NAVY FORCE
سومین پرتوتایپ جنگنده پروژه یاک 41/141 که اولین پرتوتایپ ساخته شده بعد از شوروی بود ، این نسخه در یک سانحه از درست رفت مسلح به چهار موشک هوا به هوا آر-77 و 73 @navy_force
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ویدئو کرش آن مرحومه بروی رزمناو هواپیمابر آدمیرال گروشکف (باکو)
@navy_force
@navy_force
Forwarded from Partisan / پارتیزان
تصویری جالب از بزرگترین زیردریایی عملیاتی جهان ، کا تی-208
و رزمناو هواپیمابر آدمیرال گروشکف (باکو) قبل از تبدیل به ناو هواپیمابر ویکرام (هندی)
T
@wwhistory
و رزمناو هواپیمابر آدمیرال گروشکف (باکو) قبل از تبدیل به ناو هواپیمابر ویکرام (هندی)
T
@wwhistory
Forwarded from Partisan / پارتیزان
تایفون عظیم ترین زیردریایی اتمی جهان است
اما هیولایی دیگر در دست ساخت است که قرار است رکورد تایفون را بشکند
نه سمت غرب نروید در روسیه بمانید
در سال 1992 ساخت دوازدهمین زیردریایی کلاس اسکار-2 (آنتی) آغاز شد ، فرآیند ساخت این زیردریایی بسیار کند پیشرفت و در سال 2006 تنها با 76 درصد پیشرفت پروژه ساختش کنسل شد ، این زیردریایی کا-139 بیلگراد نام داشت اما این پایان این زیردریایی نبود
درسال 2012 پروژه این زیردریایی مجددا کلید خورد اما با تغییراتی ، کل سازه زیردریایی درست برج دید برش خورده و یک بلوک 30 متری به آن اضافه شده هم چنین برج دید نیز تغییر کرد .
@wwhistory
لانچر های مایل موشک گرانیت نیز باز شد ، استقلال عملیاتی زیردریایی تا 120 روز افزایش یافته است ، همچنین در زیر بدنه جایگاه قرار گیری یک زیردریایی کوچک نیز وجود دارد ، همچنین زیردریایی به تجهیزات کف نشینی نیز تجهیز میشود ، تسلیحات زیردریایی نیز تغیر کرده اند و تنها 4 تیوپ لانچر اژدر 650 میلیمتری حفظ شده است ، زیردریایی دارای یک سونار جدید است و خبرهایی از تغیر راکتور نیز هست
این زیردریایی پس از ارائه ارتقا کا-329 تغیر کد داد اما نامش تغیری نکرده ، اما وظیفه بکلی تغیر کرده
این زیردریایی پس از ارتقا به عنوان یک زیردریایی عملیات ویژه و تحقیقات اعماق یا به عبارت دیگه یک زیردریایی استراتژیک است
جالب است بدانید ، اژدر هایی که در این زیردریایی استفاده خواهند شده همه مجهز به کلاهک اتمی خواهند بود
@wwhistory
تکمیل و ارتقا زیردریایی از سال 2012 آغاز شد و انتظار میرود این زیردریایی سال آینده به آب انداخته شود .
اما ابعاد این زیردریایی ، زیردریایی های کلاس آنتی خود به تنهایی 154 متر طول دارند (تایفون 175) و با اضافه شدن یک بلوک 30 متری ، طول این زیردریایی به 184 متر میرسد ، و این گونه این زیردریایی 9 متر بزرگتر از تایفون است و رکورد بزرگترین زیردریایی جهان را پس از به آب اندازی خواهد شکست ، هزینه های ساخت این زیردریایی تا 100 میلیون روبل تخمین زده شده است و وزنش تا 50 هزار تن خواهد رسید
T
@wwhistory
اما هیولایی دیگر در دست ساخت است که قرار است رکورد تایفون را بشکند
نه سمت غرب نروید در روسیه بمانید
در سال 1992 ساخت دوازدهمین زیردریایی کلاس اسکار-2 (آنتی) آغاز شد ، فرآیند ساخت این زیردریایی بسیار کند پیشرفت و در سال 2006 تنها با 76 درصد پیشرفت پروژه ساختش کنسل شد ، این زیردریایی کا-139 بیلگراد نام داشت اما این پایان این زیردریایی نبود
درسال 2012 پروژه این زیردریایی مجددا کلید خورد اما با تغییراتی ، کل سازه زیردریایی درست برج دید برش خورده و یک بلوک 30 متری به آن اضافه شده هم چنین برج دید نیز تغییر کرد .
@wwhistory
لانچر های مایل موشک گرانیت نیز باز شد ، استقلال عملیاتی زیردریایی تا 120 روز افزایش یافته است ، همچنین در زیر بدنه جایگاه قرار گیری یک زیردریایی کوچک نیز وجود دارد ، همچنین زیردریایی به تجهیزات کف نشینی نیز تجهیز میشود ، تسلیحات زیردریایی نیز تغیر کرده اند و تنها 4 تیوپ لانچر اژدر 650 میلیمتری حفظ شده است ، زیردریایی دارای یک سونار جدید است و خبرهایی از تغیر راکتور نیز هست
این زیردریایی پس از ارائه ارتقا کا-329 تغیر کد داد اما نامش تغیری نکرده ، اما وظیفه بکلی تغیر کرده
این زیردریایی پس از ارتقا به عنوان یک زیردریایی عملیات ویژه و تحقیقات اعماق یا به عبارت دیگه یک زیردریایی استراتژیک است
جالب است بدانید ، اژدر هایی که در این زیردریایی استفاده خواهند شده همه مجهز به کلاهک اتمی خواهند بود
@wwhistory
تکمیل و ارتقا زیردریایی از سال 2012 آغاز شد و انتظار میرود این زیردریایی سال آینده به آب انداخته شود .
اما ابعاد این زیردریایی ، زیردریایی های کلاس آنتی خود به تنهایی 154 متر طول دارند (تایفون 175) و با اضافه شدن یک بلوک 30 متری ، طول این زیردریایی به 184 متر میرسد ، و این گونه این زیردریایی 9 متر بزرگتر از تایفون است و رکورد بزرگترین زیردریایی جهان را پس از به آب اندازی خواهد شکست ، هزینه های ساخت این زیردریایی تا 100 میلیون روبل تخمین زده شده است و وزنش تا 50 هزار تن خواهد رسید
T
@wwhistory
ناوچه موشک انداز "سپر" چهارمین ناوچه از کلاس پیکان است که طی پروژه "سینا" بر اساس کلاس کمان ساخته شده است .
با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ابتدای دهه 1370 شمسی و افزایش تعداد کشورهای ساحلی دریاچه کاسپین از 2 کشور ( ایران و شوروی ) به 5 کشور ( ایران ، روسیه ، قزاقستان ، ترکمنستان و آذربایجان ) و مشخص نبودن مرز آبی کشورها ( معاهداتی که بین ایران و شوروی وجود داشته بر تقسیم حق بهره برداری دو طرف از منابع کاسپین که همان 50-50 معروف است متمرکز بوده نه تعیین حدود مرز آبی ) و تلاش برخی کشورها برای تحمیل سهم کمتر از 13 درصد به ایران ( در حالی که ما سهمی که از کاسپین قائل هستیم 20 درصد است ) شرایطی را برای ایران به وجود آورد که برای دفاع از حقوق خود در این دریاچه علاوه برای کانال های سیاسی و دیپلماتیک که بیش از 2 دهه است که بجایی نرسیده است ، نیاز به استفاده از توان رزمی خود در این دریاچه داشت ، اما مشکل اینجا بود که ایران در کاسپین عملا فاقد ناو رزمی بود و فقط تعدادی قایق کوچک گشتی داشت که مناسب گشت های انتظامی کنار ساحل بودند .
با کشف منابع نفت و گاز جدید در بستر این دریاچه و توجه غرب به این منابع جدید و اقدامات تحریک آمیز رژیم باکو که تعدادی از یگان های نظامی شوروی را به ارث برده و همینطور از پشتیبانی غرب و رژیم صیهونیستی نیز برخوردار بوده و است ( اقداماتی نظیر تجاوزات مکرر به محدوده 20 درصد مورد نظر ایران و حتی کارهای اکتشافاتی نفت و گاز در این محدوده ) شرایط را برای ایران بیش از پیش پیچیده کرد .
جمهوری اسلامی ایران به منظور مقابله با اقدامات رژیم باکو ، به غیر از استفاده توان هوایی خود ، به عنوان راه حلی موقت و فوری ، کشتی تفریحی شهسوار ( ساخت هلند ) که متعلق به دوران پهلوی اول بود را با تعمیر و تجهیز به توپ 20 م م و 2 موشک ضد کشتی نور تبدیل به ناوچه حمزه می کند تا راه حل دائم برای موضوع کاسپین اندیشیده و اجرا شود .
به منظور ایجاد توان رزمی در کاسپین ، ابتدا تصمیم گرفته می شود که تعدادی از ناوهای مستقر در جنوب کشور از طریق کانال ولگا-دن که تنها مسیر ارتباط دریاچه کاسپین با آب های آزاد است ، به این دریاچه منتقل شود ، اما به دلیل مخالفت روسیه که کانال ولگا-دن در آن واقع شده است ، این امر میسر نشد . در این میان گزینه انتقال ناو از راه زمینی نیز فکر می شود که دشوار و پیچیده است ، از طرفی هردو گزینه انتقال دریایی یا زمینی باعث کاهش توان رزمی در جنوب می شده .
سرانجام تصمیم به ساخت ناو در دریاچه کاسپین گرفته می شود ، بر این اساس و تا به حال 3 ناوچه موشک انداز پیکان ، جوشن و درفش بر اساس ناوچه های کلاس کمان تحت برنامه ( سینا ) ساخته و وارد خدمت شده و یک ناوچه دیگر با نام ( سپر ) نیز در در آستانه الحاق می باشد . قابل ذکر است که دو ناوچه پیکان و جوشن نام و شماره خود را از 2 ناوچه کلاس کمان گرفته اند که در 8 سال دفاع مقدس در خلیج فارس جاویدان شدند ( پیکان در عملیات مروارید و جوشن در تهاجم نیروی دریایی امریکا )
علاوه برای ناوچه های پروژه سینا یا کلاس پیکان ، دومین ناو از کلاس جماران یعنی ناو دماوند نیز در کاسپین ساخته و وارد خدمت شده است . ( سامان عزیزی )
@navy_force 🇮🇷
با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ابتدای دهه 1370 شمسی و افزایش تعداد کشورهای ساحلی دریاچه کاسپین از 2 کشور ( ایران و شوروی ) به 5 کشور ( ایران ، روسیه ، قزاقستان ، ترکمنستان و آذربایجان ) و مشخص نبودن مرز آبی کشورها ( معاهداتی که بین ایران و شوروی وجود داشته بر تقسیم حق بهره برداری دو طرف از منابع کاسپین که همان 50-50 معروف است متمرکز بوده نه تعیین حدود مرز آبی ) و تلاش برخی کشورها برای تحمیل سهم کمتر از 13 درصد به ایران ( در حالی که ما سهمی که از کاسپین قائل هستیم 20 درصد است ) شرایطی را برای ایران به وجود آورد که برای دفاع از حقوق خود در این دریاچه علاوه برای کانال های سیاسی و دیپلماتیک که بیش از 2 دهه است که بجایی نرسیده است ، نیاز به استفاده از توان رزمی خود در این دریاچه داشت ، اما مشکل اینجا بود که ایران در کاسپین عملا فاقد ناو رزمی بود و فقط تعدادی قایق کوچک گشتی داشت که مناسب گشت های انتظامی کنار ساحل بودند .
با کشف منابع نفت و گاز جدید در بستر این دریاچه و توجه غرب به این منابع جدید و اقدامات تحریک آمیز رژیم باکو که تعدادی از یگان های نظامی شوروی را به ارث برده و همینطور از پشتیبانی غرب و رژیم صیهونیستی نیز برخوردار بوده و است ( اقداماتی نظیر تجاوزات مکرر به محدوده 20 درصد مورد نظر ایران و حتی کارهای اکتشافاتی نفت و گاز در این محدوده ) شرایط را برای ایران بیش از پیش پیچیده کرد .
جمهوری اسلامی ایران به منظور مقابله با اقدامات رژیم باکو ، به غیر از استفاده توان هوایی خود ، به عنوان راه حلی موقت و فوری ، کشتی تفریحی شهسوار ( ساخت هلند ) که متعلق به دوران پهلوی اول بود را با تعمیر و تجهیز به توپ 20 م م و 2 موشک ضد کشتی نور تبدیل به ناوچه حمزه می کند تا راه حل دائم برای موضوع کاسپین اندیشیده و اجرا شود .
به منظور ایجاد توان رزمی در کاسپین ، ابتدا تصمیم گرفته می شود که تعدادی از ناوهای مستقر در جنوب کشور از طریق کانال ولگا-دن که تنها مسیر ارتباط دریاچه کاسپین با آب های آزاد است ، به این دریاچه منتقل شود ، اما به دلیل مخالفت روسیه که کانال ولگا-دن در آن واقع شده است ، این امر میسر نشد . در این میان گزینه انتقال ناو از راه زمینی نیز فکر می شود که دشوار و پیچیده است ، از طرفی هردو گزینه انتقال دریایی یا زمینی باعث کاهش توان رزمی در جنوب می شده .
سرانجام تصمیم به ساخت ناو در دریاچه کاسپین گرفته می شود ، بر این اساس و تا به حال 3 ناوچه موشک انداز پیکان ، جوشن و درفش بر اساس ناوچه های کلاس کمان تحت برنامه ( سینا ) ساخته و وارد خدمت شده و یک ناوچه دیگر با نام ( سپر ) نیز در در آستانه الحاق می باشد . قابل ذکر است که دو ناوچه پیکان و جوشن نام و شماره خود را از 2 ناوچه کلاس کمان گرفته اند که در 8 سال دفاع مقدس در خلیج فارس جاویدان شدند ( پیکان در عملیات مروارید و جوشن در تهاجم نیروی دریایی امریکا )
علاوه برای ناوچه های پروژه سینا یا کلاس پیکان ، دومین ناو از کلاس جماران یعنی ناو دماوند نیز در کاسپین ساخته و وارد خدمت شده است . ( سامان عزیزی )
@navy_force 🇮🇷
ناوچه های موشک انداز پیکان ، درفش و جوشن از کلاس پیکان ( پروژه سینا ) @navy_force
ناوچه جوشن "1 " که در تهاجم رژیم امریکا با نام عملیات آخوندک در کنار ناو سهند "1" از کلاس الوند جاویدان گشت @navy_force
Forwarded from NAVY FORCE
ای یازدهم امام شیعه
ای مفتخر از تو نامِ شیعه
بر سامره و حریمِ پاکت
بر مهدی تو سلامِ شیعه
🏴 شهادت امام حسن عسکری(ع) تسلیت باد
@navy_force 🇮🇷
ای مفتخر از تو نامِ شیعه
بر سامره و حریمِ پاکت
بر مهدی تو سلامِ شیعه
🏴 شهادت امام حسن عسکری(ع) تسلیت باد
@navy_force 🇮🇷
وقتی از توان رزمی نیروهای مسلح روسیه حرف میزنیم ، در واقع داریم در مورد یک ارتش دهه هشتادی/نودی حرف میزنیم
با این که در روسیه تجهیزات عالی وجود دارد اما اکثرا تعدادشان بسیار کم است و ستون فقرات ارتش روسیه را تجهیزات پیر و فرسوده متعلق به دهه 90/80 و حتی در برخی موارد 70 تشکیل داده اند ، در یک نبرد روی کاغذ مثلا سوخو 35 یک جنگنده چند منظوره نسل چهار پلاس پلاس توانمند است شکی نیست اما وقتی حرف از جنگ میشود تعداد کم آن دردی دعوا نمیکند (در نبرد کلاسیک و بروی کاغذ)
متهم ردیف اول این فرسودگی اقتصاد روسیه عنوان میشود اما واقعا اقتصاد این کشور مقصر ردیف اول است ؟
برای جواب این سوال فعلا فقط به نیروی دریایی روسیه که در حوضه ماست اشاره میکنیم
نیروی دریایی روسیه ، عملا یک نیروی دریایی فرسوده است برای مثال ساده تعداد شناور های عملیاتی این نیروی دریایی که روی کاغذ با اتکا به توان پدافندی خود (بدون سامانه دفاع نزدیک) توان مقابله با موشک ضد کشتی هارپون بلاک 1سی را دارند (روی کاغذ) از تعداد انگشتان دو دست کمتر است .( 4 ناوچه موشک انداز و 2 ناو محافظ)
جوابی که پیش میاد اینه :« خوب روسیه طرح نوع سازی داره اما اقتصادش جواب گو نیست .» اما غلطه محض ، چرا ؟
بیاد یک نگاه عمیق تر به این مسئله نوسازی بیندازیم
این نوسازی شامل ارتقا 1 زیردریایی کلاس دلتا-3 ، نوسازی و ارتقا 2 زیردریایی کلاس دلتا-4 ، ساخت یک زیردریایی کلاس آنتی تحت ارتقا و تغییرات سنگین و ارتقا 3 زیردریایی از همین کلاس ، ساخت 6 زیردریایی کلاس یاسن ، ساخت 4 زیردریایی کلاس بوری ، ارتقا و نوسازی سنگین 2 زیردریایی کلاس بارکودا ، ارتقا و نوسازی 7 زیردریایی کلاس آکولا 1 و 2 ، ساخت 2 زیردریایی کلاس لادا ، ارتقا 2 ناوشکن کلاس آدلیو ، ارتقا سنگین یک رزمناو سنگین کلاس کایروف ، ساخت همزمان بیش از 20 ناوچه موشک انداز از 7 کلاسی مختلف ( به عبارت دیگه ساخت 5 ناوچه موشک انداز از کلاس استراگاشچی ، ساخت 2 ناوچه موشک انداز کلاس گرمیانشچی ، ساخت 1 ناوچه موشک انداز کلاس تایگر ، ساخت 5 ناوچه موشک انداز کلاس بویان-ام ، ساخت 8 ناوچه موشک انداز کلاس کراکورت ، ساخت 1 ناوچه موشک انداز کلاس آرک تیکا ، ساخت 5 ناوچه موشک انداز کلاس پروژه 22160 و هنوز هم بود به نظرم) ، ساخت 4 ناو محافظ کلاس آدمیرال گروشکف ، ساخت 3 ناو محافظ کلاس آدمیرال گری گورویچ ، ساخت 2 ناو عملیات آبی خاکی کلاس ایوان گرای ، ساخت یک ناو ارتباطات ویژه و جاسوس الکترونیک پروژه 18280 و ...
شاید فکر کنید ، خوب دونه دونه میرن سراغ اینها و ناوگان رو نوین میکنن ، خوب کاملا در اشتباهید ، اینهایی که من گفتم ، همه همزمان در حال انجام و پیگیری است
متاسفانه قبل از اقتصاد چیزی که روس ها نیاز دارند مدریت صحیح منابع است با همین بودجه ، اینجوریه که معرفی تا خدمت یک ناو محافظ بیش از 11 سال طول می کشه و هنوز در بلاتکلیفی تامین بودجه عملیاتی شدن یک گوشه سیر میکنه ، و این تازه نیروی دریایی دریایی این کشور بود ، با این حال وجود چنین طرح عظیمی 95% نیروی دریایی روسیه که در حالت عملیاتی است بازمانده شوروی و جنگ سرد و دهه 80/90/70 هستند بدون دریافت کوچکترین ارتقایی و شاید از روی شانس گرفتار حریقی چیزی بشن تا از خدمت خارج بشن (نمود این داستان در سابقه درخشان نیروی دریایی روسیه هست) .
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
با این که در روسیه تجهیزات عالی وجود دارد اما اکثرا تعدادشان بسیار کم است و ستون فقرات ارتش روسیه را تجهیزات پیر و فرسوده متعلق به دهه 90/80 و حتی در برخی موارد 70 تشکیل داده اند ، در یک نبرد روی کاغذ مثلا سوخو 35 یک جنگنده چند منظوره نسل چهار پلاس پلاس توانمند است شکی نیست اما وقتی حرف از جنگ میشود تعداد کم آن دردی دعوا نمیکند (در نبرد کلاسیک و بروی کاغذ)
متهم ردیف اول این فرسودگی اقتصاد روسیه عنوان میشود اما واقعا اقتصاد این کشور مقصر ردیف اول است ؟
برای جواب این سوال فعلا فقط به نیروی دریایی روسیه که در حوضه ماست اشاره میکنیم
نیروی دریایی روسیه ، عملا یک نیروی دریایی فرسوده است برای مثال ساده تعداد شناور های عملیاتی این نیروی دریایی که روی کاغذ با اتکا به توان پدافندی خود (بدون سامانه دفاع نزدیک) توان مقابله با موشک ضد کشتی هارپون بلاک 1سی را دارند (روی کاغذ) از تعداد انگشتان دو دست کمتر است .( 4 ناوچه موشک انداز و 2 ناو محافظ)
جوابی که پیش میاد اینه :« خوب روسیه طرح نوع سازی داره اما اقتصادش جواب گو نیست .» اما غلطه محض ، چرا ؟
بیاد یک نگاه عمیق تر به این مسئله نوسازی بیندازیم
این نوسازی شامل ارتقا 1 زیردریایی کلاس دلتا-3 ، نوسازی و ارتقا 2 زیردریایی کلاس دلتا-4 ، ساخت یک زیردریایی کلاس آنتی تحت ارتقا و تغییرات سنگین و ارتقا 3 زیردریایی از همین کلاس ، ساخت 6 زیردریایی کلاس یاسن ، ساخت 4 زیردریایی کلاس بوری ، ارتقا و نوسازی سنگین 2 زیردریایی کلاس بارکودا ، ارتقا و نوسازی 7 زیردریایی کلاس آکولا 1 و 2 ، ساخت 2 زیردریایی کلاس لادا ، ارتقا 2 ناوشکن کلاس آدلیو ، ارتقا سنگین یک رزمناو سنگین کلاس کایروف ، ساخت همزمان بیش از 20 ناوچه موشک انداز از 7 کلاسی مختلف ( به عبارت دیگه ساخت 5 ناوچه موشک انداز از کلاس استراگاشچی ، ساخت 2 ناوچه موشک انداز کلاس گرمیانشچی ، ساخت 1 ناوچه موشک انداز کلاس تایگر ، ساخت 5 ناوچه موشک انداز کلاس بویان-ام ، ساخت 8 ناوچه موشک انداز کلاس کراکورت ، ساخت 1 ناوچه موشک انداز کلاس آرک تیکا ، ساخت 5 ناوچه موشک انداز کلاس پروژه 22160 و هنوز هم بود به نظرم) ، ساخت 4 ناو محافظ کلاس آدمیرال گروشکف ، ساخت 3 ناو محافظ کلاس آدمیرال گری گورویچ ، ساخت 2 ناو عملیات آبی خاکی کلاس ایوان گرای ، ساخت یک ناو ارتباطات ویژه و جاسوس الکترونیک پروژه 18280 و ...
شاید فکر کنید ، خوب دونه دونه میرن سراغ اینها و ناوگان رو نوین میکنن ، خوب کاملا در اشتباهید ، اینهایی که من گفتم ، همه همزمان در حال انجام و پیگیری است
متاسفانه قبل از اقتصاد چیزی که روس ها نیاز دارند مدریت صحیح منابع است با همین بودجه ، اینجوریه که معرفی تا خدمت یک ناو محافظ بیش از 11 سال طول می کشه و هنوز در بلاتکلیفی تامین بودجه عملیاتی شدن یک گوشه سیر میکنه ، و این تازه نیروی دریایی دریایی این کشور بود ، با این حال وجود چنین طرح عظیمی 95% نیروی دریایی روسیه که در حالت عملیاتی است بازمانده شوروی و جنگ سرد و دهه 80/90/70 هستند بدون دریافت کوچکترین ارتقایی و شاید از روی شانس گرفتار حریقی چیزی بشن تا از خدمت خارج بشن (نمود این داستان در سابقه درخشان نیروی دریایی روسیه هست) .
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
یکی از اشکالات این مدریت را ساده بیان کنیم ، ناو محافظ کلاس نویک بصورت کامل کفاف نیروی دریایی روسیه را میداد و نیازی به طراحی کلاس گری گورویج نبود اما نویک رها شد ، کلاس گری گورویج نیز توان پاسخ به نیاز نیروی دریایی روسیه را داشت اما در اوج تعجب این ناو و زیر کلاس توانمند ماکاروف رها شد و به سوی ناو محافظ کلاس گروشکف رفت ، هزینه های سنگین توسه پلاتفرم گروشکف و بخصوص سیستم راداری نوین این ناو محافظ همچنان بعد گذشت 11 سال بر دوش روس ها سنگینی میکند
ناوچه موشک انداز کلاس گیپارد نیز چیزی فراتر از نیاز شوروی بود و طراحی بویان و بویان-ام به عنوان یک ناوچه ارزانتر قابل درک بود و طراحی کلاس استراگاشچی و زیر کلاس های آن نیز برای نیروی دریایی روسیه خوب است اما کراکورت و پروژه 22160 بی معنا است و نکته جالب و بسی تامل اینست که این دو کلاس دقیقا توان رزمی برابر ناوچه های موشک انداز کلاس بویان و نسخه اول استراگاشچی دارند و دقیقا جایی عملیات خواهند کرد که استراگاشچی هم خواهد بود (ناوگان دریای سیاه) ، این وسط واقع توسعه دو پلاتفرم متفاوت و صرف هزینههای سنگین بدون هیچ دلیلی جای سوال دارد ، ندارد ؟
وارد بحث زیردریایی ها نشویم ، کلاس آکولا یک هیولای به تمام معنا است و خطرناک ترین زیردریایی اتمی تهاجمی روس ها است و ارتقا عالی هم برای آن ارائه شده ولی برخی از این 7 زیردریایی که برای نوسازی و ارتقا به خواب رفته اند 5 ساله در خدمت نیستند !!!؟؟؟ ، زیردریایی کلاس یاسن نیز یک زیردریایی اتمی تهاجمی عالی است اما ساخت 6 عدد آن همزمان ؟ درحالی که ناوگان زیردریایی های تهاجمی روسیه به اندازه کافی برای دشمنان سنتی خطر ناک هستند و همچنان برخی حتی نیمه عمر مفید خود را هم طی نکرده اند ، بهتر نبود به جای ساخت 6 عدد همزمان همان حاملان بالستیک کلاس بوری در اولویت قرار می گرفتند تا 9 زیردریایی فرسوده بسیار خطرناک دلتا سریعتر از خدمت خارج شوند (قبلا گفتیم چرا دلتا ها خطرناک ترین زیردریایی های اتمی حامل موشک بالستیک جهان برای محیط زیست هستند)
قبل گرفتن انگشت اتهام ، اتهام بسوی خود شاکی باز میگردد ...
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
ناوچه موشک انداز کلاس گیپارد نیز چیزی فراتر از نیاز شوروی بود و طراحی بویان و بویان-ام به عنوان یک ناوچه ارزانتر قابل درک بود و طراحی کلاس استراگاشچی و زیر کلاس های آن نیز برای نیروی دریایی روسیه خوب است اما کراکورت و پروژه 22160 بی معنا است و نکته جالب و بسی تامل اینست که این دو کلاس دقیقا توان رزمی برابر ناوچه های موشک انداز کلاس بویان و نسخه اول استراگاشچی دارند و دقیقا جایی عملیات خواهند کرد که استراگاشچی هم خواهد بود (ناوگان دریای سیاه) ، این وسط واقع توسعه دو پلاتفرم متفاوت و صرف هزینههای سنگین بدون هیچ دلیلی جای سوال دارد ، ندارد ؟
وارد بحث زیردریایی ها نشویم ، کلاس آکولا یک هیولای به تمام معنا است و خطرناک ترین زیردریایی اتمی تهاجمی روس ها است و ارتقا عالی هم برای آن ارائه شده ولی برخی از این 7 زیردریایی که برای نوسازی و ارتقا به خواب رفته اند 5 ساله در خدمت نیستند !!!؟؟؟ ، زیردریایی کلاس یاسن نیز یک زیردریایی اتمی تهاجمی عالی است اما ساخت 6 عدد آن همزمان ؟ درحالی که ناوگان زیردریایی های تهاجمی روسیه به اندازه کافی برای دشمنان سنتی خطر ناک هستند و همچنان برخی حتی نیمه عمر مفید خود را هم طی نکرده اند ، بهتر نبود به جای ساخت 6 عدد همزمان همان حاملان بالستیک کلاس بوری در اولویت قرار می گرفتند تا 9 زیردریایی فرسوده بسیار خطرناک دلتا سریعتر از خدمت خارج شوند (قبلا گفتیم چرا دلتا ها خطرناک ترین زیردریایی های اتمی حامل موشک بالستیک جهان برای محیط زیست هستند)
قبل گرفتن انگشت اتهام ، اتهام بسوی خود شاکی باز میگردد ...
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
ناو محافظ آدمیرال گروشکف که پیشرفته ترین شناور رزمی نیروی دریایی روسیه است ، این ناو 11 ساله پروژه ساخت همین یکی ادامه داره و هنوز خبری قطعی از الحاقش به نیروی دریایی روسیه نیست
@navy_force
@navy_force