Здаецца, зразумеў, чаму так слаба атрымліваецца мышакастрычнік. І справа не толькі ў тым, што я гультай) Але мусіць не ў душу абраны візуальны стыль. Усё ж мае малюнкі звычайна выглядаюць крыху інакш.

Часцей выглядаюць вось так. Яно і падабаецца, і прыемна (бо рукамі зроблена), і настрою адпавядае. #Баўкіна_гульня

Яшчэ толькі самы пачатак кастрычніка, а ўжо снег ляжыць. Файна, падабаецца (хіба што дужа ў сон цягне, то мінус).

#дранікі

Калі рукам нельга маляваць - добра йдуць думкі наконт гульні. Комплексная халера гэты ваш геймдэв, шмат чаго ёсць абмеркаваць з Баўкай. #Баўкіна_гульня

Па адчуванням - люта-неймаверна непрадуктыўны год. Нават летась, калі пачалося ну зусім гаўно, працаваў крыху лепш. Па інэрцыі, мусіць. А цяпер вось накрыла.

Але, здаецца, ачуняў. Вакол па-ранейшаму блага, але гляджу на яго крыху аптымістычней.

Аловак у рукі, "Слуцкую браму" у вушы. Прарвемся.

Разважаючы за стыль, якім было бы прыемна рабіць мышапавукоў.

#мышапавукі

А неяк гэтак выглядае Расказчык - крыху паплаўлены і новым стылем намаляваны.

Стыль падабаецца, дарэчы. Пасуе думкам і мышапавучай эстэтыцы. Трэ больш паназрабіць усялякага.

Зрабіў вертыкальную версію фільмаскопу, каб афармляць відэа на "вертыкальных" пляцоўках (такіх як той жа тык-ток).

Такі файны атрымаўся, ажне падабаецца)

Ну што, са святамі? Пачынаючы ад зараз і ажне да лютага будзе купа ўсялякага святочнага - няхай П'етра танчыць за ўсе гэтыя дні.

О! Далі дазвол на публікацыю коміксаў. #мышапавукі

Карацей, я зноўку ўдзельнічаю ў ЦёМе (тыя самыя "Цёмныя Матэрыі", якія гік-фэст у Менску). І гэтым разам зрабіў два невялічкіх коміксы.

Першы ўжо кавалкамі тызерыў крыху. Вячэрняе-святочнае, самае то ў зараз)

І вось другі комікс на ЦёМу - зроблены на аснове таго самага "першага вершыка пра мышапавукоў". #мышапавукі

У арыгінале то быў Баўка, і вылазіў ён на дах. Але крыху спрасціў, каб не адцягваць увагу ад "зоркі") Фрактальны дранік - густая хтонь і крыніца хорар-натхнення.

Пачнем год з чагосьці пазітыўнага. Напраклад, з аднаго з найулюблёнейшых аўтапартрэтаў. Стылёвы, мышапавучы, як трэ)

(дзіўна, што я заўджы сканцэнтраваны на мышапавуках, але й аўтапартрэтаў сабралася ажне куча - налічыў 7 штук мінімум)

Працоўныя моманты. Можа здацца, што то я ручку распісваў, але ж не - то сур'ёзны творчы працэс)

неяк вось гэтак мы глядзім жахлівікі))) а вы як?)

Мышапавучае "дай пяць!" #мышапавукі

Дужа люблю гэтую ілюстрацыю за яе кніжнасць/ілюстратыўнасць. Праз гэта, дарэчы, яна мне зараз патрэбна - таму й вымаю яе з архіваў.

Дарэчы, забыўся ж на смешны, але дужа важны нюанс)

У межах мышынай Супрацьсветлавой дактрыны ("вочы ня трэ, святло - вораг") да ўсяго вонкавага-засценнага ставяцца насцярожана. У тым ліку да раслін. Асабліва - да тых, што пладаносяць на паветры (то-бок да ўсіх акром карняплодаў).

Гэтая культурная асаблівасць перанялася-запазычылася й мышапавучымі таемнымі арганізацыямі. (#мышапавукі) Проста як традыцыя дапавучага жыцця, аб якой не думаюць. І дзіўна тое, што яна назіраецца нават у культах, якія маюць "засветлавы" напрамак і літаральна моляцца на сонца.

Праз гэта маем дакладны адказ на спрадвечнае пытанне: #дранікі без мукі, з мясам, з цыбулькай-часнычком, на сале:)

Яшчэ #дранікі. Выхадны, адпачываем)