رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من
مرهم که نه ، زخم شوی بر تک تکِ اعضای من ..

و آن‌قدر حسِ تنهایی دارم که انگار یک
بار توسطِ تمامِ آدم‌های دنیا ترک شده‌ام .

تو فقط مدیون من نیستی ، تو مدیون همه‌ آدم‌هایی هستی که سر راه من قرار میگیرن و من بجای پروانه ، تو دلم شک و ترس جوونه میزنه .

امیدوارم یک نفرو داشته باشید ك هرکس بهتون گفت تو بزنه تو دهنش ؛

در مراقبت از قلبتون با هیچ‌کس تعارف نداشته باشید .

ی نفس عمیق بکش ، ی قدم از سکته دور شو ..

اما سخت‌ترین بخش برای من روبه‌رو شدن با زخم‌هاییه که نقشی در به‌ وجود اومدنشون نداشتم ، اما مسئولیت ترمیم کردنشون با خودم بوده .

و غم بشکه‌های سنگینی را در دلم جا‌به‌جا می‌کند .

توام یکیشون چشمات پر دروغ .

‏اگه دوستت داشت ، هزار تا دلیل برای کنارت موندن پیدا میکرد .

برای من دوست داشتن یعنی توجه به
جزئیاتی که هیچکس متوجهشون نشده .

مسافر بود .
نمی‌دانم من چرا هر کس را دوست داشتم ، مسافر بود .

خدا هیچ بنده ای ُ خار و خفیف نکنه .