I wake up every morning and start doing the things I have to do, but when I lie down at night and think about the next day I realize I'm not really doing anything. Nothing meaningful. No purpose. I'm just pushing my problems further away.
It doesn't matter whether I'm watching a movie, laughing, or doing anything else every single second of my life, I'm thinking about tomorrow's worries.
I'm so tired. Not physically my body doesn't even feel that tired. But there's this emptiness somewhere in my chest. Every time I breathe, it feels like I'm carrying an unbearable weight.
I don't care how
I just want it to finally be over

But I crumble completely
when you cry
It seems like once again you've had to greet me with goodbye
I'm always just about to go and spoil the surprise
Take my hands off of
your eyes too soon

(سندروم کاپگراس / Capgras Delusion):

یک اختلالِ نادر و هولناکِ روان‌پزشکی است که
در آن، ارتباطِ مدارِ پردازشِ عاطفیِ مغز با
سیستمِ بینایی قطع می‌شود. بیمار، چهره‌ی نزدیکانش را کاملاً شناسایی می‌کند، اما هیچ حسِ عاطفی به آن‌ها ندارد؛ در نتیجه مغز برای حلِ این تناقض، منطق را کنار می‌زند و دچار این توهمِ هولناک می‌شود که اطرافیانش توسط همزادهایی بی‌روح، مجسمه‌هایی متحرک یا موجوداتی هندسی جایگزین شده‌اند.

دلتنگی خیلی حس عجیبیه
دلتنگی چیزی که نداشتی
دلتنگی چیزی که از دست دادی
دلتنگی چیزی که فکر میکنی هنوزم داریش ولی در اصل خیلی وقته که از دست رفته و تو فقط نمیتونی نبودش رو قبول کنی
دلتنگی وقتی که میبینی یکی دیگه یه چیزی داری و تو جای خالی توی زندگیت رو حس میکنی البته درسته بعد از گذشت زمان زخم ها کمرنگ میشن ولی هیچوقت به این معنی نیست که نبودن