ظاهرا طرح ناو هواپیمابر آینده فرانسه که قرار بود این هفته تحویل مجلس فرانسه برای تصویب بودجه توسعه بشه ، لغو شده و به زمان نامشخص موکول شده
مطالعات و طراحی و ارائه طرح جدید 63 میلیون پوند هزینه در بر داشته و حال منتظر تصویب و تخصیص بودجه اولیه 10 میلیارد دلاری ساخت و توسعه پلاتفرم است
15 سال است که فرانسه به دنبال یک جایگزین برای ناو هواپیمابر شارل دوگل است اما از نظر مالی زیر فشار است ، فرانسه حتی یک بار از آلمان برای یک ناو هواپیمابر مشترک دعوت کرد ...
باید دید که برنامه جدید سوپر کریر فرانسه به کجا ختم خواهد شد
@navy_force
مطالعات و طراحی و ارائه طرح جدید 63 میلیون پوند هزینه در بر داشته و حال منتظر تصویب و تخصیص بودجه اولیه 10 میلیارد دلاری ساخت و توسعه پلاتفرم است
15 سال است که فرانسه به دنبال یک جایگزین برای ناو هواپیمابر شارل دوگل است اما از نظر مالی زیر فشار است ، فرانسه حتی یک بار از آلمان برای یک ناو هواپیمابر مشترک دعوت کرد ...
باید دید که برنامه جدید سوپر کریر فرانسه به کجا ختم خواهد شد
@navy_force
نبرد دوم دریایی سالامون
تنها چند روز بعد از نبرد جزیره سائو حال ناوگان اصلی دریایی ژاپن و ایالات متحده به محدوده گوادل کانال رسیده اند
ژاپن مصمم بود تا برگ پیروزی که در جزیره سائو گرفته بود ادامه پیدا کند و ناوگان ایالات متحده از آرام جنوبی دور نگهدارد
نبرد دوم دریای سالامون در 24 آگوست کلید خورد زمانی که ناوگان ژاپنی شروع به نزدیک شدن به گوادل کانال برای بمباران کردن پایگاه هوایی اندرسون کرد
در ساعت 9 صبح ، یک هواپیمای گشت دریایی نیروی دریایی آمریکا ناو گروه پیشتاز ژاپنی را کشف کرد ، این ناو گروه پیشتاز فقط شامل 2 کشتی بود ، ناو هواپیمابر سبک ریجو و رزمناو سنگین تونه
گشت دریایی به سرعت به ناو گروه محافظ ایالات متحده خبر میدهد ، ناو گروهی به گل سر سبد ناو هواپیمابر سنگین اینترپرایز پدر و ناو هواپیمابر سنگین ساراتوگا و تحت فرماندهی دریا سالار 4 ستاره فرنک فلچر ، فرنک متوجه بود که نزدیک شدن ژاپنی ها حتما دلیلی دارد و احتمال حملات منظم علیه نیروی پیاده متحد بروی جزایر حر لحظه بیشتر میشود
نظر فلچر درست بود ساعاتی بعد در ساعت 13 ، ریجو گروهی از جنگنده و بمب افکن های خود راهی میکند ، هدف پایگاه هوایی اندرسون
به لطف احساس خطر دریا سالار فلچر پایگاه اندرسون در حالت آلرت قرار داشت و بلا فاصله با بمب افکن های مهاجم در گیر میشوند
در گیر دار درگیری بخشی از جنگنده بمب افکن های ژاپنی موفق به رسیدن به پایگاه هوایی اندرسون نمی شوند بمباران کور آسیب قابل توجهی به پایگاه اندرسون وارد نمیکند ، در عین حال 6 جنگنده ژاپنی سرنگون میشود (3 جنگنده آمریکایی در طرف مقابل) و گروه هوایی ژاپنی بدون دست آورد خاصی به سمت ریجو باز میگردن
در همان ساعت 13 ، فلچر دستور ارسال 23 جنگنده و بمب افکن و اژدر افکن از ناو هواپیمابر اینترپرایز پدر راهی موقعیت مکانی ریجو میشوند ، هدف از دور نبرد خارج کردن ریوجو و تامین امنیت هوایی نیرو ها زمینی
اما چیزی که دریا سالار فلچر متوجه آن نبود ، دامی بود که ژاپنی ها پهن کرده بودن
ریجو و حمله به پایگاه اندرسون صرفا یک بازی از طرف دریا سالار نوبوتاکه کوندو بود
هدف کوندو بمباران کردن یک پایگاه هوایی نبود ، کوندو با این کار قصد داشت موقعیت ناو های هواپیمابر آمریکایی کشف کنه ، در 100 مایلی ریجو به همراه ناو های هواپیمابر سنگین شوکاکو و زویی کاکو منتظر حرکتی از سمت نیروی دریایی آمریکا بود
فرضیه کوندو این بود که پایگاه اندرسون از نیروی دریایی کمک بخواد و جنگنده های نیروی دریایی علاوه بر تلاش برای غرق کردن ریجو پوشش هوایی برای اندرسون ایجاد کند و ناو های هواپیمابر آمریکایی فاقد پوشش هوایی مناسب باشن
نقشه کوندو کامل بود ، در ساعت 1:40 دقیقه با پرواز گروه های هوایی علیه رجیو محل ناوگان آمریکا کشف شد و به کوندو ارائه شد
کوندو در ساعت 14:50 نزدیک 90 جنگنده ، بمب افکن و اژدر افکن از دو ناو هواپیمابر زویکاکو و شوکاکو راهی موقعیت ناوگان آمریکایی کرد
در ساعت 15 گروه هوایی اینترپراز به ریجو می رسند و بلافاصله بروی ریچو شیرجه میزنن ، 3 بمب 1000 پوندی عرشه ریجو را درهم نوردید ناو در آتش فرو رفت ، چند دقیقه بعد یک اژدر به پاشنه ناو برخورد کرد و اتاق دیگ بخار ناو هم از دور خارج شد
اسکورت سبک ریجو عملا توان آتش مناسب نداشت ، هیچ هواپیمای آمریکایی سرنگون نشد
خدمه ریجو موفق به مهار آتش میشوند اما ناو هواپیمابر بشدت آسیب دیده و موتور خانه کاملا از دور خارج است در ساعت 18 دستور رها کردن ریجو توسط کوندو صادر شد و ریجو منفجر و غرق شد
در آن طرف در ساعت 16:30 گروه هوایی شوکاکو و زویی کاکو به ناو گان آمریکا رسیدند
یک جای نقشه کوندو موفق نبود ، تهدید ریجو به اندازه ای نبود که اندرسون از نیروی دریایی کمک درخواست کنه ، و ناوگان هوایی مدافع ناوگان آمریکا کاملا در جای خود بود
با این حال آمریکا ها تصور نمیکردن نیروی دریایی ژاپن به فکر چنین حمله باشه
در طول درگیری 3 بمب به عرشه ناو هواپیمابر اینترپرایز پدر اصابت کرد و اینترپرایز غرق در آتش از صحنه نبرد خارج میشه و تلاش برای خاموش کردن آتش میکنه
نیروی دریایی ژاپن اما چندان موفق نبود ، با حضور کامل گروه اسکورت 69 بمب افکن ، جنگنده و اژدر افکن ژاپنی سرنگون میشود در طرف مقابل اما تنها 17 جنگنده آمریکایی سرنگون میشود
آتش بروی اینترپرایز مهار میشود ، 74 ملوان کشته میشوند بیش از 90 نفر ناپدید
اینترپرایز برای تعمیر به پرلهاربر فرا خوانده میشود و ساراتوگا را تنها میگذارد
کوندو هرچند طرح عملیات جالبی را پیاده کرد اما موفق نشد هیچ موفقیتی کسب کند و یک ناو هواپیمابر بالای 70 درصد ناوگان هوایی خودش از دست داد
حال زویکاکو و شوکاکو در یک حمله متقابل کاملا آسیب پذیر بودند از این جهت کوندو
@navy_force
تنها چند روز بعد از نبرد جزیره سائو حال ناوگان اصلی دریایی ژاپن و ایالات متحده به محدوده گوادل کانال رسیده اند
ژاپن مصمم بود تا برگ پیروزی که در جزیره سائو گرفته بود ادامه پیدا کند و ناوگان ایالات متحده از آرام جنوبی دور نگهدارد
نبرد دوم دریای سالامون در 24 آگوست کلید خورد زمانی که ناوگان ژاپنی شروع به نزدیک شدن به گوادل کانال برای بمباران کردن پایگاه هوایی اندرسون کرد
در ساعت 9 صبح ، یک هواپیمای گشت دریایی نیروی دریایی آمریکا ناو گروه پیشتاز ژاپنی را کشف کرد ، این ناو گروه پیشتاز فقط شامل 2 کشتی بود ، ناو هواپیمابر سبک ریجو و رزمناو سنگین تونه
گشت دریایی به سرعت به ناو گروه محافظ ایالات متحده خبر میدهد ، ناو گروهی به گل سر سبد ناو هواپیمابر سنگین اینترپرایز پدر و ناو هواپیمابر سنگین ساراتوگا و تحت فرماندهی دریا سالار 4 ستاره فرنک فلچر ، فرنک متوجه بود که نزدیک شدن ژاپنی ها حتما دلیلی دارد و احتمال حملات منظم علیه نیروی پیاده متحد بروی جزایر حر لحظه بیشتر میشود
نظر فلچر درست بود ساعاتی بعد در ساعت 13 ، ریجو گروهی از جنگنده و بمب افکن های خود راهی میکند ، هدف پایگاه هوایی اندرسون
به لطف احساس خطر دریا سالار فلچر پایگاه اندرسون در حالت آلرت قرار داشت و بلا فاصله با بمب افکن های مهاجم در گیر میشوند
در گیر دار درگیری بخشی از جنگنده بمب افکن های ژاپنی موفق به رسیدن به پایگاه هوایی اندرسون نمی شوند بمباران کور آسیب قابل توجهی به پایگاه اندرسون وارد نمیکند ، در عین حال 6 جنگنده ژاپنی سرنگون میشود (3 جنگنده آمریکایی در طرف مقابل) و گروه هوایی ژاپنی بدون دست آورد خاصی به سمت ریجو باز میگردن
در همان ساعت 13 ، فلچر دستور ارسال 23 جنگنده و بمب افکن و اژدر افکن از ناو هواپیمابر اینترپرایز پدر راهی موقعیت مکانی ریجو میشوند ، هدف از دور نبرد خارج کردن ریوجو و تامین امنیت هوایی نیرو ها زمینی
اما چیزی که دریا سالار فلچر متوجه آن نبود ، دامی بود که ژاپنی ها پهن کرده بودن
ریجو و حمله به پایگاه اندرسون صرفا یک بازی از طرف دریا سالار نوبوتاکه کوندو بود
هدف کوندو بمباران کردن یک پایگاه هوایی نبود ، کوندو با این کار قصد داشت موقعیت ناو های هواپیمابر آمریکایی کشف کنه ، در 100 مایلی ریجو به همراه ناو های هواپیمابر سنگین شوکاکو و زویی کاکو منتظر حرکتی از سمت نیروی دریایی آمریکا بود
فرضیه کوندو این بود که پایگاه اندرسون از نیروی دریایی کمک بخواد و جنگنده های نیروی دریایی علاوه بر تلاش برای غرق کردن ریجو پوشش هوایی برای اندرسون ایجاد کند و ناو های هواپیمابر آمریکایی فاقد پوشش هوایی مناسب باشن
نقشه کوندو کامل بود ، در ساعت 1:40 دقیقه با پرواز گروه های هوایی علیه رجیو محل ناوگان آمریکا کشف شد و به کوندو ارائه شد
کوندو در ساعت 14:50 نزدیک 90 جنگنده ، بمب افکن و اژدر افکن از دو ناو هواپیمابر زویکاکو و شوکاکو راهی موقعیت ناوگان آمریکایی کرد
در ساعت 15 گروه هوایی اینترپراز به ریجو می رسند و بلافاصله بروی ریچو شیرجه میزنن ، 3 بمب 1000 پوندی عرشه ریجو را درهم نوردید ناو در آتش فرو رفت ، چند دقیقه بعد یک اژدر به پاشنه ناو برخورد کرد و اتاق دیگ بخار ناو هم از دور خارج شد
اسکورت سبک ریجو عملا توان آتش مناسب نداشت ، هیچ هواپیمای آمریکایی سرنگون نشد
خدمه ریجو موفق به مهار آتش میشوند اما ناو هواپیمابر بشدت آسیب دیده و موتور خانه کاملا از دور خارج است در ساعت 18 دستور رها کردن ریجو توسط کوندو صادر شد و ریجو منفجر و غرق شد
در آن طرف در ساعت 16:30 گروه هوایی شوکاکو و زویی کاکو به ناو گان آمریکا رسیدند
یک جای نقشه کوندو موفق نبود ، تهدید ریجو به اندازه ای نبود که اندرسون از نیروی دریایی کمک درخواست کنه ، و ناوگان هوایی مدافع ناوگان آمریکا کاملا در جای خود بود
با این حال آمریکا ها تصور نمیکردن نیروی دریایی ژاپن به فکر چنین حمله باشه
در طول درگیری 3 بمب به عرشه ناو هواپیمابر اینترپرایز پدر اصابت کرد و اینترپرایز غرق در آتش از صحنه نبرد خارج میشه و تلاش برای خاموش کردن آتش میکنه
نیروی دریایی ژاپن اما چندان موفق نبود ، با حضور کامل گروه اسکورت 69 بمب افکن ، جنگنده و اژدر افکن ژاپنی سرنگون میشود در طرف مقابل اما تنها 17 جنگنده آمریکایی سرنگون میشود
آتش بروی اینترپرایز مهار میشود ، 74 ملوان کشته میشوند بیش از 90 نفر ناپدید
اینترپرایز برای تعمیر به پرلهاربر فرا خوانده میشود و ساراتوگا را تنها میگذارد
کوندو هرچند طرح عملیات جالبی را پیاده کرد اما موفق نشد هیچ موفقیتی کسب کند و یک ناو هواپیمابر بالای 70 درصد ناوگان هوایی خودش از دست داد
حال زویکاکو و شوکاکو در یک حمله متقابل کاملا آسیب پذیر بودند از این جهت کوندو
@navy_force
منطقه را ترک کرد
اما فردای آن روز یک گروه دریایی ژاپنی به نزدیکی فرودگاه اندرسون حرکت کردند تا با پیاده کردن نیرو و پشتیبانی توپ خانه دریایی این فرود گاه غیر عملیاتی کنند اما گیر آتش سنگین ناوگان هوایی اندرسون و ساراتوگا افتادند و ناو شکن موت سوکی و یک کشتی حامل سرباز غرق شد و گروه عقب نشینی کرد
پیروزی شیرین با سطح خسارت بالا به ناوگان ژاپن ...
@NAVY_FORCE
اما فردای آن روز یک گروه دریایی ژاپنی به نزدیکی فرودگاه اندرسون حرکت کردند تا با پیاده کردن نیرو و پشتیبانی توپ خانه دریایی این فرود گاه غیر عملیاتی کنند اما گیر آتش سنگین ناوگان هوایی اندرسون و ساراتوگا افتادند و ناو شکن موت سوکی و یک کشتی حامل سرباز غرق شد و گروه عقب نشینی کرد
پیروزی شیرین با سطح خسارت بالا به ناوگان ژاپن ...
@NAVY_FORCE
برباد رفته
قسمت هفتم
برنامه FSC نیروی دریایی سلطنتی انگلستان
نیروی دریایی سلطنتی بعد از خروج بر نامه مشترک اروپایی NFR-90 نیاز مند یک دو برنامه جدید بود ، یکی یک ناو شکن بهعنوان جایگزین کلاس تایپ-42 (که ختم شد به تایپ-45) و دیگری یک کلاس ناو محافظ برای جایگزینی با ناو محافظ کلاس تایپ 22 و تایپ 23
هر دو برنامه زیر مجموعه برنامه FSC یا کشتی جنگی سطحی آینده بودند
بخش دوم که شامل توسعه ناو محافظ آینده بود
انگلستان در این باره طرح RV Trimaran مطرح کرد ، به عنوان یک کشتی تحقیقاتی جنگی سطحی تریماران
تا این زمان تریمارن نظامی مسلح سنگین صرفا طرح هایی روی کاغذ بود و نیروی دریایی سلطنتی با همکاری مشترک میان سازمان تحقیقات و توسعه ارتش انگلستان (DERA) و کمپانی Vosper Thornycroft با بودجه 13.2 میلیون پوند خواهان یک شناور تحقیقاتی برای اثبات نسخه سنگین FSC شد
ساخت نسخه تحقیقاتی با نام RV Triton در آگوست 1998 آغاز شد و دقیقا 2 سال بعد در آگوست سال 2000 تحویل سازمان تحقیقات و توسعه ارتش انگلستان شد
تریتون یک شناور با سه بدنه با بیشینه عرض عرشه 22.5 ، طول کلی 98 متر ، آبخور 3 متر بود که مجموع وزن شناور به 2230 تن می رسید و در زمان خود بزرگترین و سنگین ترین تریماران نظامی جهان بود
البته فقط طراحی تریتون نبود که اون ویژه میکرد ، تریتون در واقع اولین شناور انگلیسی بود که مفهوم انتقال قدرت یکپارچه الکتریکی مطرح کرد
تریتون از دو ژنراتور دیزل پکسمن 12 سیلندر پی185 که هر کدام 2 مگاوات خروجی داشتند نیرو می گرفت ، انرژی به دو موتور الکتریکی اصلی وارد میشد که جفت با یک گیربکس به یک پروانه محرک متصل بودند
پروانه محرک هم یک برنامه کاملا جدید بود برای تولید پروانه محرک های کامپوزیتی با وزن کم و انرژی پیش نیاز کمتر
تحقیقات نیروی دریایی سلطنتی بروی تریتون تا 2005 ادامه داشت و برنامه اولیه FSC(F) با بودجه پیش نیاز 23 میلیارد پوند برای ساخت 20 ناو محافظ جدید بر اساس تریتون به مجلس انگلستان محول شد
در این بازه هم زمان برنامه CVA(X) نیز با بودجه درخواستی 25 میلیارد پوند هم به مجلس ارائه شده بود ، انگلستان در این بازه که طرح کوچک سازی ارتش انگلستان در حال اجرا داشت برنامه ناو محافظ آینده را به نفع مالی برنامه ناو هواپیمابر آینده (ختم شد به کوین الیزابت) کنار گذاشت و به بعد پایان پرداخت مالی کوین الیزابت ارجاع داد ...
برنامه نسخه ناو محافظ تریتون قرار بود 135 متر طول ، 28 متر عرض تا 6000 تن وزن داشته باشه و به 72 سیلوی موشک پدافندی CAAM (آن زمان فقط یک طرح مفهومی روی کاغذ بود) و 16 سیلوی مایل موشک ضد کشتی هارپون مسلح بشه
و در پاشنه دو اتاق پذیرایی بالگرد و لانچر اژدر داشته باشه
تریتون اگر تکمیل میشد هرچند آهسته امروزه یکی از بهترین ناو محافظ جهان میشد
اگر چه آر وی تریتون در سال 2005 بصورت کامل از نیروی دریایی سلطنتی به سازمان تحقیقات و توسعه محول شد و تا 2006 به عنوان یک کشتی تحقیقاتی هیدروگرافی بستر تست سونار Simrad EM1002 شد همچنین از جمله شناور هایی بود که در برنامه QinetiQ 1 حضور داشت (برنامه رکورد بیشترین ارتفاع بالون سرنشین دار)
تریتون در 2006 به گارد ساحلی استرالیا فروخته شد و با تجهیز به تعدادی مسلسل سنگین 12.7 میلیمتری ام2 تا 2015 به عنوان یک شناور گارد خدمت کرد و در نهایت در 2015 بخاطر هزینه عملیاتی بالا بازنشسته و در سال 2017 اوراق شد
البته این پایان راه تریتون نبود ، کمپانی انگلیسی Vosper Thornycroft که مسئول ساخت و همکار طراحی و توسعه این شناور بود در شعبه آمریکایی چند سال بعد به عنوان همکار فنی کمپانی Austal در طراحی ناو گشت و جنگ ساحلی ایندپندس حضور داشت و درواقع ناوهای کلاس ایندپندس بر اساس تجربیات تریتون بود
در همان زمان توسعه دو طرح دیگه بر اساس تریتون بروی کاغذ پیاده شد ، یکی یک ناوشکن سنگین برای رقابت با برنامه ناو شکن نسل آینده آمریکا (کل برنامه لغو شد) و دیگری یک نسخه از ترینون تا وزن 8000~9000 تن در نقش یک ناو حامل بالگرد برای جایگزینی ناو بالگرد بر اوشن که فرا تر از طرح مفهومی نرفت
دفتر اصلی کمپانی Vosper Thornycroft در سال 2010 طبق قرار داد 1.3 میلیارد پوندی زیر مجموعه انگلیسی کمپانی بابکوک شد ، کمپانی که امروزه با طرح اروهد 140 مجددا به برنامه FSC بازگشته فقط این بار با یک شناور ارزان قیمت 250 میلیون پوندی ...
دفتر آمریکایی شرکت نیز امروزه زیر مجموعه BAE است و یکی از تامین کننده های برنامه ساخت FFG(X) است
@navy_force
قسمت هفتم
برنامه FSC نیروی دریایی سلطنتی انگلستان
نیروی دریایی سلطنتی بعد از خروج بر نامه مشترک اروپایی NFR-90 نیاز مند یک دو برنامه جدید بود ، یکی یک ناو شکن بهعنوان جایگزین کلاس تایپ-42 (که ختم شد به تایپ-45) و دیگری یک کلاس ناو محافظ برای جایگزینی با ناو محافظ کلاس تایپ 22 و تایپ 23
هر دو برنامه زیر مجموعه برنامه FSC یا کشتی جنگی سطحی آینده بودند
بخش دوم که شامل توسعه ناو محافظ آینده بود
انگلستان در این باره طرح RV Trimaran مطرح کرد ، به عنوان یک کشتی تحقیقاتی جنگی سطحی تریماران
تا این زمان تریمارن نظامی مسلح سنگین صرفا طرح هایی روی کاغذ بود و نیروی دریایی سلطنتی با همکاری مشترک میان سازمان تحقیقات و توسعه ارتش انگلستان (DERA) و کمپانی Vosper Thornycroft با بودجه 13.2 میلیون پوند خواهان یک شناور تحقیقاتی برای اثبات نسخه سنگین FSC شد
ساخت نسخه تحقیقاتی با نام RV Triton در آگوست 1998 آغاز شد و دقیقا 2 سال بعد در آگوست سال 2000 تحویل سازمان تحقیقات و توسعه ارتش انگلستان شد
تریتون یک شناور با سه بدنه با بیشینه عرض عرشه 22.5 ، طول کلی 98 متر ، آبخور 3 متر بود که مجموع وزن شناور به 2230 تن می رسید و در زمان خود بزرگترین و سنگین ترین تریماران نظامی جهان بود
البته فقط طراحی تریتون نبود که اون ویژه میکرد ، تریتون در واقع اولین شناور انگلیسی بود که مفهوم انتقال قدرت یکپارچه الکتریکی مطرح کرد
تریتون از دو ژنراتور دیزل پکسمن 12 سیلندر پی185 که هر کدام 2 مگاوات خروجی داشتند نیرو می گرفت ، انرژی به دو موتور الکتریکی اصلی وارد میشد که جفت با یک گیربکس به یک پروانه محرک متصل بودند
پروانه محرک هم یک برنامه کاملا جدید بود برای تولید پروانه محرک های کامپوزیتی با وزن کم و انرژی پیش نیاز کمتر
تحقیقات نیروی دریایی سلطنتی بروی تریتون تا 2005 ادامه داشت و برنامه اولیه FSC(F) با بودجه پیش نیاز 23 میلیارد پوند برای ساخت 20 ناو محافظ جدید بر اساس تریتون به مجلس انگلستان محول شد
در این بازه هم زمان برنامه CVA(X) نیز با بودجه درخواستی 25 میلیارد پوند هم به مجلس ارائه شده بود ، انگلستان در این بازه که طرح کوچک سازی ارتش انگلستان در حال اجرا داشت برنامه ناو محافظ آینده را به نفع مالی برنامه ناو هواپیمابر آینده (ختم شد به کوین الیزابت) کنار گذاشت و به بعد پایان پرداخت مالی کوین الیزابت ارجاع داد ...
برنامه نسخه ناو محافظ تریتون قرار بود 135 متر طول ، 28 متر عرض تا 6000 تن وزن داشته باشه و به 72 سیلوی موشک پدافندی CAAM (آن زمان فقط یک طرح مفهومی روی کاغذ بود) و 16 سیلوی مایل موشک ضد کشتی هارپون مسلح بشه
و در پاشنه دو اتاق پذیرایی بالگرد و لانچر اژدر داشته باشه
تریتون اگر تکمیل میشد هرچند آهسته امروزه یکی از بهترین ناو محافظ جهان میشد
اگر چه آر وی تریتون در سال 2005 بصورت کامل از نیروی دریایی سلطنتی به سازمان تحقیقات و توسعه محول شد و تا 2006 به عنوان یک کشتی تحقیقاتی هیدروگرافی بستر تست سونار Simrad EM1002 شد همچنین از جمله شناور هایی بود که در برنامه QinetiQ 1 حضور داشت (برنامه رکورد بیشترین ارتفاع بالون سرنشین دار)
تریتون در 2006 به گارد ساحلی استرالیا فروخته شد و با تجهیز به تعدادی مسلسل سنگین 12.7 میلیمتری ام2 تا 2015 به عنوان یک شناور گارد خدمت کرد و در نهایت در 2015 بخاطر هزینه عملیاتی بالا بازنشسته و در سال 2017 اوراق شد
البته این پایان راه تریتون نبود ، کمپانی انگلیسی Vosper Thornycroft که مسئول ساخت و همکار طراحی و توسعه این شناور بود در شعبه آمریکایی چند سال بعد به عنوان همکار فنی کمپانی Austal در طراحی ناو گشت و جنگ ساحلی ایندپندس حضور داشت و درواقع ناوهای کلاس ایندپندس بر اساس تجربیات تریتون بود
در همان زمان توسعه دو طرح دیگه بر اساس تریتون بروی کاغذ پیاده شد ، یکی یک ناوشکن سنگین برای رقابت با برنامه ناو شکن نسل آینده آمریکا (کل برنامه لغو شد) و دیگری یک نسخه از ترینون تا وزن 8000~9000 تن در نقش یک ناو حامل بالگرد برای جایگزینی ناو بالگرد بر اوشن که فرا تر از طرح مفهومی نرفت
دفتر اصلی کمپانی Vosper Thornycroft در سال 2010 طبق قرار داد 1.3 میلیارد پوندی زیر مجموعه انگلیسی کمپانی بابکوک شد ، کمپانی که امروزه با طرح اروهد 140 مجددا به برنامه FSC بازگشته فقط این بار با یک شناور ارزان قیمت 250 میلیون پوندی ...
دفتر آمریکایی شرکت نیز امروزه زیر مجموعه BAE است و یکی از تامین کننده های برنامه ساخت FFG(X) است
@navy_force
طرح مفهومی نسخه ناو شکن تریتون برای نیروی دریایی ایالات متحده و نیروی دریایی سلطنتی انگلستان
@navy_force
@navy_force
سامانه دفاع یک پارچه ایجیس یک ناوشکن آرلی برک فلایت 3 متشکل از
4 صفحه راداری SPY-6
قیمت هر صفحه این رادار 297 میلیون دلار
یک رادار SPQ-9B با قیمت 700~800 هزار دلار
3 رادار SPG-69 هر کدام قیمت نسبی 300 هزار دلار
چهار مجموعه پاد جنگ الکترونیک با قیمت نا مشخص
2 لانچر دیکوی نولکا با قیمت نا مشخص
12 لانچر چند منظوره Mark-41 mod 4 با قیمت نامشخص
2 لانچر 3 توپی اژدر Mark-23 با قیمت نامشخص
دو سامانه دفاع نزدیک (اودین و رم) با قیمت نامشخص
یک سونار SQS-53 با قیمت نا مشخص
سه فریبنده سونار SLQ-25 Mark 3 با قیمت نامشخص
و ...
@navy_force
4 صفحه راداری SPY-6
قیمت هر صفحه این رادار 297 میلیون دلار
یک رادار SPQ-9B با قیمت 700~800 هزار دلار
3 رادار SPG-69 هر کدام قیمت نسبی 300 هزار دلار
چهار مجموعه پاد جنگ الکترونیک با قیمت نا مشخص
2 لانچر دیکوی نولکا با قیمت نا مشخص
12 لانچر چند منظوره Mark-41 mod 4 با قیمت نامشخص
2 لانچر 3 توپی اژدر Mark-23 با قیمت نامشخص
دو سامانه دفاع نزدیک (اودین و رم) با قیمت نامشخص
یک سونار SQS-53 با قیمت نا مشخص
سه فریبنده سونار SLQ-25 Mark 3 با قیمت نامشخص
و ...
@navy_force
در کنار بخش های خارجی ، مغز متفکر ایجیس متشکل از یک ابر کامپیوتر و +18 کنسول کنترل تجهیرات که در اتاق سی آی سی قرار گرفته اند
قیمت هر کنسول این شبکه 85000 الی 90000 هزار دلار
بصورت کلی هزینه های ایجیس یک ناوشکن کلاس آرلی برک فلایت 3 ، +1.5 میلیارد دلار که گرانترین سامانه دفاع یک پارچه شناخته شده است
قیمت تمام شده هر آرلی برک فلایت 3 حدود 3.2 میلیارد دلار با هزینه های تطبیقی
@navy_force
قیمت هر کنسول این شبکه 85000 الی 90000 هزار دلار
بصورت کلی هزینه های ایجیس یک ناوشکن کلاس آرلی برک فلایت 3 ، +1.5 میلیارد دلار که گرانترین سامانه دفاع یک پارچه شناخته شده است
قیمت تمام شده هر آرلی برک فلایت 3 حدود 3.2 میلیارد دلار با هزینه های تطبیقی
@navy_force
نیروی دریایی ایالات متحده اعلام کرده ، 10 روز قبل یک هواپیمای گشت دریایی و ضد زیردریایی پوسایدون این کشور بخاطر نقص در کمپرسور یکی از موتور هایش مجبور به فرود اضطراری در فرودگاه کادنا ژاپن شده
اگر اشتباه نکنم این میشه اولین مورد نقص فنی پوسایدون
@navy_force
اگر اشتباه نکنم این میشه اولین مورد نقص فنی پوسایدون
@navy_force
Forwarded from Partisan / پارتیزان
🔹رزمايش موشكي و دريايي سپاه در خليج فارس و تنگه هرمز آغاز شد.
🔹در اين رزمايش يگانهاي موشكي، شناوري و پهپادي نيروي دريايي و يگان هاي موشكي، پهپادي و رادار نيروي هوافضا حضور دارند.
🔹خبر جديد از ماهواره نور:
در رزمايش امروز سپاه، برای اولين بار عملیات رصد منطقه رزمایش با استفاده از تصاویر ارسالی از ماهواره_نور صورت می گيرد.
توییتر: Mahdi Bakhtiari
@Partisan2015
🔹در اين رزمايش يگانهاي موشكي، شناوري و پهپادي نيروي دريايي و يگان هاي موشكي، پهپادي و رادار نيروي هوافضا حضور دارند.
🔹خبر جديد از ماهواره نور:
در رزمايش امروز سپاه، برای اولين بار عملیات رصد منطقه رزمایش با استفاده از تصاویر ارسالی از ماهواره_نور صورت می گيرد.
توییتر: Mahdi Bakhtiari
@Partisan2015
Forwarded from Arteshban (Babak tavakoli)
سردار نیلفروشان معاون عملیات سپاه پاسداران اعلام کرد در این رزمایش از موشک بالستیک برد بلند با قابلیت اصابت اهداف شناور استفاده خواهد شد
@Arteshban
@Arteshban
تصاویر از زمان ساخت و تست های اولیه جنگنده یاک 141
در خصوص یاک 141 👇
https://t.me/Navy_force/4308
@navy_force
در خصوص یاک 141 👇
https://t.me/Navy_force/4308
@navy_force