانتیکه یا نظامی

روز به روز توی تنظیم خواب ناموفق‌ترم.