📌ارتقای سرور HPE📌

پردازنده (CPU): مدل AMD EPYC 9965 (سوکت SP5) - ۱۹۲ هسته / ۳۸۴ رشته

حافظه رم (RAM): ۱۲۸ گیگابایت

کارت شبکه ۲۵ گیگابیت بر ثانیه (25 GbE)

📌@ModernLan

تفاوت NAS، SAN و DAS از دید زیرساخت.

📦 تفاوت NAS، SAN و DAS از دید زیرساخت شبکه و سرور
وقتی صحبت از ذخیره‌سازی اطلاعات توی زیرساخت می‌شه، فقط ظرفیت هارد مهم نیست؛ اینکه سرور چطور به اطلاعات دسترسی پیدا می‌کنه و چند سیستم می‌تونن از فضای ذخیره‌سازی استفاده کنن هم اهمیت زیادی داره. اینجاست که تفاوت NAS، SAN و DAS مشخص می‌شه.
🔹 NAS (Network Attached Storage)
اینجا فضای ذخیره‌سازی از طریق شبکه در اختیار سیستم‌ها قرار می‌گیره. مثلاً چندین کاربر یا سرور می‌تونن از طریق پروتکل‌هایی مثل SMB و NFS به فایل‌های مشترک دسترسی داشته باشن. NAS بیشتر برای فایل‌سرور، بکاپ و اشتراک‌گذاری اطلاعات استفاده می‌شه.
🔹 SAN (Storage Area Network)
اینجا با یک زیرساخت شبکه‌ای مخصوص ذخیره‌سازی سروکار داریم که فضای دیسک رو معمولاً به‌صورت Block در اختیار سرورها قرار می‌ده. سرور می‌تونه این فضا رو مثل یک دیسک مدیریت کنه. SAN بیشتر توی دیتاسنترها، مجازی‌سازی، کلاسترها و دیتابیس‌های سازمانی کاربرد داره. تکنولوژی‌هایی مثل Fibre Channel و iSCSI هم توی این معماری استفاده می‌شن.
🔹 DAS (Direct Attached Storage)
توی این مدل، فضای ذخیره‌سازی مستقیماً به سرور متصل می‌شه؛ مثل هاردهای داخلی سرور یا دیسک‌هایی که با SAS، SATA یا NVMe وصل می‌شن. این روش معمولاً ساده‌تره و برای سرورهای مستقل انتخاب خوبیه، اما اشتراک‌گذاری فضای ذخیره‌سازی بین چند سرور به‌سادگی NAS یا SAN نیست.
⚙️ تفاوت اصلی از دید زیرساخت چیه؟
🔸 DAS: اتصال مستقیم دیسک به سرور

🔸 NAS: دسترسی فایل‌محور از طریق شبکه

🔸 SAN: دسترسی بلوکی از طریق زیرساخت ذخیره‌سازی شبکه‌ای
💡 یه نکته مهم: همیشه SAN سریع‌تر از NAS نیست؛ عملکرد واقعی به نوع دیسک، کنترلر، پروتکل، شبکه و نوع بار کاری بستگی داره.
🎯 کجا از کدوم استفاده کنیم؟
▪️ اشتراک فایل و بکاپ: NAS

▪️ دیتاسنتر و ذخیره‌سازی متمرکز برای سرورها: SAN

▪️ ذخیره‌سازی مستقیم برای یک سرور: DAS

در نهایت، انتخاب درست به نیاز زیرساخت، بودجه، میزان دسترس‌پذیری و حجم کاری بستگی داره؛ نه صرفاً اسم تکنولوژی.
@ModernLan

#شبکه #زیرساخت #سرور #Storage #NAS #SAN #DAS #Network #DataCenter #CyberSecurity

📡 آموزش فیلتر کردن ترافیک شبکه با tcpdump

یکی از کاربردی‌ترین ابزارها برای تحلیل ترافیک شبکه توی لینوکس، ابزار tcpdump هست. با این ابزار می‌تونی بسته‌هایی که از کارت شبکه عبور می‌کنن رو بررسی کنی، اما نکته مهم اینه که لازم نیست کل ترافیک شبکه رو ببینی؛ می‌تونی با استفاده از فیلترها دقیقاً مشخص کنی دنبال چه ترافیکی هستی.

🔹 ۱. فیلتر بر اساس IP
اگه بخوای فقط ترافیک مربوط به یک سیستم رو ببینی:
sudo tcpdump -i eth0 host 192.168.1.10
فقط بسته‌هایی که از این IP ارسال می‌شن:
sudo tcpdump -i eth0 src host 192.168.1.10
فقط بسته‌هایی که به این IP می‌رن:
sudo tcpdump -i eth0 dst host 192.168.1.10
🔹 ۲. فیلتر بر اساس پورت
برای بررسی ترافیک HTTPS:
sudo tcpdump -i eth0 port 443
برای بررسی DNS:
sudo tcpdump -i eth0 port 53
برای بررسی SSH:
sudo tcpdump -i eth0 port 22
🔹 ۳. ترکیب چند فیلتر با هم
فرض کن می‌خوای فقط ترافیک HTTPS یک سیستم مشخص رو ببینی:
sudo tcpdump -i eth0 'host 192.168.1.10 and port 443'
یا می‌خوای ترافیک HTTP و HTTPS رو هم‌زمان بررسی کنی:
sudo tcpdump -i eth0 'port 80 or port 443'
برای دیدن ترافیک یک سیستم به‌جز SSH:
sudo tcpdump -i eth0 'host 192.168.1.10 and not port 22'
🔹 ۴. فیلتر بر اساس پروتکل
فقط بسته‌های TCP:
sudo tcpdump -i eth0 tcp
فقط بسته‌های UDP:
sudo tcpdump -i eth0 udp
فقط بسته‌های ICMP برای بررسی ترافیک Ping:
sudo tcpdump -i eth0 icmp
🔹 ۵. بررسی ترافیک یک شبکه کامل
اگه بخوای ترافیک مرتبط با شبکه 192.168.1.0/24 رو بررسی کنی:
sudo tcpdump -i eth0 net 192.168.1.0/24
🔹 ۶. ذخیره ترافیک برای تحلیل بعدی
برای ذخیره بسته‌های HTTPS داخل فایل:
sudo tcpdump -i eth0 port 443 -w traffic.pcap
بعداً هم می‌تونی فایل رو دوباره بخونی:
tcpdump -nn -r traffic.pcap
این فایل رو می‌شه با ابزار Wireshark هم تحلیل کرد.
🔹 ۷. چند آپشن کاربردی
-nn نمایش IP و پورت به‌صورت عددی، بدون تبدیل نام‌ها
-vv نمایش جزئیات بیشتر بسته‌ها
-c 100 توقف بعد از دریافت ۱۰۰ بسته
-A نمایش بخش‌های متنی قابل‌چاپ بسته‌ها
مثلاً:
sudo tcpdump -i eth0 -nn -c 100 port 443
یعنی ترافیک پورت ۴۴۳ رو به‌صورت عددی نمایش بده و بعد از دریافت ۱۰۰ بسته متوقف شو.
💡 یه نکته مهم: اسم eth0 فقط یک مثال هست؛ برای پیدا کردن نام کارت شبکه خودت از دستور زیر استفاده کن:
ip -br addr
یادتون باشه tcpdump ترافیک قابل‌مشاهده روی اینترفیس انتخاب‌شده رو Capture می‌کنه و فیلترها مشخص می‌کنن چه بسته‌هایی نمایش داده یا ذخیره بشن. همچنین رمزگذاری HTTPS باعث می‌شه محتوای برنامه‌ها معمولاً به‌صورت متن ساده قابل مشاهده نباشه.

@ModernLan

#شبکه #لینوکس #TCPdump #امنیت_شبکه #NetworkSecurity #Linux #CyberSecurity

چرا بعضی سایت‌ها با IP باز می‌شوند اما با دامنه نه؟

وقتی یه سایت با IP مستقیم باز میشه ولی با دامنه نه، لزوماً معنی‌ش این نیست که DNS مشکل داره؛ چند تا دلیل فنی می‌تونه پشت این قضیه باشه. وقتی آدرس یه سایت رو با دامنه وارد می‌کنی، اول باید DNS اون دامنه رو به IP تبدیل کنه تا سیستم بفهمه درخواست رو به کجا بفرسته. حالا اگه DNS درست جواب نده، رکورد دامنه اشتباه باشه یا کش DNS اطلاعات قدیمی داشته باشه، ممکنه سایت با دامنه باز نشه، ولی وقتی IP رو مستقیم وارد می‌کنی، این مرحله رو دور می‌زنی و مستقیم به اون آدرس وصل میشی.

اما داستان همیشه به همین سادگی نیست؛ چون وب‌سرورها هم معمولاً فقط با IP تصمیم نمی‌گیرن که چه سایتی رو نمایش بدن. مثلاً ممکنه چند تا سایت روی یه سرور و یه IP میزبانی بشن و سرور با بررسی نام دامنه داخل درخواست HTTP تشخیص بده که باید کدوم سایت رو تحویل بده. به این سازوکار Virtual Host می‌گن. از طرف دیگه، توی HTTPS قضیه یه مقدار پیچیده‌تر می‌شه، چون مرورگر علاوه بر برقراری اتصال، باید گواهی امنیتی دامنه رو هم بررسی کنه و نام دامنه رو در فرایند TLS به سرور اعلام کنه. پس ممکنه IP با HTTP باز بشه، ولی دامنه با HTTPS به خاطر تنظیمات اشتباه SSL، گواهی نامعتبر یا مشکل تنظیمات سرور خطا بده.


یه حالت دیگه هم اینه که سایت پشت CDN یا سرویس‌هایی مثل Cloudflare قرار داشته باشه؛ در این شرایط ممکنه IPای که مستقیم وارد می‌کنی اصلاً مسیر واقعی دسترسی به سایت نباشه یا سرور فقط درخواست‌هایی رو قبول کنه که از مسیر و با نام دامنه درست ارسال می‌شن. حتی گاهی فایروال یا تنظیمات امنیتی، درخواست مستقیم به IP رو با درخواست دامنه متفاوت پردازش می‌کنه.

برای اینکه بفهمی دقیقاً مشکل از کجاست، اول با دستور nslookup example.com بررسی کن دامنه به چه IPای تبدیل می‌شه، بعد با curl -I https://example.com پاسخ سایت رو ببین و در نهایت با دستور curl -v --resolve example.com:443:IP_ADDRESS https://example.com/ دامنه رو به یه IP مشخص هدایت کن تا بدون وابستگی به DNS معمولی، اتصال HTTPS رو با همون نام دامنه تست کنی.

اگه این تست موفق شد ولی باز کردن عادی دامنه نه، احتمال مشکل DNS یا انتخاب IP مطرح می‌شه؛ اگه خطای TLS گرفتی باید تنظیمات HTTPS بررسی بشه و اگه خطای 403 یا 404 دیدی، احتمال داره موضوع به تنظیمات وب‌سرور یا سیاست‌های دسترسی مربوط باشه. خلاصه اینکه باز شدن سایت با IP فقط نشون می‌ده یه مسیر دسترسی به اون IP وجود داره؛ ولی برای اینکه سایت با دامنه هم درست کار کنه، DNS، تنظیمات وب‌سرور، گواهی SSL و مسیری که درخواست ازش عبور می‌کنه، همگی باید درست کار کنن.

@ModernLan

📌 Snapshot با Backup چه تفاوتی داره؟ Cluster توی سرورها چیه؟

🔹 Snapshot vs Backup

ببینید، Snapshot و Backup شاید در نگاه اول شبیه هم باشن، ولی کاربردشون فرق داره. Snapshot در واقع یه نقطه بازگشت از وضعیت ماشین مجازیه که معمولاً قبل از آپدیت، تغییر تنظیمات یا نصب نرم‌افزار ازش استفاده می‌کنیم تا اگه مشکلی پیش اومد، بتونیم به وضعیت قبلی برگردیم. اما Backup برای نگهداری نسخه پشتیبان از اطلاعات و بازیابی اون‌ها بعد از خرابی سرور، حذف فایل‌ها یا از دست رفتن داده‌هاست. نکته مهم اینه که Snapshot جای Backup رو نمی‌گیره؛ چون اگه Storage اصلی خراب بشه و Snapshot هم روی همون زیرساخت باشه، ممکنه هر دو رو از دست بدیم. پس Snapshot برای برگشت سریع و Backup برای محافظت از اطلاعاته.

🔹 Cluster در سرورها چیه؟

کلاستر یعنی چند سرور رو به هم متصل کنیم تا برای ارائه یه سرویس مشخص با هم کار کنن. مثلاً فرض کن یه شرکت دو تا سرور داره؛ اگه سرور اول خراب بشه، سرور دوم می‌تونه بسته به نوع کلاستر، سرویس رو تحویل بگیره تا قطعی به حداقل برسه. به این مدل High Availability یا HA میگن. البته همه کلاسترها برای جلوگیری از قطعی نیستن؛ بعضی‌ها برای تقسیم بار بین سرورها استفاده می‌شن که بهش Load Balancing می‌گیم و بعضی‌ها هم برای پردازش‌های سنگین و توزیع محاسبات کاربرد دارن. نکته مهم اینه که کلاستر به‌تنهایی تضمین نمی‌کنه هیچ‌وقت قطعی نداشته باشیم؛ طراحی درست شبکه، ذخیره‌سازی و تنظیمات Failover هم خیلی مهمه.

💡 خلاصه کاربردی:
🔸 Snapshot = برگشت سریع به وضعیت قبلی

🔸 Backup = بازیابی اطلاعات از دست‌رفته

🔸 Cluster = همکاری چند سرور برای افزایش دسترس‌پذیری، تقسیم بار یا پردازش

@ModernLan

#شبکه #سرور #Backup #Snapshot #Cluster #مجازی_سازی #زیرساخت #IT

بسته های اینترنت ۴۰٪ گران شدند!

اجزای سخت‌افزاری یک سرور؛ داخل یک سرور چه چیزهایی وجود دارد؟

یک سرور چیزی فراتر از یک کامپیوتر معمولی است. سرورها برای پردازش اطلاعات، میزبانی سرویس‌ها، ذخیره‌سازی داده‌ها و ارائه خدمات به تعداد زیادی کاربر طراحی شده‌اند. هر قطعه سخت‌افزاری در سرور نقش مهمی در عملکرد، پایداری و دسترس‌پذیری سیستم دارد. بیایید با مهم‌ترین اجزای سخت‌افزاری یک سرور آشنا شویم.

1️⃣ پردازنده (CPU)
پردازنده وظیفه اجرای دستورالعمل‌ها و پردازش اطلاعات رو بر عهده داره. تعداد هسته‌ها، فرکانس پردازنده و معماری اون روی عملکرد سرور تأثیر مستقیم دارن. سرورهایی که قراره چندین ماشین مجازی، دیتابیس یا سرویس سنگین رو اجرا کنن، معمولاً به پردازنده‌های قدرتمندتری نیاز دارن.

2️⃣ حافظه رم (RAM)
رم فضاییه که اطلاعات و داده‌های موردنیاز برنامه‌ها به‌صورت موقت داخلش نگهداری می‌شن تا پردازنده سریع‌تر بهشون دسترسی داشته باشه. اگه رم سرور کافی نباشه، ممکنه عملکرد برنامه‌ها کاهش پیدا کنه و سیستم مجبور بشه بیشتر از فضای دیسک استفاده کنه. در سرورهای سازمانی، بسته به پلتفرم، از حافظه‌های ECC برای تشخیص و اصلاح برخی خطاهای حافظه استفاده می‌شه.

3️⃣ فضای ذخیره‌سازی (HDD / SSD)
دیسک‌ها محل نگهداری سیستم‌عامل، فایل‌ها، دیتابیس‌ها، ماشین‌های مجازی و اطلاعات کاربران هستن. HDDها معمولاً ظرفیت بیشتری با هزینه کمتر ارائه می‌دن، درحالی‌که SSDها سرعت و تأخیر بهتری دارن. انتخاب نوع دیسک به نوع سرویس، حجم اطلاعات و میزان سرعت موردنیاز بستگی داره.

4️⃣ کنترلر RAID
کنترلر RAID امکان ترکیب چند دیسک رو در قالب آرایه‌های مختلف فراهم می‌کنه. بسته به نوع RAID، می‌شه به افزونگی اطلاعات، تحمل خرابی بعضی دیسک‌ها یا بهبود عملکرد دست پیدا کرد. البته RAID جایگزین بکاپ نیست؛ چون حذف اشتباهی فایل‌ها، باج‌افزار یا خرابی‌های دیگر همچنان می‌تونن اطلاعات رو از بین ببرن.

5️⃣ کارت شبکه (NIC)
کارت شبکه ارتباط سرور با شبکه داخلی، اینترنت و سایر تجهیزات رو برقرار می‌کنه. بسته به کاربرد سرور، ممکنه از کارت‌های یک، ۱۰، ۲۵، ۴۰ یا ۱۰۰ گیگابیتی و بالاتر استفاده بشه. تعداد پورت‌ها، سرعت لینک، تأخیر و قابلیت‌هایی مثل VLAN و Offloading هم می‌تونن اهمیت داشته باشن.

6️⃣ منبع تغذیه (PSU)
منبع تغذیه برق موردنیاز قطعات سرور رو تأمین می‌کنه. بسیاری از سرورهای سازمانی دو منبع تغذیه دارن تا در صورت خرابی یکی از اون‌ها، سیستم با منبع دوم به کارش ادامه بده؛ البته به شرط اینکه طراحی برق و اتصال‌ها به‌درستی انجام شده باشن.

7️⃣ فن‌ها و سیستم خنک‌کننده
پردازنده‌ها، رم‌ها و سایر قطعات هنگام فعالیت گرما تولید می‌کنن. فن‌ها و مسیر مناسب جریان هوا کمک می‌کنن دمای قطعات در محدوده مجاز باقی بمونه. خرابی فن یا مسدود شدن مسیر هوا می‌تونه باعث افزایش دما، افت عملکرد یا خاموش شدن سرور بشه.

8️⃣ مادربرد (Motherboard)
مادربرد بستر اصلی اتصال پردازنده، رم، دیسک‌ها، کارت شبکه و سایر قطعاته. سوکت CPU، اسلات‌های حافظه، مسیرهای ارتباطی، اسلات‌های توسعه و کنترلرهای مختلف روی این برد قرار دارن. سازگاری مادربرد با پردازنده و حافظه موردنیاز، هنگام انتخاب یا ارتقای سرور اهمیت زیادی داره.

@ModernLan | آموزش شبکه، زیرساخت و امنیت

🔎 معرفی سایت DomainTools WHOIS؛ ابزاری برای جمع‌آوری اطلاعات دامنه‌ها در امنیت سایبری

🌐 https://whois.domaintools.com

سایت DomainTools WHOIS یکی از ابزارهای کاربردی در حوزه شبکه، امنیت سایبری و OSINT هست که بهت کمک می‌کنه درباره یک دامنه اینترنتی اطلاعات جمع‌آوری کنی و زیرساخت‌های مرتبط با اون رو بهتر بشناسی.

💡 چه اطلاعاتی می‌تونی ازش به دست بیاری؟

🔹 WHOIS Lookup:
بررسی اطلاعات ثبت دامنه، شرکت ثبت‌کننده (Registrar)، تاریخ ثبت و انقضا و وضعیت دامنه؛ البته اطلاعات مالک ممکنه به دلایل حریم خصوصی مخفی شده باشه.

🔹 Name Servers:
مشاهده نیم‌سرورهای دامنه و بررسی سرویس‌دهنده DNS اون.

🔹 IP و Hosting:
بررسی IP مرتبط با دامنه و اطلاعاتی درباره زیرساخت میزبانی سایت.

🔹 WHOIS History:
در صورت دسترسی، مشاهده سوابق تاریخی اطلاعات ثبت دامنه و تغییرات اون در طول زمان.

🔹 Reverse IP:
پیدا کردن دامنه‌های دیگه‌ای که روی یک IP مشترک میزبانی می‌شن؛ البته این موضوع لزوماً به معنی ارتباط مالکیتی بین اون دامنه‌ها نیست.
@ModernLAN

#OSINT #CyberSecurity #NetworkSecurity #WHOIS #DomainTools #InfoSec

EC-Council Network Defender Essentials (v2026)

Module 1 - Network Security Fundamentals


این کتاب بیشتر به صورت تئوری هست و به شما سرنخ ها و کلمات کلیدی ای رو میده که بعد از خوندن در کتاب باید به یاد داشته باشید که خودتون برید دنبال یادگیری بیشترش و همینطور در فصل های بعد از اون استفاده کنید

از اونجایی که کتاب بیشتر توصیفی هستش و از تصاویر برای تفهیم استفاده شده بسیار مناسب هست

اگر اشکالی ایرادی در نگارش و در متون ترجمه شده دیدید حتما خوشحال میشم بهم اطلاع بدید

🔎 شناسایی محدوده‌های IP متعلق به یک سازمان | IP Range Enumeration

یکی از مراحل مهم در ریکان (Reconnaissance)، پیدا کردن محدوده‌های IP عمومی متعلق به یک سازمانه. هدف اینه که بفهمیم یک شرکت یا سازمان چه رنج‌هایی از آدرس‌های IPv4 و IPv6 داره و شبکه‌هاش از طریق چه ASNهایی در اینترنت معرفی میشن.
برای این کار چند روش وجود داره:

🔹 WHOIS و RDAP:
برای بررسی اطلاعات ثبت‌شده IP، محدوده آدرس‌ها و سازمان مرتبط با اون‌ها.
🔹 ASN و BGP:
با پیدا کردن شماره ASN سازمان و بررسی Prefixهای اعلام‌شده در BGP می‌شه بخش مهمی از محدوده‌های شبکه رو شناسایی کرد.
🔹 بررسی دامنه و DNS: بررسی رکوردهای DNS، زیردامنه‌ها و گواهی‌های TLS می‌تونه به شناسایی بخشی از زیرساخت عمومی سازمان کمک کنه.
🔹 بررسی منابع عمومی: سایت‌هایی مثل RIPEstat و BGP.Tools اطلاعات مفیدی درباره شبکه‌ها و مسیرهای مسیریابی ارائه می‌دن.
🛠 ابزارها و منابع کاربردی:

https://stat.ripe.net/
https://bgp.tools/
https://bgp.he.net/
https://search.arin.net/rdap/
https://dnsdumpster.com/
https://crt.sh/

💻 نمونه دستور برای بررسی اطلاعات ثبت‌شده یک IP با RDAP:

curl -s "https://rdap.org/ip/8.8.8.8"

💻 بررسی Prefix و ASN مرتبط با یک IP در RIPEstat:

curl -s "https://stat.ripe.net/data/network-info/data.json?resource=8.8.8.8"

در خروجی دستور دوم، فیلدهای prefix و asns رو بررسی کن تا اطلاعات مربوط به محدوده مسیریابی و ASNهای مرتبط رو ببینی.
⚠️ نکته مهم: هر IP که در DNS یا اطلاعات BGP مشاهده می‌شه، لزوماً متعلق به خود سازمان نیست؛ ممکنه متعلق به CDN، سرویس ابری یا ارائه‌دهنده میزبانی باشه. برای نتیجه‌گیری درست، اطلاعات رجیستری، ASN و داده‌های مسیریابی رو با هم تطبیق بده.
این تکنیک در شناسایی سطح حمله (Attack Surface Discovery)، ارزیابی امنیت شبکه و تست نفوذ مجاز کاربرد داره.
#NetworkSecurity #Reconnaissance #OSINT #BGP #ASN #IPRange #CyberSecurity

@ModernLAN

دستورات کاربردی Shodan برای ریکان و شناسایی شبکه

سایت (Shodan) یه موتور جست‌وجوی دستگاه‌های متصل به اینترنته که به‌جای صفحات وب، سرویس‌ها، پورت‌های باز، بنر سرویس‌ها، تجهیزات شبکه، سرورها و بعضی سیستم‌های صنعتی رو شناسایی می‌کنه. با استفاده از فیلترهای Shodan می‌تونی توی مرحله‌ی Reconnaissance و OSINT اطلاعات زیادی درباره سطح حمله‌ی یک زیرساخت به دست بیاری.

۱. فیلترهای اصلی Shodan

# جست‌وجوی یک IP مشخص
ip:8.8.8.8

# جست‌وجوی یک پورت
port:443

# جست‌وجوی یک کشور
country:IR

# جست‌وجوی یک سازمان
org:"Example Organization"

# جست‌وجوی یک ASN
asn:AS15169

# جست‌وجوی یک دامنه
hostname:example.com

# جست‌وجوی یک شبکه یا رنج IP
net:192.0.2.0/24

# جست‌وجوی سیستم‌عامل
os:"Linux"

# جست‌وجوی محصول مشخص
product:nginx

# جست‌وجوی بنر سرویس
banner:"OpenSSH"

# جست‌وجوی عنوان صفحه وب
http.title:"Dashboard"

# جست‌وجوی کد وضعیت HTTP
http.status:200

# جست‌وجوی سرویس با SSL
has_ssl:true

# جست‌وجوی تجهیزات صنعتی
tag:ics

۲. جست‌وجوی پورت‌ها و سرویس‌ها

port:21
port:22
port:23
port:25
port:53
port:80
port:110
port:143
port:443
port:445
port:1433
port:3306
port:3389
port:5432
port:5900
port:6379
port:8080
port:8443

هر پورت به‌تنهایی الزاماً به معنی آسیب‌پذیری نیست؛ باید سرویس، نسخه، تنظیمات و سطح دسترسی بررسی بشه.

۳. فیلترهای ترکیبی برای ریکان

وب‌سرورها

port:80,443
product:nginx
product:Apache
http.title:"Login"
http.title:"Admin"
http.component:"WordPress"

SSH و سرویس‌های راه دور

port:22 product:OpenSSH
port:3389
port:5900
port:23

پایگاه داده‌ها

port:3306
port:5432
port:1433
port:6379
port:27017

تجهیزات شبکه

product:"Cisco"
product:"MikroTik"
product:"Fortinet"
product:"RouterOS"

۴. جست‌وجوی آسیب‌پذیری‌ها

# جست‌وجو بر اساس شناسه CVE
vuln:CVE-2024-3400

# ترکیب آسیب‌پذیری با کشور
vuln:CVE-2024-3400 country:US

# ترکیب با محصول
product:OpenSSH port:22

# جست‌وجوی دستگاه‌های دارای سرویس مشخص
product:nginx port:443

فیلتر vuln: برای همه‌ی CVEها یا همه‌ی دستگاه‌ها نتیجه‌ی قطعی نمی‌دهد. نتایج باید با نسخه‌ی واقعی نرم‌افزار، بولتن سازنده و شواهد فنی تطبیق داده شوند.

۵. ابزار خط فرمان Shodan در لینوکس و کالی

ابتدا CLI رو نصب کن:

python3 -m venv ~/shodan-venv
source ~/shodan-venv/bin/activate
pip install shodan

کلید API رو از حساب خودت در سایت Shodan دریافت کن و تنظیمش کن:

shodan init YOUR_API_KEY

دستورات پرکاربرد:

# مشاهده راهنمای دستورات
shodan --help

# جست‌وجو
shodan search 'port:443 country:IR'

# دریافت جزئیات یک IP
shodan host 8.8.8.8

# شمارش نتایج یک جست‌وجو
shodan count 'product:nginx'

# خروجی گرفتن از نتایج
shodan search --limit 100 --fields ip_str,port,org 'port:443'

# مشاهده وضعیت حساب
shodan info

تعداد نتایج، دسترسی به داده‌ها و امکان استفاده از API به محدودیت‌های حساب و اعتبار API بستگی داره.

@ModernLan