NAVY FORCE
ویدیویی از ناو هواپیمابر اتمی USS Gerald R. Ford (CVN 78)، نیروی دریایی ایالات متحده که در تاریخ 25 اکتبر(4 روز قبل) برای انجام آزمایشات دریایی عازم شد.
تصاویر جالبی از دور دوم آزمایشات دریایی ناو هواپیمابر جرالد فورد، این کشتی 335 متری با سرعت 55 کیلومتر بر ساعت در حال چرخش است. این مانور برای فرار از اژدر مهم است.
Forwarded from Partisan / پارتیزان
مشخصات و ویژگیهای نخستین موتور «رمجت» ایرانی
🔹جدیدترین دستاور کشور در حوزه موتورهای هوایی که موتور رمجت با نام تجاری RJ-HP1 است، چندی پیش توسط متخصصان یک شرکت دانشبنیان طراحی و در کشور ساخته شد.
🔹موتور رمجت ایرانی RJ-HP1 توانایی رسیدن به سرعت ۲ برابر صوت در سطح دریا و ۲.۷ برابر سرعت صوت در ارتفاعات بالاتر را دارد.
@Partisan2015
🔹جدیدترین دستاور کشور در حوزه موتورهای هوایی که موتور رمجت با نام تجاری RJ-HP1 است، چندی پیش توسط متخصصان یک شرکت دانشبنیان طراحی و در کشور ساخته شد.
🔹موتور رمجت ایرانی RJ-HP1 توانایی رسیدن به سرعت ۲ برابر صوت در سطح دریا و ۲.۷ برابر سرعت صوت در ارتفاعات بالاتر را دارد.
@Partisan2015
Forwarded from 🇮🇷وقایع الاتفاقیه نظامی🇮🇷 (Saman Azizi)
🇮🇷📝 @defence_news 📝🇮🇷
یکی مباحث مربوط به این رونمایی ، استفاده از این موتور در موشک های ضد کشتی هستش
دست یابی به موتور های رمجت موشک مسئله قابل توجهی هستش بخصوص در بازه تسلیحات هوا پرتاب و موشک های ضد رادار
اما ضد کشتی ، خیر
مسئله کوچک کردن دست آورد نیست ، مسئله تغیر معیار های مطرح در بحث پدافند های دریا پایه و موشک های ضد کشتی هستش
امروزه در بحث پدافند دریا پایه به محلی رسیده ایم که ناو میتواند به صورت انبوه اقدام به شلیک موشک های پدافندی کند و موشک های ضد کشتی را تا سرعت 3 ماخ را هدف قرار دهند
برخی از این موشک ها دارای کاونده تصویر ساز فروسرخ اند
موشک های که از موتور رمجت استفاده میکنن بصورت ذاتی توان پرواز در ارتفاع پست را ندارند چرا که کاهش ارتفاع باعث برهم خوردن تعادل موتور رمجت میشود که افزایش حرارت گاز های خروجی و کاهش سرعت از عواقب اون هستند
همچنین مینیمم ارتفاع پروازی آنها حدود 25 متر است
پرواز در این ارتفاع کم نیز حتی شانس کشف موشک را بیشتر میکند ، شاید بگوید سرعت موشک ، سرعت عملکرد پدافند را خواهد گرفت اما واقعیت اینجاست که رادار ها توان کشف یک موشک کروز در ارتفاع پست 4~7 متر را در 35 کیلومتری دارند و تبعا برد کشف در ارتفاع پروازی 25 متر بیشتر خواهد بود و بازه عمل کرد سامانه پدافندی فوق العاده کمتر شده و به عنوان مثال سی کاپتور میتواند در کمتر از 4 ثانیه به تهدید پاسخ دهد و با 900 هدف همزمان درگیر شود (البته محدودیت لانچر مانعش میشه)
امروزه برای مقابله با این نسل از پدافند ها دو راهکار در هر دو طرف شرق و غرب در جریان است
یکی موشک های کروز ضد کشتی با سطح مقطع راداری پایین همچون NSM
موشک ضد کشتی خود سطح مقطع راداری چندانی ندارد و با پرواز ارتفاع پست تا حدود قابل توجهی از دست رادار میگریزد و حال در تلفیق با اصول کاهش سطح مقطع راداری میتواند برد کشف را کمتر کند
دوم ، موشک های هایپر سونیک
گفتم که موشک های پدافندی امروزی توان درگیری یا اهداف در سرعت 3 ماخ و بعضی 4.5 ماخ را دارند و ورود به بازه هایپر سونیک این موشک ها ناتوان میشوند ، همچون موشک ضد کشتی شبهه بالستیک کین ژال روس ها
در حال حاضر راهکار عملیاتی نیز برای مقابله با این موشک ها نیست و تنها راه پیشنهادی که دنبال میشود سامانه های دفاع نزدیک لیزری ، همچون دراگون فایر است
حالا جمع بندی این که امید هست در ادامه توسعه موتور مذکور به موشک های ضد کشتی هایپر سونیک نیز ایران وارد شود به موازات مطلوب است فعالیت در بازه کروز های ضد کشتی پنهان کار
به عنوان مثال نسخه ای از پروژه کروز پنهان کار مبین که در نمایشگاه ماکس روسیه که گذشت نمایش داده شده بود
تا نیاز های فردای نیروی دریایی سپاه پاسداران و نیروی دریایی ارتش را پاسخ دهند
دست یابی به موتور های رمجت موشک مسئله قابل توجهی هستش بخصوص در بازه تسلیحات هوا پرتاب و موشک های ضد رادار
اما ضد کشتی ، خیر
مسئله کوچک کردن دست آورد نیست ، مسئله تغیر معیار های مطرح در بحث پدافند های دریا پایه و موشک های ضد کشتی هستش
امروزه در بحث پدافند دریا پایه به محلی رسیده ایم که ناو میتواند به صورت انبوه اقدام به شلیک موشک های پدافندی کند و موشک های ضد کشتی را تا سرعت 3 ماخ را هدف قرار دهند
برخی از این موشک ها دارای کاونده تصویر ساز فروسرخ اند
موشک های که از موتور رمجت استفاده میکنن بصورت ذاتی توان پرواز در ارتفاع پست را ندارند چرا که کاهش ارتفاع باعث برهم خوردن تعادل موتور رمجت میشود که افزایش حرارت گاز های خروجی و کاهش سرعت از عواقب اون هستند
همچنین مینیمم ارتفاع پروازی آنها حدود 25 متر است
پرواز در این ارتفاع کم نیز حتی شانس کشف موشک را بیشتر میکند ، شاید بگوید سرعت موشک ، سرعت عملکرد پدافند را خواهد گرفت اما واقعیت اینجاست که رادار ها توان کشف یک موشک کروز در ارتفاع پست 4~7 متر را در 35 کیلومتری دارند و تبعا برد کشف در ارتفاع پروازی 25 متر بیشتر خواهد بود و بازه عمل کرد سامانه پدافندی فوق العاده کمتر شده و به عنوان مثال سی کاپتور میتواند در کمتر از 4 ثانیه به تهدید پاسخ دهد و با 900 هدف همزمان درگیر شود (البته محدودیت لانچر مانعش میشه)
امروزه برای مقابله با این نسل از پدافند ها دو راهکار در هر دو طرف شرق و غرب در جریان است
یکی موشک های کروز ضد کشتی با سطح مقطع راداری پایین همچون NSM
موشک ضد کشتی خود سطح مقطع راداری چندانی ندارد و با پرواز ارتفاع پست تا حدود قابل توجهی از دست رادار میگریزد و حال در تلفیق با اصول کاهش سطح مقطع راداری میتواند برد کشف را کمتر کند
دوم ، موشک های هایپر سونیک
گفتم که موشک های پدافندی امروزی توان درگیری یا اهداف در سرعت 3 ماخ و بعضی 4.5 ماخ را دارند و ورود به بازه هایپر سونیک این موشک ها ناتوان میشوند ، همچون موشک ضد کشتی شبهه بالستیک کین ژال روس ها
در حال حاضر راهکار عملیاتی نیز برای مقابله با این موشک ها نیست و تنها راه پیشنهادی که دنبال میشود سامانه های دفاع نزدیک لیزری ، همچون دراگون فایر است
حالا جمع بندی این که امید هست در ادامه توسعه موتور مذکور به موشک های ضد کشتی هایپر سونیک نیز ایران وارد شود به موازات مطلوب است فعالیت در بازه کروز های ضد کشتی پنهان کار
به عنوان مثال نسخه ای از پروژه کروز پنهان کار مبین که در نمایشگاه ماکس روسیه که گذشت نمایش داده شده بود
تا نیاز های فردای نیروی دریایی سپاه پاسداران و نیروی دریایی ارتش را پاسخ دهند
Forwarded from Military-War-History
تصویری بسیار جالب از یک شناور و یک زیردریایی ، دو رقیب منطقه ای در کنار هم در بندر Kael آلمان.
کوروت (ناوچه سبک) کلاس ساعر ۶ که به سفارش نیروی دریایی ارتش اسرائیل درحال ساخت در آلمان میباشد ، درکنار زیردریایی Type-209/1400 که آنهم به سفارش نیروی دریایی ارتش مصر درحال ساخت در آلمان میباشد. جالب اینکه این دو را در کنار هم میبینیم. شاید این تنها جایی باشد که بتوان یک زیردریایی مصری را با یک کوروت اسرائیلی در کنار هم مشاهده کرد.
ساعر ۶ یک کوروت بسیار پیشرفته است که ۹۰ متر طول و ۱۹۰۰ تن وزن دارد. این کوروت در آلمان و با همکاری اسرائیل طراحی شده و قرارست بدنه آن در آلمان تکمیل شده و سپس در اسرائیل به رادار و تجهیزات الکترونیکی و تسلیحات ساخت اسرائیل مجهز شود.
@Military_War_History
کوروت (ناوچه سبک) کلاس ساعر ۶ که به سفارش نیروی دریایی ارتش اسرائیل درحال ساخت در آلمان میباشد ، درکنار زیردریایی Type-209/1400 که آنهم به سفارش نیروی دریایی ارتش مصر درحال ساخت در آلمان میباشد. جالب اینکه این دو را در کنار هم میبینیم. شاید این تنها جایی باشد که بتوان یک زیردریایی مصری را با یک کوروت اسرائیلی در کنار هم مشاهده کرد.
ساعر ۶ یک کوروت بسیار پیشرفته است که ۹۰ متر طول و ۱۹۰۰ تن وزن دارد. این کوروت در آلمان و با همکاری اسرائیل طراحی شده و قرارست بدنه آن در آلمان تکمیل شده و سپس در اسرائیل به رادار و تجهیزات الکترونیکی و تسلیحات ساخت اسرائیل مجهز شود.
@Military_War_History
Forwarded from Military-War-History
جالب اینکه کوروت های کلاس ساعر ۶ علیرغم داشتن جثه ای کوچک ، از یکی از پیشرفته ترین و قدرتمندترین سامانه های کنترل و مدیریت میدان نبرد استفاده میکنند. این کوروت ها مجهز به رادار EL/M-2248 MF STAR میباشند. این رادار از نوع آرایه فازی فعال است و در باند S عمل میکند و در خود اسرائیل توسعه یافته است. این رادار از چهار آنتن آرایه ای تشکیل شده که دورتادور جزیره ناوچه نصب میشوند و هر کدام ۹۰ درجه را پوشش میدهند و مجموع آنها پوشش ۳۶۰ درجه را برای ناوچه فراهم می آورند. پوشش عمودی این رادار نیز از 20- الی 85+ می باشد که در نوع خود بی نظیر است و می تواند بخوبی ارتفاعات نزدیک سطح آب را نیز با دقت جستجو نماید. هر کدام از آنتنهای این رادار دارای ابعادی تقریبا معادل ۱.۵ در ۱.۵ متر میباشند. این رادار پیشرفته و بسیار نیرومند قادرست یک جنگنده در ابعاد F-16 را که در ارتفاع متوسط و بالا پرواز می کند را در فاصله ۲۵۰ کیلومتری بشکل کاملا خودکار رهگیری نماید. کمتر راداری در جهان با چنین توانایی و قدرت خروجی وجود دارد. این ناوچه با دارا بودن جثه کوچک ، سرعت و تحرک بالا ، الکترونیک بسیار پیشرفته و قدرتمند و تسلیحات مناسب می تواند بخوبی رزم دریایی را مدیریت نماید.
@Military_War_History
@Military_War_History
🛑 در این مقاله به معرفی ناوشکن کلاس هابارت استرالیایی می پردازم. ناوشکنی که کمتر در موردش مطلبی بیان شده است. اما این ناوشکن بسیار پیشرفته بوده و اولین فروند آن در سال 2017 به خدمت نیروی دریایی استرالیا در آمده است. وظیفه ی اصلی ناوشکن های این کلاس، دفاع ضد هوایی و ضد موشکی است. این ناوشکن ها، در اصل نقش اسکورت را برای ناو گروه اعزامی دارند.
کلاس هابارت استرالیایی بر اساس ناوشکن های اسپانیایی که توسط کمپانی Navantia طراحی شده اند ساخته شده است. این ناوشکن های اسپانیایی از کلاس آلوارو بازان هستند. سه کشتی توسط نیروی دریایی استرالیا طراحی شده است.
این کشتی ها در استرالیا ساخته شده اند. اولین کشتی HMAS Hobart است که در سال 2017 راه اندازی شد. این کشتی های جنگی جدید، جایگزین ناوهای قدیمی کلاس Adelaide خواهند شد.
نقش اصلی کشتی های کلاس هوبارت، اسکورت ناو های نیروی دریایی، در صورت اعزام به ماموریت است. همچنین این کشتی ها دارای توان بالایی در بحث پدافند هوایی و ضد موشکی هستند. همچنین این کشتی ها وظایف ضد زیردریایی و ضد کشتی دارند. ناوشکن های کلاس هوبارت از لحاظ تکنولوژیکی پیشرفته هستند. بر روی این کشتی های جنگی رادار های SPY-1D (V) Aegis 3 نصب شده است. این رادار ها ساخت شرکت لاکهید مارتین هستند.
رادار های نصب شده بر روی این کشتی ها( Aegis) یک سیستم راداری دفاع هوایی، در سطح جهانی هستند. این سیستم در خدمت نیروی دریایی ایالات متحده است. همچنین این رادار ها در ناو های کلاس Alvaro de Bazan اسپانیا، کلاس کانگو ژاپن و کلاس Sejong کره جنوبی، نصب شده اند. رادار Aegis می تواند اهداف هوایی را در طیف وسیعی، در حدود بیش از 300 کیلومتر شناسایی کند. این رادار می تواند صدها هدف را به طور همزمان شناسایی کند. سیستم این رادار به صورتی است که تهدیدات را، بر اساس میزان خطر آنها تشخیص می دهد و به صورت انتخابی با مهمترین خطر درگیر می شود.
سیستم های های دریایی کلاس هوبارت با سیستم دفاعی Aegis آمریکا مرتبط هستند. کلاس Hobart دارای 48 سیلوی عمودی با سیستم موشکی، Mk.14 (VLS) است. این سیستم با موشک های RIM-66 Standard ضد هوایی و همچنین موشک های دفاعی نقطه ای RIM-66 Sparrow (ESSM)، که وظیفه ی پدافندی علیه موشک ها را برعهده دارد تجهیز شده است. کشتی ها با موشک های ضد کشتی هارپون نیز تجهیز شده اند. دو پرتابگر 4 تایی وجود دارد. هارپون دارای دامنه 120 کیلومتر، کلاهک 220 کیلوگرمی و هدایت راداری گرمایی و فعال است((✍به طور کلی این کلاس از ناوشکن ها به لحاظ پدافند هوایی و ضد موشکی بسیار مجهز هستند. چون یکی از وظایف اصلی آنها، اسکورت سایر ناو ها است)).
علاوه بر این موشک ها، کلاس هوبارت یک توپ 127 میلیمتری Mk.45 برای بمباران ساحل و هدف قرار دادن کشتی ها دارد. برد این توپ حداکثر 23 کیلومتر است. این اسلحه دارای یک سیستم کنترل آتش الکترو اپتیک است. توانایی ضد زیردریایی این کشتی با دو اژدر 324 میلیمتری MU90 فراهم میشود. این موشک برای تشخیص زیردریایی از یک سیستم سونار فعال و غیر فعال استفاده میکند. برای دفاع نزدیک، کشتی دارای یک سلاح دفاع نزدیک 20 میلیمتری فالانکس (CIWS) و دو توپ 25 میلیمتری M242 Bushmaster است.
کشتی های کلاس هوبارت می توانند یک هلیکوپتر دریایی MH-6OR Seahawk را حمل کنند. وظایف ثانویه ی این ناو ها نظارت، ارتباطات، جستجو و نجات، پشتیبانی آتش و ماموریت های لجستیک است. این ناوشکن ها از یک موتور دیزلی یا گازی ترکیبی (CODOG) بهره می برند. موتور های این ناوشکن شامل دو موتور توربین گازی General Electric LM 2500 است که در مجموع، 47000 اسب بخار نیرو تولید می کنند. همچنین این کشتی دارای دو موتور دیزل ترکیبی است که 15 160 اسب بخار نیرو تولید میکنند.
موتور های نصب شده بر روی این ناو شکن ها بر پایه ضد ارتعاش بودن هستند و به همین دلیل تولید صدا کاهش یافته است. کشتی های کلاس هوبارت دارای حداکثر سرعت 28 گره (52 کیلومتر در ساعت) هستند. محدوده استاندارد سرعت درصورت طی 5 000 مایل دریایی (9 260 کیلومتر) 18 گره (33 کیلومتر در ساعت) است.
کشتی های جنگی استرالیایی پیشرفته تر از پیشینیان اسپانیایی خود هستند، زیرا، انجام ماموریت های طولانی تر برای استرالیا اهمیت دارد. کلاس هوبارت توسط یک خدمه ی 202 نفره، اداره می شود. این تعداد می تواند به 234 نفر افزایش یابد.
نوشته: محمد علیپور
کلاس هابارت استرالیایی بر اساس ناوشکن های اسپانیایی که توسط کمپانی Navantia طراحی شده اند ساخته شده است. این ناوشکن های اسپانیایی از کلاس آلوارو بازان هستند. سه کشتی توسط نیروی دریایی استرالیا طراحی شده است.
این کشتی ها در استرالیا ساخته شده اند. اولین کشتی HMAS Hobart است که در سال 2017 راه اندازی شد. این کشتی های جنگی جدید، جایگزین ناوهای قدیمی کلاس Adelaide خواهند شد.
نقش اصلی کشتی های کلاس هوبارت، اسکورت ناو های نیروی دریایی، در صورت اعزام به ماموریت است. همچنین این کشتی ها دارای توان بالایی در بحث پدافند هوایی و ضد موشکی هستند. همچنین این کشتی ها وظایف ضد زیردریایی و ضد کشتی دارند. ناوشکن های کلاس هوبارت از لحاظ تکنولوژیکی پیشرفته هستند. بر روی این کشتی های جنگی رادار های SPY-1D (V) Aegis 3 نصب شده است. این رادار ها ساخت شرکت لاکهید مارتین هستند.
رادار های نصب شده بر روی این کشتی ها( Aegis) یک سیستم راداری دفاع هوایی، در سطح جهانی هستند. این سیستم در خدمت نیروی دریایی ایالات متحده است. همچنین این رادار ها در ناو های کلاس Alvaro de Bazan اسپانیا، کلاس کانگو ژاپن و کلاس Sejong کره جنوبی، نصب شده اند. رادار Aegis می تواند اهداف هوایی را در طیف وسیعی، در حدود بیش از 300 کیلومتر شناسایی کند. این رادار می تواند صدها هدف را به طور همزمان شناسایی کند. سیستم این رادار به صورتی است که تهدیدات را، بر اساس میزان خطر آنها تشخیص می دهد و به صورت انتخابی با مهمترین خطر درگیر می شود.
سیستم های های دریایی کلاس هوبارت با سیستم دفاعی Aegis آمریکا مرتبط هستند. کلاس Hobart دارای 48 سیلوی عمودی با سیستم موشکی، Mk.14 (VLS) است. این سیستم با موشک های RIM-66 Standard ضد هوایی و همچنین موشک های دفاعی نقطه ای RIM-66 Sparrow (ESSM)، که وظیفه ی پدافندی علیه موشک ها را برعهده دارد تجهیز شده است. کشتی ها با موشک های ضد کشتی هارپون نیز تجهیز شده اند. دو پرتابگر 4 تایی وجود دارد. هارپون دارای دامنه 120 کیلومتر، کلاهک 220 کیلوگرمی و هدایت راداری گرمایی و فعال است((✍به طور کلی این کلاس از ناوشکن ها به لحاظ پدافند هوایی و ضد موشکی بسیار مجهز هستند. چون یکی از وظایف اصلی آنها، اسکورت سایر ناو ها است)).
علاوه بر این موشک ها، کلاس هوبارت یک توپ 127 میلیمتری Mk.45 برای بمباران ساحل و هدف قرار دادن کشتی ها دارد. برد این توپ حداکثر 23 کیلومتر است. این اسلحه دارای یک سیستم کنترل آتش الکترو اپتیک است. توانایی ضد زیردریایی این کشتی با دو اژدر 324 میلیمتری MU90 فراهم میشود. این موشک برای تشخیص زیردریایی از یک سیستم سونار فعال و غیر فعال استفاده میکند. برای دفاع نزدیک، کشتی دارای یک سلاح دفاع نزدیک 20 میلیمتری فالانکس (CIWS) و دو توپ 25 میلیمتری M242 Bushmaster است.
کشتی های کلاس هوبارت می توانند یک هلیکوپتر دریایی MH-6OR Seahawk را حمل کنند. وظایف ثانویه ی این ناو ها نظارت، ارتباطات، جستجو و نجات، پشتیبانی آتش و ماموریت های لجستیک است. این ناوشکن ها از یک موتور دیزلی یا گازی ترکیبی (CODOG) بهره می برند. موتور های این ناوشکن شامل دو موتور توربین گازی General Electric LM 2500 است که در مجموع، 47000 اسب بخار نیرو تولید می کنند. همچنین این کشتی دارای دو موتور دیزل ترکیبی است که 15 160 اسب بخار نیرو تولید میکنند.
موتور های نصب شده بر روی این ناو شکن ها بر پایه ضد ارتعاش بودن هستند و به همین دلیل تولید صدا کاهش یافته است. کشتی های کلاس هوبارت دارای حداکثر سرعت 28 گره (52 کیلومتر در ساعت) هستند. محدوده استاندارد سرعت درصورت طی 5 000 مایل دریایی (9 260 کیلومتر) 18 گره (33 کیلومتر در ساعت) است.
کشتی های جنگی استرالیایی پیشرفته تر از پیشینیان اسپانیایی خود هستند، زیرا، انجام ماموریت های طولانی تر برای استرالیا اهمیت دارد. کلاس هوبارت توسط یک خدمه ی 202 نفره، اداره می شود. این تعداد می تواند به 234 نفر افزایش یابد.
نوشته: محمد علیپور
Forwarded from Military
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
کلیپی از نیروی دریایی ایالات متحده
نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در حال حاضر دارای بیش از 3،650 فروند از انواع هواپیما ها است (هواپیما های سوخت رسان، ترابری، آواکس، جنگنده و...). و همچنین این نیرو دارای بیش از پنجاه هزار خودروی رزمی و بیش از ۴۶۰ کشتی جنگی از جمله ناو های هواپیمابر، بالگرد بر تهاجمی آبی خاکی، ناوشکن و... است.
✅برگرفته از پیج اینستاگرام military.glory
نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در حال حاضر دارای بیش از 3،650 فروند از انواع هواپیما ها است (هواپیما های سوخت رسان، ترابری، آواکس، جنگنده و...). و همچنین این نیرو دارای بیش از پنجاه هزار خودروی رزمی و بیش از ۴۶۰ کشتی جنگی از جمله ناو های هواپیمابر، بالگرد بر تهاجمی آبی خاکی، ناوشکن و... است.
✅برگرفته از پیج اینستاگرام military.glory