اگرچه‌سرو‌ها‌خمیده‌اند ، اما
هنوز‌ سبزند‌ُ ریشه‌ در‌ خاک‌ وطن دارند !

گریه‌های‌امپراطور .. .

تا ابد قلبم آشفته میمونه حتی اگه بهترین و شادترین کشور دنیا هم بشیم

"

خاک ایران ز خونِ بیگناهان شد خشمگین
وز دل هر سنگ ریزهر ، شعله‌ای زد بر زمین
تا شود این قتل عامِ بی‌امان پایان‌پذیر
دیگر از مادر نبیند کس غمی بی آفرین
این چراغ آرزوها، گرچه لرزان است و خست
بی‌گمان روزی فروزان می‌شود در پرچمین ،٬

اگه روز آزادی من نبودم ،
تو بجای من قشنگ برقص و خوشحالی کن .

آسمان‌ِ‌بدون‌آسمان‌خراش . .

راه‌در‌جهان‌یکیست‌آن‌هم‌راه‌راستی‌ست ،٬

رسالت ما به‌یاد‌آوردن‌اَست !

که‌ما‌دیگر‌از‌نشستن‌خسته‌ایم .. .

که‌فصل‌آخر‌وجودم‌آمیخته‌با‌توست " وطن ..