و تا همیشه برای من خانه خواهی بود .
که از هیاهوی خیابان ، روزگار و زمانه به آغوش تو بازگردم ؛

انگار من وصله شده بودم به صبر های اجباری روزگار ..

و اگر توان آن را داشتم که عزیزانم را از چیزی نجات دهم آن ها را از غصه نجات میدادم  ..

برای‌فکرای‌جمع‌شده‌امشب ، مهمان‌‌صدای‌همایون‌‌باش ..

" میدانستم نباید به انتظار خوشی ها نشست اما نمی‌دانستم که برخی ناخوشی‌ها این‌قدر طول می‌کشند ..

توجوانه‌میزنی‌همچون‌بهار .. درخزان‌وجودم ؛

𝘮𝘢𝘷𝘪 𝘢𝘺 '

و اما نوت های یکنواخت زندگی را عشق ، هنر ، طبیعت بهم میریزد ..

برای‌سکوت‌های‌طولانی‌‌ ..

و اگر هزاران بار بخت از ما روی گرداند ،
باز هم در سکوت شب ، ستاره‌وار می‌درخشیم .