وپناه‌میبرم‌از‌آستان‌دلتنگی‌به‌سوزصدایِ٬ شجریان ..

روی‌یه‌سنگ‌قبر‌نوشته‌بود ..

٬،

و ای کاش آدمی مهر خدا را گُم نکند ..

میدونی شیدا، شاید نرسیدن شاعرانه تر باشه، معمولا قصه های عاشقانه، لیلی و مجنون، شیرین و فرهاد و ...
همه توی ذهن مردم موند چون نرسیدن، اگر میرسیدن و این فراز و فرود ها رو نداشتن شاید هیچ وقت تا این زمان قصشون دهان به دهان نمیگشت
این یک واقعیته که مردم بیشتر تحت تاثیر داستان های غمگین قرار میگیرن
اما ..
مثل اون ویدیویی که فرستادی
عشق یعنی روزی همه ما رو فراموش میکنن، اما ما هم رو داریم

و تا همیشه برای من خانه خواهی بود .
که از هیاهوی خیابان ، روزگار و زمانه به آغوش تو بازگردم ؛

انگار من وصله شده بودم به صبر های اجباری روزگار ..

و اگر توان آن را داشتم که عزیزانم را از چیزی نجات دهم آن ها را از غصه نجات میدادم  ..

برای‌فکرای‌جمع‌شده‌امشب ، مهمان‌‌صدای‌همایون‌‌باش ..