آینده رزم دریایی

بخش چهارم و آخر

در کنار تعریف کاهش سطح مقطع راداری موشک های ضد کشتی برای کاهش برد کشف درنتیجه کاهش زمان عکسالعمل شبکه پدافندی یک شناور تعریف استفاده از پرتابه/کروز های هایپر سونیک هم به عنوان یک عامل جدید معرف شده
سرعت یکی از بخش های پلاتفرم پروازی یک موشک است که خود از فاکتور های توانایی یک موشک ضد کشتی است

اکثر موشک های شبکه پدافندی توان مقابله با کروزی در سرعت حداکثر 4.5 ماخ را دارند
در درگیر شدن با کروز های هایپر سونیک همه چیز به زمان بستگی دارد و موشک پدافندی نیازمند توان تحلیل و لاک و حمله سریع است
چراکه یک کروز با سرعت 5 ماخ که در فاصله 25 کیلومتر از شناور کشف شده در تنها 14.5 ثانیه به شناور میرسد
این جاست که سرعت عملکرد و پاسخ شبکه پدافندی در فشرده ترین حالت در سریع ترین زمان ممکن نیاز است
برای مثال شبکه پدافندی بازنشسته سی ولف در نیروی دریایی سلطنتی انگلستان 12 ثانیه زمان پاسخ گویی داشت
یا به عبارت ساده تر 12 ثانیه از کشف یک موشک ضد کشتی طول میکشید تا شبکه پدافندی واکنش نشان دهد و شروع به شلیک موشک کند (البته سی ولف توان زدن یک کروز که در سرعت 2 ماخ را دارد)

امروزه روسیه سرمایه گذاری سنگین بر موشک های ضد کشتی هایپر سونیک کرده و دو برنامه اصلی ضد کشتی هایپر سونیک دارد
زیرکون/تریکون و کین ژال

کین ژال در اصل یک شبه بالستیک است و نه یک کروز کامل ، این موشک سوخت احتمالا جامد (یا رمجت) شروع به اوج گیری و سپس گلاید کروز در سرعت هایپر سونیک (در حدود 10 ماخ) بسوی هدف می‌کند
کین ژال در اصل در هدف استراتژیک و دفاع ساحلی روسیه ساخته شده و صرفا یک ضد کشتی دفاعی است که تا کنون تنها بروی میگ-31 دیده شده و گفته شده اولین دسته این موشک تحویل نیروی دریایی روسیه شده (ناوگان هوا دریای روسیه تعدادی میگ 31 در نقش برتری هوایی (تامین امنیت بمب افکن های توپولف-22ام3) در اختیار دارد)

خانواده کروز زیرکون در اصل موشک اصلی ضد کشتی هایپر سونیک روس ها خواهد بود و قرار است جایگزین پی-800 اونیکس ، پی-700 گرانیت و پی-1000 ولکان شود
همچنین نسخه هوا پرتاب از آن احتمالا جایگزین خا-31 خواهد شد
برنامه زیرکون داستان طولانی به دهه 80 و برنامه های بلند پروازانه شوروی دارد
این کروز همچنان در بازه توسعه و تست است و احتمالا تا 2025 عملیاتی خواهد شد

البته اولین کروز ضد کشتی هایپر سونیک عملیاتی در واقع چینی است ، کروز CM-400AKG این کروز درواقع یک موتور راکت سوخت جامد دارد حدود 280 کیلومتر برد و سرعت 5 ماخ دارد

انگلستان و فرانسه تنها کشور های بلوک غرب با برنامه کروز هایپر سونیک ضد کشتی اند
این دو کشور در واقع با کمک هم به دنبال ساخت یک کروز ضد کشتی اند
این کروز حدود 7 ماخ سرعت بیش از 200 کیلومتر برد دارد در فرانسه قرار است جایگزین اگزوست شود و در انگلستان در کنار RGM-158C خدمت کند

بر اصل همین پرتاب های هایپر سونیک بازه دیگری از موشک های ضد کشتی را هم داریم ، بالستیک های ضد کشتی
بالستیک های ضد کشتی بخاطر پلاتفرم پروازی متفاوت (شیرجه) امکان مقابله با آنها وجود دارد (با موشک های همچون اس ام3 ، 6 ، استر 30بلاک1ان تی) اما بسیار هزینه بر است ، هر تیر موشک اس ام 6 بیش از 1 میلیون دلار قیمت دارد از این رو استفاده بصورت گسترده از آنها امکان پذیر نیست
در عوض هدایت و دقت بالستیک ضد کشتی مسئله ای کاملا پیچیده تر است
امروزه بالستیک ها توان مورد اثبات قرار دادن یک هدف ثابت با دقت کمتر از 5 متر هستند اما وقتی وارد بازه هدف متحرک بشیم کل سیستم هدایت بالستیک باید از نو طرح ریزی شود چرا به صورت ذاتی تا امروز هدف قرار دادن یک هدف متحرک برای بالستیک تعریف نشده بود
ایران و چین دو پیش تاز عرصه بالستیک های ضد کشتی اند
با توجه به حمله اخیر ایران به عین السد برخی موشک ها دقت قابل توجهی از خود نشان دادند که گواه تلاش های بالای صنعت موشکی ایران برای افزایش اطمینان پذیری موشک هایش است
(چند سالیست از بازه توسعه مطلق خارج شده و درحال اصلاح پلاتفرم های موجود و افزایش دقت و اطمینان پذیری آنهاست و طی چند حمله موشک که طی 2 سال گذشته اتفاق افتاد نشانه هایش کاملا قابل رویت است)

اما داستانی وجود دارد ، ما از عملکرد کروز ها اطمینان داریم چرا که در جنگ خود را ثابت کرده اند ، اما بالستیک علیه هدف متحرک چیزی که تا حالا در عرصه عمل استفاده نشده ، نه اینکه امکان ناپذیر باشه ، اتفاقا در کاغذ ممکن و این دست آورد علمی قابل تحسین برای چینی ها و ایرانی هاست
مسئله مورد اشاره من عملکرد واقعی اون در صحنه جنگ و درمقابل شبکه های پدافندی که به عنوان اسلحه جدید باید یک روزی خلاصه خودش در ثابت کنه

البته بالستیک ضد کشتی نقصی هم دارد ، این دسته صرفا دفاعی اند و بر پلاتفرم ساحل پرتاب اند
@navy_force

طرح کروز ضد کشتی هایپر سونیک برهموس 2
@navy_force

چین طی دو سال گذشته ظاهرا بدنبال نسل جدید از بالستیک های ضد کشتی است ، نسلی که در واقع ترکیب بالستیک و پرتابه کروز هایپر سونیک است همچون آوانگارد
البته مشخص نیست چین چقدر این برنامه مصمم است و یا چقدر پیش رفته اما مشخص است چین به دنبال استفاده از این نوع پرتابه ها برای مقابله برد بلند با شناور های کوچک (ناو شکن) بصورت عملی است

ترکیب موشک های نام برده در این بخش و بخش های ماقبل و موشک هایی که در آینده ساخته میشود بصورت اساسی عملکرد سامانه های پدافندی دریا پایه را به چالش میکشد
و محیط رزم را خطرناک تر و پر هزینه تر میکند
هدف این تسلیحات در مرحله اول پیروزی در جنگ نیست بلکه بازدارنگی اقتصادی است به گونه ای که میدان جنگ را برای دشمن به قدری پیچیده و زمان بر کند که از نظر اقتصادی قابل پرداخت نباشد یا هزینه ای گزاف داشته باشد و این گونه دشمن را از درگیری منصرف کند تا جایی که برخورد نظامی غیر قابل اجتناب باشد

سی ام 400 ای کی جی
@navy_force

اخبار غیر رسمی از روسیه حاکی از لغو شدن کامل برنامه ناوشکن سنگین اتمی پروژه لیدر است

پروژه لیدر یک ناوشکن اتمی 17 هزار تنی با 200 متر طول ، 20 متر عرض و 6 متر آبخور است که دارای
16 لانچر عمودی 8 سیلویی ردوت ام (برای موشک های 48N6E3 , 40N6 و ...) ، 14 لانچر عمودی 8 سیلویی ردوت (برای موشک های 9M100 , 9M96) ، 8 لانچر عمودی 8 سیلوی 3S14E برای موشک های خانواده کلاب و اونیکس است

پروژه لیدر قرار بود جایگزین رزمناو های کلاس اسلاوا باشد و در کنار رزمناو آدمیرال ناخیموف بخش اعظم از توان تهاجمی و پدافندی آینده نیروی دریایی روسیه باشد
@navy_force

در سال مالی ۲۰۲۰ نیرو دریایی ایالات متحده ۱۲۵ تیر موشک SM-6 به ارزش488.3میلیون دلار خریداری کرد که هزینه معادل هر تیر موشک SM-6 حدود 3.9 میلیون دلار است.
درحال حاظر نیرو دریایی ایالات متحده 1051موشک استاندارد-۶ را دریافت کرده است.
*باتوجه به اینکه بحث دفاع موشکی دریا پایه بر موشک های بالستیک زمین به زمین تاثیر گذار است برای اطلاعات بیشتر این مطلب(هزینه موشک استاندارد-۶) را کار کردیم.

مقاله 10 کلاس ناوشکن برتر اصلاح شد و کلاس تایپ 55 هم به لیست اضافه شد
https://jangaavaran.ir/tap-10-destroyers/

تایپ 54A و A+ چینی دارای مجموعه راداری آرایه فازی غیر فعال type-382 نسخه چینی رادار فورگت ام روسی و چهار رادار هدایت آتش type-345 نسخه چینی رادار MR-90 روسی برای هدایت آتش سامانه پدافندی HHQ-16A است
نسخه A این سامانه پدافندی هدایت نیم فعال راداری است و 40 کیلومتر برد و ارتفاع درگیری 0الی12000 متر دارد
@navy_force

نسخه بی دارای موتور و سیکر متفاوت است
چپ نسخه ای و راست نسخه بی
@navy_force

در تایپ 54پی از رادار آرایه فازی فعال چند منظوره SR-2410C استفاده خواهد شد که وظیفه سرچ و هدایت آتش HHQ-16B را بر عهده خواهد داشت
این رادار 250 کیلومتر برد دارد و توان رهگیری هم زمان 150 هدف را دارد
@navy_force

⭕️تصویری از دو فروند نبردناو کلاس Erzherzog Karl (3 دودکش) و دو فروند نبردناو کلاس Tegetthoff (2 دودکش) متعلق به نیروی دریایی پادشاهی دوگانه اتریش-مجارستان

*جنگ جهانی اول ، سال 1917
#گذری_بر_تاریخ

⚜ @Army_Ir

#اخبار
⭕️سه ملوان ناو هواپیمابر تئودور روزولت (USS Theodore Roosevelt) به کرونا مبتلا شدند.

*این ناو هواپیمابر که در دریای فیلیپین مستقر است ، با ابتلای 3 نفر از ملوانان به اولین ناو آمریکایی تبدیل شد که ملوانان در حین سفر دریایی ، به کرونا مبتلا شدند.

⚜ @Army_Ir

بالاخره نیروی دریایی روسیه بعد 6 سال اولین زیردریایی تهاجمی اتمی کلاس شوکا-بی ارتقا یافته (آکولا) برای تست های دریایی تحویل گرفته

روسیه 10 سال قبل برنامه ارتقا 5 زیر دریایی کلاس شوکا-بی رو مطرح کرد و 5 زیردریایی بصورت هم زمان از 2014 به پورت مادر جهت ارتقا فراخواننده شدن

این ارتقا شامل تعویض راکتور نسل سومی OK-650M با راکتور نسل چهارمی OK-650VM-B3 (نسخه ارتقا یافته از راکتور نسل چهارمی نسب شده در زیردریایی های کلاس یاسن و بوری)
سونار آرایه کروی ، کامپیوتر کنترل تسلیحات جدید ، پریسکوپ ترمال ، آنتن ارتباط ماهواره‌ای جدید و سونار آرایه خطی یدک کش شونده جدید (دقیقا همان نسخه های مورد استفاده در یاسن) است

با این ارتقا عملا زیردریایی های نسل سومی شوکا-بی را به استاندار نسل چهارم می‌رساند

چهار زیردریایی دیگر تا 2025 تحویل خواهند شد
@navy_force

تصویر از پورت تارانتو نیروی دریایی ایتالیا که توسط اژدر افکن های انگلیسی سورد فش گرفته شده
@navy_force

خوب چند وقتی کاملا در بستر رزم نوین بودیم و حال برگردیم به اصل ماجرا نبرد های دریایی
جنگ جهانی دوم

اگه فکر میکنید آپوریشن زی (حمله به پرل هاربر) یک ایده ناب ژاپنی بوده توصیه میکنم مطلب رو تا آخر بخوانید

در 1940 قدرت های محور در اروپا ، آلمان و ایتالیا به انگلستان اعلام جنگ کردند و آلمان به دنبال عملیات شیر ماهی در رویای تسخیر خاک مادر انگلستان بود

در همین بازه آغازین جنگ جهانی دوم نیروی دریایی سلطنتی انگلستان با استعدادی بالغ بر 10 ناو هواپیمابر ، 25 نبرد ناو ، 110 رزمناو و بیش از 100 ناوشکن قدرتمند ترین نیروی دریایی جهان بود
اما این نیروی دریایی توانمند هم ضعیفی داشت
منابع انگلستان از غرب تا شرق دور پراکنده بودن و عملا انگلستان در دریا در چندین جبهه دریای شمال ، دریای مدیترانه ، جبل الطارق ، اقیانوس آرام شمالی ، آرام جنوبی ، دریای چین جنوبی ، اقیانوس هند و اقیانوس اطلس میجنگید و یا ناوگان تجاری رو اسکورت میکرد
این باعث میشد تنها کمتر از 1/8 این ناوگان برای دفاع از آب های مادر انگلستان دردست رس باشه
این ناو گان با استعداد 2~3 ناو هواپیمابر و 5~7 نبرد ناو و چند ده رزمناو و ناو شکن میتونست جلوی ناوگان شمالی نیروی دریایی آلمان بایسته اما مسئله ای که مطرح بود نیروی دریایی ایتالیا بود
حرکت کردن نیروی دریایی ایتالیا از مدیترانه به سمت دریای شمالی از روز های اول جنگ کابوس انگلیس ها بود
بیشینه توان دریایی ایتالیایی ها تنها 6 نبرد ناو و چند رزمناو بود اما کنار هم قرار گرفتن این 6 تا و 4 نبرد ناو آلمانی درکنار پرواز های شناسایی لوفت وافه بلایی بود که میتوانست در یک نبرد درست طراحی شده ناوگان دریای شمال انگلستان مغلوب کنه و از اون مهمتر خط تدارکاتی مدیترانه (جبل الطارق) قطع کنه و نیروی های انگلیسی/فرانسه در آفریقا بدون پشتیبانی لجستیک بمونن

از دست دادن آفریقا به معنای رسیدن آلمان به منابع نفتی ، فلزی و ... بود مشکلات مواد خام آلمان رفع میکرد

نیروی دریایی سلطنتی برای مقابله با ایتالیا تسک گروه ام بی-8 در دریای مدیترانه مستقر کرد این تسک گروه از استعدادی به توان 1 ناو هواپیمابر ، 3 نبرد ناو ، 6 رزمناو و 4 اسکادران ناوشکن تشکیل شده بود (این تسک گروه تغریبا نصف نیروی دریایی ایتالیا بود)

رهبری این تسک گروه بر عهده فلیت مارشال (دریاسالار 5 ستاره ، بالاترین رنک فرماندهی در نیروی دریایی) اندرو کوینگهم بود
فلیت مارشال کوینگهم میدونست به صورت مستقیم با ایتالیا شاید شانسی همراهش نباشه درنتیجه نیاز داشت با نیروی دریایی ایتالیا به توازن قوای آتش برسه
دریا سال عملیاتی فوق العاده ریکسی رو ایده پردازی و اجرا میکنه ، آپوریشن جارجمنت

پورت مادر نیروی دریایی ایتالیا بندر تارانتو بود ، این بندر بزرگ تغریبا پورت مادر 80 درصد کل نیروی دریایی ایتالیا بود

ناو گروه تحت فرماندهی فلیت مارشال در 10 نوامبر به سمت سواحل شرقی ایتالیا حرکت کردند و در سپیده دم 11 نوامبر ناو گروه در 400 کیلومتری بندر تارانتو بود از ناو هواپیمابر الستریس 20 اژدر افکن بایپلین سورد فش برخواسته و به پورت تارانتو حمله کردند
6 نبرد ناو ، 7 رزمناو و چندین ناوشکن در پورت بودند ، در جریان حمله یک نبرد ناو غرق شد و دوتای دیگه به همراه دو رزمناو چند ناوشکن هم به شدت آسیب دیدن
دو جنگنده ایتالیا هم سقط شد و در عین حال انگلستان فقط دو اژدر افکن سوردفش از دست داد
همان شب 4 کشتی تجاری ایتالیایی که در راه آفریقا بودن هم توسط نام گروه انگلیسی غرق شدن

تنها در یک روز نیم از توان رزمی نیروی دریایی ایتالیا تا تغریبا اواخر جنگ جهانی دوم از دور نبرد خارج شد ، انگلستان چندین بار مواضع نیروی دریایی ایتالیا را بمباران هم کرد که تضمین کنه ایتالیایی ها توان تعمیر و برگردان ناوگان به خدمت نباشه

این عملیات برتری نیروی دریایی سلطنتی در مدیترانه رو در ابتدای نبرد برقرار کرد و امنیت کانوی های تجاری انگلیس تضمین کرد ، آپوریشن جارجمنت اولین استفاده عملی از ناو هواپیمابر در یک جنگ بود و در همین نبرد ارزش عملیاتی بالای خودش به نمایش گذاشت

البته اوضاع برای انگلیس ها چندان جالب هم نبود ، در همان روز 11 نوامبر کشتی تجاری انگلیسی اوتومدان در حالی که بدون اسکورت بود در اقیانوس هند توسط کشتی تجاری/رزمی آتلانتیک نیروی دریایی آلمان مورد حمله قرار گرفت (آلمانی ها ناوگان کافی برای اسکورت کشتی های تجاری نداشتن برای همین کشتی های تجاریشون بعضی به توپ خانه متوسط مسلح بودن)
آتلانتیک الکی به این شناور حمله نکرده بود ، اوتومدان در واقع در کاور یک کشتی تجاری از جمله شناور های حامل اطلاعات محرمانه و طبقه بندی شده ارتش سلطنتی بود
خدمه شناور فرصت کافی برای نابود کردن اطلاعات پیدا نمیکنن و با ورد سرباز های آلمانی به اتومدان

اطلاعات قابل توجهی به دست آلمان ها رسید ، از جمله آرایش رزمی کامل انگلستان علیه ژاپن و حتی اطلاعات راجب آپوریشن جارجمنت

این اطلاعات توسط آلمانی ها در اختیار ژاپن قرار گرفت جدا از تاثیرات اون در جنگ آسیای شرقی علیه انگلستان ، دریا سالار یاماموتو جذب آپوریشن جارجمنت شد
یاماموتو چند ماه بعد دقیقا به همان شکل فقط در ابعاد بزرگتر به پورت پرل هاربر حمله کرد ، هدف نابودی توان اقیانوس آرام نیروی دریایی ایالات متحده و مهم تر از اون ناو های هواپیمابر که تغریبا با خوش شانسی آمریکایی ها همراه بود ...