من حدود ۱۰ سال فقط بازی‌های کوچک‌تر و سبک‌تر بازی می‌کردم مثل Portal، Plants vs Zombies، Flower یا Katamari Damacy. Pikmin را از بین این‌ها انتخاب می‌کنم چون فکر می‌کنم داستانش از نظر احساسی بسیار درگیرکننده بود. بیچاره Captain Olimar، سقوط می‌کند و فقط ۳۰ روز وقت دارد که سفینه‌اش را دوباره سرهم کند، وگرنه اکسیژن تمام می‌شود و می‌میرد، و هر روز دارد برای خانه نامه می‌فرستد.

برای من این واقعاً تحول‌آفرین بود. شاید من کمی احساساتی هستم وقتی پای داستان وسط باشد، درست؟ اما در Pikmin 2، همه‌چیز کاملاً متفاوت است. آن‌ها روی زمین هستند و دنبال زباله می‌گردند! واقعاً همین است، در Pikmin 2 داری روی کف حمام یک نفر می‌دوی. و اگر درست یادم باشد، در یکی از بخش‌ها از دست طلبکارها فرار می‌کنی.

اما Pikmin اول… واقعاً یکی از گنجینه‌های من است.

در مورد شخصیت‌ها و میزان وابستگی شما به آن‌ها… در همان قسمت اول ضربه‌های بزرگی خواهید خورد.

این اتفاق‌ها باعث می‌شود بفهمید «اوضاع واقعاً جدیه»… سطح خطر بالاتر از همیشه است و هر کسی ممکنه قربانی بشه.

{پاول} واقعا ضعیف عمل می‌کنه؛ اون واقعا یه آدم ضعیفِ ضعیفِ ناجالبه. اون لعنتی ضعیف‌ترین بازیگر ممکنه.