نبرد ناو گروه آلفا نیروی دریایی ایالات متحده ب رهبری نبرد ناو یو اس اس آیوا و گل سرسبد ناو هواپیمابر یو اس اس میدوی

سلام وقت بخیر
@navy_force

یک ناوشکن از کلاس کید (کورش) در کنار یک ناو پشتیبان لجستیک و در مقابل ناو هواپیمابر یو اس اس ساراتوگا

@navy_force

برباد رفته از نوع ایرانی

ناوشکن های کلاس کورش (کید)
قسمت دوم و آخر

کلاس کورش دقیقا از روی اسپرینس مشتق شد ، کورش یک ناوشکن چند منظوره بود ، در واقع در آن زمان ما بدنبال طرح ناوشکن تایکاندراگو بودم اما بخاطر حساسیت بالای ایالات متحده با ورود ایران ب طرح ایجیس مخالفت میشود ، اما با فروش بخشی از جزئیات طرح ایجیس موافقت میشود ک شامل فروش موشک های ریم 66 و 67 بود .
ریم 66 و نمونه بود بلند آن ریم 67 از اجزای اصلی سامانه ایجیس بودند .
کورش دقیقا مشابه ناوشکن های کلاس تایکاندراگو بود چ در پلاتفرم چ در تسلیحات اما در تعداد تسلیحات تفاوت هایی وجود داشت .
همچین خبری از سیستم راداری اس پی وای 1 و کامپیوتر های مغز ایجیس نبود .
اما با این حال ناوشکن توانایی پدافندی بسیار بالایی داشت .
ناوشکن های کلاس کورش همانند کلاس تایکاندراگو دارای 2 لانچر مارک 26 بود ، یکی در جلوی و دیگری در پاشنه ناو ، این دو لانچر از مد 3 مارک 26 بودند ک هر کدام در انبار خود دارای 24 موشک بود (مجموعا 48 موشک) از این دود لانچر میتوان 3 نوع موشک شلیک کرد ، ک شامل ریم 66 ، 67 و راکت ضد زیردریایی آر یو آر-5 بود ، از این رو ناوشکن توانایی انجام نقش ضد زیردریایی ، پدافندی و جنگ سطحی بود ، بسیار فراتر از ناوشکن های کلاس اسپرینس ، اما کمتر از تایکاندراگو (5 ناوشکن کلاس تایکا دارای دو لانچر مد 5 مارک 26 بودند ک تا 44 موشک ظرفیت انبار داشتند ، مجموعا. 88 موشک)
در کنار این دو لانچر ، کلاس کورش دارای دو سامانه دفاع نزدیک فالانکس ، دو توپ دو منظوره 127 میلیمتری (مشابه اسپرینس و تایکاندراگو) دو لانچر 3 تیوپه اژدر مارک 32 و 2 لانچر مارک 141 برای شلیک موشک ضد کشتی هارپون بود.

در بعد راداری این ناوشکن با اسپرینس تفاوت عمده داشت .
برای جست جو آسمان ناوشکن مجهز ب رادار آرایه فازی اس پی اس 48 بود ک در باند ائی و اف فعالیت میکند و تا 400 کیلومتر برد دارد ، برای سرچ اهداف سطحی از رادار اس پی اس 55 استفاده میکند ک در باند آی فعالیت میکند و تا 100 کیلومتر برد دارد و برای سرچ ارتفاع پست از رادار اس پی کیو 9 ای بهره‌مند است
از نظر پیشران ، ناو ب چهار موتور توربین گازی ال ام 2500 استفاده میکند ک با موتور اسپرینس یکی است اما مدل متفاوت بود ، موتور مورد استفاده در ناوشکن تایکاندراگو ، رزمناو تایکاندراگو و ناوشکن های کلاس آرلی بروک نیز همین است اما مدل متفاوت است .

چهار ناوشکن کلاس کورش ب ترتیب ، کورش ، داریوش ، نادر و انوشیروان نام داشتند ، وظیفه ساخت بر عهده بارانداز انگلس بود .
ساخت دو ناوشکن کورش و داریوش در 1978 آغاز شد و در 1979 به آب انداخته شدند و ساخت نادر و انوشیروان در 1979 ساختشان آغاز و در 1980 به آب انداخته شدند ، اما به آب اندازی کورش و داریوش همانا و پیروزی انقلاب اسلامی همانا .
در گیر دار پس از پایان حکومت سابق و ایجاد شکاف های عمیق میان روابط دو کشور ایران و ایالات متحده ، ناوشکن های کورش تحویل کشور نمی شوند .
ناوشکن های کلاس کورش دارای اشتراکات تسلیحاتی و قطعاتی فراوان با ناوشکن در دست طراحی تایکاندراگو و اسپرینس داشت ، از این رو کلاس کورش با نام کلاس کید بخدمت نیروی دریایی ایالات متحده گرفته میشود .
این چهار ناوشکن در سال 1981 و 1982 وارد خدمت میشود و در سال های 1999 و 1998 از خدمت خارج میشوند .
با ورود ب هزاره جدید ، تایوان ب خرید ناوشکن های کلاس کید ابراز علاقه می کند و در نهایت با عقد یک قرار داد ، هر چهار ناوشکن کلاس کید را با یک ارتقا در تسلیحات خریداری میکند .
این ارتقا شامل تعویض یکی از لانچر های مارک 26 مد 3 با مارک 26 مد 4 بود ک تعداد موشک های پدافندی و ضد زیردریایی این ناوشکن را ب 68 عدد رساند . این چهار ناوشکن در دو سال 2005 و 2006 تحویل تایوان شدند و تا امروز در خدمت نیروی دریایی تایوان هستند .

ناوشکن های کلاس کورش در صورت تحویل ب کشور توان بالایی را ب نیروی دریایی کشور جهت انجام عملیات حتی خارج از آب های مکران میداد اما کلاس کورش نام خود را بر تاریخ ب عنوان برباد رفته ای دیگر نوشت .


الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ

یک ناوشکن از کلاس اسپرینس (ارتقا یافته) و یک ناوشکن کلاس کید (کورش)
@navy_force

یک ناوشکن از کلاس کید درحال دریافت سوخت از یک شناور پشتیبانی لجستیک
@navy_force

و در پایان ، یک ناوشکن از کلاس کید از نمای بالا
@navy_force

یک ناوشکن از کلاس اسپرینس (ارتقا یافته) در کنار یک ناوشکن از کلاس تایکاندراگو
@navy_force

در خصوص ناوشکن های اسپرینس توضیحاتی در قسمت اول برباد رفته کلاس کورش دادیم ، و بهتره توضیحات آن را در چند سطر تکمیل کنیم

ایالات متحده در دهه نود میلادی دست به ارتقا 24 ناوشکن کلاس اسپرینس میکند ، طبق این ارتقا لانچر آر یو آر-4 باز شد و جای آن یک لانچر 61 سیلویی مارک 41 نصب شد .
با این اقدام ناوشکن های کلاس اسپرینس از ناوشکن های جنگ ضد زیردریایی تبدیل به ناوشکن های چند منظوره شدند ک توان پدافندی و تهاجمی و حتی ضد زیردریایی فراتر از اول داشتند .
ناوشکن های کلاس اسپرینس و 5 ناوشکن کلاس تایکاندراگو با ناوشکن های کلاس آرلی بروک جایگزین شدند .

یک چیزی دیگه هم چند بار در خصوص ناوشکن های کلاس تایکاندراگو و رزمناو تایکاندراگو گفتم بازم میگم
تایکاندراگو در ابتدای طرح مسلح ب به دو لانچر مارک 26 مد 5 ، بر اساس اسپرینس ب عنوان مکمل دفاع هوایی آن طراحی شد ک قرار بود از اولین سیستم یک پارچه دفاع پدافندی نیروی دریایی ایالات متحده به صورت عملیاتی استفاده کند .
اما بعد عملیاتی کردن 5 ناوشکن از کلاس تایکاندراگو ، این ناوشکن مورد باز طراحی قرار گرفت ، لانچر های مارک 26 با دو لانچر عمودی 64 سیلویی مارک 41 جایگزین شد و توان رزمی ناوشکن در حدود یک/سوم افزایش پیدا کرد .
اگرچه در همان زمان و با داشتن لانچر مارک 26 مد 5 از نظر تسلیحات فراتر از رزمناو کلاس ویرجینیا بود و فراتر رفتن توان رزمی پس از باز طراحی در زیر کلاس بانکر هل به رزمناو تغیر ماهیت داد .
(از این رو اون 5 ناو اولی کلاس تایکاندراگو ناوشکن یا رزمناو خطاب قرار دادن اشتباه نیست اما زیر کلاس بانکر هل را ناوشکن گفتن مشکلیده :))

خلاصه مطلب ، یکی از عقده های مانده در گلوی این جانب ، تحویل گرفتن و سپس ارتقا کلاس کورش با حذف مارک 26 ها و جایگزین کردن با دو لانچر ( 32 سیلویی در سینه و جلوی جزیره و یک 64 سیلویی در پاشنه) مارک 41 با مجموعا 96 سیلو بوده و هست ;(
(البته ب سادگی نوشتن چند خط نیست ، اما آرزو بر جوانان هم عیب نیست)

https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ

یک ناوشکن از کلاس اسپرینس ارتقا یافته
به لانچر مارک 41 پشت توپ. اصلی دقت کند و
*با عکس ریپلای شده مقایسه کنید*
@navy_force

رزمناو یو اس اس بانکر هل اولین رزمناو به معنای کامل کلمه از کلاس تایکاندراگو
@navy_force

خوب من یک اشتباهیی در این پست کردم و درواقع یکی از حفره های پرتاب سونوبوی رو با محل سوخت گیری اشتباه گرفتم

پوسایدون 7 حفره کلی پرتاب سونوبوی داره

اما ، شیوه مرسوم پرتاب سونوبوی و تفاوت در نوع مورد استفاده در پوسانیدن رو زیرش گفتم ، بهتره مجددا یاد آوری کنم و یکم بیشتر توضیح بدم

تفاوت عمده ک در حمل سونوبوی در پوسایدون با روش مرسوم (در تصویر ب حفره های سونوبوی در پشت ریشه بال توجه کنید) در واقع در تعداد حمل سونوبوی هاست . شما محدودیت در فضای زیر هواپیما برای لود سونوبوی دارید

در روش مرسوم ک در اکثر هواگرد های ضد زیردریایی مشاهده میشه ، بروی بدنه مثلا هواپیما پی 3 اوریون ، تعداد مشخص حفره وجود داره ک در پایگاه و توست خدمه لود میشه و خبری از انبار در داخل هواپیما یا بالگرد نیست .
(همه بالگرد ها سونوبوی حمل نمیکنن)
و تفاوت عمده با پوسایدون و تفاوت حفره ها در این است .
برای حمل بیشتر سونوبوی نمیتوان تمام بدنه هواپیما را سوراخ سوراخ کرد ، در عوض میشه در داخل خود هواپیما با در اختیار داشتن فضا بیشتر انبار کرد .

هواپیمای گشت دریایی و ضد زیردریایی ناونشین اس 3 وایکینگ
به حفره های مرسوم حمل سونوبوی دقت کنید
@navy_force

بالگرد گشت دریایی و ضد زیردریایی اوشن هاوک (نسخه گشت دریایی ضد زیردریایی اس اچ 60 سئی هاوک)
حفره های سمت چپ نیز برای حمل سونوبوی در این بالگرد است
@navy_force

تصویری زیبا از ناوشکن اچ ام اس دراگون (دی-35) از کلاس تایپ 45 نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا
@navy_force

یک نکته جالب در خصوص ناوشکن های کلاس تایپ 45 اینست ک هیچ تیوپ اژدری ندارند
@navy_force

تایپ 45 ، علیرغم اینکه در کنار کلاس زاموالت ساکت ترین کلاس ناوشکن عملیاتی جهان است ، اما برای انجام جنگ ضد زیردریایی متکی ب یکی از دو بالگرد مرلین و یا ویلدکت است

در تصویر اگوستا وستلند 101 مرلین

تایپ 45 در یک جنگ ضد زیردریایی میتواند به دو ویلدکت و یا یک مرلین با اتکا ب توان پذیرایی از بالگرد خود ، متکی شود .

در تصویر اگوستا وستلند 159 ویلدکت
@navy_force

دو عدد بالگرد ویلدکت درون اتاق پذیرایی یک ناوشکن کلاس تایپ 45
@navy_force

متکی بودن تایپ 45 ب یک بالگرد در جنگ ضد زیردریایی یکی از ضعف های وارده بر ناوشکن های کلاس تایپ 45 است
@navy_force