جالب است بدانید آدولف هیتلر رهبر آلمان ناسیونال سوسیالیستی هنگام عبور و مرورهای مهم خود مانند مراسم های رسمی، جشن ها، سالگردها و گردهمایی های حزبی از خودروی شخصی اش که یک مرسدس بنز مدل کی ۷۷۰ بود استفاده می کرد.
🔰 @NSworkers 🔰
🔰 @NSworkers 🔰
فولکس واگن خودرویی برای مردم❗️
در میانه دهه ۳۰ میلادی آدولف هیتلر که به تازگی به مقام پیشوایی آلمان رسیده بود طرح های خود را برای یک اتوموبیل ارزان و ساده که برای عموم قابل استفاده باشد به دکتر فردیناند پورشه ارائه کرد. پیش از این پورشه به همراه زونداپ طرح هایی را برای چنین خودرویی در سر داشتند که یکی از آن ها «پورشه تیپ ۱۲» با موتور تعبیه شده در عقب خودرو و طراحی قوس مانند بود. دستور هیتلر کاملاً روشن بود: «ساخت خودرویی با قیمت برابر با یک موتورسیکلت با حداکثر سرعت ۱۰۰ کیلومتر و توانایی جابه جایی اعضای یک خانواده ۵ نفره». در آن زمان اتومبیل در تمام جهان یک وسیله لوکس و مخصوص طبقه ثروتمند بود و داشتن یک اتومبیل برای کارگران یک آرزوی دست نیافتنی محسوب می شد. آرزویی که هیتلر آن را در آلمان تبدیل به واقعیت نمود. دلیل اصلی ساخت فولکس واگن توجه هیتلر به تمام بخش های جامعه بود. قیمت این خودرو برابر با ۹۹۰ رایش مارک معادل ۳۹۶ دلار بود که هر کارگری با اندکی پس انداز می توانست آن را بخرد. در آن زمان فولکس واگن تبدیل به ارزان ترین خودرو در جهان و محبوب ترین خودرو در آلمان شد. پورشه کار طراحی را آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۹۳۶ میلادی طرح های خودروی نهایی و اولین پروتوتایپ تولید شد. این خودرو کاملاً مطابق فلسفه پورشه طراحی شده بود که اعتقاد داشت بهترین انواع خودروها موتور عقب، هواخنک و دیفرانسیل عقب هستند. پورشه این خودرو را «پورشه ۶۰» نامید اما مسئولان آلمانی نام کی دی اف واگن را برروی آن گذاشتند. نام بیتل به معنی سوسک نامی بود که از سوی جامعه بر این خودرو گذاشته شد، اما تا سال ۱۹۶۷ میلادی از سوی فولکس واگن به رسمیت شناخته نشد. تولید خودرو در کارخانه ای که به همین منظور ساخته شده بود آغاز گردید.
🔰 @NSworkers 🔰
در میانه دهه ۳۰ میلادی آدولف هیتلر که به تازگی به مقام پیشوایی آلمان رسیده بود طرح های خود را برای یک اتوموبیل ارزان و ساده که برای عموم قابل استفاده باشد به دکتر فردیناند پورشه ارائه کرد. پیش از این پورشه به همراه زونداپ طرح هایی را برای چنین خودرویی در سر داشتند که یکی از آن ها «پورشه تیپ ۱۲» با موتور تعبیه شده در عقب خودرو و طراحی قوس مانند بود. دستور هیتلر کاملاً روشن بود: «ساخت خودرویی با قیمت برابر با یک موتورسیکلت با حداکثر سرعت ۱۰۰ کیلومتر و توانایی جابه جایی اعضای یک خانواده ۵ نفره». در آن زمان اتومبیل در تمام جهان یک وسیله لوکس و مخصوص طبقه ثروتمند بود و داشتن یک اتومبیل برای کارگران یک آرزوی دست نیافتنی محسوب می شد. آرزویی که هیتلر آن را در آلمان تبدیل به واقعیت نمود. دلیل اصلی ساخت فولکس واگن توجه هیتلر به تمام بخش های جامعه بود. قیمت این خودرو برابر با ۹۹۰ رایش مارک معادل ۳۹۶ دلار بود که هر کارگری با اندکی پس انداز می توانست آن را بخرد. در آن زمان فولکس واگن تبدیل به ارزان ترین خودرو در جهان و محبوب ترین خودرو در آلمان شد. پورشه کار طراحی را آغاز کرد و سرانجام در سال ۱۹۳۶ میلادی طرح های خودروی نهایی و اولین پروتوتایپ تولید شد. این خودرو کاملاً مطابق فلسفه پورشه طراحی شده بود که اعتقاد داشت بهترین انواع خودروها موتور عقب، هواخنک و دیفرانسیل عقب هستند. پورشه این خودرو را «پورشه ۶۰» نامید اما مسئولان آلمانی نام کی دی اف واگن را برروی آن گذاشتند. نام بیتل به معنی سوسک نامی بود که از سوی جامعه بر این خودرو گذاشته شد، اما تا سال ۱۹۶۷ میلادی از سوی فولکس واگن به رسمیت شناخته نشد. تولید خودرو در کارخانه ای که به همین منظور ساخته شده بود آغاز گردید.
🔰 @NSworkers 🔰
ما در دوره ای از درگیری نهایی با مسیحیت تحریف شده زندگی می کنیم. این بخشی از مأموریت اس اس است که به مردم آلمان در نیم قرن آینده مبانی ایدئولوژیکی غیر مسیحیت تحریف شده را بدهد تا زندگی آن ها را بر اساس آن شکل دهند. این وظیفه صرفاً غلبه بر یک مخالف ایدئولوژیک نیست بلکه باید در هر مرحله با انگیزه ای مثبت همراه شود، در این حالت این به معنای بازسازی میراث آلمان به معنای وسیع و جامع است.
#هاینریش_هیملر فرمانده کل اس اس آلمان ناسیونال سوسیالیستی
🔰 @NSworkers 🔰
#هاینریش_هیملر فرمانده کل اس اس آلمان ناسیونال سوسیالیستی
🔰 @NSworkers 🔰
در روزهای ۲۹ و ۳۰ آوریل سال ۱۹۴۵ میلادی برابر با آخرین روزهای زندگی آدولف هیتلر رهبر آلمان ناسیونال سوسیالیستی چه گذشت!؟
قسمت سوم و پایانی
ادامه در پست بعد...👇
🔰 @NSworkers 🔰
قسمت سوم و پایانی
ادامه در پست بعد...👇
🔰 @NSworkers 🔰
در روزهای ۲۹ و ۳۰ آوریل سال ۱۹۴۵ میلادی برابر با آخرین روزهای زندگی آدولف هیتلر رهبر آلمان ناسیونال سوسیالیستی چه گذشت!؟
قسمت سوم و پایانی:
پس از آن، چندین شاهد گزارش دادند که صدای بلند شلیک یک گلوله را در حدود ۱۵:۳۰ شنیده اند. پس از چند دقیقه، پیشخدمت مخصوص هیتلر، هاینتس لینگه، درِ اتاق مطالعه را در حالی که بورمان در کنارش ایستاده بود، باز کرد. لینگه بعداً بیان داشت که او بلافاصله متوجه رایحهٔ بادام سوخته شده بود. دستیار نظامی هیتلر، اتو گونشه وارد اتاق مطالعه شده و دو جسد بی جان را روی مبل دید. اوا، زانوانش را در بغل گرفته و در سمت چپ هیتلر، دور از او افتاده بود. گونشه بیان کرده که هیتلر نشسته بود، غرق در خون و قطره های خون از شقیقهٔ راستش میچکید. او با کلتش، به خودش شلیک کرده بود. اسلحه روی پایش افتاده و با توجه به گفته های روخوس میش، سر هیتلر روی میز روبه رویش افتاده بود.خون از شقیقهٔ راست و چانهٔ هیتلر میچکید و لکهٔ بزرگی را روی دستهٔ راست مبل ایجاد کرده، در حال ریختن روی فرش بود. با توجه به گفته های لینگه، بدن اوا اثری از زخم فیزیکی نداشته و چهره اش نشان دهندهٔ مرگ او بر اثر سم سیانور بوده‌است. گونشه اتاق مطالعه را ترک کرده و اعلام میکند که هیتلر مرده‌است. با توجه به دستورالعمل های شفاهی و کتبی پیشین هیتلر، دو جسد از خروجی اضطراری پناهگاه به باغ پشت صدارت عظمای رایش برده شده و با بنزین سوزانده شدند. میش، مرگ هیتلر را به فرانتس شدله گزارش داد و به باجهٔ تلفن رفت. مدتی بعد، او از همانجا با شخصی تماس گرفته و با فریاد گفت که جسد هیتلر در حال سوختن است. پس از جواب ندادن نخستین تلاش برای آتش‌زدن با بنزین، لینگه به داخل پناهگاه رفته و با یک دستهٔ ضخیم کاغذ بازگشت. بورمان کاغذها را آتش زده و روی جسدها انداخت. همزمان با شعله ور شدن دو جسد، گروهی شامل بورمان، گونشه، لینگه، گوبلز، اریش کمپکا، پتر هوگل، اوالد لیندلف و هانس ریسر، همانطور که در درگاه پناهگاه ایستاده بودند، دستانشان را به نشانهٔ درود فرستادن بلند کردند. در حدود ساعت ۱۶:۱۵، لینگه به هاینز کروگر و ورنر اشچیدل دستور جمع کردن فرش اتاق مطالعهٔ هیتلر و سوزاندن آن را داد. اشچیدل بعداً بیان کرد که در هنگام ورود به اتاق مطالعه، حجمی از خون به اندازهٔ یک بشقاب بزرگ ناهارخوری را روی دستهٔ مبل دیده است. با مشاهدهٔ پوکهٔ فشنگ، او خم شده و پوکهٔ شلیک شده را از روی فرش برمیدارد. این دو نفر، فرش خون آلود را جمع کرده و آن را به باغ صدارت عظمی بردند؛ جایی که فرش روی زمین گذاشته شده و سوزانده شد. شوروی، در طول بعدازظهر، تمام ناحیهٔ درون و اطراف صدارت عظمای رایش را محاصره کرد. نگهبانان اساس برای ادامه یافتن سوختن اجساد، بنزین اضافی آوردند. لینگه بعداً بیان کرد که آتش کاملاً جسدها را نابود نکرده؛ چرا که اجساد در فضای باز سوخته و پخش گرما متغیر بوده است. جساد از ساعت ۱۶:۰۰ تا ۱۸:۳۰ سوختند. در حدود ساعت ۱۸:۳۰، لیندلف و ریسر باقی ماندهٔ دو جسد را در دهانهٔ کم عمق یک بمب قرار دادند.
🔰 @NSworkers 🔰
قسمت سوم و پایانی:
پس از آن، چندین شاهد گزارش دادند که صدای بلند شلیک یک گلوله را در حدود ۱۵:۳۰ شنیده اند. پس از چند دقیقه، پیشخدمت مخصوص هیتلر، هاینتس لینگه، درِ اتاق مطالعه را در حالی که بورمان در کنارش ایستاده بود، باز کرد. لینگه بعداً بیان داشت که او بلافاصله متوجه رایحهٔ بادام سوخته شده بود. دستیار نظامی هیتلر، اتو گونشه وارد اتاق مطالعه شده و دو جسد بی جان را روی مبل دید. اوا، زانوانش را در بغل گرفته و در سمت چپ هیتلر، دور از او افتاده بود. گونشه بیان کرده که هیتلر نشسته بود، غرق در خون و قطره های خون از شقیقهٔ راستش میچکید. او با کلتش، به خودش شلیک کرده بود. اسلحه روی پایش افتاده و با توجه به گفته های روخوس میش، سر هیتلر روی میز روبه رویش افتاده بود.خون از شقیقهٔ راست و چانهٔ هیتلر میچکید و لکهٔ بزرگی را روی دستهٔ راست مبل ایجاد کرده، در حال ریختن روی فرش بود. با توجه به گفته های لینگه، بدن اوا اثری از زخم فیزیکی نداشته و چهره اش نشان دهندهٔ مرگ او بر اثر سم سیانور بوده‌است. گونشه اتاق مطالعه را ترک کرده و اعلام میکند که هیتلر مرده‌است. با توجه به دستورالعمل های شفاهی و کتبی پیشین هیتلر، دو جسد از خروجی اضطراری پناهگاه به باغ پشت صدارت عظمای رایش برده شده و با بنزین سوزانده شدند. میش، مرگ هیتلر را به فرانتس شدله گزارش داد و به باجهٔ تلفن رفت. مدتی بعد، او از همانجا با شخصی تماس گرفته و با فریاد گفت که جسد هیتلر در حال سوختن است. پس از جواب ندادن نخستین تلاش برای آتش‌زدن با بنزین، لینگه به داخل پناهگاه رفته و با یک دستهٔ ضخیم کاغذ بازگشت. بورمان کاغذها را آتش زده و روی جسدها انداخت. همزمان با شعله ور شدن دو جسد، گروهی شامل بورمان، گونشه، لینگه، گوبلز، اریش کمپکا، پتر هوگل، اوالد لیندلف و هانس ریسر، همانطور که در درگاه پناهگاه ایستاده بودند، دستانشان را به نشانهٔ درود فرستادن بلند کردند. در حدود ساعت ۱۶:۱۵، لینگه به هاینز کروگر و ورنر اشچیدل دستور جمع کردن فرش اتاق مطالعهٔ هیتلر و سوزاندن آن را داد. اشچیدل بعداً بیان کرد که در هنگام ورود به اتاق مطالعه، حجمی از خون به اندازهٔ یک بشقاب بزرگ ناهارخوری را روی دستهٔ مبل دیده است. با مشاهدهٔ پوکهٔ فشنگ، او خم شده و پوکهٔ شلیک شده را از روی فرش برمیدارد. این دو نفر، فرش خون آلود را جمع کرده و آن را به باغ صدارت عظمی بردند؛ جایی که فرش روی زمین گذاشته شده و سوزانده شد. شوروی، در طول بعدازظهر، تمام ناحیهٔ درون و اطراف صدارت عظمای رایش را محاصره کرد. نگهبانان اساس برای ادامه یافتن سوختن اجساد، بنزین اضافی آوردند. لینگه بعداً بیان کرد که آتش کاملاً جسدها را نابود نکرده؛ چرا که اجساد در فضای باز سوخته و پخش گرما متغیر بوده است. جساد از ساعت ۱۶:۰۰ تا ۱۸:۳۰ سوختند. در حدود ساعت ۱۸:۳۰، لیندلف و ریسر باقی ماندهٔ دو جسد را در دهانهٔ کم عمق یک بمب قرار دادند.
🔰 @NSworkers 🔰
قانون حفاظت از حیوانات و ممنوعیت کالبدشکافی حیوانات برای اولین بار در آلمان ناسیونال سوسیالیستی❗️
ناسیونال سوسیالیست ها اصولی داشتند که حامی حقوق حیوانات، باغ وحش ها و حیات وحش و اقدامات متعددی انجام می دادند تا حفاظت از آن ها را تضمین کنند. در ماه آوریل سال ۱۹۳۳ میلادی این حکومت یک قانون سخت گیرانه حفاظت از حیوانات تصویب کرد. بسیاری از رهبران حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان شامل آدولف هیتلر و هرمان گورینگ و رودلف هس و هاینریش هیملر هوادارن حفاظت از حیوانات بوده و حفاظت از گونه ها و آسایش حیوانات موضوعات مهمی در این حکومت بود. گورینگ نیز در نطقی چنین عنوان کرد که تصویب قانون عدم کالبدشکافی موجودات زنده نه تنها برای حفاظت از حیوانات است بلکه بدین وسیله ما همدردی خود را با جانوران اعلام می کنیم و از این پس هر شخص یا گروهی که دست به این اقدام سنگ دلانه بزند به سختی مجازات خواهد شد. گورینگ حتی به شدت عاشق حیوانات و حفاظت حیوانات بود، هاینریش هیملر نیز تلاش هایی را برای ممنوعیت شکار حیوانات انجام داد. ناگفته نماند قوانین امروز حمایت از حیوانات در آلمان کم و اصلاحاتی از قوانین رایش سوم هستند.
@NSworkers
ناسیونال سوسیالیست ها اصولی داشتند که حامی حقوق حیوانات، باغ وحش ها و حیات وحش و اقدامات متعددی انجام می دادند تا حفاظت از آن ها را تضمین کنند. در ماه آوریل سال ۱۹۳۳ میلادی این حکومت یک قانون سخت گیرانه حفاظت از حیوانات تصویب کرد. بسیاری از رهبران حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان شامل آدولف هیتلر و هرمان گورینگ و رودلف هس و هاینریش هیملر هوادارن حفاظت از حیوانات بوده و حفاظت از گونه ها و آسایش حیوانات موضوعات مهمی در این حکومت بود. گورینگ نیز در نطقی چنین عنوان کرد که تصویب قانون عدم کالبدشکافی موجودات زنده نه تنها برای حفاظت از حیوانات است بلکه بدین وسیله ما همدردی خود را با جانوران اعلام می کنیم و از این پس هر شخص یا گروهی که دست به این اقدام سنگ دلانه بزند به سختی مجازات خواهد شد. گورینگ حتی به شدت عاشق حیوانات و حفاظت حیوانات بود، هاینریش هیملر نیز تلاش هایی را برای ممنوعیت شکار حیوانات انجام داد. ناگفته نماند قوانین امروز حمایت از حیوانات در آلمان کم و اصلاحاتی از قوانین رایش سوم هستند.
@NSworkers
یهودی سرمایه دار با حرص به کالا های این جهان، از شهری به شهر دیگر، از زمینی به زمین دیگر نقل مکان می کند و در جایی باقی می ماند که کم ترین مقاومت را در برابر فعالیت تجاری انگلی خود پیدا کند، او رانده می شود اما دوباره بر می گردد؛ یک نسل نابود می شود و نسل دیگر بدون تغییر همان بازی را شروع می کند. شعبده بازی و نیمهٔ اهریمنی، خنده دار و تراژیک در عین حال، هر چیز برتر را تحقیر می کند در حالی که خود را بی گناه می داند، می بینیم که او از توانایی درک هر چیز دیگری غیر از خودش عاری است.
#آلفرد_روزنبرگ نظریه پرداز نژادی آلمان ناسیونال سوسیالیستی
🔰 @NSworkers 🔰
#آلفرد_روزنبرگ نظریه پرداز نژادی آلمان ناسیونال سوسیالیستی
🔰 @NSworkers 🔰
حدس بزنید این ويژگى ها متعلق به كدام شخصیت تاریخی است؟
او سال های زیادی تنها با یک زن بود. در تمام عمرش لب به مشروبات الکلی و سیگار نزد، گوشت نمی خورد، به شدت به حیوانات عشق می ورزید، عاشقِ موسیقیِ ریشارد واگنر بود، کشورش را آباد و عظیم می خواست و آن را از ركود اقتصادى شديد نجات داد، خواستار صلح جهانی بوده و برای رسیدن به آن تلاش کرد.
آن شخص کسی نيست جز آدولف هیتلر رهبر آلمان ناسیونال سوسیالیستی!
🔰 @NSworkers 🔰
او سال های زیادی تنها با یک زن بود. در تمام عمرش لب به مشروبات الکلی و سیگار نزد، گوشت نمی خورد، به شدت به حیوانات عشق می ورزید، عاشقِ موسیقیِ ریشارد واگنر بود، کشورش را آباد و عظیم می خواست و آن را از ركود اقتصادى شديد نجات داد، خواستار صلح جهانی بوده و برای رسیدن به آن تلاش کرد.
آن شخص کسی نيست جز آدولف هیتلر رهبر آلمان ناسیونال سوسیالیستی!
🔰 @NSworkers 🔰
جنگ جهانی دوم نه توسط هیتلر، بلکه توسط استالین آغاز شده است. سهم روسیه در شروع جنگ بسیار بیشتر و بسیار شرورانه تر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شده است. دیدگاه محاوره ای و غیر رسمی غالبی از تهاجم آلمان این است که بطور ناگهانی شوروی بی طرف و غیر مهاجم را مجبور به جنگ کرد. این دیدگاه همچنین غافلگیری و اعتماد ساده لوحانه استالین را به پیشوای آلمان به تصویر می کشد. اگر چه پیش از حمله پیشگیرانه هیتلر، مورخان از ذکر حمله ارتش سرخ به فنلاند در تاریخ ۳۰ نوامبر ۱۹۳۹ میلادی و بمباران سوئد در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۹۴۰ میلادی و حمله به استونی، لتونی و لیتوانی در تاریخ ۱۸ ژوئن ۱۹۴۰ میلادی و در پی آن اجبار استالین به رومانی برای تسلیم مولداوی در تاریخ ۲۷ ژوئن ۱۹۴۰ میلادی و ایالت دیگر رومانی یعنی بوکو وینا در ژوئن ۱۹۴۰ میلادی غفلت می نمایند.
#ویکتور_سووروف نویسنده و محقق تاریخ نظامی روسی
🔰 @NSworkers 🔰
#ویکتور_سووروف نویسنده و محقق تاریخ نظامی روسی
🔰 @NSworkers 🔰
برایان مارک ریگ نویسنده کتاب زندگی سربازان یهودی هیتلر با انجام تحقیقات گسترده و نشان دادن وضعیت زندگی یهودیان در آلمان ناسیونال سوسیالیستی که دارای مقامات بلندپایه نظامی و اطلاعاتی و... بوده اند افشا می کند که برخلاف تبلیغات یک جانبه و گسترده منفی رسانه های غربی برعلیه هیتلر هیچگونه واقعیتی مبنی بر آزار و اذیت یهودیان در آلمان وجود نداشته و حتی تعداد زیادی از آنان دارای درجات نظامی عالی رتبه و مدال شجاعت بوده اند. لذا به همین دلیل تعدادی از مقامات یهودی در ارتش آلمان را به شما معرفی خواهیم کرد.
به راستی کدام نژادپرستی!؟
#قضاوت_با_شما❗️
🔰 @NSworkers 🔰
به راستی کدام نژادپرستی!؟
#قضاوت_با_شما❗️
🔰 @NSworkers 🔰