زیر آوار خاکسترها سعی در نفس کشیدن داشتم... با تلاش بسیار راه کمی برای تنفس بازشد... ساعت ها به همان منوال گذشت تا اینکه حس کردم کمی از وزن خاکسترها کاسته شد... بالاخره سروکله ی آن دوست قدیمی پیدا شد... کمی دیرکرده بود اما خب هنوز خفه نشده بودم... با کمکش…

در دنیای این نویسنده تمام حرف ها، صامت اند... تمام افراد، ساکت اند... تمام خطوط خارج اند، از کادر... تمام دیوار ها کج اند، اما استوار... تمام کتاب ها سفیدند، اما پر از حرف، و حرف ها؛ همچنان صامت... #روایتی_ازروایات_اپیزودیک_دیوانه به قلم #ناقل #naghel …