دریای غم را فقط کشتی‌ های شکسته می‌شناسند .

؟!

و از میان طوفان خیل آدمیان ، نگاهت چون لنگر ، کشتی وجودم را به ساحل آرامش می‌کشاند . "

و تو از آن بخش شکسته‌ات صاحب نور میشوی ؛

من‌شدم‌هم‌سایهِ‌ی‌تو ،٬

و هر چقدر تلاش میکردم از تو دور بمانم ، اما تو قطبنمای وجودم بودی و هر فراری ، مسیری بود که مرا دوباره به سویت بازمی‌گرداند !

Bluer than ever .. .

آبی .. .
رنگ دلتنگی‌های درختان سبز در سکوت ،
رنگ فراموشیِ قرمز در غروب و آبی ،
یادگار آن آسمانِ مشترک مابینمان .

دیگر اندوهی نمی‌ماند اگر معنای درد را بدانیم ..