نمیدونم منظورم رو میفهمید یا نه ولی بعضی وقتها هست که شما از یه موضوعی ناراحت میشید ولی در واقع منطقی نیست که ناراحت بشید ولی ناراحت میشید و حق دارید .
شخصیت شاید بتونه کمبود ظاهر رو جبران کنه ولی ظاهر هیچوقت نمیتونه کمبود شخصیت رو جبران کنه .
تو زندگیم هرچقد ی نفر واسم مهم باشه اگه ی روز بخواد از پیشم بره هیچموقع بهش نمیگم نرو چون اگه دوسم داشت و واسش مهم بودم هیچ وقت حتی ب ذهنشم نمیرسید که ترکم کنه .
هر آدمی به یه نفر احتیاج داره که براش مثل بقیه نباشه ، وگرنه دنیا پر از بقیهست .
ولی اینکه کسی نباشه از روزت و کارایی که کردی و کلی اتفاقای دیگه براش بگی دلگیرم میکنه .
عذرخواهی خوبه ؟ گاهی حتی ضروریه ولی همیشه کافی نیست ، مثلا من چطوری به تصویری که ازت خراب شده بفهمونم تو متاسفی و مثل اولش بشه ؟
میدونستید از کف دست یه آدم میشه فهمید عصبیه یا نه ؟
اگه کف دستش تو صورتتون بود یعنی عصبیه . 😂
اگه کف دستش تو صورتتون بود یعنی عصبیه . 😂