برباد رفته

قسمت هفتم

برنامه FSC نیروی دریایی سلطنتی انگلستان

نیروی دریایی سلطنتی بعد از خروج بر نامه مشترک اروپایی NFR-90 نیاز مند یک دو برنامه جدید بود ، یکی یک ناو شکن به‌عنوان جایگزین کلاس تایپ-42 (که ختم شد به تایپ-45) و دیگری یک کلاس ناو محافظ برای جایگزینی با ناو محافظ کلاس تایپ 22 و تایپ 23

هر دو برنامه زیر مجموعه برنامه FSC یا کشتی جنگی سطحی آینده بودند

بخش دوم که شامل توسعه ناو محافظ آینده بود
انگلستان در این باره طرح RV Trimaran مطرح کرد ، به عنوان یک کشتی تحقیقاتی جنگی سطحی تریماران

تا این زمان تریمارن نظامی مسلح سنگین صرفا طرح هایی روی کاغذ بود و نیروی دریایی سلطنتی با همکاری مشترک میان سازمان تحقیقات و توسعه ارتش انگلستان (DERA) و کمپانی Vosper Thornycroft با بودجه 13.2 میلیون پوند خواهان یک شناور تحقیقاتی برای اثبات نسخه سنگین FSC شد

ساخت نسخه تحقیقاتی با نام RV Triton در آگوست 1998 آغاز شد و دقیقا 2 سال بعد در آگوست سال 2000 تحویل سازمان تحقیقات و توسعه ارتش انگلستان شد
تریتون یک شناور با سه بدنه با بیشینه عرض عرشه 22.5 ، طول کلی 98 متر ، آبخور 3 متر بود که مجموع وزن شناور به 2230 تن می رسید و در زمان خود بزرگترین و سنگین ترین تریماران نظامی جهان بود

البته فقط طراحی تریتون نبود که اون ویژه میکرد ، تریتون در واقع اولین شناور انگلیسی بود که مفهوم انتقال قدرت یکپارچه الکتریکی مطرح کرد

تریتون از دو ژنراتور دیزل پکسمن 12 سیلندر پی185 که هر کدام 2 مگاوات خروجی داشتند نیرو می گرفت ، انرژی به دو موتور الکتریکی اصلی وارد میشد که جفت با یک گیربکس به یک پروانه محرک متصل بودند

پروانه محرک هم یک برنامه کاملا جدید بود برای تولید پروانه محرک های کامپوزیتی با وزن کم و انرژی پیش نیاز کمتر

تحقیقات نیروی دریایی سلطنتی بروی تریتون تا 2005 ادامه داشت و برنامه اولیه FSC(F) با بودجه پیش نیاز 23 میلیارد پوند برای ساخت 20 ناو محافظ جدید بر اساس تریتون به مجلس انگلستان محول شد

در این بازه هم زمان برنامه CVA(X) نیز با بودجه درخواستی 25 میلیارد پوند هم به مجلس ارائه شده بود ، انگلستان در این بازه که طرح کوچک سازی ارتش انگلستان در حال اجرا داشت برنامه ناو محافظ آینده را به نفع مالی برنامه ناو هواپیمابر آینده (ختم شد به کوین الیزابت) کنار گذاشت و به بعد پایان پرداخت مالی کوین الیزابت ارجاع داد ...


برنامه نسخه ناو محافظ تریتون قرار بود 135 متر طول ، 28 متر عرض تا 6000 تن وزن داشته باشه و به 72 سیلوی موشک پدافندی CAAM (آن زمان فقط یک طرح مفهومی روی کاغذ بود) و 16 سیلوی مایل موشک ضد کشتی هارپون مسلح بشه
و در پاشنه دو اتاق پذیرایی بالگرد و لانچر اژدر داشته باشه

تریتون اگر تکمیل میشد هرچند آهسته امروزه یکی از بهترین ناو محافظ جهان میشد
اگر چه آر وی تریتون در سال 2005 بصورت کامل از نیروی دریایی سلطنتی به سازمان تحقیقات و توسعه محول شد و تا 2006 به عنوان یک کشتی تحقیقاتی هیدروگرافی بستر تست سونار Simrad EM1002 شد همچنین از جمله شناور هایی بود که در برنامه QinetiQ 1 حضور داشت (برنامه رکورد بیشترین ارتفاع بالون سرنشین دار)

تریتون در 2006 به گارد ساحلی استرالیا فروخته شد و با تجهیز به تعدادی مسلسل سنگین 12.7 میلیمتری ام2 تا 2015 به عنوان یک شناور گارد خدمت کرد و در نهایت در 2015 بخاطر هزینه عملیاتی بالا بازنشسته و در سال 2017 اوراق شد


البته این پایان راه تریتون نبود ، کمپانی انگلیسی Vosper Thornycroft که مسئول ساخت و همکار طراحی و توسعه این شناور بود در شعبه آمریکایی چند سال بعد به عنوان همکار فنی کمپانی Austal در طراحی ناو گشت و جنگ ساحلی ایندپندس حضور داشت و درواقع ناوهای کلاس ایندپندس بر اساس تجربیات تریتون بود

در همان زمان توسعه دو طرح دیگه بر اساس تریتون بروی کاغذ پیاده شد ، یکی یک ناوشکن سنگین برای رقابت با برنامه ناو شکن نسل آینده آمریکا (کل برنامه لغو شد) و دیگری یک نسخه از ترینون تا وزن 8000~9000 تن در نقش یک ناو حامل بالگرد برای جایگزینی ناو بالگرد بر اوشن که فرا تر از طرح مفهومی نرفت

دفتر اصلی کمپانی Vosper Thornycroft در سال 2010 طبق قرار داد 1.3 میلیارد پوندی زیر مجموعه انگلیسی کمپانی بابکوک شد ، کمپانی که امروزه با طرح اروهد 140 مجددا به برنامه FSC بازگشته فقط این بار با یک شناور ارزان قیمت 250 میلیون پوندی ...

دفتر آمریکایی شرکت نیز امروزه زیر مجموعه BAE است و یکی از تامین کننده های برنامه ساخت FFG(X) است

@navy_force

طرح مفهومی نسخه ناو محافظ تریتون
@navy_force

طرح مفهومی نسخه ناو شکن تریتون برای نیروی دریایی ایالات متحده و نیروی دریایی سلطنتی انگلستان

@navy_force

سامانه دفاع یک پارچه ایجیس یک ناوشکن آرلی برک فلایت 3 متشکل از

4 صفحه راداری SPY-6
قیمت هر صفحه این رادار 297 میلیون دلار

یک رادار SPQ-9B با قیمت 700~800 هزار دلار

3 رادار SPG-69 هر کدام قیمت نسبی 300 هزار دلار

چهار مجموعه پاد جنگ الکترونیک با قیمت نا مشخص

2 لانچر دیکوی نولکا با قیمت نا مشخص
12 لانچر چند منظوره Mark-41 mod 4 با قیمت نامشخص
2 لانچر 3 توپی اژدر Mark-23 با قیمت نامشخص

دو سامانه دفاع نزدیک (اودین و رم) با قیمت نامشخص

یک سونار SQS-53 با قیمت نا مشخص
سه فریبنده سونار SLQ-25 Mark 3 با قیمت نامشخص

و ...
@navy_force

در کنار بخش های خارجی ، مغز متفکر ایجیس متشکل از یک ابر کامپیوتر و +18 کنسول کنترل تجهیرات که در اتاق سی آی سی قرار گرفته اند


قیمت هر کنسول این شبکه 85000 الی 90000 هزار دلار


بصورت کلی هزینه های ایجیس یک ناوشکن کلاس آرلی برک فلایت 3 ، +1.5 میلیارد دلار که گرانترین سامانه دفاع یک پارچه شناخته شده است

قیمت تمام شده هر آرلی برک فلایت 3 حدود 3.2 میلیارد دلار با هزینه های تطبیقی
@navy_force

نیروی دریایی ایالات متحده اعلام کرده ، 10 روز قبل یک هواپیمای گشت دریایی و ضد زیردریایی پوسایدون این کشور بخاطر نقص در کمپرسور یکی از موتور هایش مجبور به فرود اضطراری در فرودگاه کادنا ژاپن شده

اگر اشتباه نکنم این میشه اولین مورد نقص فنی پوسایدون
@navy_force

‏🔹رزمايش موشكي و دريايي ‎سپاه در ‎خليج فارس و ‎تنگه هرمز آغاز شد.

🔹‏در اين رزمايش يگانهاي موشكي، شناوري و پهپادي نيروي دريايي و يگان هاي موشكي، پهپادي و رادار نيروي هوافضا حضور دارند.

‏🔹خبر جديد از ماهواره نور:
در رزمايش امروز ‎سپاه، برای اولين بار عملیات رصد منطقه رزمایش با استفاده از تصاویر ارسالی از ‎ ماهواره_نور صورت می گيرد.

توییتر: Mahdi Bakhtiari

@Partisan2015

سردار نیلفروشان معاون عملیات سپاه پاسداران اعلام کرد در این رزمایش از موشک بالستیک برد بلند با قابلیت اصابت اهداف شناور استفاده خواهد شد
@Arteshban

نبرد سانتاکروز

نبرد سانتا کروز ، دقیقا دوماه بعد نبرد دوم سالامون اتفاق افتاد

در جریان نبرد دوم سالامون ، اینترپرایز مورد اصابت 3 بمب قرار گرفت و به بلافاصله به پورت برل هاربر ارسال شد ، ناو در دو عرشه به شدت آسیب دیده بود و ژاپن گمان میکرد ، اینترپرایز دست کم برای 6 ماه از خدمت دور خواهد بود ، چند روز بعد در 29 آگوست ناو هواپیمابر ساراتوگا نیز توسط زیردریایی آی-16 مورد اصابت اژدر قرار گرفت ، حال نیروی دریایی ایالات متحده هیچ ناو هواپیمابری در گوادل بصورت عملیاتی ندارد
ساراتوگا برای تعمیر سنگین به پرل هاربر خوانده میشود با اینکه حدود 400 کیلومتر با پرل هاربر فاصله داشت ، به علت آسیب های فراوان دو روز در راه پرل هاربر بود ...

از این جهت دریاسالار کوندو در حال طرح ریزی یک حمله سریع سیر به گوادل کانال بود تا نیروی دریایی ایالات متحده را بصورت جدی از منطقه خارج کند

دریا سالار کوندو ظرف دوماه ناوگان به استعداد 4 ناو هواپیمابر ، 4 نبرد ناو ، 10 رزمناو و چند ده ناوشکن آماده حمله به گوادل کانال کرد

در طرف مقابل ایالات متحده فقط و فقط یک ناو هواپیمابر در کل اقیانوس آرام به شکل عملیاتی داشت ، یو اس اس هورنت
هورنت بلافاصله بعد از آسیب رسیدن به ناو هواپیمابر ساراتوگا به گوادل کانال ارسال شد

فشار بروی خدمه فنی نیروی دریایی ایالات متحده بر سر تعمیر هر چه سریع تر ناو های هواپیمابر به اوج خودش رسید ، ظرف دو ماه اینترپرایز پدر بار دیگه آماده نبرد شد و در اکتر 1942 به ناو هواپیمابر خواهر خود ، هورنت ملحق شد

اون دو تحت فرماندهی دریا سالار ویلیام هاسلی تحت اسکورت 1 نبرد ناو ، 6 رزمناو و 12 ناوشکن برای پاسخ به تحرک سنگین دریا سالار کوندو به گوادل کانال ارسال شدند

در 26 اکتبر دو ناو گان در نزدیکی جزایر سانتا کروز در حال گشت زنی هستند ، هر دو ناو گان با به پرواز درآوردن اسکوت های خود ، به دنبال ناو گان دیگری می گردند

در ساعت 8:30 دقیقه صبح ، دو بمب افکن SBD-1 نیروی دریایی ایالات متحده به ناوگان ژاپن می رسند
از بالا چهار ناو هواپیمابر از جمله خواهران زویکاکو و شوکاکو و دو ناو هواپیمابر سبک جونیو و زویهو به راحتی دیده میشوند ، هاسلی حال متوجه وجه بالای اهمیت نبرد میشود ، ژاپنی ها ناوگان بزرگتر از تصور آمریکایی ها داشتند ، آمریکا بصورت مطلق دست پایان را داشت

به دو بمب افکن دستور حمله داده میشود ، تنها دو بمب افکن شیرجه زن در مقابل ناوگان عظیم ژاپن ، این دو بمب افکن با هماهنگی با یک دیگر ، ناو هواپیمابر پیش قراول را که دور تر آتش توپ خانه 4 نبرد ناو بود را انتخاب میکنند ، هر دو به سمت زویهو شیرجه میروند و با موفقیت دو بمب 500 پوندی را به عرشه زویهو می کوبند و از منطقه قرار میکنند

اما یک چیز عادی نیست ، خبری از اسکورت هوایی نیست

چیزی که هاسلی نمی دانست این بود که ساعت 7 صبح توسط یک اسکوت ژاپنی کشف شده بود ، 7:20 دقیقه نزدیک به 90 جنگنده ، بمب افکن و اژدر افکن برای حمله به ناوگان آمریکا راهی شده بودند

دسته پروازی ، در رسته های 8 تایی بصورت زیگ زاگ به سمت موقعیت جغرافیایی ناوگان آمریکا حرکت میکند تا توسط اسکورت های هوایی دیر تر کشف شوند

اشتباه بزرگ هاسلی نمایان میشود ، اینترپرایز و هورنت بجای حضور در یک تسک گروه ، در دو تسک گروه متفاوت تقسیم شده بودن و با فاصله 12 مایلی از یک دیگه در حال حرکت بودن

در ساعت 8:40 دقیقه ناوگان هوایی ژاپن هورنت را کشف میکنند ، بصورت موازی ، اینترپرایز وارد یک حاله مه و ابر میشود و از دید جنگنده های ژاپنی در امان میماند
به موازات ، اینترپرایز نمی تواند به هورنت کمک کند

ساعت 8:50 دقیقه ، 44 بمب افکن و اژدر افکن ژاپنی تحت حمله چکش به ایکس در چهار دسته به هورنت حمله میکنند
در عرض تنها 20 دقیقه ، هورنت متحمل یک بمب 500 کیلویی ، دو کامیکازی و سه اژدر میشود ، هورنت بدون اینکه زمان کافی برای دفاع از خودش داشته باشه ، تبدیل به یک سازه آتش گرفته شناور میشه
با از بین رفتن مه ، اینترپرایز شاهد سوختن خواهر خود میشود ، بی آن که اینترپرایز توان ارسال اسکورت را داشته باشد ، جنگنده های اسکوت هورنت که حال جایی برای فرود ندارد به سوی اینترپرایز پرواز میکنند
اینترپرایز بصورت کامل از دور نبرد خارج میشود و دو عرشه شناور تا ساعت 11 با بیش از 100 جنگنده ، بمب افکن و اژدر افکن پر میشود
اینترپرایز شاهد حضور حجمی از هوا گرد است که برایش طراحی نشده


شاید این عمل در نگاه اول قهرمانانه باشد ، اما مکان اینترپرایز را لو میدهد
در همان ساعت 11 موج دوم مهاجم نیروی دریایی ژاپن راهی میشود ، اینبار هدف اینترپرایز است

جلو تر ناو گان هواپیمابر های مهاجم ژاپنی ، تست فورس ونگارد ژاپن قرار دارد ، ناوگان خط اول جنگ سطحی ژاپن به استعداد 2 نبرد ناو و 3 رزمناو به با سرعت به سمت ناوگان آمریکا حرکت میکردند ،

این حمله قرار نبود فقط هوایی باشه و کوندو مصمم به خارج کردن نیروی دریایی ایالات متحده از اقیانوس آرام جنوبی بود تا راهش به اقیانوس هند باز که

حدود ساعت 12 ، 38 بمب افکن شیرجه زن ژاپنی به اینترپرایز پدر می رسند و بلافاصله بروی آن شیرجه میزند
در چند دقیقه 3 بمب به بدنه اینترپرایز برخورد کرد ، اما این بمب ها بمب معمولی نبودن

بلکه بمب های مخصوص ضد شناور بوند ، این نوع بمب 0.25 ثانیه فیوز داشت کنار یک سر نفوذ گر فولادی 15 کیلوگرمی
دو بمب اول عرشه اول اینترپرایز را سوراخ و میانه عرشه دوم و سوم منفجر شدند
بمب سوم کناره بدنه منجر شد به اتاق دیگ بخار آسیب وارد کرد و یکی از مخازن سوخت اینترپرایز را سوراخ

با تاخیر ، 16 اژدر افکن ژاپنی از دو طرف به اینترپرایز حمله کردند ، فقط اژدر افکن به اینترپرایز می رسند و اژدر های خود را رها میکند
اما اینترپرایز با مانور های سنگین از دست هر 8 اژدر میگریزد

اینترپرایز مجددا به شدت آسیب دیده ، خدمه موفق به خاموش کردن آتش میشوند اما اینترپرایز توان عملیاتی ندارد و باید صحنه نبرد را ترک کند ، اینترپرایز تحت اسکورت نبرد ناو داکوتای جنوبی و تمام ناوگان اسکورت عقب نشینی میکند ، باز مانده فقط یک رزمناو سنگین نورث همتون و ناوشکن بود که از ابتدای نبرد در کنار هورنت ایستاده بودند ، در ساعت 4 عصر آتش بروی هورنت خاموش میشود و هورنت توسط نورث همتون یدک کشیده میشود اما ساعت 5 عصر موج سوم مهاجم ژاپن از راه میرسد ، 8 اژدر افکن
دو اژدر به بدنه هورنت برخورد میکند و فرمانده هورنت دستور ترک کشتی را میدهد

نورث همتون و دو ناوشکن با نجات خدمه فراری از هورنت به سرعت به سمت پرل هابر عقب نشینی میکند

شکست بزرگ برای نیروی دریایی ایالات متحده

حال ایالات خود هیچ ناو هواپیمابر در اقیانوس آرام به شکل عملیاتی در اختیار ندارد

هیچ ناو گروهی برای دفاع از گوادل کانال باقی نمانده

سانتا کروز بزرگترین پیروزی دریایی ژاپن بر پایه ناو هواپیمابر در جنگ جهانی دوم بود