🔺اوسه ئولا Osceola
(1804 – 1838) یکی از رهبران پرنفوذ و قدرتمند و معروف قبیله #سمینول در فلوریدا بود که دوران حیات کوتاهی داشت.
Ⓜ️ @NativeAmericans
(1804 – 1838) یکی از رهبران پرنفوذ و قدرتمند و معروف قبیله #سمینول در فلوریدا بود که دوران حیات کوتاهی داشت.
Ⓜ️ @NativeAmericans
🔺اوسه ئولا (1804 – 1838) یکی از رهبران پرنفوذ و قدرتمند قبیله #سمینول در فلوریدا بود.
🔸نسب او از ترکیب نژادهای مختلف ماسکوگی، اسکاتلندی-ایرلندی، سیاه و انگلیسی بود. با اینحال او توسط مادرش همچون یک #ماسکوگی پرورش یافت،سیستمی که ساختار آن مادرسالارانه بود.
🔸وقتی #اوسه_ئولا خردسال بود آنها به همراه دیگر پناهندگان گرفتار شده پس از شکست سال ۱۸۱۴ در جنگ های کریک به فلوریدا مهاجرت کردند.
🔸زمانی که ایالات متحده سعی داشت تا قبایل آنان را از سرزمین هایشان در فلوریدا پاکسازی کند، اوسه ئولا در ۱۸۳۶ رهبری یک گروه کوچک از جنگجویان را در جریان دومین نبرد #سمینول بر عهده گرفت.
🔸اوسه ئولا جنگ را تا هنگامی که او در سپتامبر ۱۸۳۷ با نیرنگ اسیر شد، رهبری می کرد. او زمانی دستگیر شد که برای گفتگوهای صلح به سمت محل ملاقات در عزیمت بود و زیر پرچم آتش بس (متارکه جنگ) قرار داشت.
🔸بخاطر شهرت و آوازه او، بازدیدکنندگان مجذوب او می شدند همانگونه که نقاشان، پرتره های او را رسم می کردند. او چند ماه بعد از دستگیری در کارولینای جنوبی در زندان بنا بر آنچه که اعلام شد بر اثر عفونت داخلی ناشی از مالاریا درگذشت.
✍ گردآوری و ترجمه: Flight Eagle
Ⓜ️ @NativeAmericans
🔸نسب او از ترکیب نژادهای مختلف ماسکوگی، اسکاتلندی-ایرلندی، سیاه و انگلیسی بود. با اینحال او توسط مادرش همچون یک #ماسکوگی پرورش یافت،سیستمی که ساختار آن مادرسالارانه بود.
🔸وقتی #اوسه_ئولا خردسال بود آنها به همراه دیگر پناهندگان گرفتار شده پس از شکست سال ۱۸۱۴ در جنگ های کریک به فلوریدا مهاجرت کردند.
🔸زمانی که ایالات متحده سعی داشت تا قبایل آنان را از سرزمین هایشان در فلوریدا پاکسازی کند، اوسه ئولا در ۱۸۳۶ رهبری یک گروه کوچک از جنگجویان را در جریان دومین نبرد #سمینول بر عهده گرفت.
🔸اوسه ئولا جنگ را تا هنگامی که او در سپتامبر ۱۸۳۷ با نیرنگ اسیر شد، رهبری می کرد. او زمانی دستگیر شد که برای گفتگوهای صلح به سمت محل ملاقات در عزیمت بود و زیر پرچم آتش بس (متارکه جنگ) قرار داشت.
🔸بخاطر شهرت و آوازه او، بازدیدکنندگان مجذوب او می شدند همانگونه که نقاشان، پرتره های او را رسم می کردند. او چند ماه بعد از دستگیری در کارولینای جنوبی در زندان بنا بر آنچه که اعلام شد بر اثر عفونت داخلی ناشی از مالاریا درگذشت.
✍ گردآوری و ترجمه: Flight Eagle
Ⓜ️ @NativeAmericans
🥁 طبل، معمولاً سازی است که در آیین های مقدس ما به کار برده می شود، بنابراین باید برایتان بگویم که چرا خصوصاً طبل برای ما مقدس و مهم است؛ شکل گرد آن نشاندهنده کل عالم است و صدای آن صدای واکان-تانکا است، این صدا ما را بر می انگیزد و در فهم راز و نیروی همه چیز یاری می کند.
#گوزن_سیاه
Ⓜ️ @NativeAmericans
#گوزن_سیاه
Ⓜ️ @NativeAmericans
🔺ما همگی از جانب روح بزرگ آمدهایم و این زمین گرانبها، مادر مشترک همه ماست. بگذارید که ما بر روی آن با هماهنگی گام برداریم.
#خرد_سرخپوستی
Ⓜ️ @NativeAmericans
#خرد_سرخپوستی
Ⓜ️ @NativeAmericans
🔺☀️یک بانوی سرخپوست #سو در حال نیایش خورشید، ایستاده بر روی رودخانهای در داکوتای جنوبی
Ⓜ️ @NativeAmericans
Ⓜ️ @NativeAmericans
🔺☀️یک بانوی سرخپوست #سو در حال نیایش خورشید، ایستاده بر روی رودخانهای در داکوتای جنوبی
Ⓜ️ @NativeAmericans
Ⓜ️ @NativeAmericans
🔺 قبیله سرخپوست #چاکتاو (Chocktaw, Chactaw) از قبایل سرخپوست امریکاست که شمارشان به حدود ۸۲ هزار تن (۱۹۹۰) میرسد و امروزه در میسیسیپی و اکلاهما زندگی میکنند. چاکتاوها یکی از «قبیلههای پنجگانهٔ متمدن» بودند و زبانشان به گروه زبانی ماسکوگی تعلق داشت.
@NativeAmericans
🔺چاکتوها (Choctaw) نخست در کنار رود میسیسیپی در خانههایی کلبهای با سقف گالیپوش و گلاندود زندگی میکردند؛ ذرت، لوبیا و کدو تنبل میکاشتند و در کنار آن به شکار و صید ماهی هم میپرداختند و مازاد محصولاتشان را مبادله میکردند یا میفروختند. در بهار، مراسم بهعملآمدن ذرت را جشن میگرفتند یا با ساز و آواز جشنوارهٔ «ذرت سبز» را برپا میداشتند و در زمستان نیز آیین آتش نو را برگزار میکردند.
🔺چاکتوها موهای خود را بلند میکردند و بسیاری از آنان خالکوبیهای خاصی بر بدن خود میکردند. آنان نیز، همچون بسیاری از سرخپوستان جنوب شرقی امریکا، سر کودکان پسر خود را با روشهایی خاص از شکل میانداختند و صاف میکردند و به همین سبب آنان را غالباً «کلهصاف» نیز مینامیدند.
@NativeAmericans
🔺اخلاف چاکتوها که در دههٔ ۱۸۳۰ توانستند از تبعید اجباری بگریزند، امروزه در میسیسیپی زندگی میکنند؛ در حالی که اکثریت آنان در جماعتهای کوچکی در اکلاهما به سر میبرند و هنوز به بسیاری از رفتارهای فرهنگ سنتی خود پایبندند. با این وصف، تعداد زیادی از آنان در شهرها زندگی میکنند و مشاغل مختلف دارند. اکثریت چاکتوها مسیحیاند و هنوز به زبان بومی سخن میگویند. رئیسجمهور امریکا رئیس چاکتوها را منصوب میکند و این رئیس بر شورایی انتخابی ریاست دارد که امور قبیلهای در دست آن است.
🔺چاکتوها رابطهٔ تنگاتنگی با چیکاسوها دارند و ممکن است زمانی یکی از شاخههای همان قبیله بوده باشند؛ اگرچه به دلیل اتحادشان با فرانسویها پس از ۱۶۹۹، در جنگهای متعددی بر ضد آن قبیله وارد شدند. در قرن ۱۹ شیوههای زندگی مستعمرهنشینان را بیش از پیش پذیرفتند، به مسیحیت متدیستی درآمدند، نظام حکومتیای مشابه با نظام امریکا پدید آوردند، صاحب برده شدند و شکلی نوشتاری نیز به زبان خود دادند.
@NativeAmericans
🔺در ۱۸۳۰ چاکتاوها زیر فشار فزایندهٔ مستعمرهنشینان سفیدپوست برای بهدستآوردن زمینهای مناسب کشت پنبههای مرغوب، ۴/۲ میلیون هکتار از زمینهای خود را در میسیسیپی در مقابل ۲/۱ میلیون هکتار از سرزمین سرخپوستان به آنان واگذار کردند و در ۱۸۳۳ به سرزمین جدید منتقل شدند. در این مهاجرت اجباری، بیماری وبا و غذای ناکافی و مسکن نامطلوب بیش از پنجهزار تن را به کشتن داد. آنان در سرزمین سرخپوستی حکومتی نیمهمستقل و الگوگرفته از نظام امریکا را برای خود حفظ کردند و به کشاورزانی موفق بدل شدند و یک نظام آموزش و پرورش و شبکهای از جادهها برای خود ایجاد کردند.
🔺در ۱۹۰۶ حکومت قبیلهای آنان از میان رفت و زمینهایشان پس از قطعهقطعهشدن به افراد واگذار یا به مستعمرهنشینان واگذار شد. در سال ۱۹۰۷ به عنوان ایالت ۴۶ ام به اتحادیه پیوست.
Ⓜ️ @NativeAmericans
@NativeAmericans
🔺چاکتوها (Choctaw) نخست در کنار رود میسیسیپی در خانههایی کلبهای با سقف گالیپوش و گلاندود زندگی میکردند؛ ذرت، لوبیا و کدو تنبل میکاشتند و در کنار آن به شکار و صید ماهی هم میپرداختند و مازاد محصولاتشان را مبادله میکردند یا میفروختند. در بهار، مراسم بهعملآمدن ذرت را جشن میگرفتند یا با ساز و آواز جشنوارهٔ «ذرت سبز» را برپا میداشتند و در زمستان نیز آیین آتش نو را برگزار میکردند.
🔺چاکتوها موهای خود را بلند میکردند و بسیاری از آنان خالکوبیهای خاصی بر بدن خود میکردند. آنان نیز، همچون بسیاری از سرخپوستان جنوب شرقی امریکا، سر کودکان پسر خود را با روشهایی خاص از شکل میانداختند و صاف میکردند و به همین سبب آنان را غالباً «کلهصاف» نیز مینامیدند.
@NativeAmericans
🔺اخلاف چاکتوها که در دههٔ ۱۸۳۰ توانستند از تبعید اجباری بگریزند، امروزه در میسیسیپی زندگی میکنند؛ در حالی که اکثریت آنان در جماعتهای کوچکی در اکلاهما به سر میبرند و هنوز به بسیاری از رفتارهای فرهنگ سنتی خود پایبندند. با این وصف، تعداد زیادی از آنان در شهرها زندگی میکنند و مشاغل مختلف دارند. اکثریت چاکتوها مسیحیاند و هنوز به زبان بومی سخن میگویند. رئیسجمهور امریکا رئیس چاکتوها را منصوب میکند و این رئیس بر شورایی انتخابی ریاست دارد که امور قبیلهای در دست آن است.
🔺چاکتوها رابطهٔ تنگاتنگی با چیکاسوها دارند و ممکن است زمانی یکی از شاخههای همان قبیله بوده باشند؛ اگرچه به دلیل اتحادشان با فرانسویها پس از ۱۶۹۹، در جنگهای متعددی بر ضد آن قبیله وارد شدند. در قرن ۱۹ شیوههای زندگی مستعمرهنشینان را بیش از پیش پذیرفتند، به مسیحیت متدیستی درآمدند، نظام حکومتیای مشابه با نظام امریکا پدید آوردند، صاحب برده شدند و شکلی نوشتاری نیز به زبان خود دادند.
@NativeAmericans
🔺در ۱۸۳۰ چاکتاوها زیر فشار فزایندهٔ مستعمرهنشینان سفیدپوست برای بهدستآوردن زمینهای مناسب کشت پنبههای مرغوب، ۴/۲ میلیون هکتار از زمینهای خود را در میسیسیپی در مقابل ۲/۱ میلیون هکتار از سرزمین سرخپوستان به آنان واگذار کردند و در ۱۸۳۳ به سرزمین جدید منتقل شدند. در این مهاجرت اجباری، بیماری وبا و غذای ناکافی و مسکن نامطلوب بیش از پنجهزار تن را به کشتن داد. آنان در سرزمین سرخپوستی حکومتی نیمهمستقل و الگوگرفته از نظام امریکا را برای خود حفظ کردند و به کشاورزانی موفق بدل شدند و یک نظام آموزش و پرورش و شبکهای از جادهها برای خود ایجاد کردند.
🔺در ۱۹۰۶ حکومت قبیلهای آنان از میان رفت و زمینهایشان پس از قطعهقطعهشدن به افراد واگذار یا به مستعمرهنشینان واگذار شد. در سال ۱۹۰۷ به عنوان ایالت ۴۶ ام به اتحادیه پیوست.
Ⓜ️ @NativeAmericans