در ادامه چند تصویر زیبا که توسط دوست عزیز جناب آقای جعفری از آلمان فرستاده شدن
@navy_force
@navy_force
ناوچه گشت ساحلی هلند از کلاس هلند مطلق به نیروی دریایی سلطنتی هلند
@navy_force
@navy_force
Forwarded from 🇮🇷وقایع الاتفاقیه نظامی🇮🇷 (Mojtaba Khaji)
اولین کشتی از سری تایپ 26 نیروی دریایی انگلیس به عنوان HMS Glasgow نامگذاری شد.🇮🇷📝 @defence_news 📝🇮🇷
یکی از دارایی های با ارزش و مهم نیروی دریایی روسیه
ناو های جمع آوری اطلاعات ، برقراری ارتباط و رهبری اطلاعاتی ناوگان های رزمی و انجام جنگ الکترونیک کلاس یوری ایوانف (پروژه 18280) است .
این کلاس شناور در سال 2004 و با اعلام نیاز از سوی نیروی دریایی روسیه در صنایع کشتی سازی سورنایا در سن پترزبورگ طراحی و ساخت ساز آن آغاز میشود .
شناور هایی در این دست ارزش استراتژیک بسیار بالایی دارند ، شناور هایی که در اختیار داشتن حجم بالایی از سیستم های شنود الکترونیک که میتواند اطلاعات بسیار مهمی را در اختیار یگان های رزمی مختلف قرار دهند ، کلاس یوری در کنار توانایی های شنود الکترونیک توان ایفای نقش یک لیدر و یا رهبر اطلاعاتی را نیز دارد و میتوان میدان نبرد دریایی را به صورت کامل زیر نظر بگیرد .
ناو های کلاس یوری دارای 95 متر طول ، 16 متر عرض ، 4 متر آبخور و 4000 تن وزن است .
ناو از دو موتور دیزل با قدرت 2700 اسب بخار نیرو میگیرد و حداکثر سرعت 30 کیلومتر درساعت و بردی 12000 کیلومتری دارد .
اولین ناو از این کلاس سال 2015 وارد خدمت شد و در ناوگان شمال خدمت میکند .
ناو دیگری نیز در دست ساخت است .
روسیه قصد دارد 2 ناو دیگر نیز بسازد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
ناو های جمع آوری اطلاعات ، برقراری ارتباط و رهبری اطلاعاتی ناوگان های رزمی و انجام جنگ الکترونیک کلاس یوری ایوانف (پروژه 18280) است .
این کلاس شناور در سال 2004 و با اعلام نیاز از سوی نیروی دریایی روسیه در صنایع کشتی سازی سورنایا در سن پترزبورگ طراحی و ساخت ساز آن آغاز میشود .
شناور هایی در این دست ارزش استراتژیک بسیار بالایی دارند ، شناور هایی که در اختیار داشتن حجم بالایی از سیستم های شنود الکترونیک که میتواند اطلاعات بسیار مهمی را در اختیار یگان های رزمی مختلف قرار دهند ، کلاس یوری در کنار توانایی های شنود الکترونیک توان ایفای نقش یک لیدر و یا رهبر اطلاعاتی را نیز دارد و میتوان میدان نبرد دریایی را به صورت کامل زیر نظر بگیرد .
ناو های کلاس یوری دارای 95 متر طول ، 16 متر عرض ، 4 متر آبخور و 4000 تن وزن است .
ناو از دو موتور دیزل با قدرت 2700 اسب بخار نیرو میگیرد و حداکثر سرعت 30 کیلومتر درساعت و بردی 12000 کیلومتری دارد .
اولین ناو از این کلاس سال 2015 وارد خدمت شد و در ناوگان شمال خدمت میکند .
ناو دیگری نیز در دست ساخت است .
روسیه قصد دارد 2 ناو دیگر نیز بسازد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
برباد رفتگان شوروی
قسمت اول
ابر ناو هواپیمابر اولیانوفسک
اولیانوفسک درواقع دومین کلاس ناو هواپیمابر واقعی اتحاد جماهیر شوروی سابق بود ، این ناو هواپیمابر برمبنای کلاس کوزنتسف بود اما تفاوت هایی اساسی داشت ، ناو بزرگتر بود و سنگینتر بود و در رسته سوپر کریر ها یا ابر ناو های هواپیمابر قرار می گرفت .
ناو دارای یک عرشه پرواز و فرود مجزا بود اما در انتهای عرشه فرود به دو منجنیق بخار مجهز شده بود ، عرشه پرواز اصلی ناو هواپیمابر به یک رمپ پرش همانند کوزنتسف مجز شده بود .
رمپ پرش ضعف و مزیت خود را داشت ، اما بزرگترین عیب این بود که جنگنده سوخو-33 توانایی برخواست با تمام وزن لود خود از رمپ را نداشت . اگر چه ترکیب این دو روش رمپ و منجنیق در کنار هم کمی مشکل دارد ، استفاده از رمپ و منجنیق برای برخواستن توسط یک جنگنده فشار زیادی را به ارابه ها و موتور جنگنده وارد میکند .
اما در اصل وجود منجنیق بخار در عرشه اولیانوفسک برای برباد رفته ای دیگر بود ، آواکس ناونشین یاک 44
شرکت یاکلوف یاک در زمان شوروی در پروژه توسعه نیروی دریایی شوروی سهم قابل توجهی داشت .
یکی از طرح های یاکلوف برای نیروی دریایی شوروی ، آواکس ناونشین یاک-44 ، این آواکس توان رزمی فراوانی را به ناو هواپیمابر اولیانوفسک میداد ، در آینده بیشتر با یاک-44 آشنا خواهیم شد .
اولیانوفسک اتمی بود و قرار بود از 4 راکتور اتمی نسل سوم کا ان-3 استفاده کند ، این راکتور همان راکتور مورد استفاده در رزمناو سنگین کلاس کایروف هستش ، این راکتور ها بر مبنای راکتور های نسل سوم اوکا-650بی طراحی شده است اما نیروی بیشتر تولید میکنند حرارت تولید شده توسط این چهار راکتور به مجموعه ای از دیگ های بخار سپس انتقال و بخار حاصله به تعدادی توربین بخار وارد میشد ، این توربین ها نیروی 280 هزار اسب بخار را به این ناو میداد ، اما مزیت دیگری نیز داشت ، این مجموعه راکتور در مقایسه تولید نیرو به نوع متعارف فضای کمتری را اشغال میکرد و این به معنای فضای بیشتر درونی ناو هواپیمابر بود .
اولیانوفسک نیز همانند کلاس کوزنتسف یک رزمناو هواپیمابر بود و در طرح اولیانوفسک به سامانه های دفاع نزدیک کاشتان و ای کی-630ام و در بعد پدافند به سامانه پدافندی اشتیل (نسخه دریا پایه سامانه پدافندی بوک) و در بحث ضد کشتی به 16 سیلو مایل درونی موشک ضد کشتی دور برد گرانیت مسلح بود .
در بعد راداری ناو از سیستم راداری مشابه کوزنتسف از ترکیبی از رادار آرایه فازی مارس پاساد با چهار صفحه راداری در چهار طرف جزیره و یک رادار ام آر 710 بر فراز جزیره ناو استفاده میکرد .
مارس پاساد نیز برباد رفته دیگریست که قبلا توضیحاتی کوتاه در مورد آن داده ایم
شوری قصد داشت 8 ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف در کنار دو ناو هواپیمابر از کلاس اولیانوفسک به خدمت بگیرد .
کوزنتسف وظیفه ایجاد پوشش هوایی برای ناوگان های دفاعی شوری و اولیانوفسک بازوی تهاجمی نیروی دریایی شوروی بود .
اما شوری تا پایان حیات خود موفق به خدمت گیری تنها یک ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف شد و ناو هواپیمابر دوم از این کلاس در زمان فروپاشی تغریبا بیش از 80 درصد تکمیل شده بود .
شوری در 1988 استارت کلاس اولیانوفسک را میزند ما در سال 1991 و در زمان فروپاشی شوروی تغریبا 30 درصد سازه ناو تکمیل شده بود ، شوروی قصد داشت این ناو هواپیمابر را در 1995 عملیاتی کند . سازه ناو در صنایع کشتی سازی نکولایف در اوکراین بود و سازه نمیه کاره اولیانوفسک در ماند همانند دومین ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف .
اوکراین درنهایت زیر فشار های روسیه در سال 1992 سازه اولیانوفسک را اوراق میکند .
اولیانوفسک در طرح دارای 324 متر طول ، 75 متر عرض ، 10 متر آبخور و تا 80 هزار تن وزن داشت
این ناو هواپیمابر قرار بود توانایی میزبانی 70 الی 80 هواگرد را داشته باشد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ
قسمت اول
ابر ناو هواپیمابر اولیانوفسک
اولیانوفسک درواقع دومین کلاس ناو هواپیمابر واقعی اتحاد جماهیر شوروی سابق بود ، این ناو هواپیمابر برمبنای کلاس کوزنتسف بود اما تفاوت هایی اساسی داشت ، ناو بزرگتر بود و سنگینتر بود و در رسته سوپر کریر ها یا ابر ناو های هواپیمابر قرار می گرفت .
ناو دارای یک عرشه پرواز و فرود مجزا بود اما در انتهای عرشه فرود به دو منجنیق بخار مجهز شده بود ، عرشه پرواز اصلی ناو هواپیمابر به یک رمپ پرش همانند کوزنتسف مجز شده بود .
رمپ پرش ضعف و مزیت خود را داشت ، اما بزرگترین عیب این بود که جنگنده سوخو-33 توانایی برخواست با تمام وزن لود خود از رمپ را نداشت . اگر چه ترکیب این دو روش رمپ و منجنیق در کنار هم کمی مشکل دارد ، استفاده از رمپ و منجنیق برای برخواستن توسط یک جنگنده فشار زیادی را به ارابه ها و موتور جنگنده وارد میکند .
اما در اصل وجود منجنیق بخار در عرشه اولیانوفسک برای برباد رفته ای دیگر بود ، آواکس ناونشین یاک 44
شرکت یاکلوف یاک در زمان شوروی در پروژه توسعه نیروی دریایی شوروی سهم قابل توجهی داشت .
یکی از طرح های یاکلوف برای نیروی دریایی شوروی ، آواکس ناونشین یاک-44 ، این آواکس توان رزمی فراوانی را به ناو هواپیمابر اولیانوفسک میداد ، در آینده بیشتر با یاک-44 آشنا خواهیم شد .
اولیانوفسک اتمی بود و قرار بود از 4 راکتور اتمی نسل سوم کا ان-3 استفاده کند ، این راکتور همان راکتور مورد استفاده در رزمناو سنگین کلاس کایروف هستش ، این راکتور ها بر مبنای راکتور های نسل سوم اوکا-650بی طراحی شده است اما نیروی بیشتر تولید میکنند حرارت تولید شده توسط این چهار راکتور به مجموعه ای از دیگ های بخار سپس انتقال و بخار حاصله به تعدادی توربین بخار وارد میشد ، این توربین ها نیروی 280 هزار اسب بخار را به این ناو میداد ، اما مزیت دیگری نیز داشت ، این مجموعه راکتور در مقایسه تولید نیرو به نوع متعارف فضای کمتری را اشغال میکرد و این به معنای فضای بیشتر درونی ناو هواپیمابر بود .
اولیانوفسک نیز همانند کلاس کوزنتسف یک رزمناو هواپیمابر بود و در طرح اولیانوفسک به سامانه های دفاع نزدیک کاشتان و ای کی-630ام و در بعد پدافند به سامانه پدافندی اشتیل (نسخه دریا پایه سامانه پدافندی بوک) و در بحث ضد کشتی به 16 سیلو مایل درونی موشک ضد کشتی دور برد گرانیت مسلح بود .
در بعد راداری ناو از سیستم راداری مشابه کوزنتسف از ترکیبی از رادار آرایه فازی مارس پاساد با چهار صفحه راداری در چهار طرف جزیره و یک رادار ام آر 710 بر فراز جزیره ناو استفاده میکرد .
مارس پاساد نیز برباد رفته دیگریست که قبلا توضیحاتی کوتاه در مورد آن داده ایم
شوری قصد داشت 8 ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف در کنار دو ناو هواپیمابر از کلاس اولیانوفسک به خدمت بگیرد .
کوزنتسف وظیفه ایجاد پوشش هوایی برای ناوگان های دفاعی شوری و اولیانوفسک بازوی تهاجمی نیروی دریایی شوروی بود .
اما شوری تا پایان حیات خود موفق به خدمت گیری تنها یک ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف شد و ناو هواپیمابر دوم از این کلاس در زمان فروپاشی تغریبا بیش از 80 درصد تکمیل شده بود .
شوری در 1988 استارت کلاس اولیانوفسک را میزند ما در سال 1991 و در زمان فروپاشی شوروی تغریبا 30 درصد سازه ناو تکمیل شده بود ، شوروی قصد داشت این ناو هواپیمابر را در 1995 عملیاتی کند . سازه ناو در صنایع کشتی سازی نکولایف در اوکراین بود و سازه نمیه کاره اولیانوفسک در ماند همانند دومین ناو هواپیمابر از کلاس کوزنتسف .
اوکراین درنهایت زیر فشار های روسیه در سال 1992 سازه اولیانوفسک را اوراق میکند .
اولیانوفسک در طرح دارای 324 متر طول ، 75 متر عرض ، 10 متر آبخور و تا 80 هزار تن وزن داشت
این ناو هواپیمابر قرار بود توانایی میزبانی 70 الی 80 هواگرد را داشته باشد .
الیاس امراء
https://t.me/joinchat/AAAAAD1414NS8BeYTS0EnQ