انگار من وصله شده بودم به صبر های اجباری روزگار ..

و اگر توان آن را داشتم که عزیزانم را از چیزی نجات دهم آن ها را از غصه نجات میدادم  ..

برای‌فکرای‌جمع‌شده‌امشب ، مهمان‌‌صدای‌همایون‌‌باش ..

" میدانستم نباید به انتظار خوشی ها نشست اما نمی‌دانستم که برخی ناخوشی‌ها این‌قدر طول می‌کشند ..

توجوانه‌میزنی‌همچون‌بهار .. درخزان‌وجودم ؛

𝘮𝘢𝘷𝘪 𝘢𝘺 '

و اما نوت های یکنواخت زندگی را عشق ، هنر ، طبیعت بهم میریزد ..

برای‌سکوت‌های‌طولانی‌‌ ..

و اگر هزاران بار بخت از ما روی گرداند ،
باز هم در سکوت شب ، ستاره‌وار می‌درخشیم .

حق با تو بود ..
جنس غم هیچوقت نامیرا نبود شاید غم همان پیراهن کهنه ایی بود که جهان بر تن خود بسته بود . اما هر صبح هر سپیده با طلوع اُمید و خواسته ها ، این پیراهن تکه تکه میشود .
غم‌همیشه‌میمیرد اما بدان که عزیز من .. غم  همیشه به شکل دیگر زاده میشود زیرا دنیا در تضاد سپید و سیاه زنده است !

" اینجانب‌اردشیر "