برباد رفته از نوع ایرانی

ناوشکن های کلاس کورش (کید)
قسمت دوم و آخر

کلاس کورش دقیقا از روی اسپرینس مشتق شد ، کورش یک ناوشکن چند منظوره بود ، در واقع در آن زمان ما بدنبال طرح ناوشکن تایکاندراگو بودم اما بخاطر حساسیت بالای ایالات متحده با ورود ایران ب طرح ایجیس مخالفت میشود ، اما با فروش بخشی از جزئیات طرح ایجیس موافقت میشود ک شامل فروش موشک های ریم 66 و 67 بود .
ریم 66 و نمونه بود بلند آن ریم 67 از اجزای اصلی سامانه ایجیس بودند .
کورش دقیقا مشابه ناوشکن های کلاس تایکاندراگو بود چ در پلاتفرم چ در تسلیحات اما در تعداد تسلیحات تفاوت هایی وجود داشت .
همچین خبری از سیستم راداری اس پی وای 1 و کامپیوتر های مغز ایجیس نبود .
اما با این حال ناوشکن توانایی پدافندی بسیار بالایی داشت .
ناوشکن های کلاس کورش همانند کلاس تایکاندراگو دارای 2 لانچر مارک 26 بود ، یکی در جلوی و دیگری در پاشنه ناو ، این دو لانچر از مد 3 مارک 26 بودند ک هر کدام در انبار خود دارای 24 موشک بود (مجموعا 48 موشک) از این دود لانچر میتوان 3 نوع موشک شلیک کرد ، ک شامل ریم 66 ، 67 و راکت ضد زیردریایی آر یو آر-5 بود ، از این رو ناوشکن توانایی انجام نقش ضد زیردریایی ، پدافندی و جنگ سطحی بود ، بسیار فراتر از ناوشکن های کلاس اسپرینس ، اما کمتر از تایکاندراگو (5 ناوشکن کلاس تایکا دارای دو لانچر مد 5 مارک 26 بودند ک تا 44 موشک ظرفیت انبار داشتند ، مجموعا. 88 موشک)
در کنار این دو لانچر ، کلاس کورش دارای دو سامانه دفاع نزدیک فالانکس ، دو توپ دو منظوره 127 میلیمتری (مشابه اسپرینس و تایکاندراگو) دو لانچر 3 تیوپه اژدر مارک 32 و 2 لانچر مارک 141 برای شلیک موشک ضد کشتی هارپون بود.

در بعد راداری این ناوشکن با اسپرینس تفاوت عمده داشت .
برای جست جو آسمان ناوشکن مجهز ب رادار آرایه فازی اس پی اس 48 بود ک در باند ائی و اف فعالیت میکند و تا 400 کیلومتر برد دارد ، برای سرچ اهداف سطحی از رادار اس پی اس 55 استفاده میکند ک در باند آی فعالیت میکند و تا 100 کیلومتر برد دارد و برای سرچ ارتفاع پست از رادار اس پی کیو 9 ای بهره‌مند است
از نظر پیشران ، ناو ب چهار موتور توربین گازی ال ام 2500 استفاده میکند ک با موتور اسپرینس یکی است اما مدل متفاوت بود ، موتور مورد استفاده در ناوشکن تایکاندراگو ، رزمناو تایکاندراگو و ناوشکن های کلاس آرلی بروک نیز همین است اما مدل متفاوت است .

چهار ناوشکن کلاس کورش ب ترتیب ، کورش ، داریوش ، نادر و انوشیروان نام داشتند ، وظیفه ساخت بر عهده بارانداز انگلس بود .
ساخت دو ناوشکن کورش و داریوش در 1978 آغاز شد و در 1979 به آب انداخته شدند و ساخت نادر و انوشیروان در 1979 ساختشان آغاز و در 1980 به آب انداخته شدند ، اما به آب اندازی کورش و داریوش همانا و پیروزی انقلاب اسلامی همانا .
در گیر دار پس از پایان حکومت سابق و ایجاد شکاف های عمیق میان روابط دو کشور ایران و ایالات متحده ، ناوشکن های کورش تحویل کشور نمی شوند .
ناوشکن های کلاس کورش دارای اشتراکات تسلیحاتی و قطعاتی فراوان با ناوشکن در دست طراحی تایکاندراگو و اسپرینس داشت ، از این رو کلاس کورش با نام کلاس کید بخدمت نیروی دریایی ایالات متحده گرفته میشود .
این چهار ناوشکن در سال 1981 و 1982 وارد خدمت میشود و در سال های 1999 و 1998 از خدمت خارج میشوند .
با ورود ب هزاره جدید ، تایوان ب خرید ناوشکن های کلاس کید ابراز علاقه می کند و در نهایت با عقد یک قرار داد ، هر چهار ناوشکن کلاس کید را با یک ارتقا در تسلیحات خریداری میکند .
این ارتقا شامل تعویض یکی از لانچر های مارک 26 مد 3 با مارک 26 مد 4 بود ک تعداد موشک های پدافندی و ضد زیردریایی این ناوشکن را ب 68 عدد رساند . این چهار ناوشکن در دو سال 2005 و 2006 تحویل تایوان شدند و تا امروز در خدمت نیروی دریایی تایوان هستند .

ناوشکن های کلاس کورش در صورت تحویل ب کشور توان بالایی را ب نیروی دریایی کشور جهت انجام عملیات حتی خارج از آب های مکران میداد اما کلاس کورش نام خود را بر تاریخ ب عنوان برباد رفته ای دیگر نوشت .


الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ

یک ناوشکن از کلاس اسپرینس (ارتقا یافته) و یک ناوشکن کلاس کید (کورش)
@navy_force

یک ناوشکن از کلاس کید درحال دریافت سوخت از یک شناور پشتیبانی لجستیک
@navy_force

و در پایان ، یک ناوشکن از کلاس کید از نمای بالا
@navy_force

یک ناوشکن از کلاس اسپرینس (ارتقا یافته) در کنار یک ناوشکن از کلاس تایکاندراگو
@navy_force

در خصوص ناوشکن های اسپرینس توضیحاتی در قسمت اول برباد رفته کلاس کورش دادیم ، و بهتره توضیحات آن را در چند سطر تکمیل کنیم

ایالات متحده در دهه نود میلادی دست به ارتقا 24 ناوشکن کلاس اسپرینس میکند ، طبق این ارتقا لانچر آر یو آر-4 باز شد و جای آن یک لانچر 61 سیلویی مارک 41 نصب شد .
با این اقدام ناوشکن های کلاس اسپرینس از ناوشکن های جنگ ضد زیردریایی تبدیل به ناوشکن های چند منظوره شدند ک توان پدافندی و تهاجمی و حتی ضد زیردریایی فراتر از اول داشتند .
ناوشکن های کلاس اسپرینس و 5 ناوشکن کلاس تایکاندراگو با ناوشکن های کلاس آرلی بروک جایگزین شدند .

یک چیزی دیگه هم چند بار در خصوص ناوشکن های کلاس تایکاندراگو و رزمناو تایکاندراگو گفتم بازم میگم
تایکاندراگو در ابتدای طرح مسلح ب به دو لانچر مارک 26 مد 5 ، بر اساس اسپرینس ب عنوان مکمل دفاع هوایی آن طراحی شد ک قرار بود از اولین سیستم یک پارچه دفاع پدافندی نیروی دریایی ایالات متحده به صورت عملیاتی استفاده کند .
اما بعد عملیاتی کردن 5 ناوشکن از کلاس تایکاندراگو ، این ناوشکن مورد باز طراحی قرار گرفت ، لانچر های مارک 26 با دو لانچر عمودی 64 سیلویی مارک 41 جایگزین شد و توان رزمی ناوشکن در حدود یک/سوم افزایش پیدا کرد .
اگرچه در همان زمان و با داشتن لانچر مارک 26 مد 5 از نظر تسلیحات فراتر از رزمناو کلاس ویرجینیا بود و فراتر رفتن توان رزمی پس از باز طراحی در زیر کلاس بانکر هل به رزمناو تغیر ماهیت داد .
(از این رو اون 5 ناو اولی کلاس تایکاندراگو ناوشکن یا رزمناو خطاب قرار دادن اشتباه نیست اما زیر کلاس بانکر هل را ناوشکن گفتن مشکلیده :))

خلاصه مطلب ، یکی از عقده های مانده در گلوی این جانب ، تحویل گرفتن و سپس ارتقا کلاس کورش با حذف مارک 26 ها و جایگزین کردن با دو لانچر ( 32 سیلویی در سینه و جلوی جزیره و یک 64 سیلویی در پاشنه) مارک 41 با مجموعا 96 سیلو بوده و هست ;(
(البته ب سادگی نوشتن چند خط نیست ، اما آرزو بر جوانان هم عیب نیست)

https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ

یک ناوشکن از کلاس اسپرینس ارتقا یافته
به لانچر مارک 41 پشت توپ. اصلی دقت کند و
*با عکس ریپلای شده مقایسه کنید*
@navy_force

رزمناو یو اس اس بانکر هل اولین رزمناو به معنای کامل کلمه از کلاس تایکاندراگو
@navy_force

خوب من یک اشتباهیی در این پست کردم و درواقع یکی از حفره های پرتاب سونوبوی رو با محل سوخت گیری اشتباه گرفتم

پوسایدون 7 حفره کلی پرتاب سونوبوی داره

اما ، شیوه مرسوم پرتاب سونوبوی و تفاوت در نوع مورد استفاده در پوسانیدن رو زیرش گفتم ، بهتره مجددا یاد آوری کنم و یکم بیشتر توضیح بدم

تفاوت عمده ک در حمل سونوبوی در پوسایدون با روش مرسوم (در تصویر ب حفره های سونوبوی در پشت ریشه بال توجه کنید) در واقع در تعداد حمل سونوبوی هاست . شما محدودیت در فضای زیر هواپیما برای لود سونوبوی دارید

در روش مرسوم ک در اکثر هواگرد های ضد زیردریایی مشاهده میشه ، بروی بدنه مثلا هواپیما پی 3 اوریون ، تعداد مشخص حفره وجود داره ک در پایگاه و توست خدمه لود میشه و خبری از انبار در داخل هواپیما یا بالگرد نیست .
(همه بالگرد ها سونوبوی حمل نمیکنن)
و تفاوت عمده با پوسایدون و تفاوت حفره ها در این است .
برای حمل بیشتر سونوبوی نمیتوان تمام بدنه هواپیما را سوراخ سوراخ کرد ، در عوض میشه در داخل خود هواپیما با در اختیار داشتن فضا بیشتر انبار کرد .

هواپیمای گشت دریایی و ضد زیردریایی ناونشین اس 3 وایکینگ
به حفره های مرسوم حمل سونوبوی دقت کنید
@navy_force

بالگرد گشت دریایی و ضد زیردریایی اوشن هاوک (نسخه گشت دریایی ضد زیردریایی اس اچ 60 سئی هاوک)
حفره های سمت چپ نیز برای حمل سونوبوی در این بالگرد است
@navy_force

تصویری زیبا از ناوشکن اچ ام اس دراگون (دی-35) از کلاس تایپ 45 نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا
@navy_force

یک نکته جالب در خصوص ناوشکن های کلاس تایپ 45 اینست ک هیچ تیوپ اژدری ندارند
@navy_force

تایپ 45 ، علیرغم اینکه در کنار کلاس زاموالت ساکت ترین کلاس ناوشکن عملیاتی جهان است ، اما برای انجام جنگ ضد زیردریایی متکی ب یکی از دو بالگرد مرلین و یا ویلدکت است

در تصویر اگوستا وستلند 101 مرلین

تایپ 45 در یک جنگ ضد زیردریایی میتواند به دو ویلدکت و یا یک مرلین با اتکا ب توان پذیرایی از بالگرد خود ، متکی شود .

در تصویر اگوستا وستلند 159 ویلدکت
@navy_force

دو عدد بالگرد ویلدکت درون اتاق پذیرایی یک ناوشکن کلاس تایپ 45
@navy_force

متکی بودن تایپ 45 ب یک بالگرد در جنگ ضد زیردریایی یکی از ضعف های وارده بر ناوشکن های کلاس تایپ 45 است
@navy_force

یک تانک ام 4 شرمن در حال پیاده شدن از ال اس تی 202 ، در یک عملیات آبی خاکی در طول جنگ جهانی دوم

ان شاءالله طی هفته آینده ب عملیات های آبی خاکی خواهیم پرداخت

شب خوش

تصویر زیبا از ابر ناو هواپیمابر (سوپر کریر) یو اس اس اینترپرایز اولین سوپر کریر عملیاتی جهان با سوخت اتمی

سلام وقت بخیر
@navy_force