رفتم تو فولدر قدیمیی که از باکوگو داشتم گشتم
من کی وقت کردم ۵۰۰۰ تا عکس و فیلم سیو کنم💀
البته ۸ سال شد دیگه طبیعیه
ولی حسم مخلوطی از کرینج و خون دماغ بود
فندوم مای هیرو خیلی سمیه کاش منقرض شیم

هوا با زلفشه‌هاش داره باهام عشق بازی میکنه

همه ی اشتیاقم برای هونکای از بین رفته و ناراحتم
واقعا ناراحتم
دیگه حال ندارم ادامه بدم و ازونور هم دلم نمیاد پاکش کنم چون حس میکنم از چیزی که دوست دارم عقب افتادم

تو لپتاپ وقت نمیکنم گیم بزنم و توی گوشی هم جا ندارم

گوشیی که سال پیش میتونستم بخرم ۳۸ میلیون و نذاشتن
الان شده ۱۵۶ میلیون

الان گوشی منو ۳۸ میلیون نمیخرن🤣🤣

انقد بی خاصیته

سردمه ولی خوشحالم از کولر نیست
هوا یه جوری سوز داره که ایکاش هودی میپوشیدم

بعضی خانواده ها بچه میارن که عقده های کمبود ها و بدبختیاشون رو روشون خالی کنن
غیر ازین نیست

میییییدونم که اینجا فضای شخصیمه و میتونم با هرچیزی که دلم میخواد اسپمش کنم
ولی فکر کنم مغزم خودش اونقدر با همه چیز اسپم شده که دستم نمیره بخوام اینکارو با اینجام بکنم

مخصوصا که همه چیز خیلی تکراری شده
از تکرار تنفر دارم
از حرف زدنه دائم راجب یه تاپیک
از دنبال کردنه دائم یه مد و فشن و فلان و بهمان که اخرشم هیچکدوم ازینا دل هیچکس رو خوش نکرده

بعدشم حرفای تکراری حوصله ی ادم رو سر میبره

هرروز میتونم اینجا عکسای قهوه ای بذارم ولی شاید فقط چند روز اول ارضام کنه
منکه فقط قهوه ای دوس ندارم
همه ی رنگارو دوس دارم
حالا قهوه ای و رنگای تنش بیشتر باهام حرف میزنه
ولی بازم بدم میاد

احتمالا چون روند زندگیم تکراری شده برای همین این حس رو دارم