در حال حاضر پیشرفته ترین ناوشکن نیروی دفاع دریایی ژاپن کلاس آتاگو است
@navy_force
@navy_force
آتاگو را در واقع میتوان همان آرلی بروک آمریکایی تولید در ژاپن با کمی تعمیرات خواند
@navy_force
@navy_force
ابتدا قرار بود 4 ناوشکن کلاس آتاگو ساخته شود که دو عدد لغو شد ، در واقع ژاپنی ها دو تا آتاگو آخری را باز طراحی کردند و با نام پروژه 27DDG Destroyer پیش میبرند
@navy_force
@navy_force
جزئیات زیادی از برنامه وجود ندارد اما ژاپن قصد مسلح تر کردن آتاگو رادار
که شامل افزایش احتمالی لانچر های عمودی و مایل های ناو خواهد بود
@navy_force
که شامل افزایش احتمالی لانچر های عمودی و مایل های ناو خواهد بود
@navy_force
همچنین سیستم های راداری و نبرد یک پارچه جدید تر و سیستم دفاع نزدیک متفاوت از مارک15 فلانکس خواهد داشت
@navy_force
@navy_force
دیروز ناو ابی خاکی Petr Morgunov در صنایع کشتی سازی Yantar واقع در کالنینگراد به اب انداخته شد.
@Navy_Force
@Navy_Force
دو تصویر دیگر از ناو Petr Morgunov.ساخت این ناو ابی خاکی در سال 2015 اغاز شد و انتظار میرود تا پایان 2018-2019 عملیاتی شود.
@Navy_Force
@Navy_Force
همچنین ناو ایوان گرین نیز تست های دریایی خود را با موفقیت پشت سر گذاشته و پس از 14 سال از اغاز ساخت(سال2004) تا پایان ماه می(ماه جاری) در ناوگان بالتیک عملیاتی میشود.
@Navy_Force
@Navy_Force
تصویری زیبا از شلیک تغریبا همزمان دو سامانه دفاع ساحلی باستیون ارتش روسیه
@navy_force
@navy_force
سامانه باستیون از موشک پی-800 اونیکس بهره میبرد
این موشک در واقع حاصل تجربیات به دست آمده در جریان توسعه موشک ضد کشتی گرانیت است ، امروزه بهترین و مدرن ترین موشک ضد کشتی عملیاتی ارتش روسیه است (اگر ریا نباشه نسبت به عملکرد بالای اونیکس و انعطاف پذیری عالی که داره باعث شده اکثرا اون رو به عنوان بهترین موشک ضد کشتی عملیاتی جهان هم مد نظر بگیرن که واقعا شایستگیش رو داره)
پروژه اونیکس در دهه 80 به منظور جایگزین شدن با تمام موشک های ضد کشتی عملیاتی ارتش شوروی آغاز شد
در واقع شوروی با درس گرفتن از تمام تجربیات خودش در جریان توسعه خانواده ای بزرگ از موشک های ضد کشتی حال به دنبال جواب و یک موشک واحد بود
موشکی که سبکتر از گرانیت باشد اما به همان اندازه حتی بیشتر خطرناک باشد و با ابعاد کوچکتر خود توانای استفاده از آن در تمام طیف شناور ها ، زیر سطحی ها ، جنگنده ها و بمب افکن های شوری را داشته باشند
کوچک کردن گرانیت = راه بسیار طولانی و طاقت فرسا بود ، موشک در حال توسعه مدام و مدام به درهای بسته و شکست بر میخورد ، شوروی آن اوایل برنامه داشت تا 1987 موشک جدید وارد فاز تست های گزینش برای عملیاتی شدن باشد اما تا این سال این موشک حتی یک تست موفق هم نداشت
تازه از تابستان 1987 پرتوهای نور به این پروژه شروع به تابیدن کرد هرچند کم اما همین ها باعث شد ، شوروی طرح اونیکس را به عنوان یک طرح شکست خورده کنار نگذارد
در 1991 با فروپاشی شوروی میرفت تا امید ها از این موشک رخت برکند و انتظار به تعلیق کامل آن بود اما در 1992 بودجه ای دیگر به پروژه تزریق شد اما آینده این موشک باز رو به سیاهی میرفت ، نتایج چندان رضایت بخش نبود ، با اینکه شرکت اوکابه-52(استرلا) تا سال 2000 موشک را کاملا توسعه داد و آزمایشات خود را پایان داد اما نیروی دریایی روسیه از آمار تست ها هیچ رضایتی نداشت و موشک را ناقص میدانست ، سرانجام در سال 2002 پس از یک وقفه طولانی اونیکس توسط نیروی دریایی روسیه پذیرفته شد با این حال این تنها نسخه سطح پرتاب و زمین پایه بود و توسعه نسخه هوا پرتاب و زیردریایی پرتاب آن ادامه پیدا کرد اما این دو نسخه فرجامی نداشتند و هر دو طرح لغو شدند
اما به پردازیم به خود اونیکس ، اونیکس در پلاتفرم پروازی عالی خود میتواند به دون نیاز به هیچ گونه تغیری از یک لانچر با زاویه های 15 الی 90 درجه پرتاب شود (یعنی همان پرتاب مایل و عمود بدون نیاز به هیچ گونه تغییراتی)
خود پلاتفرم پروازی دارای 2 حالت کلی است ، تماما پست و ترکیبی و در نوع حمله نیز خدمه شناور میتواند از بالا و یا در ارتفاع پست حمله کنند
این موشک از یک موتور رمجت استفاده میکند که درصورت پرواز در حالت ترکیبی در ارتفاع بالا سرعتش 2.5 ماخ میرسد و در صورت پرواز در ارتفاع تماما پست به حداکثر سرعت 2 ماخ میرسد
این موشک در حالت پرواز ترکیبی تا ارتفاع 14 کیلومتری از سطح آب اوج میگیرد با انتخاب اپراتور میتواند از همان ارتفاع روی شناور دشمن شیرجه بزند و یا بسرعت ارتفاع خود را تا 5 متری از سطح دریا کاهش دهد و به خط آبخور شناور دشمن حمله کند در این حالت موشک 300 کیلومتر برد دارد
در حالت دوم نیز موشک در ارتفاع 15 متری از سطح دریا پرواز میکند و باز با انتخاب اپراتور میتواند اوج گرفته و روی شناور دشمن شیرجه بزند و یا درهمان ارتفاع و با کم کردن ارتفاع تا 5 متر به دشمن حمله کند در این حالت موشک نهایتا 120 کیلومتر برد دارد
موشک 8.9 متر طول ، 720 میلیمتر قطر و طول دو سر بال 1.7 متر و درحالت فول 3900 کیلوگرم وزن دارد که حدود 200الی 250 کیلوگرم آن وزن کلاهک است ، نوع کلاهک به کار رفته در نسخه متعارف موشک از نوع C-EFP است
این موشک دارای دو گونه صادراتی یاخونت و یاشما است ، یاخونت در دو نسخه سطح پرتاب و زمین پرتاب و یاخونت-ام نسخه هوا پرتاب تا کنون معرفی شده که نمیتوان گفت در بازار موفق بوده اند بخصوص ام که کلا ...
یاشما هم نسخه زیردریایی پرتاب برای صادرات بود که اونم مورد توجه بازار جهانی قرار نگرفت و به تاریخ پیوست فعلا ...
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
این موشک در واقع حاصل تجربیات به دست آمده در جریان توسعه موشک ضد کشتی گرانیت است ، امروزه بهترین و مدرن ترین موشک ضد کشتی عملیاتی ارتش روسیه است (اگر ریا نباشه نسبت به عملکرد بالای اونیکس و انعطاف پذیری عالی که داره باعث شده اکثرا اون رو به عنوان بهترین موشک ضد کشتی عملیاتی جهان هم مد نظر بگیرن که واقعا شایستگیش رو داره)
پروژه اونیکس در دهه 80 به منظور جایگزین شدن با تمام موشک های ضد کشتی عملیاتی ارتش شوروی آغاز شد
در واقع شوروی با درس گرفتن از تمام تجربیات خودش در جریان توسعه خانواده ای بزرگ از موشک های ضد کشتی حال به دنبال جواب و یک موشک واحد بود
موشکی که سبکتر از گرانیت باشد اما به همان اندازه حتی بیشتر خطرناک باشد و با ابعاد کوچکتر خود توانای استفاده از آن در تمام طیف شناور ها ، زیر سطحی ها ، جنگنده ها و بمب افکن های شوری را داشته باشند
کوچک کردن گرانیت = راه بسیار طولانی و طاقت فرسا بود ، موشک در حال توسعه مدام و مدام به درهای بسته و شکست بر میخورد ، شوروی آن اوایل برنامه داشت تا 1987 موشک جدید وارد فاز تست های گزینش برای عملیاتی شدن باشد اما تا این سال این موشک حتی یک تست موفق هم نداشت
تازه از تابستان 1987 پرتوهای نور به این پروژه شروع به تابیدن کرد هرچند کم اما همین ها باعث شد ، شوروی طرح اونیکس را به عنوان یک طرح شکست خورده کنار نگذارد
در 1991 با فروپاشی شوروی میرفت تا امید ها از این موشک رخت برکند و انتظار به تعلیق کامل آن بود اما در 1992 بودجه ای دیگر به پروژه تزریق شد اما آینده این موشک باز رو به سیاهی میرفت ، نتایج چندان رضایت بخش نبود ، با اینکه شرکت اوکابه-52(استرلا) تا سال 2000 موشک را کاملا توسعه داد و آزمایشات خود را پایان داد اما نیروی دریایی روسیه از آمار تست ها هیچ رضایتی نداشت و موشک را ناقص میدانست ، سرانجام در سال 2002 پس از یک وقفه طولانی اونیکس توسط نیروی دریایی روسیه پذیرفته شد با این حال این تنها نسخه سطح پرتاب و زمین پایه بود و توسعه نسخه هوا پرتاب و زیردریایی پرتاب آن ادامه پیدا کرد اما این دو نسخه فرجامی نداشتند و هر دو طرح لغو شدند
اما به پردازیم به خود اونیکس ، اونیکس در پلاتفرم پروازی عالی خود میتواند به دون نیاز به هیچ گونه تغیری از یک لانچر با زاویه های 15 الی 90 درجه پرتاب شود (یعنی همان پرتاب مایل و عمود بدون نیاز به هیچ گونه تغییراتی)
خود پلاتفرم پروازی دارای 2 حالت کلی است ، تماما پست و ترکیبی و در نوع حمله نیز خدمه شناور میتواند از بالا و یا در ارتفاع پست حمله کنند
این موشک از یک موتور رمجت استفاده میکند که درصورت پرواز در حالت ترکیبی در ارتفاع بالا سرعتش 2.5 ماخ میرسد و در صورت پرواز در ارتفاع تماما پست به حداکثر سرعت 2 ماخ میرسد
این موشک در حالت پرواز ترکیبی تا ارتفاع 14 کیلومتری از سطح آب اوج میگیرد با انتخاب اپراتور میتواند از همان ارتفاع روی شناور دشمن شیرجه بزند و یا بسرعت ارتفاع خود را تا 5 متری از سطح دریا کاهش دهد و به خط آبخور شناور دشمن حمله کند در این حالت موشک 300 کیلومتر برد دارد
در حالت دوم نیز موشک در ارتفاع 15 متری از سطح دریا پرواز میکند و باز با انتخاب اپراتور میتواند اوج گرفته و روی شناور دشمن شیرجه بزند و یا درهمان ارتفاع و با کم کردن ارتفاع تا 5 متر به دشمن حمله کند در این حالت موشک نهایتا 120 کیلومتر برد دارد
موشک 8.9 متر طول ، 720 میلیمتر قطر و طول دو سر بال 1.7 متر و درحالت فول 3900 کیلوگرم وزن دارد که حدود 200الی 250 کیلوگرم آن وزن کلاهک است ، نوع کلاهک به کار رفته در نسخه متعارف موشک از نوع C-EFP است
این موشک دارای دو گونه صادراتی یاخونت و یاشما است ، یاخونت در دو نسخه سطح پرتاب و زمین پرتاب و یاخونت-ام نسخه هوا پرتاب تا کنون معرفی شده که نمیتوان گفت در بازار موفق بوده اند بخصوص ام که کلا ...
یاشما هم نسخه زیردریایی پرتاب برای صادرات بود که اونم مورد توجه بازار جهانی قرار نگرفت و به تاریخ پیوست فعلا ...
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
ع در متن اصلی یادم رفت به رادار اشاره کنم 😁
رادار اونیکس از نوع آرایه غیر فعال فازی هستش که حداکثر برد 77 کیلومتر برای یک رزمناو در صورت پرواز در ارتفاع بالا (14 کیلومتری) رو داره و بردش برای کشف یک ناوشکن در همون ارتفاع پروازی 50 کیلومتر عنوان شده
(در صورت پرواز در ارتفاع تماما پست چون برد موثر درگیری 120 کیلومتری ، موشک ترجیحا مستقیما توسط خود حامل هدایت میشه ، چون در این ارتفاع پروازی ( 15 الی 5 متر) رادار خود موشک بشدت تحت تاثیر عامل گردی زمین قرار میگیره و برد کشفش کمتر میشه , این فقط مشکل اونیکس نیست ، بلکه تمام موشک های ضد کشتی چه هدایت فعال راداری چه هدایت تصویر ساز فروسرخ یا اپتیک هم همینه ، چه غربی چه شرقی چه مرکزی )
@navy_force
رادار اونیکس از نوع آرایه غیر فعال فازی هستش که حداکثر برد 77 کیلومتر برای یک رزمناو در صورت پرواز در ارتفاع بالا (14 کیلومتری) رو داره و بردش برای کشف یک ناوشکن در همون ارتفاع پروازی 50 کیلومتر عنوان شده
(در صورت پرواز در ارتفاع تماما پست چون برد موثر درگیری 120 کیلومتری ، موشک ترجیحا مستقیما توسط خود حامل هدایت میشه ، چون در این ارتفاع پروازی ( 15 الی 5 متر) رادار خود موشک بشدت تحت تاثیر عامل گردی زمین قرار میگیره و برد کشفش کمتر میشه , این فقط مشکل اونیکس نیست ، بلکه تمام موشک های ضد کشتی چه هدایت فعال راداری چه هدایت تصویر ساز فروسرخ یا اپتیک هم همینه ، چه غربی چه شرقی چه مرکزی )
@navy_force
ماکتی از لانچر مایل 3 سیلویی اس ام-315 که اولین برنامه برای لانچر اونیکس بود (البته تولید هم نشد)
@navy_force
@navy_force