Stanley Kubrick
Eyes Wide Shut 1999

تجربه‌ی همزمان کشف و سقوط؟! نمی‌دونم، شبیه به اسمشه. چشم‌هات باز شده، ولی چیزهایی رو دیدی که آرزو می‌کنی کاش هیچوقت ندیده بودی. و ترسناک‌تر از همه‌ی این‌ها؛ دیگه نمی‌تونی خودت رو بدون این دنیا تصور کنی، یا حتی قبل از «جزوی از این جامعه بودن» رو.

سرم داره درد می‌کنه، چون هنوزم حس می‌کنم بعضی قسمت‌ها رو نمی‌فهمم. احتمالا چند وقت دیگه برم برای ری‌واچِ دوباره. ولی در کل خیلی زیاد دوستش دارم، خسته‌کننده نیست برام.

امروز obsession رو هم دیدم. و با ساقی که در موردش حرف می‌زدم، موودم این بود که چرا آدم‌ها سهمی‌ که از دوست داشته‌ شدن، از خودشون دریافت نکردن، از بقیه طلب دارن؟! و اینکه کنترل احساسی آدم‌ها رو دستکاری نکنید. وسواس‌گونه میشه ماجرا.

چرا دایرکت بعضی چنل‌ها بسته‌س. لعنتی‌ باز کن، من می‌خوام نظرم رو بگم.

لطفا به من بگید فردا فیلم چی ببینم. واقعا نمی‌دونم چی ببینم.

The Cook, The Thief, His Wife & Her Lover (1989)
v for vendetta

این دو‌ رو گفتید، می‌بینم.

دلم می‌خواست می‌تونستم مغزم رو از سرم بندازم بیرون. با انگشت‌هام اینقدر فشارش بدم تا له و لورده بشه، شاید اون‌ موقع آروم می‌شدم. چون الان که نه عرضه‌ی تمرکز کردن داره و نه عرضه‌ی رها کردن، همه‌چیز‌ به شکل عجیبی مزخرف شده. حداقل اینطور به نظر می‌رسه.

غمت مستقل از حقیقتت شده. این استقلالِ ریشه دار و جوان، دست‌هایش را از مسیر صدایت به سرم داخل می‌برد و مغزم را با غیظ فشار می‌دهد. محتویات له شده از گوشه چشم به پایین سر می‌خورند.

_پیمایش هیرکانی ۱۴۰۵

به امیدِ نور، حتی اگه دور.

احتمالا از حالا به بعد تمام بچه‌های انجمن، آهنگ‌های داریوش رو به یاد هستی گوش بدیم‌. امیدوارم آروم خوابیده باشی دختر.