مرد بودن یکم سخته گویا

و به طور عجیبی آگاهی به این‌که از زن بودن سخت‌تر نیست، سخت‌ترش می‌کنه

انگار بچه که بودم بهم گفتن خیلیا بدبختن پول ندارن بخورن، تو قدر چیزایی که داری بدون (که تا جایی که یادمه نگفتن).
ولی عذاب وجدان بدی می‌گیرم وقتی حالم راجع‌به چیزی بده، در حالی که می‌دونم بیشتر آدما اون مشکلاتی که من دارم شدیدترشو دارن.
توی دوران بلوغ وقتی با رو به رویی با سختی‌هایی که دخترا می‌کشن (مخصوصا توی جامعهٔ ما)، عذاب وجدان عجیبی گرفتم صرفا برای این‌که دختر نیستم که منم باهاشون اون سختیارو تجربه کنم.

افلاطون خیلی باحاله. با هنر مشکل خانوادگی داره بعد نوشته‌های خودش نمایش‌نامه‌هایی آمیخته به شعرن که در نهایت هنر نوشته شدن.
داداش مشکلت با کیه دقیقا؟

کلاس یوگا:
چی بگم والا

حس می‌کنم توضیح بدم از میزان طنزش کم می‌شه

صدای ملت خوبه‌ها

رفتم دیسکورد نشستم با یه مشت خارجی صدای پسرا خوب بود واقعاً

خدا به ما هم عنایت کنه از این چیزا

بچه‌ها رفتن کوه. منم با خودم شرط کرده بودم تا این باس فایتو نزنم نخوابم. سلامت زندگی 👍

بازتماشای این سریال انتخاب نامناسبی برای شرایط روانی الانم بود

جوری که تِد زجه می‌زنه برای چیزایی که نداره، اون چیزا رو من توی آرزوم هم نمی‌بینم. و چیزهایی که براش بدیهیه من می‌خوام و حس می‌کنم هیچ‌وقت نخواهم داشت.

و برای این‌که شرایط روانیم رو متوجه بشید، باید بگم نوشتهٔ دوم رو بعد از اولی نوشتم ولی فرستاده نشد چون گوشیم زنگ خورد و فست‌فودی که سفارش داده بودم اومد.



بله... ساعت ٢ی نصفه‌شب سیب‌زمینی سرخ‌کرده سفارش دادم 🙂

«شبا می‌خوابی صبحا بلند می‌شی گفتم شاید دانشگاه داری»
-پدرم

و کنایه هم نبود