Forwarded from 🇮🇷وقایع الاتفاقیه نظامی🇮🇷 (Mojtaba Khaji)
اولین کشتی از سری تایپ 26 نیروی دریایی انگلیس به عنوان HMS Glasgow نامگذاری شد.🇮🇷📝 @defence_news 📝🇮🇷
یکی از دارایی های با ارزش و مهم نیروی دریایی روسیه
ناو های جمع آوری اطلاعات ، برقراری ارتباط و رهبری اطلاعاتی ناوگان های رزمی و انجام جنگ الکترونیک کلاس یوری ایوانف (پروژه 18280) است .
این کلاس شناور در سال 2004 و با اعلام نیاز از سوی نیروی دریایی روسیه در صنایع کشتی سازی سورنایا در سن پترزبورگ طراحی و ساخت ساز آن آغاز میشود .
شناور هایی در این دست ارزش استراتژیک بسیار بالایی دارند ، شناور هایی که در اختیار داشتن حجم بالایی از سیستم های شنود الکترونیک که میتواند اطلاعات بسیار مهمی را در اختیار یگان های رزمی مختلف قرار دهند ، کلاس یوری در کنار توانایی های شنود الکترونیک توان ایفای نقش یک لیدر و یا رهبر اطلاعاتی را نیز دارد و میتوان میدان نبرد دریایی را به صورت کامل زیر نظر بگیرد .
ناو های کلاس یوری دارای 95 متر طول ، 16 متر عرض ، 4 متر آبخور و 4000 تن وزن است .
ناو از دو موتور دیزل با قدرت 2700 اسب بخار نیرو میگیرد و حداکثر سرعت 30 کیلومتر درساعت و بردی 12000 کیلومتری دارد .
اولین ناو از این کلاس سال 2015 وارد خدمت شد و در ناوگان شمال خدمت میکند .
ناو دیگری نیز در دست ساخت است .
روسیه قصد دارد 2 ناو دیگر نیز بسازد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
ناو های جمع آوری اطلاعات ، برقراری ارتباط و رهبری اطلاعاتی ناوگان های رزمی و انجام جنگ الکترونیک کلاس یوری ایوانف (پروژه 18280) است .
این کلاس شناور در سال 2004 و با اعلام نیاز از سوی نیروی دریایی روسیه در صنایع کشتی سازی سورنایا در سن پترزبورگ طراحی و ساخت ساز آن آغاز میشود .
شناور هایی در این دست ارزش استراتژیک بسیار بالایی دارند ، شناور هایی که در اختیار داشتن حجم بالایی از سیستم های شنود الکترونیک که میتواند اطلاعات بسیار مهمی را در اختیار یگان های رزمی مختلف قرار دهند ، کلاس یوری در کنار توانایی های شنود الکترونیک توان ایفای نقش یک لیدر و یا رهبر اطلاعاتی را نیز دارد و میتوان میدان نبرد دریایی را به صورت کامل زیر نظر بگیرد .
ناو های کلاس یوری دارای 95 متر طول ، 16 متر عرض ، 4 متر آبخور و 4000 تن وزن است .
ناو از دو موتور دیزل با قدرت 2700 اسب بخار نیرو میگیرد و حداکثر سرعت 30 کیلومتر درساعت و بردی 12000 کیلومتری دارد .
اولین ناو از این کلاس سال 2015 وارد خدمت شد و در ناوگان شمال خدمت میکند .
ناو دیگری نیز در دست ساخت است .
روسیه قصد دارد 2 ناو دیگر نیز بسازد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
برباد رفتگان شوروی
قسمت اول
ابر ناو هواپیمابر اولیانوفسک
اولیانوفسک درواقع دومین کلاس ناو هواپیمابر واقعی اتحاد جماهیر شوروی سابق بود ، این ناو هواپیمابر برمبنای کلاس کوزنتسف بود اما تفاوت هایی اساسی داشت ، ناو بزرگتر بود و سنگینتر بود و در رسته سوپر کریر ها یا ابر ناو های هواپیمابر قرار می گرفت .
ناو دارای یک عرشه پرواز و فرود مجزا بود اما در انتهای عرشه فرود به دو منجنیق بخار مجهز شده بود ، عرشه پرواز اصلی ناو هواپیمابر به یک رمپ پرش همانند کوزنتسف مجز شده بود .
رمپ پرش ضعف و مزیت خود را داشت ، اما بزرگترین عیب این بود که جنگنده سوخو-33 توانایی برخواست با تمام وزن لود خود از رمپ را نداشت . اگر چه ترکیب این دو روش رمپ و منجنیق در کنار هم کمی مشکل دارد ، استفاده از رمپ و منجنیق برای برخواستن توسط یک جنگنده فشار زیادی را به ارابه ها و موتور جنگنده وارد میکند .
اما در اصل وجود منجنیق بخار در عرشه اولیانوفسک برای برباد رفته ای دیگر بود ، آواکس ناونشین یاک 44
شرکت یاکلوف یاک در زمان شوروی در پروژه توسعه نیروی دریایی شوروی سهم قابل توجهی داشت .
یکی از طرح های یاکلوف برای نیروی دریایی شوروی ، آواکس ناونشین یاک-44 ، این آواکس توان رزمی فراوانی را به ناو هواپیمابر اولیانوفسک میداد ، در آینده بیشتر با یاک-44 آشنا خواهیم شد .
اولیانوفسک اتمی بود و قرار بود از 4 راکتور اتمی نسل سوم کا ان-3 استفاده کند ، این راکتور همان راکتور مورد استفاده در رزمناو سنگین کلاس کایروف هستش ، این راکتور ها بر مبنای راکتور های نسل سوم اوکا-650بی طراحی شده است اما نیروی بیشتر تولید میکنند حرارت تولید شده توسط این چهار راکتور به مجموعه ای از دیگ های بخار سپس انتقال و بخار حاصله به تعدادی توربین بخار وارد میشد ، این توربین ها نیروی 280 هزار اسب بخار را به این ناو میداد ، اما مزیت دیگری نیز داشت ، این مجموعه راکتور در مقایسه تولید نیرو به نوع متعارف فضای کمتری را اشغال میکرد و این به معنای فضای بیشتر درونی ناو هواپیمابر بود .
اولیانوفسک نیز همانند کلاس کوزنتسف یک رزمناو هواپیمابر بود و در طرح اولیانوفسک به سامانه های دفاع نزدیک کاشتان و ای کی-630ام و در بعد پدافند به سامانه پدافندی اشتیل (نسخه دریا پایه سامانه پدافندی بوک) و در بحث ضد کشتی به 16 سیلو مایل درونی موشک ضد کشتی دور برد گرانیت مسلح بود .
در بعد راداری ناو از سیستم راداری مشابه کوزنتسف از ترکیبی از رادار آرایه فازی مارس پاساد با چهار صفحه راداری در چهار طرف جزیره و یک رادار ام آر 710 بر فراز جزیره ناو استفاده میکرد .
مارس پاساد نیز برباد رفته دیگریست که قبلا توضیحاتی کوتاه در مورد آن داده ایم
شوری قصد داشت 8 ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف در کنار دو ناو هواپیمابر از کلاس اولیانوفسک به خدمت بگیرد .
کوزنتسف وظیفه ایجاد پوشش هوایی برای ناوگان های دفاعی شوری و اولیانوفسک بازوی تهاجمی نیروی دریایی شوروی بود .
اما شوری تا پایان حیات خود موفق به خدمت گیری تنها یک ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف شد و ناو هواپیمابر دوم از این کلاس در زمان فروپاشی تغریبا بیش از 80 درصد تکمیل شده بود .
شوری در 1988 استارت کلاس اولیانوفسک را میزند ما در سال 1991 و در زمان فروپاشی شوروی تغریبا 30 درصد سازه ناو تکمیل شده بود ، شوروی قصد داشت این ناو هواپیمابر را در 1995 عملیاتی کند . سازه ناو در صنایع کشتی سازی نکولایف در اوکراین بود و سازه نمیه کاره اولیانوفسک در ماند همانند دومین ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف .
اوکراین درنهایت زیر فشار های روسیه در سال 1992 سازه اولیانوفسک را اوراق میکند .
اولیانوفسک در طرح دارای 324 متر طول ، 75 متر عرض ، 10 متر آبخور و تا 80 هزار تن وزن داشت
این ناو هواپیمابر قرار بود توانایی میزبانی 70 الی 80 هواگرد را داشته باشد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
قسمت اول
ابر ناو هواپیمابر اولیانوفسک
اولیانوفسک درواقع دومین کلاس ناو هواپیمابر واقعی اتحاد جماهیر شوروی سابق بود ، این ناو هواپیمابر برمبنای کلاس کوزنتسف بود اما تفاوت هایی اساسی داشت ، ناو بزرگتر بود و سنگینتر بود و در رسته سوپر کریر ها یا ابر ناو های هواپیمابر قرار می گرفت .
ناو دارای یک عرشه پرواز و فرود مجزا بود اما در انتهای عرشه فرود به دو منجنیق بخار مجهز شده بود ، عرشه پرواز اصلی ناو هواپیمابر به یک رمپ پرش همانند کوزنتسف مجز شده بود .
رمپ پرش ضعف و مزیت خود را داشت ، اما بزرگترین عیب این بود که جنگنده سوخو-33 توانایی برخواست با تمام وزن لود خود از رمپ را نداشت . اگر چه ترکیب این دو روش رمپ و منجنیق در کنار هم کمی مشکل دارد ، استفاده از رمپ و منجنیق برای برخواستن توسط یک جنگنده فشار زیادی را به ارابه ها و موتور جنگنده وارد میکند .
اما در اصل وجود منجنیق بخار در عرشه اولیانوفسک برای برباد رفته ای دیگر بود ، آواکس ناونشین یاک 44
شرکت یاکلوف یاک در زمان شوروی در پروژه توسعه نیروی دریایی شوروی سهم قابل توجهی داشت .
یکی از طرح های یاکلوف برای نیروی دریایی شوروی ، آواکس ناونشین یاک-44 ، این آواکس توان رزمی فراوانی را به ناو هواپیمابر اولیانوفسک میداد ، در آینده بیشتر با یاک-44 آشنا خواهیم شد .
اولیانوفسک اتمی بود و قرار بود از 4 راکتور اتمی نسل سوم کا ان-3 استفاده کند ، این راکتور همان راکتور مورد استفاده در رزمناو سنگین کلاس کایروف هستش ، این راکتور ها بر مبنای راکتور های نسل سوم اوکا-650بی طراحی شده است اما نیروی بیشتر تولید میکنند حرارت تولید شده توسط این چهار راکتور به مجموعه ای از دیگ های بخار سپس انتقال و بخار حاصله به تعدادی توربین بخار وارد میشد ، این توربین ها نیروی 280 هزار اسب بخار را به این ناو میداد ، اما مزیت دیگری نیز داشت ، این مجموعه راکتور در مقایسه تولید نیرو به نوع متعارف فضای کمتری را اشغال میکرد و این به معنای فضای بیشتر درونی ناو هواپیمابر بود .
اولیانوفسک نیز همانند کلاس کوزنتسف یک رزمناو هواپیمابر بود و در طرح اولیانوفسک به سامانه های دفاع نزدیک کاشتان و ای کی-630ام و در بعد پدافند به سامانه پدافندی اشتیل (نسخه دریا پایه سامانه پدافندی بوک) و در بحث ضد کشتی به 16 سیلو مایل درونی موشک ضد کشتی دور برد گرانیت مسلح بود .
در بعد راداری ناو از سیستم راداری مشابه کوزنتسف از ترکیبی از رادار آرایه فازی مارس پاساد با چهار صفحه راداری در چهار طرف جزیره و یک رادار ام آر 710 بر فراز جزیره ناو استفاده میکرد .
مارس پاساد نیز برباد رفته دیگریست که قبلا توضیحاتی کوتاه در مورد آن داده ایم
شوری قصد داشت 8 ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف در کنار دو ناو هواپیمابر از کلاس اولیانوفسک به خدمت بگیرد .
کوزنتسف وظیفه ایجاد پوشش هوایی برای ناوگان های دفاعی شوری و اولیانوفسک بازوی تهاجمی نیروی دریایی شوروی بود .
اما شوری تا پایان حیات خود موفق به خدمت گیری تنها یک ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف شد و ناو هواپیمابر دوم از این کلاس در زمان فروپاشی تغریبا بیش از 80 درصد تکمیل شده بود .
شوری در 1988 استارت کلاس اولیانوفسک را میزند ما در سال 1991 و در زمان فروپاشی شوروی تغریبا 30 درصد سازه ناو تکمیل شده بود ، شوروی قصد داشت این ناو هواپیمابر را در 1995 عملیاتی کند . سازه ناو در صنایع کشتی سازی نکولایف در اوکراین بود و سازه نمیه کاره اولیانوفسک در ماند همانند دومین ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف .
اوکراین درنهایت زیر فشار های روسیه در سال 1992 سازه اولیانوفسک را اوراق میکند .
اولیانوفسک در طرح دارای 324 متر طول ، 75 متر عرض ، 10 متر آبخور و تا 80 هزار تن وزن داشت
این ناو هواپیمابر قرار بود توانایی میزبانی 70 الی 80 هواگرد را داشته باشد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
تصویری از سازه نیمه کاره اولیانوفسک در بار انداز شماره 444 صنایع نکولایف
@navy_force
@navy_force
تصویری از سازه نیمه کاره اولیانوفسک در بار انداز شماره 444 صنایع نکولایف
@navy_force
@navy_force
تصویری از سازه نیمه کاره اولیانوفسک در بار انداز شماره 444 صنایع نکولایف
@navy_force
@navy_force
روسیه در هزاره جدید همواره به دنبال یک کلاس ناو هواپیمابر جدید بود ، درواقع یک ناو هواپیمابر نیاز های نیروی دریایی روسیه را جواب گو نیست و حال ضعف ها و ایرادات وارد به کوزنتسف و هزینه های سنگین این ناو هواپیمابر که بر دوش روسیه گذاشته را کنار بگذاریم .
اولین طرح ساخت ناو هواپیمابر در روسیه به سال 2007 باز میگردد و روسیه با اصلاح طراحی کوزنتسف به دنبال ساخت یک ناو هواپیمابر جدید میرود . روسیه قبل آن نیز در همان دهه نود تلاش هایی برای دریافت وریاگ (دومین ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف که در اوکراین مانده بود) انجام شده بود اما عدم وجود پشتوانه قوی اقتصادی در نهایت روسیه را منصرف کرد .
اما در سال 2007 ضعف شدید عدم وجود پشتوانه هوایی در آب های خارج خانه همچنین گل کاشتن کوزنتسف در رزمایش سال 2000 روسیه را برای به خدمت گیری یک ناو هواپیمابر جدید مصمم تر میکند ، نیروی دریایی روسیه خواهان 7 ناو هواپیمابر از این کلاس بود که در کنار کوزنتسف همان حلقه هشت ناو هواپیمابر را تشکیل دهند اما واقعیت موضوع این بود که توان ساخت حتی یک ناو هواپیمابر از این کلاس در آن زمان هم از عهده اقتصادی و زیرساختی روسیه خارج بود . در این طرح ناو هواپیمابر به دو راکتور اتمی مجز شده بود و دیگر خبری از دیگ های بخار پر دردسر و سوخت مازوت پر دود خبری نبود واما ناو همانند کوزنتسف یک ناو هواپیمابر سنگین بود اما رزمناو هواپیمابر نبود .
روسیه در سال 2012 ناو هواپیمابر جدیدی را معرفی میکند . این ناو هواپیمابر شباهت های فراوانی را به برباد رفته اولیانوفسک داشت .
همانند اولیانوفسک از نیروی اتمی استفاده میکرد و همزمان از رمپ و منجنیق برای برخواستن جنگنده ها استفاده میشد ، اما ناو دیگر رزمناو هواپیمابر نبود و خبری از لانچر های مایل درونی در طرح نبود ، در همان طرح ناو توان رزمی بیشتری نسبت به اولیانوفسک داشت و یک ابر ناو هواپیمابر بود .
یک سال بعد در سال 2013 روسیه یک پروژه ناو هواپیمابر جدید را معرفی میکند ، ناو هواپیمابری ک با نام کلاس اشکوال نیز شناخته میشود .
این ناو هواپیمابر با دو طرح ماقبل تفاوت هایی اساسی دارد .
ناو یک سوپر کریر یا ابر ناو هواپیمابر است و از انرژی اتمی استفاده میکند .
ناو در ماکت خود دارای دو رمپ پرش یکی در عرشه پرواز و دیگری در پایان عرشه فرود قرار دارد .
ناو فاقد منجنیق است اما در عوض زاویه پرش اصلاح شده است .
چیز های دیگر که در روی ماکت است وجود ماکت هایی از جنگنده نسل پنجم پکفا در کنار میگ 29 کا است . و در چند ماکت نمایش داده شده حتی ماکت آواکسی مشابه یاک 44 نیز بروی عرشه قرار داشت .
اما روسیه بر خلاف دو پروژه قبل ، بروی ساخت این ناو هواپیمابر مصمم است ، اما مشکل زیرساخت همچنان روسیه را فشار میدهد ، اما جوابی از آن سوی میدان میآید .
ساخت قطعه قطعه ناو هواپیمابر در بار انداز های متفاوت و کنار هم چیدن آنها با کمک شناور کردن .
در واقع این روش توسط انگلیسی ها ابداع شد ، انگلیس نیز فاقد زیرساخت لازم جهت ساخت ابر ناو هواپیمابر کلاس کوین الیزابت بود ، اما بر این مشکل با ارائه راه حلی جدید فائق شد و حال مهندسین روسی قصد ساخت اشکوال با همان شیوه دارند .
اما مشکل تامین مالی این پروژه همچنان در حالت ابهام است ، روسیه تا الان چندین تاریخ متفاوت برای آغاز ساخت اشکوال عنوان کرده که هربار به خاطر مسائل اقتصادی به تعویق افتاده
و باید دید که عایا اشکوال هم بر باد رفته ای دیگر خواهد شد ؟
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
اولین طرح ساخت ناو هواپیمابر در روسیه به سال 2007 باز میگردد و روسیه با اصلاح طراحی کوزنتسف به دنبال ساخت یک ناو هواپیمابر جدید میرود . روسیه قبل آن نیز در همان دهه نود تلاش هایی برای دریافت وریاگ (دومین ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف که در اوکراین مانده بود) انجام شده بود اما عدم وجود پشتوانه قوی اقتصادی در نهایت روسیه را منصرف کرد .
اما در سال 2007 ضعف شدید عدم وجود پشتوانه هوایی در آب های خارج خانه همچنین گل کاشتن کوزنتسف در رزمایش سال 2000 روسیه را برای به خدمت گیری یک ناو هواپیمابر جدید مصمم تر میکند ، نیروی دریایی روسیه خواهان 7 ناو هواپیمابر از این کلاس بود که در کنار کوزنتسف همان حلقه هشت ناو هواپیمابر را تشکیل دهند اما واقعیت موضوع این بود که توان ساخت حتی یک ناو هواپیمابر از این کلاس در آن زمان هم از عهده اقتصادی و زیرساختی روسیه خارج بود . در این طرح ناو هواپیمابر به دو راکتور اتمی مجز شده بود و دیگر خبری از دیگ های بخار پر دردسر و سوخت مازوت پر دود خبری نبود واما ناو همانند کوزنتسف یک ناو هواپیمابر سنگین بود اما رزمناو هواپیمابر نبود .
روسیه در سال 2012 ناو هواپیمابر جدیدی را معرفی میکند . این ناو هواپیمابر شباهت های فراوانی را به برباد رفته اولیانوفسک داشت .
همانند اولیانوفسک از نیروی اتمی استفاده میکرد و همزمان از رمپ و منجنیق برای برخواستن جنگنده ها استفاده میشد ، اما ناو دیگر رزمناو هواپیمابر نبود و خبری از لانچر های مایل درونی در طرح نبود ، در همان طرح ناو توان رزمی بیشتری نسبت به اولیانوفسک داشت و یک ابر ناو هواپیمابر بود .
یک سال بعد در سال 2013 روسیه یک پروژه ناو هواپیمابر جدید را معرفی میکند ، ناو هواپیمابری ک با نام کلاس اشکوال نیز شناخته میشود .
این ناو هواپیمابر با دو طرح ماقبل تفاوت هایی اساسی دارد .
ناو یک سوپر کریر یا ابر ناو هواپیمابر است و از انرژی اتمی استفاده میکند .
ناو در ماکت خود دارای دو رمپ پرش یکی در عرشه پرواز و دیگری در پایان عرشه فرود قرار دارد .
ناو فاقد منجنیق است اما در عوض زاویه پرش اصلاح شده است .
چیز های دیگر که در روی ماکت است وجود ماکت هایی از جنگنده نسل پنجم پکفا در کنار میگ 29 کا است . و در چند ماکت نمایش داده شده حتی ماکت آواکسی مشابه یاک 44 نیز بروی عرشه قرار داشت .
اما روسیه بر خلاف دو پروژه قبل ، بروی ساخت این ناو هواپیمابر مصمم است ، اما مشکل زیرساخت همچنان روسیه را فشار میدهد ، اما جوابی از آن سوی میدان میآید .
ساخت قطعه قطعه ناو هواپیمابر در بار انداز های متفاوت و کنار هم چیدن آنها با کمک شناور کردن .
در واقع این روش توسط انگلیسی ها ابداع شد ، انگلیس نیز فاقد زیرساخت لازم جهت ساخت ابر ناو هواپیمابر کلاس کوین الیزابت بود ، اما بر این مشکل با ارائه راه حلی جدید فائق شد و حال مهندسین روسی قصد ساخت اشکوال با همان شیوه دارند .
اما مشکل تامین مالی این پروژه همچنان در حالت ابهام است ، روسیه تا الان چندین تاریخ متفاوت برای آغاز ساخت اشکوال عنوان کرده که هربار به خاطر مسائل اقتصادی به تعویق افتاده
و باید دید که عایا اشکوال هم بر باد رفته ای دیگر خواهد شد ؟
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
زیر دریایی اتمی حامل موشک بالستیک قاره پیما دیمیتری دانسکویی از کلاس آکولا (تایفون) که تنها زیردریایی کلاس تایفون عملیاتی است و در پشت سر ناو هواپیمابر ویکرام آ دی تیا در سال 2011 پایگاه و کشتی سازی سیوره دوینسک قبل تحویل این ناو هواپیمابر به هند .
@navy_force
@navy_force
Telegram
یو اس اس جرالد آر فورد اولین ناو هواپیمابر از کلاس جرالد آر فورد ساعاتی پیش 22 ژوئیه سال 2017 رسما به چرخه نظامی نیروی دریایی ایالات متحده وارد شد .
@navy_force
@navy_force