سومین ناو هواپیمابر کلاس جرالد فورد، به افتخار یکی از اعضای نیروی دریایی طی WWII، "دوریس میلر" نام گذاری خواهد شد. این دومین کشتی است که به نام این فرد نام گذاری می شود، و اولین ناو هواپیمابری است که به افتخار یک سیاهپوست نامگذاری می شود. آقای میلر در حمله به "پرل هاربر" نقش مهمی ایفا کرده و در نهایت ناوشکنی که در آن خدمت میکرد به وسیله یک زیردریایی ژاپنی غرق شد. ساخت ناو مذکور در سال 2023 شروع و در سال 2028 به اتمام می رسد.
Forwarded from NAVY FORCE (Elias Omara)
10 ناوگان زیر سطحی برتر جهان
جایگاه 8ام ، نیروی دفاع دریایی ژاپن
بخش دوم
ستون فقرات نیروی دفاع دریایی ژاپن زیردریایی های کلاس سوریو است
ساخت کلاس اویاشیو بخاطر تاخیر ها تا هزاره جدید ادامه داشت حال مفهوم جدید تر عایق های صدا پلاستیکی ، سیستم های مستقل از هوا برای زیردریایی های دیزل الکتریک مطرح شده بود از این جهت نیروی دفاع دریایی ژاپن پروژه ای برای ساخت یک کلاس جدید برای جایگزینی با تمام زیردریایی های درخدمت خود آغاز میکند
پروژه به کمپانی معظم میتسوبیوشی محول میشود و در فاز اول 6 فروند زیردریایی از این پروژه جدید سفارش میدهد
زیردریایی جدید ابتدا به عنوان یک زیر کلاس اویاشیو سپس به عنوان کلاس مستقل سوریو معرفی میشود
سوریو دارای 84 متر طول ، 8.5 متر قطر بدنه و 4200 تن وزن است که آن را تبدیل به یکی از سنگین ترین زیردریایی های دیزل الکتریک عملیاتی جهان میکند
این زیردریایی 4200 تنی از دو موتور 12 سیلندر 25اس استفاده میکند با این تفاوت که این نسخه بهبود یافته با نام اس بی است که حدود 10% توان بیشتر دارد
زیردریایی همچنین دارای یک سیستم مستقل از هوا مبتنی بر موتور های استرلینگ دارد ، این مجموعه از چهار موتور استرلینگ وی4 تشکیل شده که در واقع تولید تحت لیسانس از یک کمپانی سوئدی است هر موتور 750 اسب بخار نیرو تولید میکند
از آنجا که برنامه سوریو همچنان ادامه دارد بیشتر اطلاعات این زیردریایی از جمله سرعت ، برد عملیاتی ، برد غوطه وری ، مقاومت غذایی و عمر کف نشینی آن محرمانه است اما با یک حساب سر انگشتی نباید کمتر 10000 کیلومتر برد ، 30 کیلومتر در ساعت سرعت ، برد غوطه وری 1500 کیلومتر ، مقاومت غذایی 60 روزه و کف نشینی 45 روزه داشته باشد
ساخت اولین زیردریایی کلاس سوریو بلاک 1 از 2005 آغاز شد و تا سال 2015 ، 6 عدد ساخت کمپانی میتسوبیشی تحویل میشود در سال 2012 طی مناقصه ای کمپانی کاوازاکی به عنوان سازنده مجموعه دوم سفارش شامل 9 زیردریایی میشود که تا پایان 2019 ، 4 زیردریایی را تحویل داده است
در سال 2010 و تشکل مفهوم جدید باتری های لیتیوم آیون برای زیردریایی ها توسط کره جنوبی باعث جلب شدن نظر ژاپن شد ، نیروی دفاع دریایی ژاپن دستور اصلاح طراحی کلاس سوریو و استفاده از باتری های لیتیومی به جای باتری های شیمیایی دارد ، این گونه بود که نسخه بلاک 2 سوریو متولد شد .
مسئول ارائه این ارتقا در مناقصه ای کمپانی کاوازاکی انتخاب شد و ژاپن دستور ارتقا 2 زیردریایی را داد ، کمپانی کاوازاکی از 2015 ساخت اولین سوریو بلاک 2 را آغاز کرد و در سال 2019 اولین زیردریایی را برای تست تحویل داده است و دومی را تا پایان 2020 تحویل خواهد داد
ساخت 3 زیردریایی دیگر کلاس سوریو نیز در سال 2016 به نفع پروژه زیردریایی فوق سنگین لغو شد
پروژه زیردریایی فوق سنگین ژاپن برنامه ای برای ساخت یک زیردریایی در تناژ 4500 الی 5000 تن است و مسئول طراحی و توسعه آن کمپانی میتسوبیشی است طبق اطلاعات رسمی ، ساخت اولین زیردریایی در سال 2017 آغاز شده و تا 2022 به آب انداخته میشود
از کل برنامه اطلاعات درستی خارج نشده است و نیروی دفاع دریایی ژاپن با تلاش گسترده پیگیری این زیردریایی را محرمانه نگهداشته است ، از این رو حاشیه های فراوانی پیرامون این زیردریایی وجود دارد از شایعات راجب قدرت اتمی تا سیلوی های عمودی پرتاب موشک کروز تهاجمی که فعلا باید نشست و دید چه زیردریایی از برنامه محرمانه خارج خواهد شد
سوریو در تسلیحات کاملا مشابه اویاشیو است ، در سونار اما متفاوت است و از مجموعه ZQQ-6B (ZQQ-7) استفاده میکند که همان سونار های قبلی اما با یک کامپیوتر مرکزی تمام دیجیتال و داده های دو برابر نسخه قبلی است
در برخی از زیردریایی های کلاس سوریو مجموعه ZQQ-7B نسب شده که همانند 6 و 7 دارای 4 مجموعه سونار اصلی است هر سه آرایه ای هستند تنها تفاوت سیستم اقدام متقابل صوتی است که نسخه 7بی اضافه شده
@navy_force
جایگاه 8ام ، نیروی دفاع دریایی ژاپن
بخش دوم
ستون فقرات نیروی دفاع دریایی ژاپن زیردریایی های کلاس سوریو است
ساخت کلاس اویاشیو بخاطر تاخیر ها تا هزاره جدید ادامه داشت حال مفهوم جدید تر عایق های صدا پلاستیکی ، سیستم های مستقل از هوا برای زیردریایی های دیزل الکتریک مطرح شده بود از این جهت نیروی دفاع دریایی ژاپن پروژه ای برای ساخت یک کلاس جدید برای جایگزینی با تمام زیردریایی های درخدمت خود آغاز میکند
پروژه به کمپانی معظم میتسوبیوشی محول میشود و در فاز اول 6 فروند زیردریایی از این پروژه جدید سفارش میدهد
زیردریایی جدید ابتدا به عنوان یک زیر کلاس اویاشیو سپس به عنوان کلاس مستقل سوریو معرفی میشود
سوریو دارای 84 متر طول ، 8.5 متر قطر بدنه و 4200 تن وزن است که آن را تبدیل به یکی از سنگین ترین زیردریایی های دیزل الکتریک عملیاتی جهان میکند
این زیردریایی 4200 تنی از دو موتور 12 سیلندر 25اس استفاده میکند با این تفاوت که این نسخه بهبود یافته با نام اس بی است که حدود 10% توان بیشتر دارد
زیردریایی همچنین دارای یک سیستم مستقل از هوا مبتنی بر موتور های استرلینگ دارد ، این مجموعه از چهار موتور استرلینگ وی4 تشکیل شده که در واقع تولید تحت لیسانس از یک کمپانی سوئدی است هر موتور 750 اسب بخار نیرو تولید میکند
از آنجا که برنامه سوریو همچنان ادامه دارد بیشتر اطلاعات این زیردریایی از جمله سرعت ، برد عملیاتی ، برد غوطه وری ، مقاومت غذایی و عمر کف نشینی آن محرمانه است اما با یک حساب سر انگشتی نباید کمتر 10000 کیلومتر برد ، 30 کیلومتر در ساعت سرعت ، برد غوطه وری 1500 کیلومتر ، مقاومت غذایی 60 روزه و کف نشینی 45 روزه داشته باشد
ساخت اولین زیردریایی کلاس سوریو بلاک 1 از 2005 آغاز شد و تا سال 2015 ، 6 عدد ساخت کمپانی میتسوبیشی تحویل میشود در سال 2012 طی مناقصه ای کمپانی کاوازاکی به عنوان سازنده مجموعه دوم سفارش شامل 9 زیردریایی میشود که تا پایان 2019 ، 4 زیردریایی را تحویل داده است
در سال 2010 و تشکل مفهوم جدید باتری های لیتیوم آیون برای زیردریایی ها توسط کره جنوبی باعث جلب شدن نظر ژاپن شد ، نیروی دفاع دریایی ژاپن دستور اصلاح طراحی کلاس سوریو و استفاده از باتری های لیتیومی به جای باتری های شیمیایی دارد ، این گونه بود که نسخه بلاک 2 سوریو متولد شد .
مسئول ارائه این ارتقا در مناقصه ای کمپانی کاوازاکی انتخاب شد و ژاپن دستور ارتقا 2 زیردریایی را داد ، کمپانی کاوازاکی از 2015 ساخت اولین سوریو بلاک 2 را آغاز کرد و در سال 2019 اولین زیردریایی را برای تست تحویل داده است و دومی را تا پایان 2020 تحویل خواهد داد
ساخت 3 زیردریایی دیگر کلاس سوریو نیز در سال 2016 به نفع پروژه زیردریایی فوق سنگین لغو شد
پروژه زیردریایی فوق سنگین ژاپن برنامه ای برای ساخت یک زیردریایی در تناژ 4500 الی 5000 تن است و مسئول طراحی و توسعه آن کمپانی میتسوبیشی است طبق اطلاعات رسمی ، ساخت اولین زیردریایی در سال 2017 آغاز شده و تا 2022 به آب انداخته میشود
از کل برنامه اطلاعات درستی خارج نشده است و نیروی دفاع دریایی ژاپن با تلاش گسترده پیگیری این زیردریایی را محرمانه نگهداشته است ، از این رو حاشیه های فراوانی پیرامون این زیردریایی وجود دارد از شایعات راجب قدرت اتمی تا سیلوی های عمودی پرتاب موشک کروز تهاجمی که فعلا باید نشست و دید چه زیردریایی از برنامه محرمانه خارج خواهد شد
سوریو در تسلیحات کاملا مشابه اویاشیو است ، در سونار اما متفاوت است و از مجموعه ZQQ-6B (ZQQ-7) استفاده میکند که همان سونار های قبلی اما با یک کامپیوتر مرکزی تمام دیجیتال و داده های دو برابر نسخه قبلی است
در برخی از زیردریایی های کلاس سوریو مجموعه ZQQ-7B نسب شده که همانند 6 و 7 دارای 4 مجموعه سونار اصلی است هر سه آرایه ای هستند تنها تفاوت سیستم اقدام متقابل صوتی است که نسخه 7بی اضافه شده
@navy_force
زیردریایی های کلاس سوریو
بسیاری از وبسایت های مرجع سوریو بلاک 2 را بهترین زیردریایی دیزل الکتریک عملیاتی میدانند (البته مطابق معمول بنده با جمع بندی ها مشکل دارم ، از نظر شخصی سوریو 3 مین زیردریایی برتر دیزل الکتریک 😁)
@navy_force
بسیاری از وبسایت های مرجع سوریو بلاک 2 را بهترین زیردریایی دیزل الکتریک عملیاتی میدانند (البته مطابق معمول بنده با جمع بندی ها مشکل دارم ، از نظر شخصی سوریو 3 مین زیردریایی برتر دیزل الکتریک 😁)
@navy_force
حدود یک هفته قبل کمپانی دمن و بوهم وس به عنوان پیروز مناقصه ناوشکن KMS-180 نیروی دریایی آلمان اعلام شدند ، طرح پیشنهادی مشترک این دو کمپانی ، ناوشکن بر اساس ناو محافظ اف125 است
حال اعلام شده نیروی دریایی آلمان قصد دارد از کمپانی دمن شکایت کند و برنامه را مجددا تعلیق کرده است
@navy_force
حال اعلام شده نیروی دریایی آلمان قصد دارد از کمپانی دمن شکایت کند و برنامه را مجددا تعلیق کرده است
@navy_force
10 ناوگان زیر سطحی برتر جهان
جایگاه هفتم
نیروی دریایی پاکستان / نیروی دریایی اسرائیل
بخش اول
در جایگاه هفتم بصورت استثنا دو کشور قرار دارد ، ناوگان زیر سطحی این دو کشور تشابهات فراوانی با یک دیگر دارند که در ادامه به آن ها خواهم پرداخت
اما ابتدا ، ناوگان زیر سطحی نیروی دریایی پاکستان
نیروی دریایی پاکستان در حال حاضر دارای 5 زیردریایی تهاجمی دیزل الکتریک از کلاس آگوستا و 3 زیردریایی مدیجت عملیات ویژه در اختیار دارد
5 آگوستا از دو استاندارد متفاوت اند
زیردریایی های کلاس آگوستا طراحی دهه 70 فرانسه طبق برنامه جامع دهه 70 فرانسه برای مقابله با اتحاد جماهیر شوروی بود ، فرانسه در این پروژه تنها نبود و اسپانیا به عنوان شریک حضور داشت
در اوایل دهه 70 آفریقای جنوبی با فرانسه برای خرید تعدادی زیردریایی کلاس آگوستا وارد مذاکره شد و قرار داد نیز بسته میشود ، دو زیردریایی تا 1977 آماده تحویل می شوند که بخاطر تحریمات تسلیحاتی علیه آفریقای جنوبی ، فرانسه از تحویل زیردریایی ها امتناع میکند در نهایت در 1978 هر دو زیردریایی را به پاکستان می فروشد
پاکستان برنامه خرید 8 زیردریایی را داشت که خود از اواخر دهه هفتاد وارد لیست سیاه سازمان ملل شد و حجم انبوه تحریمات تسلیحاتی علیه پاکستان وضع شد و برنامه بر هم خورد ، همچنین در این زمان پاکستان بخاطر شکست در جنگ 1971 وضع سیاسی داخلی جالبی نداشت و احزاب داخلی این کشور رو به درگیری مسلحانه نیز گذاشتن خلأ قدرت در پاکستان باعث رشد حلقه های افراطی و جدایی طلب نیز شد که باعث فرو رفتن پاکستان در بحران داخلی شد
طی این سالها های متمادی تنها همان دو زیردریایی آگوستا ای70 گل سر سبد ناو گان زیر سطحی پاکستان بود و پاکستانی ها نیز بشدت از این زیردریایی راضی بودند در دهه نود و بهبود نسبی وضع داخلی پاکستان و برداشته شدن بخشی از تحریمات تسلیحاتی ، نیروی دریایی مجددا به برنامه قبلی بازگشت به دنبال تعداد بیشتر زیردریایی بود
پاکستان طی سال های تحریم اجبارا با تکیه به خود و بازار سیاه اسپانیا زیردریایی های آگوستا را سرپا نگهداشته بود از این رو آشنایی کامل با این زیردریایی داشت بخاطر همین مجددا به سراغ فرانسه رفت با همکاری سه کمپانی از آلمان ، سوئد و ترکیه نسخه مخصوص به خود را توسعه داد ، کمپانی فرانسوی دی سی ان خود نسخه ای از آگوستا را با نام آگوستا 90 بروی کاغذ برای صادرات طراحی کرده بود که بزرگتر شده بود و سیستم های تولید اکسیژن و آب شیرین برای افزایش استقامت دریایی داشت که در بازار نا موفق بود ، پاکستان به سراغ همان نسخه رفت تغییراتی اعمال کرد ، از جمله تغیر کامل سیستم تسلیحاتی و استفاده سونار و تسلیحات مشابه زیردریایی تایپ 209
بکار گیری سیستم مستقل از هوا بر پایه دو موتور استرلینگ ساخت سوئد ( پاکستان دومین کشور جهان است که زیردریایی دیزل الکتریک با سیستم پیشران کمکی مستقل از هوا عملیاتی کرده است) ، تغیر کامل متریال سازه و استفاده از عایق های پلاستیکی و ...
این نسخه توسط کمپانی آگوستا 90بی اسم گذاری شد و در پاکستان با نام کلاس خالد بن ولید معرفی شد
در دهه نود میلادی این زیر کلاس آگوستا یکی از گرانترین زیردریایی های دیزل الکتریک جهان بود ، پروژه برای پاکستان 825 میلیون یورو تمام شد در حالی که پاکستان به دنبال 6 زیردریایی با این بودجه بود نهایتا توانست 3 زیردریایی دریافت کند ، اولین زیردریایی در فرانسه و دوتای دیگر با انتقال تکنولوژی با کمک یک کمپانی ترکی در کراچی پاکستان تولید شدند
بصورت کلی زیردریایی های کلاس آگوستا 70 دارای 67 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه ، 1760 تن وزن که از دو ژنراتور دیزل 16 سیلندر ساخت کمپانی اس ائی ام تی با قدرت 1300 اسب بخار به یک موتور برقی 690 اسب بخاری نیرو میگیرد و دارای 4 تیوپ پرتاب اژدر 533 میلیمتری استاندارد غربی با انباری برای 20 اژدر یا موشک اگزوست
برد عملیاتی زیردریایی 13000 کیلومتر با 20 روز استقامت غذایی و حدود 7 روز توان کف نشینی است
آگوستا 90بی هم دارای 76 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه ، با وزن 2100 تن است که دارای همان سیستم محرک در کنار سیستم مستقل از هوا است ، همچنین بخش های مربوط به افزایش بازه عملیاتی نیز به 45 روز استقامت غذایی ، +20 روز کف نشینی تغییر کرده است به لطف استفاده از متریال جدید زیردریایی دارای عمق غوطه وری 320 متر است و امکان پایین رفتن تا عمق 800 متر در شرایط اضطراری را نیز دارد
تسلیحات نیز همان 4 تیوپ پرتاب اژدر 533 میلیمتری استاندارد غربی است با این تفاوت که انبار اژدر حدود 10 درصد بزرگتر شده ، این عمل برای حمل بیشتر تسلیحات نیست بلکه برای حمل تسلیحات موثرتر تر همچون اژدر دی ام2ای4 است
این ناوگان زیر سطحی توسط دو شناور هیدروگرافی + 9 هواپیمای گشت دریایی و ضد زیردریایی پشتیبانی میشوند (6 پی3 ، 3 ای تی آر-72)
@navy_force
جایگاه هفتم
نیروی دریایی پاکستان / نیروی دریایی اسرائیل
بخش اول
در جایگاه هفتم بصورت استثنا دو کشور قرار دارد ، ناوگان زیر سطحی این دو کشور تشابهات فراوانی با یک دیگر دارند که در ادامه به آن ها خواهم پرداخت
اما ابتدا ، ناوگان زیر سطحی نیروی دریایی پاکستان
نیروی دریایی پاکستان در حال حاضر دارای 5 زیردریایی تهاجمی دیزل الکتریک از کلاس آگوستا و 3 زیردریایی مدیجت عملیات ویژه در اختیار دارد
5 آگوستا از دو استاندارد متفاوت اند
زیردریایی های کلاس آگوستا طراحی دهه 70 فرانسه طبق برنامه جامع دهه 70 فرانسه برای مقابله با اتحاد جماهیر شوروی بود ، فرانسه در این پروژه تنها نبود و اسپانیا به عنوان شریک حضور داشت
در اوایل دهه 70 آفریقای جنوبی با فرانسه برای خرید تعدادی زیردریایی کلاس آگوستا وارد مذاکره شد و قرار داد نیز بسته میشود ، دو زیردریایی تا 1977 آماده تحویل می شوند که بخاطر تحریمات تسلیحاتی علیه آفریقای جنوبی ، فرانسه از تحویل زیردریایی ها امتناع میکند در نهایت در 1978 هر دو زیردریایی را به پاکستان می فروشد
پاکستان برنامه خرید 8 زیردریایی را داشت که خود از اواخر دهه هفتاد وارد لیست سیاه سازمان ملل شد و حجم انبوه تحریمات تسلیحاتی علیه پاکستان وضع شد و برنامه بر هم خورد ، همچنین در این زمان پاکستان بخاطر شکست در جنگ 1971 وضع سیاسی داخلی جالبی نداشت و احزاب داخلی این کشور رو به درگیری مسلحانه نیز گذاشتن خلأ قدرت در پاکستان باعث رشد حلقه های افراطی و جدایی طلب نیز شد که باعث فرو رفتن پاکستان در بحران داخلی شد
طی این سالها های متمادی تنها همان دو زیردریایی آگوستا ای70 گل سر سبد ناو گان زیر سطحی پاکستان بود و پاکستانی ها نیز بشدت از این زیردریایی راضی بودند در دهه نود و بهبود نسبی وضع داخلی پاکستان و برداشته شدن بخشی از تحریمات تسلیحاتی ، نیروی دریایی مجددا به برنامه قبلی بازگشت به دنبال تعداد بیشتر زیردریایی بود
پاکستان طی سال های تحریم اجبارا با تکیه به خود و بازار سیاه اسپانیا زیردریایی های آگوستا را سرپا نگهداشته بود از این رو آشنایی کامل با این زیردریایی داشت بخاطر همین مجددا به سراغ فرانسه رفت با همکاری سه کمپانی از آلمان ، سوئد و ترکیه نسخه مخصوص به خود را توسعه داد ، کمپانی فرانسوی دی سی ان خود نسخه ای از آگوستا را با نام آگوستا 90 بروی کاغذ برای صادرات طراحی کرده بود که بزرگتر شده بود و سیستم های تولید اکسیژن و آب شیرین برای افزایش استقامت دریایی داشت که در بازار نا موفق بود ، پاکستان به سراغ همان نسخه رفت تغییراتی اعمال کرد ، از جمله تغیر کامل سیستم تسلیحاتی و استفاده سونار و تسلیحات مشابه زیردریایی تایپ 209
بکار گیری سیستم مستقل از هوا بر پایه دو موتور استرلینگ ساخت سوئد ( پاکستان دومین کشور جهان است که زیردریایی دیزل الکتریک با سیستم پیشران کمکی مستقل از هوا عملیاتی کرده است) ، تغیر کامل متریال سازه و استفاده از عایق های پلاستیکی و ...
این نسخه توسط کمپانی آگوستا 90بی اسم گذاری شد و در پاکستان با نام کلاس خالد بن ولید معرفی شد
در دهه نود میلادی این زیر کلاس آگوستا یکی از گرانترین زیردریایی های دیزل الکتریک جهان بود ، پروژه برای پاکستان 825 میلیون یورو تمام شد در حالی که پاکستان به دنبال 6 زیردریایی با این بودجه بود نهایتا توانست 3 زیردریایی دریافت کند ، اولین زیردریایی در فرانسه و دوتای دیگر با انتقال تکنولوژی با کمک یک کمپانی ترکی در کراچی پاکستان تولید شدند
بصورت کلی زیردریایی های کلاس آگوستا 70 دارای 67 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه ، 1760 تن وزن که از دو ژنراتور دیزل 16 سیلندر ساخت کمپانی اس ائی ام تی با قدرت 1300 اسب بخار به یک موتور برقی 690 اسب بخاری نیرو میگیرد و دارای 4 تیوپ پرتاب اژدر 533 میلیمتری استاندارد غربی با انباری برای 20 اژدر یا موشک اگزوست
برد عملیاتی زیردریایی 13000 کیلومتر با 20 روز استقامت غذایی و حدود 7 روز توان کف نشینی است
آگوستا 90بی هم دارای 76 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه ، با وزن 2100 تن است که دارای همان سیستم محرک در کنار سیستم مستقل از هوا است ، همچنین بخش های مربوط به افزایش بازه عملیاتی نیز به 45 روز استقامت غذایی ، +20 روز کف نشینی تغییر کرده است به لطف استفاده از متریال جدید زیردریایی دارای عمق غوطه وری 320 متر است و امکان پایین رفتن تا عمق 800 متر در شرایط اضطراری را نیز دارد
تسلیحات نیز همان 4 تیوپ پرتاب اژدر 533 میلیمتری استاندارد غربی است با این تفاوت که انبار اژدر حدود 10 درصد بزرگتر شده ، این عمل برای حمل بیشتر تسلیحات نیست بلکه برای حمل تسلیحات موثرتر تر همچون اژدر دی ام2ای4 است
این ناوگان زیر سطحی توسط دو شناور هیدروگرافی + 9 هواپیمای گشت دریایی و ضد زیردریایی پشتیبانی میشوند (6 پی3 ، 3 ای تی آر-72)
@navy_force
همچنین پاکستان دارای مجموعه سه گانه از ارتباطی زیر سطحی بر پایه شناور سطحی و ماهواره و رادیو های بردبلند نیز هست که اجازه میدهد زیردریایی های کلاس آگوستا 90بی توان انجام عملیات در اکثر آب های جهان را نیز داشته باشد ، تاکنون زیردریایی های پاکستانی دست کم دوبار به ترکیه سفر کرده اند
پاکستان همچنین از 2015 برنامه جامعه توسعه ناوگان زیر سطحی خودش آغاز کرده ، این برنامه شامل ارتقا 3 زیردریایی کلاس آگوستا 90بی با همکاری یک کمپانی ترکی و خرید 8 زیردریایی کلاس تایپ41پی است
ارتقا آگوستا ها همین الان هم آغاز شده که شامل اورهال سازه ، تعویض سونار اصلی با سونار مورد استفاده در زیردریایی تایپ 214 و یک سیستم دفاع ضد اژدر است
اولین آگوستا از بازه ارتقا خارج شده و در حال تست های دریایی است و تا چند ماه آینده از ترکیه به پاکستان باز خواهد گشت ، دو زیردریایی دیگر در کراچی ارتقا خواهند دید
پاکستان در سال 2017 قرار داد خرید 8 زیردریایی تایپ 41پی را با بودجه 5 میلیارد دلار قطعی کرد و اولین چهار زیردریایی در 2023 تحویل خواهد شد و چهار تای دوم تحت لیسانس در پاکستان ساخته خواهد شد
لازم به ذکر زیردریایی خریداری شده فاقد سیستم تسلیحاتی و سونار اند و قرار است به تجهیزات پاکستانی مجهز شود
@navy_force
پاکستان همچنین از 2015 برنامه جامعه توسعه ناوگان زیر سطحی خودش آغاز کرده ، این برنامه شامل ارتقا 3 زیردریایی کلاس آگوستا 90بی با همکاری یک کمپانی ترکی و خرید 8 زیردریایی کلاس تایپ41پی است
ارتقا آگوستا ها همین الان هم آغاز شده که شامل اورهال سازه ، تعویض سونار اصلی با سونار مورد استفاده در زیردریایی تایپ 214 و یک سیستم دفاع ضد اژدر است
اولین آگوستا از بازه ارتقا خارج شده و در حال تست های دریایی است و تا چند ماه آینده از ترکیه به پاکستان باز خواهد گشت ، دو زیردریایی دیگر در کراچی ارتقا خواهند دید
پاکستان در سال 2017 قرار داد خرید 8 زیردریایی تایپ 41پی را با بودجه 5 میلیارد دلار قطعی کرد و اولین چهار زیردریایی در 2023 تحویل خواهد شد و چهار تای دوم تحت لیسانس در پاکستان ساخته خواهد شد
لازم به ذکر زیردریایی خریداری شده فاقد سیستم تسلیحاتی و سونار اند و قرار است به تجهیزات پاکستانی مجهز شود
@navy_force
10 ناوگان زیر سطحی برتر جهان
جایگاه هفتم
نیروی دریایی پاکستان / نیروی دریایی اسرائیل
بخش دوم
نیروی دریایی اسرائیل
اسرائیل برای رفع تهدید های احتمالی از سوی کشور های عربی حاضر در منطقه در دهه 90 اقدام به خرید زیردریایی از آلمان کرد
آلمان هم از این موضع حمایت مالی کرد
زیردریایی که برای اسرائیل ساخته شد نسخه ای توسعه یافته از زیردریایی کلاس تایپ 209 با تجهیزات زیردریایی کلاس تایپ 212 بود (سیستم تسلیحاتی ، محرک کاملا مشابه)
این کلاس دلفین 1 نام گذاری شد و 3 عدد از اون سفارش داده شد که پول 5/6 هزینه ساخت این 3 زیردریایی را دولت آلمان متقبل شد :|
در سال 2006 اسرائیل مجددا به سراغ آلمان رفت و 3 زیردریایی دیگر از کلاس دلفین سفارش داد ، این نسخه دارای سیستم مستقل از هوا (همان دو سیلو پیل سوختی تایپ 212) بود همچنین سیستم تسلیحاتی بازنگری شده بود و تیوپ های اژدر از 6 تیوپ 533 میلیمتری به 4 تیوپ 650 میلیمتری تغیر کرد تا جا برای یک سونار آرایه کروی در دماغه محیا شود سیستم تسلیحاتی این نسخه تماما اسراییلی است
این نسخه دلفین 2 نام گرفت که تا کنون دو عدد از آن تحویل شده و سومی در سال میلادی جاری تحویل خواهد شد ، هزینه این زیردریایی هم بالا رفت قیمت تمام شده هر زیردریایی 650 میلیون رسید ، آلمان هزینه اولین زیردریایی را متقبل شد و دوتای دیگر را خود اسرائیل پرداخت کرد
اسرائیل همچنین در سال 2017 قرار داد خرید 3 زیردریایی از کلاس دلفین 2 دیگر هم سفارش داده که در بعد تجهیزات تفاوت است با نام کلاس داکار شناخته میشود قرار است از 2027 جایگزین دلفین 1 شود
زیردریایی های دلفین 1 دارای 57 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه و 1900 تن وزن است که از سیستم محرک دیزل الکتریک و تسلیحات کاملا مشابه زیردریایی تایپ 212 استفاده میکند
زیردریایی 30 روز استقامت غذایی دارد و میتواند حدود 14 روز کف نشینی کند انبار آن هم برای 20 اژدر فضا دارد
دلفین 2 دارای 68 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه و 2400 تن وزن است
سیستم محرک مشابه دلفین 1 است با دو تفاوت ، اول زیردریایی در دلفین 3 موتور دیزل دارد که دوتا عملیاتی و یکی شرایط اضطراری است در . دوم زیردریایی دارای سیستم مستقل از برپایه پیل های سوختی است
دلفین 2 ، تا +45 روز استقامت غذایی و تا 30 روز توان کف نشینی دارد
اسرائیل نیروی هوا دریا ندارد و تنها 2 شناور هیدرو گرافی دارد
@navy_force
جایگاه هفتم
نیروی دریایی پاکستان / نیروی دریایی اسرائیل
بخش دوم
نیروی دریایی اسرائیل
اسرائیل برای رفع تهدید های احتمالی از سوی کشور های عربی حاضر در منطقه در دهه 90 اقدام به خرید زیردریایی از آلمان کرد
آلمان هم از این موضع حمایت مالی کرد
زیردریایی که برای اسرائیل ساخته شد نسخه ای توسعه یافته از زیردریایی کلاس تایپ 209 با تجهیزات زیردریایی کلاس تایپ 212 بود (سیستم تسلیحاتی ، محرک کاملا مشابه)
این کلاس دلفین 1 نام گذاری شد و 3 عدد از اون سفارش داده شد که پول 5/6 هزینه ساخت این 3 زیردریایی را دولت آلمان متقبل شد :|
در سال 2006 اسرائیل مجددا به سراغ آلمان رفت و 3 زیردریایی دیگر از کلاس دلفین سفارش داد ، این نسخه دارای سیستم مستقل از هوا (همان دو سیلو پیل سوختی تایپ 212) بود همچنین سیستم تسلیحاتی بازنگری شده بود و تیوپ های اژدر از 6 تیوپ 533 میلیمتری به 4 تیوپ 650 میلیمتری تغیر کرد تا جا برای یک سونار آرایه کروی در دماغه محیا شود سیستم تسلیحاتی این نسخه تماما اسراییلی است
این نسخه دلفین 2 نام گرفت که تا کنون دو عدد از آن تحویل شده و سومی در سال میلادی جاری تحویل خواهد شد ، هزینه این زیردریایی هم بالا رفت قیمت تمام شده هر زیردریایی 650 میلیون رسید ، آلمان هزینه اولین زیردریایی را متقبل شد و دوتای دیگر را خود اسرائیل پرداخت کرد
اسرائیل همچنین در سال 2017 قرار داد خرید 3 زیردریایی از کلاس دلفین 2 دیگر هم سفارش داده که در بعد تجهیزات تفاوت است با نام کلاس داکار شناخته میشود قرار است از 2027 جایگزین دلفین 1 شود
زیردریایی های دلفین 1 دارای 57 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه و 1900 تن وزن است که از سیستم محرک دیزل الکتریک و تسلیحات کاملا مشابه زیردریایی تایپ 212 استفاده میکند
زیردریایی 30 روز استقامت غذایی دارد و میتواند حدود 14 روز کف نشینی کند انبار آن هم برای 20 اژدر فضا دارد
دلفین 2 دارای 68 متر طول ، 6.8 متر قطر بدنه و 2400 تن وزن است
سیستم محرک مشابه دلفین 1 است با دو تفاوت ، اول زیردریایی در دلفین 3 موتور دیزل دارد که دوتا عملیاتی و یکی شرایط اضطراری است در . دوم زیردریایی دارای سیستم مستقل از برپایه پیل های سوختی است
دلفین 2 ، تا +45 روز استقامت غذایی و تا 30 روز توان کف نشینی دارد
اسرائیل نیروی هوا دریا ندارد و تنها 2 شناور هیدرو گرافی دارد
@navy_force
اما بریم سر اصل ماجرا
اول چرا نیروی دریایی پاکستان و اسرائیل را در یک سطح قرار دادیم
زیردریایی های اصلی هر دو کشور به تعداد 3 فروند اند و هر کلاس از تجهیزات تغریبا مشابه و تسلیحات پایاپای استفاده میکنن به عبارت دیگه جفت از اژدر دی ام 2ای4 استفاده میکنند
درست است اسرائیل ناوگان هوا دریا ندارد اما به صورت گسترده از داده های جنگ شبکه محور غربی بهرهمند اند با این اتکا بارها و بارها تا اقیانوس هند آمده اند
هر دو کشور به وضوح با ناوگان زیر سطحی خود آشنا هستند
اما چه چیزی باعث میشود این دو کشور در جایگاه هفتم باشند در حالی که مجموعا با هم از نظر تعداد نصف مثلا ناو گان ژاپن اند
مسئله توان رزمی است
پاکستان برای اولین بار در سال 2006 برنامه جامع کروز تهاجمی با دو کاربرد تاکتیکی و استراتژیک اتمی آغاز کرد برنامه ای که نظر اسرائیل را هم جلب کرد
در حال حاضر اسرائیل و پاکستان تنها کشور های جهان با موشک کروز زیردریایی پرتاب با کلاهک اتمی اند
زیردریایی حامل هر دو کشور (خالد بن ولید و دلفین 2) پا را از یک زیردریایی تهاجمی فراتر گذاشته و در حال حاضر زیردریایی های استراتژیک اند ، هر دو زیردریایی در اندازه یک زیردریایی اتمی نسل سوم توان کف نشینی و برد عملیاتی دارند
پاکستان دو موشک زیردریایی پرتاب دارد
یکی بابور 2 با برد 750 کیلومتر و دیگری بابور 3
بابور 2 اولین تست های خود را در سال 2010 انجام دارد و از 2012 در خدمت نیروی دریایی پاکستان قرار گرفته است
بابور 3 در سال 2017 اولین تست خود را انجام داد و هدفی در برد 950 کیلومتری را هدف قرار داد در آن تست را به یک موشک بالستیک نسبت دادند و در سال 2019 نیز موشک بصورت رسمی عملیاتی شد و اولین تمرین نظامی پاکستان شرکت کرد و تست شد و هدفی در برد 450 کیلومتر را هدف قرار داد
پاکستان برد کروز هایش را بخاطر واکنش های جوامع بین المللی همواره مخفی میکند و بسیار کمتر اعلام میکند ، احتمال میرود کروز بابور 3 حدود 1200~1500 کیلومتر برد داشته باشد
اسرائیل هم از 2015 به صورت غیر رسمی نسخه کروز تهاجمی پوپای بروی زیردریایی دلفین 2 عملیاتی کرده است
این موشک +1500 کیلومتر برد دارد
@navy_force
اول چرا نیروی دریایی پاکستان و اسرائیل را در یک سطح قرار دادیم
زیردریایی های اصلی هر دو کشور به تعداد 3 فروند اند و هر کلاس از تجهیزات تغریبا مشابه و تسلیحات پایاپای استفاده میکنن به عبارت دیگه جفت از اژدر دی ام 2ای4 استفاده میکنند
درست است اسرائیل ناوگان هوا دریا ندارد اما به صورت گسترده از داده های جنگ شبکه محور غربی بهرهمند اند با این اتکا بارها و بارها تا اقیانوس هند آمده اند
هر دو کشور به وضوح با ناوگان زیر سطحی خود آشنا هستند
اما چه چیزی باعث میشود این دو کشور در جایگاه هفتم باشند در حالی که مجموعا با هم از نظر تعداد نصف مثلا ناو گان ژاپن اند
مسئله توان رزمی است
پاکستان برای اولین بار در سال 2006 برنامه جامع کروز تهاجمی با دو کاربرد تاکتیکی و استراتژیک اتمی آغاز کرد برنامه ای که نظر اسرائیل را هم جلب کرد
در حال حاضر اسرائیل و پاکستان تنها کشور های جهان با موشک کروز زیردریایی پرتاب با کلاهک اتمی اند
زیردریایی حامل هر دو کشور (خالد بن ولید و دلفین 2) پا را از یک زیردریایی تهاجمی فراتر گذاشته و در حال حاضر زیردریایی های استراتژیک اند ، هر دو زیردریایی در اندازه یک زیردریایی اتمی نسل سوم توان کف نشینی و برد عملیاتی دارند
پاکستان دو موشک زیردریایی پرتاب دارد
یکی بابور 2 با برد 750 کیلومتر و دیگری بابور 3
بابور 2 اولین تست های خود را در سال 2010 انجام دارد و از 2012 در خدمت نیروی دریایی پاکستان قرار گرفته است
بابور 3 در سال 2017 اولین تست خود را انجام داد و هدفی در برد 950 کیلومتری را هدف قرار داد در آن تست را به یک موشک بالستیک نسبت دادند و در سال 2019 نیز موشک بصورت رسمی عملیاتی شد و اولین تمرین نظامی پاکستان شرکت کرد و تست شد و هدفی در برد 450 کیلومتر را هدف قرار داد
پاکستان برد کروز هایش را بخاطر واکنش های جوامع بین المللی همواره مخفی میکند و بسیار کمتر اعلام میکند ، احتمال میرود کروز بابور 3 حدود 1200~1500 کیلومتر برد داشته باشد
اسرائیل هم از 2015 به صورت غیر رسمی نسخه کروز تهاجمی پوپای بروی زیردریایی دلفین 2 عملیاتی کرده است
این موشک +1500 کیلومتر برد دارد
@navy_force
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تست بابور 3 (بابر 3) سال 2017
@navy_force
@navy_force
Forwarded from NAVY FORCE
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شلیک موشک هاربا و اصابت به هدف
@navy_force
@navy_force