! . .

شاید حالا " مرد ماندن " در دنیای نامردی سخت ترین کار دنیا باشد .

دیگر‌تنها‌،گریه‌حالم‌را‌می‌داند . از‌عشق‌دلتنگی‌هایش‌می‌ماند ..

- رنجِ‌نــارنجی -

که پناه اول و آخر خُداست ..

-

همیشه از این گلایی که از دل سنگ یا روی آسفالت جوانه میزننُ‌ ، بیرون میان خوشم میاد . شبیه ماست ،،
شبیه سختیامون ، شبیه روزایی که به سختی سر کردیمُ با وجود همه‌ی این دردسرا و تو مخی‌ها باور داشتیم به خدا به خودمون به یه چیزی که نمیدونم چی بود اما جلومون مینداخت ' ..
گاهی‌وقتا‌هیچکس‌فکرشو‌نمیکنه‌اما‌میشه !

میترسم زمانی زندگی به کام من آید که از وجودم نسترن برون آید !