وقتی اسنپ میزنم سر نخواستنم دعواس.

هدفون یه پسر خوب رون‌های پارتنرشه.

اون دو تا قرص منیزیم که یه جایی توی معده‌ت دارن سعی میکنن بفهمن دقیقاً چطوری باید به اضطرابت کمک کنن:

زندگی وقتی‌که هیچکس هیچی ازت نمی‌دونه :

"ای کاش هزینه ای که صرف تحصیلت کردیم را با مادرت میرفتیم بستنی میخوردیم"

بامزه ترین توهینیه که شنیدم.

وقتی رفیقمو ۲ ساعت تنها میذارم:

آدم دلش میخواد شبا برا یکی تعریف کنه چه روز کصشری داشته.

مالک پاساژ علاءالدین درگذشت. کاش حداقل قبل از مرگش می‌گفت که چجوری این همه کاسبِ نجیب و حلال‌خور و درستکار رو زیر یه سقف جمع کرده بود.

به اختاپوسی که کشیدم چند از ۱۰ میدید؟

🤣این ایموجی برام آنلاک شده و باهاش مشکلی ندارم ولی از روزی میترسم که با اینم 😉 مشکلی نداشته باشم

این نظریه یکم تنده ولی یکی از دلایل بگایی تو رابطه همین زود فاز برداشتنه. با هیچ متر و معیاری کسی نباید دیت دوم “همه کس شما” بشه. رسیدن به این سطح عمیق از رابطه چندین ماه طول میکشه. هر مرحله، منطقی برید جلو تا احتمال بگایی کمتر شه. اگه خوب پیش رفت که چه بهتر، اگر هم نه حداقل تعاریف توی ذهنتون خراب نمیشه.

شریک زندگی فقط چایی ، یه موجود ساکت ، خوشرنگ ، هات.

بنظرم سیدنی سویینی توی یوفوریا نقش کسی رو بازی نکرد، دقیقا خودش بود.

این گربه به محض اینکه براش موزیک میذارن، شروع میکنه هد زدن :))

‏تمام پستای عاشقانه رو لایک می‌کنم نه بخاطر اینکه عاشقم، بخاطر اینکه من عاشقِ مفهوم عشق هستم.

هرجایی از زندگیم که خودخواه نبودم بعدش پشیمون شدم.

کاش یه شبم از ذوق خوابم نبره، همش داره از غم خوابم نمیبره.

عاشق ایناییم که زیر پستای انلاین شاپایی که باید بریم دایرکت خایه مالی کنیم قیمت اعلام کنن تو کامنتا قیمت و لو میدن

‏هیچوقت قرار نیست همچین ویدیویی ازم وجود داشته باشه چون همیشه من اونی ام که دوربین دستشه.