من‌شدم‌هم‌سایهِ‌ی‌تو ،٬

و هر چقدر تلاش میکردم از تو دور بمانم ، اما تو قطبنمای وجودم بودی و هر فراری ، مسیری بود که مرا دوباره به سویت بازمی‌گرداند !

Bluer than ever .. .

آبی .. .
رنگ دلتنگی‌های درختان سبز در سکوت ،
رنگ فراموشیِ قرمز در غروب و آبی ،
یادگار آن آسمانِ مشترک مابینمان .

دیگر اندوهی نمی‌ماند اگر معنای درد را بدانیم ..

و زمانی که دلتنگ توام تمام این نیز بگذرد های زندگی ، نمی‌گذرد ..

دور‌اما‌نزدیک .. ‌.

غم مارا‌به‌هم‌محرم‌میکند ..

به‌جا‌میماند‌از‌پاییزی‌که‌امسال‌پاییز‌نَشد .. .

و اگرباصدایش‌آرام‌شدی‌ ، آن‌سرزمین‌توست ؛