‏آنچه قسمت تو نيست ، ‏هزاران بار نااميدت ميكند ‏تا بلاخره بفهمى كه بايد رهايش کنی .‌

و قسم به اشك هایم ، دیگر عاشق نمی‌شوم .

آدم‌هایی که میرن هیچوقت دلتنگ ما نمیشن ، اگه قرار بود دلتنگ بشن، از اول نمیرفتن ، اگه یه روز برگشتن ، دلشون برای خودشون تنگ شده ، برای اون حال خوبی که وقتی کنار ما بودن داشتن .

در
وجودِ
خودمان
است ،
دوای
خودمان .

رنج است ؛
عزیز ِ من . راه رسیدن را میگویم .

دستِ مرا محکم بگیر و ول نکن
من از بلندیِ روزهای بی‌تو می‌ترسم .

مگه آدم چند بار میتونه یه چیزی رو عمیقا از ته دل بخواد ؟

رسمش نبود عاشق کنی اما نمانی‌ پای من
مرهم که نه ، زخم شوی بر تک تکِ اعضای من ..

و آن‌قدر حسِ تنهایی دارم که انگار یک
بار توسطِ تمامِ آدم‌های دنیا ترک شده‌ام .

تو فقط مدیون من نیستی ، تو مدیون همه‌ آدم‌هایی هستی که سر راه من قرار میگیرن و من بجای پروانه ، تو دلم شک و ترس جوونه میزنه .

امیدوارم یک نفرو داشته باشید ك هرکس بهتون گفت تو بزنه تو دهنش ؛

در مراقبت از قلبتون با هیچ‌کس تعارف نداشته باشید .